Tweet
Arkadaşlar kısaca olayı özet geçeyim benim 3 yıl önce tanıştığım bi kız var birbirimizi sevdik falan öyle böyle bu ay 3. yıldayız.
Ama çoğu ilişkide sorun olduğu gibi biz de sorunlar yaşadık hem de öyle böyle değil..
Her neyse bu kız yani sevdiğim arkamdan dolaplar çeviriyormuş bana konuşmuyorum dediği insanlarla konuşuyormuş falan.
Bunda bu kadar takılacak ne var derseniz, ona şu kişiyle şu kişiyle konuşuyormusun diye sorduğum zaman hayır vallahi billahi konuşmuyorum türünden allahı şahit göstererek inkar etti.
Ama Allah'ın işi işte günü gelince kanıtlarla öğrendim ve itiraf ettirdim.
Asıl olay ondan sonra patlak verdi, daha nice yalanlar nice dolaplar tek tek ortaya çıktı.
Her neyse arkadaşlar o olayları yaşadıktan sonra güzel bi bunalıma girdim, bütün dünyanın beni kandırdığını düşündüm aylarca düşündüm bunu aylarca bunalımda yaşadım.
Ve bu olayları psikolojim sağlamken değil, hem depresyonda hem depersonalizasyondayken yaşadım.
Yani buradan okunduğu gibi kolay değil. Kişiliğim değişti, içime kapandım, yüzüm gülmez oldu ve en önemlisi hiçbir insana güvenemez oldum. Zaman oluyor anneme bile güvenemiyorum.
Sorunum böyle arkadaşlar o kız şu an bana deli gibi aşık olduğunu söylüyor, hep söylediği şeydi zaten.
Ama güvenemiyorum, şu an çalıştığı bir mağaza var ve her gün Allahın her günü! aklıma takılan şeyler oluyor(ayrı olmamıza rağmen).
Acaba biriyle konuşuyor mu vb şeyler her gün aklımı kemrip duruyor.
Bir yanım hep kalk git mağazaya biriyle konuşurken görürsen dağıt ortalığı bütün sinirini de konuştuğu kişiden çıkar diyor, ha bunu yaparım onu da iyi biliyor.
Sizce bir şans daha vermelimiyim ? Nasıl kurtulucam bu şüphelerden bir yandan seviyorum beraber olmak istiyorum ama öbür yandan o güvenememe engeli öyle büyük geliyor ki boğuluyorum içinde.
Ayrıca ben bu kız için şehrin en belalı şahıslarıyla muhattap oldum, en pis adamlarıyla saklambaç oynadım, en atarlısına kafa tuttum.
Canım ciğerim kardeşim dediğim bi kızı defterden sildim, yine kardeşim dediğim çoğu insanla burun buruna geldim sevdiğimin canını sıktıkları için
Hak ediyormuyum sizce bunları ?
Bir yol gösterin arkadaşlar ben artık çıkmazdayım, hele hele bu halde(depersonalizasyon) hiç kaldıramıyorum. Mağazaya gidip her yeri dağıtasım var, ailesini bulup yüzlerine patlayasım var.
Tekrar güveneyim mi sizce ? Özellikle bayanlardan yorum bekliyorum siz daha iyi anlarsınız birşey söyleyin. ben artık anlayamıyorum, güveneyim mi güvenmeyim mi ? Beni aldatır mı, veya yine yalan söyler mi ? Benden yine birşeyler gizler mi ?
Özetlersem:
"bana yalan söylemiş olman değil, artık sana inanmamam sarsıyor beni"
Nietzsche
Ama çoğu ilişkide sorun olduğu gibi biz de sorunlar yaşadık hem de öyle böyle değil..
Her neyse bu kız yani sevdiğim arkamdan dolaplar çeviriyormuş bana konuşmuyorum dediği insanlarla konuşuyormuş falan.
Bunda bu kadar takılacak ne var derseniz, ona şu kişiyle şu kişiyle konuşuyormusun diye sorduğum zaman hayır vallahi billahi konuşmuyorum türünden allahı şahit göstererek inkar etti.
Ama Allah'ın işi işte günü gelince kanıtlarla öğrendim ve itiraf ettirdim.
Asıl olay ondan sonra patlak verdi, daha nice yalanlar nice dolaplar tek tek ortaya çıktı.
Her neyse arkadaşlar o olayları yaşadıktan sonra güzel bi bunalıma girdim, bütün dünyanın beni kandırdığını düşündüm aylarca düşündüm bunu aylarca bunalımda yaşadım.
Ve bu olayları psikolojim sağlamken değil, hem depresyonda hem depersonalizasyondayken yaşadım.
Yani buradan okunduğu gibi kolay değil. Kişiliğim değişti, içime kapandım, yüzüm gülmez oldu ve en önemlisi hiçbir insana güvenemez oldum. Zaman oluyor anneme bile güvenemiyorum.
Sorunum böyle arkadaşlar o kız şu an bana deli gibi aşık olduğunu söylüyor, hep söylediği şeydi zaten.
Ama güvenemiyorum, şu an çalıştığı bir mağaza var ve her gün Allahın her günü! aklıma takılan şeyler oluyor(ayrı olmamıza rağmen).
Acaba biriyle konuşuyor mu vb şeyler her gün aklımı kemrip duruyor.
Bir yanım hep kalk git mağazaya biriyle konuşurken görürsen dağıt ortalığı bütün sinirini de konuştuğu kişiden çıkar diyor, ha bunu yaparım onu da iyi biliyor.
Sizce bir şans daha vermelimiyim ? Nasıl kurtulucam bu şüphelerden bir yandan seviyorum beraber olmak istiyorum ama öbür yandan o güvenememe engeli öyle büyük geliyor ki boğuluyorum içinde.
Ayrıca ben bu kız için şehrin en belalı şahıslarıyla muhattap oldum, en pis adamlarıyla saklambaç oynadım, en atarlısına kafa tuttum.
Canım ciğerim kardeşim dediğim bi kızı defterden sildim, yine kardeşim dediğim çoğu insanla burun buruna geldim sevdiğimin canını sıktıkları için
Hak ediyormuyum sizce bunları ?
Bir yol gösterin arkadaşlar ben artık çıkmazdayım, hele hele bu halde(depersonalizasyon) hiç kaldıramıyorum. Mağazaya gidip her yeri dağıtasım var, ailesini bulup yüzlerine patlayasım var.
Tekrar güveneyim mi sizce ? Özellikle bayanlardan yorum bekliyorum siz daha iyi anlarsınız birşey söyleyin. ben artık anlayamıyorum, güveneyim mi güvenmeyim mi ? Beni aldatır mı, veya yine yalan söyler mi ? Benden yine birşeyler gizler mi ?
Özetlersem:
"bana yalan söylemiş olman değil, artık sana inanmamam sarsıyor beni"
Nietzsche
biz bilemeyebiliyoruz en iyisi Alllah bilir
Yorum