Duyuru

Collapse
No announcement yet.

Bana bir akil verirmisiniz

Collapse
X
  • Filtrele
  • Zaman
  • Göster
Clear All
new posts

  • Bana bir akil verirmisiniz

    Merhaba
    Ben Saadet , iki cocuklu kizim 16 yasinda ve oglum 10 yasinda

    Beynimde üc tane Menningeom Tumor var , birini 2011 Aralik ayinda aldilar, ötekileri yeni dünyaya geldiler büyümesini bekliyorum

    Ameliyattan dokuz ay sonra esim bizi terk etti, galiba önceden gitmeye hazirlaniyordu, benim tumor isim cikinca biraz daha bizi sinir etmek icin kaldi

    Gecen Eylül ayinda bizi tatile gönderdi , bizimle hic bir zaman gelmezdi tatile, döndügümüzde evi terk etmisti.

    Aralik ta iki tane daha tumorun ortaya ciktigini ögrendim

    Ve sadece hatirimi sormak icin bana yazan birine asik oldum Ekim ayinda ve yavas yavas onu da kendime asik ettim

    Ilginc olan o benden 12 yas kücük ve bütün ailem beni bu durumdan dolayi sildi ve zaten yoktular simdi hic kimse kalmadi yanimda askimdan ve cocuklarimdan baska.

    Birde bu arada kizim bizi Askim la birlestirmek icin bir cok oyunlar yapti ve onunla tanismamamin sebebi kizimdir

    Bosanma davasi actim esime, yine geri gelmek istedi, ama benim icin o bitmistir, beni bu halimde birakip giden birini bir daha istemiyorum.

    Problemim ben cok büyük bunalimdayim, ailemin bana Askim yüzünden yaptiklarini bir türlü kaldiramiyorum, benim nasil oldugumu bile sormuyorlar , tek bildikleri beni üzmek ve ben araya mesafe koydum onlari arayip sormuyorum artik o kadar sIk.

    Aralik ayinda Askim ben ve cocuklar Bodrum da tatil yaptik, cok mutluyduk hepimiz, ilk defa cok gülüp mutlu olduk ve en önemlisi Yasar benimle ve cocuklarla cok ilgilendi.

    Biz Almanya da yasiyoruz , Askim Türkiye de, biliyorum akliniza gelen Askimin beni kullandigi, aslinda tam tersi Askim sadece hatirimi sormak istemisti ve ben bir daha onu birakmadim, kizimla cok iyi bir arkadasliklari var. Sadece kizimin hatiri icin benim hatirimi soruyordu.

    Hayatindan cok memnun iyi bir hotelde calisiyor ve iyi de maas aliyor. Almanya ya hic mi hic gelmek istemiyor.

    Kafam bayagi bir karisik, üzgünüm cünkü yeni cikan su tumorlara bile üzülmeye firsat bulamadim, annemin ve kardeslerimin bana yaptiklari problemler yüzünden.

    Sizce ne yapmaliyim, kendimi düsünüp ailemden uzak mi durmaliyim , yoksa ailem diyip onlarin istediklerini mi yapmaliyim.
    Icimdeki ses Askim la cok mutlu olacagimizi söylüyor , cocuklarda onu cok seviyorlar
    Bana bir akil verirseniz sevinirim

    Saadet
    Last edited by Saadet68; 03-02-2013, 10:05 PM. Reason: imla hatasi

  • #2
    Bu adamla bir hayat kurabilme ihtimaliniz var mı ? diyorsunuz ki o Almanya'ya gelemez..peki siz bu durumda Türkiye'ye gelebilir misiniz onun için..birde adam tam olarak kaç yaşında ? ..adam evli mi bekar mı ? ..bilmiyorum ama pek saglıklı görmedim sizin o adamla ilişkinizi..acele karar vermemeniz sizin için daha iyi olur bana göre.

    Yorum


    • #3
      bence sevgilinizle biribirinizi seviyorsanız vazgeçmeyin sırf başkaları rahatsız oluyo diye kendi mutluluğunuzdan vazgeçmeyin ve tabi bu kişi sizi gerçekden seviyosa aşk bazen insanın gözünü kör eder sağlığınıza bence odaklanın daha çok
      Hayatta yapabileceğiniz en büyük hata,
      sürekli bir hata daha yapacağımız KORKUSUDUR!

      Hayat budur.Onu hissedin , onu yaşayın ve ondan hoşnut kalın .

      Yorum


      • #4
        Bu adamla evlilik planlari yapiyoruz, Almanya ya gelmek istemiyor, ama okula gidecek burada o da 4 sene sürüyor

        32 yasinda bende 45 yasina girecegim

        Bekar ,evlenip ayrilmis.....

        Belki de haklisiniz, cok cabuk ilerliyor her sey, O hayatini degistirmek istemiyordu, ama sonunda onu ikna ettim, Belki de bu bir yanlistir. Ama gecen seneden beri her gün ,hep O yanimda , ne zaman kendimi kötü hissetsem, O yanimda. cok yalniz kaldim kimse yoktu yanimda, ama O hep vardi. Aslinda ilk baslarda maksadi beni yalniz birakmamakti . gözümü onunla aciyor onunla kapatiyorum.Bu durum nasil bu hale geldi onu da anlamis degiliz.
        Last edited by Saadet68; 03-02-2013, 10:21 PM. Reason: imla hatasi

        Yorum


        • #5
          Orjinal yazı sahibi: Saadet68 View Post
          Bu adamla evlilik planlari yapiyoruz, Almanya ya gelmek istemiyor, ama okula gidecek burada o da 4 sene sürüyor

          32 yasinda bende 45 yasina girecegim

          Bekar ,evlenip ayrilmis.....

          Belki de haklisiniz, cok cabuk ilerliyor her sey, O hayatini degistirmek istemiyordu, ama sonunda onu ikna ettim, Belki de bu bir yanlistir. Ama gecen seneden beri her gün ,hep O yanimda , ne zaman kendimi kötü hissetsem, O yanimda. cok yalniz kaldim kimse yoktu yanimda, ama O hep vardi. Aslinda ilk baslarda maksadi beni yalniz birakmamakti . gözümü onunla aciyor onunla kapatiyorum.Bu durum nasil bu hale geldi onu da anlamis degiliz.
          bence arada yaş farkına önem verin derim kişisel görüşüm olrak ve bu kadar bağlanmayın ilerde olurda ayrılırsanız çok üzülürsnüz siz eşinizle evlimisniz boşandınızmı
          Hayatta yapabileceğiniz en büyük hata,
          sürekli bir hata daha yapacağımız KORKUSUDUR!

          Hayat budur.Onu hissedin , onu yaşayın ve ondan hoşnut kalın .

          Yorum


          • #6
            Biz esimle on senedir ayni evde ama ayri yasiyoruz, cocuklar icin.
            O bizi terk edince ben ona bosanma davasi actim.
            Her sey iyi giderse bir daha ki ay bosanmis olacagim.

            Yorum


            • #7
              Orjinal yazı sahibi: Saadet68 View Post
              Biz esimle on senedir ayni evde ama ayri yasiyoruz, cocuklar icin.
              O bizi terk edince ben ona bosanma davasi actim.
              Her sey iyi giderse bir daha ki ay bosanmis olacagim.
              bu yeni birliteliğinizledeki kişiyle ne kadardır tanıyosunuz
              Hayatta yapabileceğiniz en büyük hata,
              sürekli bir hata daha yapacağımız KORKUSUDUR!

              Hayat budur.Onu hissedin , onu yaşayın ve ondan hoşnut kalın .

              Yorum


              • #8
                Günaydin

                Arkadasimi bir senedir taniyorum, ama yüzüne iyice bakali 6 ay oldu

                Yorum


                • #9
                  Aileniz konusunda geri adım atmamanızı öneririm. Siz;"annemdir, kardeşimdir" diye düşünebiliyorsunuz ancak onlar o şekilde düşünmemiş anlaşılan... Zaten düşünselerdi hatalarını anlayıp olumlu adımlar atabilirlerdi... Hayat sizin hayatınız... Hayatınızdaki kişiyle ilgili olarak sizi eleştirme lüksüne sahip olduklarını düşünmüyorum... Ve mümkün olabilirse bunu onların yüzüne vurucu şekilde bir koz olarak kullanmanızı öneririm... (belki hatalarını anlarlar diye)

                  İkinci düşüncemi sorarsan, sevgilinizle umarım daha güzel yürür herşey... Bir arkadaşımız yaş farkına dikkat çekmiş... bunu dikkate almanızı bende öneririm... Karşınızdaki insan çocuk isteyebilir siz bunu düşünür müsünüz o vardır... Kızını durumu kabullenirken oğlunuz durumu kabul edebilir mi? Ki kabul etmezse aileniz gibi oğlunuza rest çekemezsiniz. Eleştiri yapmamasını söyleyemezsiniz. Çünkü onunda hayatı değişecektir ki sizin seçmiş olduğunuz hayatı o da yaşamak durumunda...

                  Bu insanı daha uzun süre tanımanızı tavsiye ederim... (evlilik kararından önce) O Türkiye'de yaşıyor siz Almanya'da yaşıyorsunuz. Alman vatandaşlığınızı almanızı tavsiye ederim...Çocuklarınızında Alman vatandaşlığına geçmesini tavsiye ederim. Onlar için bir seçenek olur nerede yaşayacakları konusunda...

                  Türkiye'de yaşamak kötü değil.(Annem Almanya'da büyüdüğü için gözlemlerimi aktarıyorum)Türkiye'de yaşamanın güzellikleri de çok... Türkiye'ye yerleşmeyi düşünebilirsiniz... Şahsen ben almanyada bulunduğum zaman ilk söylediğim cümle ben burda yaşayamam şeklindeydi. Türk kültürüne baya alışmış bir insanın almanyada veya başka bir yerdeki kültüre alışması zordur... Ve alışma süreci işkence gibidir... Ama siz iki kültürü de biliyorsunuz...

                  Çocuklarınız Türkiye'DE yabancı uyruklu birisi olarak okuyabilir...(ve bunun bazı avantajları da vardır... üniversite yerleştirmelerinde Türklere göre daha iyi ayrıcalıklar tanınabiliyor.) Yabancı dilleri iyi olacağından Üniversiteden sonra iyi bir iş bulabilirler Türkiye'de...

                  Ancak Türkiye'ye yerleşmek konusunda çocuklarınızın isteklerini iyi düşünün... Şu anda hissettikleriniz ilerde aynı seviyede kalmayabilir... Kısaca kalıcı olmayabilir bunu iyi düşünün...

                  Herşey bir yana benim şahsi fikrim olarak,(elbette mutlu olmayı hak ediyorsunuz) Siz ilk önce annesiniz... Türkiye'de anne olmak daha önceliklidir. Aslında aynı şey babalarda içinde geçerli olmalı ancak maalesef onlar çekip gitmeyi çok seviyorlar. Siz çocuklarınızın en büyük dayanağı ve en önemli varlığısınız. Ve onlar evlenseler de ilerde bu önemli yeriniz hiç değişmeyecek. Bencil hislerinize kanıp evliliği çok istediğinizi anlayabiliyorum...Ama bunları bir kenara bırakıp ilk önce çocuklar için kararlara varmanız lazım. Almanya'da olmak çocuklar adına daha iyiyse karşı tarafı ikna etmeyi düşünebilirsiniz. İkna edilemezse belki bu ilişkinizi askıya almak durumunda kalabilirsiniz...

                  Ewet belki eski eşinizle çocuklarınız için bir aradaydınız uzun zamandır. (Bunun doğru olduğunu savunmuyorum) Bu sizi çok bunaltmış olabilir ve ilk defa bir özgürlük duygusu yaşıyor olabilirsiniz de... Bunun verdiği heves ve sevinçle mantıksız kararlar almamanızı tavsiye ediyorum.
                  hayat, sen planlar yaparken başına gelenlerdir...

                  Yorum


                  • #10
                    Merhaba Audio,

                    Yazdiklarinizi okudum ve cok sevindim, cogu yazdiklarinizda haklisiniz.

                    Annem ve kardesimlerim benimle artik görüsmüyorlar, bütün temaslarini kestiler. Isin ilginc tarafi ben tatile gittim, ama sadece cocuklarimla ilgilendim, bisiklete bindim, gezdik, balik tuttuk ve inanin Arkadasimla sadece kahve icmek icin bir saatine bulusuyorduk, oda cocuklarla birlikte. Bu kabahat oldu, beni neyle suyluyorlar bilemiyorum, daha evliyim ve hicbir yanlis olmadi.

                    Cocuklar icin arkadasim bir örnek sahis oldu, ogluma sen büyünce ne olmak istiyorsun dedim, arkadasimin ismini verdi
                    Tabii ben olayi hep positif gördügüm icin cok haklisiniz yazdiginiz da

                    Cocuklar Alman vatandasi zaten , esim alman vatandasi oldu ve ertesi ay bizi terk etti

                    Ilk önce cocuklarim geliyor, bu arkadasim icinde gecerli, herkes bu yas farki yüzünden karsima cikiyor ve olmaz bu is diyor,umurumda degil hic kimse, yalniz, cocuklarimdan biri bana dese ki biz arkadasini istemiyoruz diye , icim buruklassa da arkadasimi terk etmek zorunda kalirim.

                    Esim hasta birisiydi, Psikologa gitmek onun icin deli olmakti, cocuklar ve ben senelerdir bir Psikologtayiz Cocuklarin arkadasima karsi olan bu positif davranis doktorlari bile sasirtti. Sunu bilmenizi istiyorum, benim arkadasimin olmasinda kizimin cok büyük bir payi var , nasil yapti etti bizi bilgisayar üzerinden de olsa bir araya getirdi.

                    Ameliyat sonrasi cok yalniz kaldim, yatakta bir gözüm kör bir sekilde hep ta Türkiye den arkadasim ilgilendi benimle, ben ona gün gectikce baglandim, benim acimdan her sey kontrolden cikmisti O benim icin benim hissettiklerimi hissetmiyordu.
                    Neyse aslinda yazacak o kadar cok sey var ki vakit yok
                    Slm
                    Saadet

                    Yorum


                    • #11
                      erkek 45 kadın 32 olursa yaş farkı hiç önemli değil.
                      ama erkek 32 kadın 45 olunca elbette ki herkes bu olaya şüphe ile bakar.
                      ben de oldukça şüpheliyim bu konuda...

                      Yorum


                      • #12
                        sizi çok iyi anlıyorum. biz kızlar biraz duygusalız ve halimizi hatırımızı soran birine bile yeri gelince bi sıcaklık hissediyoruz ama çok dikkat et sizi kıllanıyo olabilir weya ewli olabilir dikkat edin Allah yardımcnz olsun...

                        Yorum


                        • #13
                          Benim öyle bi durumum olsa seviyorsam iş biter

                          Yorum


                          • #14
                            storm'a kesinlikle katılıyorum. Eşinizden artık göremediğiniz ilgiyi, sevgiyi arıyorsunuz belki de. Hem başka böyle konuştuğunuz herhangibir erkek arkadaşınız var mı? Belki de kadın bir arkadaş? Ailenizden de ilgi göremiyorsunuz. Çocuklar da ne kadar olursa olsun tamamen sizin üzerinizde. Büyük ihtimalde dayanacak bir omuz arıyorsunuz. Ama sizden bu kadar yaş küçük bir erkekte bunu bulamayabilirsiniz. Benden 2 yaş küçük kardeşimle bile bazen anlaşmak zor oluyor çünkü onun yaşadıkları ve benim yaşadıklarım arasında bile bir sürü fark var. Şimdi siz söyleyin arada 12 yaş varken anlaşmanız mümkün olacak mı? Hem bunu bırakın onunla sadece 1 yıldır tanışıyorsunuz çocuklarınıza nasıl bakacağını bilemezsiniz. Ergenlik çağında bir kızınız var. Öz babası bile kıza kötü yaklaşabilirken yabancı birine nasıl güveneceksiniz? Çok iyi düşünmelisiniz. Bazı şeyleri zamana bırakmanız gerektiğini düşünüyorum.



                            Yaşam ard arda gelen mevsimlerden oluşur.
                            Her insan mükemmel yazların ihtişamına ulaşmak için
                            birkaç şiddetli kışa katlanmak zorundadır.
                            Ve unutmamak gerekir ki, kışlar asla kalıcı değildir

                            Yorum


                            • #15
                              Cok haklisiniz hepiniz, bende karar verdim bundan sonra cok yavas adimlar atacagim.

                              Ben bu forumu acarken ki maksadim aslinda arkadasimla ilgili akil almak degil di, asil problemim ailemin beni bu halimde yalniz birakmasi ve sirt cevirmeleri.

                              Niye yazarken bile beni zaten kimse anlamayacak hissine kapiliyorum ben.

                              ok bastan baslayayim


                              Ben bunalimdayim, cok kez ölmeyi düsündüm, ama cocuklarimi cok seviyorum ve onlarda beni. Eski esim onlara bakmaz, aklina bile gelmiyorlar, ayda bir ararsa o da oglum onu aradigi icin

                              Icki iciyorum, iki bardak Wisky iciyorum, ama cok az koyuyorum, ickiyi kaldiramiyorum, eskiden kokusundan bile sarhos olurdum.

                              Oda yetmiyor Raki icmeye basladim, iki bardak iciyorum.

                              Alkoholik miyim , bence hayir sadece Cumartesileri iciyorum.

                              Yemek yeme bozuklugum var m iki ay icinde 17 kilo verdim, yemek yedigim an kusuyorum, istiyerek baslamadim,bu kusma olayina , aldigim ilaclar kusturuyordu, baktim ki midem alisti cikarmazsam rahatsiz oluyorum , bende kendimi kusturuyorum ve rahtliyorum, hafta da bir kilo veriyorum

                              Eylül ayinda tatilden döndükten sonra , esim de bizi terk ettikten sonra sag gözüm her güm körlesiyordu, ilk baslarda soka girdim, yataktan cikmiyordum ve kendimi iyice salmistim. Ta ki bir sabah bir E.Mail " nasilsin " diyen bir mesaj bütün hayatimi degistirdi.
                              Arkasimdi beni merak etmisti, yaz tatilinda benim günese cikmam yasak oldugu icin sagolsun cocuklarimla cok ilgilenmisti, ama esimle olan problemlerimi aileme bile anlatmamistim ki bir yabanciya hic. Cocuklarla arasi cok iyiydi.
                              O gün kü mesaji bana o kadar iyi gelmisti ki, yalnizdim, bana destek cikacak is arkadaslarim vardi, birde cok yakin iki arkadasim vardi , ama onlarda calisiyorlardi. Hastaneden yeni cikmistim, Beyin kanama tehlikesi atlatmistim, esimin bizi bu sekilde terk etmesi beni üzmüstü, onun gittigine degil , kirayi ve geri kalan masraflari nasil ödeyecegimi düsünüyordum.
                              Esimle on senedir ayri odalarda yasiyorduk, son zamanlarda hatta kendimizi tehlikede hissediyorduk, bana gözü cikmis kadin resimleri ya da dayak yemis kadin resimleri gönderiyordu. Ameliyat oldugumun ikinci haftasi bana " Ne zaman ise gideceksin , size bakmak zorunda degilim " dedi.
                              Ben esimden hic bir zaman sefkat görmedim, eve geldiginde bana nasilsin bile demezdi, ise gider eve gelip koltuga uzanirdi bir daha kalkmazdi, ameliyatli halimle bile alisverise gittigimi biliyorum, araba kullanmak yasakti ben yine biner alisverise giderdim, cocuklara yemeklik almaya, ailem ve esim birbirlerini yemekten benim durumumu görmezlerdi bile
                              Sonuc su ilk defa biri bana ilgi göstermisti, inanin ne kizkardesim, ne annem , ne erkek kardesim hastaligimi önemsemediler, bana abartiyorsun diyorlardi ve daha cok moralimi bozuyorlardi.

                              Yorum

                              İşleniyor...
                              X