Duyuru

Collapse
No announcement yet.

Zor durumdayim yardim ederseniz sevinirim

Collapse
X
  • Filtrele
  • Zaman
  • Göster
Clear All
new posts

  • Zor durumdayim yardim ederseniz sevinirim

    Evliyim. 12 yıl oldu. Çocuğumuz yok. Eşimle çok iyi anlaşırız ve bunca yıldır hiçbir problem yaşamadık. İkimiz de üniversite mezunu ve meslek sahibi kişileriz. Birbirimize karşı saygımız ve sevgimiz hiç eksilmedi. Ancak bir süre önce aklıma hiç gelmeyecek bir durumun içinde buldum kendimi;
    Bir hayal dünyasında yaşamaya başladım. Daha önce televizyonda görmüş olduğum, tipinden, yaptığı programdan ve hareketlerinden hiç hoşlanmadığım bir adama aşık oldum ben. Boş yere hayal kurduğumun farkındayım. Zaten eşimi seviyorum da. Ayrılmak ve başka biriyle olmak aklımdan da asla geçmedi. Niye bu hayal alemine daldığımı da bu yüzden anlayamıyorum zaten. Ben bu adama nasıl, neden kaptırdım bu kadar kendimi anlayamıyorum. Onunla ilgili araştırmalar yaptım, ayrıldığı karısı hakkında söylediği güzel şeyler veya kızına karşı olan sevgisini bile kıskanıyorum. Resimlerine bakıyorum ve içim sızlıyor, sanki gerçekten varmış gibi hayatımda, özlüyorum onu. Neden böyle bir durum içine girdim bilmiyorum. Sadece onunla yaşadığım muhteşem aşkın hayalinden başka bir şey istemiyorum hayatımda. Mutluyum bu hayalleri kurarken ama yanlış olduğunun da farkındayım. Günde 3-4 saat uyumaya başladım. Bazı geceler ise hiç uyumuyorum. Düşünmemek için zorluyorum bazen kendimi, aşk acısı çekiyorum sanki o zamanlar. Gerçek hayattan kopmaya başladım. İki buçuk ay öncesine kadar mutlu ve düzenli bir hayatım vardı ama artık, her saniye, her gün o hayattan daha da uzaklaşmaya başladım. Çok üzülsem de, ben artık bu aşkın bitmesi gerektiğini biliyorum ve bitmesini istiyorum… Gerçek hayatıma, eski hayatıma dönmek istiyorum...

    Psikiyatra gittim, iki aydır tofranil ve xanax kullanıyorum ancak hiç bir faydası olmadı. Hayatım ellerimden kayıp gidiyor ve ben onu tutamıyorum...

  • #2
    Bence eşinle daha fazla zaman geçirmelisiniz. Tek eksiğiniz bu.
    Beni bir gün unutacaksan, bir gün bırakıp gideceksen, boşuna yorma derdi; boş yere mağaramdan çıkarma beni. Alışkanlıklarımı özellikle yalnızlığa alışkanlığımı kaybettirme boşuna. Tedirgin etme beni. Bu sefer geride bir şey bırakmadım. Tasımı tarağımı topladım geldim. Neyim var neyim yoksa ortaya döktüm. Beni bırakırsan sudan çıkmış balığa dönerim.

    Yorum


    • #3
      evililikte çok aranan, özlenen çocuk olmayınca bu boşluğu o kişi dolduruvermiş...
      yani ona olan özlem ve verilmesi gereken sevgi verilemeyince...
      bazı çocuğu olmayan insanlarda başka şeylerle doldurulan bu sevgi, sende böyle tezahür etmiş...
      haa, bu problem mi? Belki, bilemem... Uzman değilim...
      Sen, bir an evvel eşinle konuşup bir evlat edinme yoluna gitseniz?
      Mutluluk;paylaşmaktır...

      Yorum


      • #4
        Obsesyon gibi. Hiç aldatmayı düşündünüz mü eşinizi? Ya da şöyle söyleyeyim siz hiç istemediğiniz halde aldatmayla ilgili görüntüler zihninizde canlandığı oluyor mu? Oluyorsa olduktan sonra sıkıntı ,vicdan azabı duyuyormusunuz ?

        Yorum


        • #5
          Orjinal yazı sahibi: Olric View Post
          Bence eşinle daha fazla zaman geçirmelisiniz. Tek eksiğiniz bu.
          Katılıyorum. Eşinizle zaman geçirin.
          Birde çocuğunuz neden yok? İstemediğiniz için mi yoksa herhangi bir sorundan dolayı mı? Eğer istemediğiniz içinse düşünmenizde yarar var bence. Çocuk bir evin olmazsa olmazı. Kadın ve erkek bazı zamanlarda birbirinden uzaklaşır, mutlaka bir şeyler olur ama çocuk bunları en aza indirir.



          Yaşam ard arda gelen mevsimlerden oluşur.
          Her insan mükemmel yazların ihtişamına ulaşmak için
          birkaç şiddetli kışa katlanmak zorundadır.
          Ve unutmamak gerekir ki, kışlar asla kalıcı değildir

          Yorum


          • #6
            Eşim benimle daha fazla zaman geçirmek istiyor ancak girdiğim ve içinde sıkışıp kaldığım bu hayal dünyasından kendimi kurtarıp ona zaman ayıramıyorum...Veya birlikte dışarı çıktığımızda aklım orada olmadığı için hiç bir değişiklik olmuyor

            Çocuğumuz olmadı, tüp bebek için de imkanımız olmadı. Sorun benden kaynaklanmasa da ben bunu sorun etmedim, evlat edinelim dedim ancak eşim evlat edinmeyi de istemedi, en büyük sebebi de bir süre sonra bakıp büyüttüğün kendi evladın gibi gördüğün çocuğun gerçek ailesini bulma yoluna gideceği veya gerçek ailesinin onu bulmak isteme ihtimaliydi. Ailelerimiz de şiddetle karşı çıktı...

            Eşimi aldatmayı hiç düşünmedim ama aslında şu anda ben beynimde iki aydır eşimi aldatıyorum. Aklımda başka birinin olması da aldatmadır bana göre. Vicdan azabı çekiyor muyum, hayır, ama yanlış olduğunun farkındayım...

            Bende zaten daha önceden OKB vardı ama hiç böyle bir şey yaşamadım...Bir sabah kalktığımda, kendimi hayallerime inanmış şekilde bulmaktan korkuyorum...Ben çok korkuyorum...
            Last edited by Ishıl; 13-02-2013, 08:33 PM.

            Yorum


            • #7
              Ishıl, peki hayalinde yaratmış olduğun bu kişiliği eşinle eşleştirebiliyormusun? Bu hayali kişilikte seni mutlu edenler neler? Yani acaba sen farkında olmadan eşini bu kişiye benzetmek istiyor olabilirmisin? Peki bu durumu eşinle konuştun mu? Ayrıca insan hayalindeki bir kişiyi beğendiği için eşini aldatmış olmaz bence. Bu kadar keskin düşünceyle kendini olumsuzluğa sürükleme. Arkadaşlarında söylediği gibi eşinle daha fazla zaman geçirmeyi dene. Ona daha açık ol. İçinde bulunduğun durumdan onun haberinin olması ilişkiniz için daha yapıcı olur diye düşünüyorum.

              Yorum

              İşleniyor...
              X