Evliyim. 12 yıl oldu. Çocuğumuz yok. Eşimle çok iyi anlaşırız ve bunca yıldır hiçbir problem yaşamadık. İkimiz de üniversite mezunu ve meslek sahibi kişileriz. Birbirimize karşı saygımız ve sevgimiz hiç eksilmedi. Ancak bir süre önce aklıma hiç gelmeyecek bir durumun içinde buldum kendimi;
Bir hayal dünyasında yaşamaya başladım. Daha önce televizyonda görmüş olduğum, tipinden, yaptığı programdan ve hareketlerinden hiç hoşlanmadığım bir adama aşık oldum ben. Boş yere hayal kurduğumun farkındayım. Zaten eşimi seviyorum da. Ayrılmak ve başka biriyle olmak aklımdan da asla geçmedi. Niye bu hayal alemine daldığımı da bu yüzden anlayamıyorum zaten. Ben bu adama nasıl, neden kaptırdım bu kadar kendimi anlayamıyorum. Onunla ilgili araştırmalar yaptım, ayrıldığı karısı hakkında söylediği güzel şeyler veya kızına karşı olan sevgisini bile kıskanıyorum. Resimlerine bakıyorum ve içim sızlıyor, sanki gerçekten varmış gibi hayatımda, özlüyorum onu. Neden böyle bir durum içine girdim bilmiyorum. Sadece onunla yaşadığım muhteşem aşkın hayalinden başka bir şey istemiyorum hayatımda. Mutluyum bu hayalleri kurarken ama yanlış olduğunun da farkındayım. Günde 3-4 saat uyumaya başladım. Bazı geceler ise hiç uyumuyorum. Düşünmemek için zorluyorum bazen kendimi, aşk acısı çekiyorum sanki o zamanlar. Gerçek hayattan kopmaya başladım. İki buçuk ay öncesine kadar mutlu ve düzenli bir hayatım vardı ama artık, her saniye, her gün o hayattan daha da uzaklaşmaya başladım. Çok üzülsem de, ben artık bu aşkın bitmesi gerektiğini biliyorum ve bitmesini istiyorum… Gerçek hayatıma, eski hayatıma dönmek istiyorum...
Psikiyatra gittim, iki aydır tofranil ve xanax kullanıyorum ancak hiç bir faydası olmadı. Hayatım ellerimden kayıp gidiyor ve ben onu tutamıyorum...
Bir hayal dünyasında yaşamaya başladım. Daha önce televizyonda görmüş olduğum, tipinden, yaptığı programdan ve hareketlerinden hiç hoşlanmadığım bir adama aşık oldum ben. Boş yere hayal kurduğumun farkındayım. Zaten eşimi seviyorum da. Ayrılmak ve başka biriyle olmak aklımdan da asla geçmedi. Niye bu hayal alemine daldığımı da bu yüzden anlayamıyorum zaten. Ben bu adama nasıl, neden kaptırdım bu kadar kendimi anlayamıyorum. Onunla ilgili araştırmalar yaptım, ayrıldığı karısı hakkında söylediği güzel şeyler veya kızına karşı olan sevgisini bile kıskanıyorum. Resimlerine bakıyorum ve içim sızlıyor, sanki gerçekten varmış gibi hayatımda, özlüyorum onu. Neden böyle bir durum içine girdim bilmiyorum. Sadece onunla yaşadığım muhteşem aşkın hayalinden başka bir şey istemiyorum hayatımda. Mutluyum bu hayalleri kurarken ama yanlış olduğunun da farkındayım. Günde 3-4 saat uyumaya başladım. Bazı geceler ise hiç uyumuyorum. Düşünmemek için zorluyorum bazen kendimi, aşk acısı çekiyorum sanki o zamanlar. Gerçek hayattan kopmaya başladım. İki buçuk ay öncesine kadar mutlu ve düzenli bir hayatım vardı ama artık, her saniye, her gün o hayattan daha da uzaklaşmaya başladım. Çok üzülsem de, ben artık bu aşkın bitmesi gerektiğini biliyorum ve bitmesini istiyorum… Gerçek hayatıma, eski hayatıma dönmek istiyorum...
Psikiyatra gittim, iki aydır tofranil ve xanax kullanıyorum ancak hiç bir faydası olmadı. Hayatım ellerimden kayıp gidiyor ve ben onu tutamıyorum...


Yorum