Duyuru

Collapse
No announcement yet.

Ne bileyim..

Collapse
X
  • Filtrele
  • Zaman
  • Göster
Clear All
new posts

  • Ne bileyim..

    belkide yalnızlıktan korkuyorumdur saçma bi dünyada saçma insanlardan ayrı kalmaktan bile korkuyorum belkide sadece şarkılarla yaşıyorumdur şarkılar.. Şarkılar olmasa insanın anlatacak bişeyi olmaz ben şiir yazmayı severim çok iyi yazdığımda söylenmez ama insanın duygularının bi kağıda aktarılması gibidir şiir bütün gerçekliğiyle bi adaya düşsem isteyeceklerimden biridir kağıt ve kalem.Neyse sadede giriyim şiir yazanların çoğu yalnızdır ben genelde karamsar biriyim ileri görüşlüde değilim belkide bu yüzden yalnızımdır.Başkalarını görünce içim geçiyor sanki herkes mutlu bir tek ben mutsuzum diye üzülüyorum ağladığım geceler oluyor.Bazende yalnız olmaktan hoşlanıyorum derdim yok soranım yok falan diyorum ama sonra ailem geliyor aklıma dertlerim kabarıyor.Eskilerle yaşayan bi tipimdiir hep keşkelerleyim şu keşke kelimesi olmasaydı keşke.Ya da yaşlı doğup genç ölseydik dertlerimiz azalırdı.Neyse soruma geçiyim bak yine duygularım kabardı.Sorum; insanlar? neden hep kaybeden taraf oluyorum neden hiç kazanamıyorum?
    Yalan dünyanın, yalan adetleriyiz.

  • #2
    Hocam kaybettiklerin nedir?? Beklentilerin mi yüksek ulaşamayınca kaybettiğini zannediyorsun?

    Kimi günahları ile yükselir, kimi meziyetleri ile kaybeder. W. Shakespeare

    Yorum


    • #3
      Orjinal yazı sahibi: Kırmızı Çizmeli Kurt View Post
      Hocam kaybettiklerin nedir?? Beklentilerin mi yüksek ulaşamayınca kaybettiğini zannediyorsun?

      Kimi günahları ile yükselir, kimi meziyetleri ile kaybeder. W. Shakespeare

      shakespeare çok kral söylemiş abim bazı insanlar var ki palavralarıyla yalanlarıyla bileğiyle bi yerlere geliyor

      soruna gelirsek evet beklentilerim oldukça yüksek ama bir söze çok güvenirim "Hayallerin ne kadar büyük olursa; Hayak kırıklığında o kadar gürültülü olur" bu söz tam beni anlatıyor bile bile hayallerimi büyük tutuyorum ve bunu her zaman yapıyorum işte sorunda bu
      Yalan dünyanın, yalan adetleriyiz.

      Yorum


      • #4
        kendime benzer yanlar buldum bu yazıda.tek fark ise benim hiç beklentim olmadı..




        Yorum


        • #5
          banada benziyor biraz sanırım insanların çoğu ne kadar farklı olsada birbirine benzer oluyor oysa farklıyız yani hepimizi hepimizden ayıran bizi tek yapan ince bir çizgi var şu hayatta başkalarının mutlulukları seni mutsuz etmemeli çünkü çoğununki gerçek bir mutluluk değil yada ben böyle avutuyorum kendimi.bence dimdik durmalıyız ayakta küçük sorunlar büyütülmemeli büyük sorunlar örselenmemeli üzerine yürümeli hayat ve biz aslında o kadarda büyük değil yaşamak lazım korkusuzca ve hayalperestçe yaşamak lazım.mutluluğu aramak anlamsız ama birgün mutlu olacağımız günü beklemek hoşbir duygu.gerçek bir mutluluk :=)

          Yorum


          • #6
            bu kadar insan yalnızken neden bu kadar insan yalnız. o duruma geldik şuan işte o insanlar biz oluyoruz neden yalnızı kısmı ise soru işareti aslında bir sihirli değneyi bekler gibi bekliyorum şu zamanı herşeyin bir zamanı varmış gibi oysa ne zamanı bu anlamadım.

            Yorum


            • #7
              insan bazen asıl hedeflediği şeyi kazanmaya çalışırken diğer kazandıklarının farkına varamayabiliyor.
              Sussak ölüm, konuşsak intihar...

              Yorum


              • #8
                Şu sonucada varıyorum ne kadar konuşsak insan 7sinde nasılsa 70de de odur.
                Yalan dünyanın, yalan adetleriyiz.

                Yorum

                İşleniyor...
                X