Merhaba,ben 15 yasındayım.15 yasında,surekli baskalarina asik olma korkusu tasiyan,insanlari surekli tik haline getiren(insanlarin beni gorebilecegini,dusuncelerimi okuyabilecegini,aklimin icine girip beni yonetebileceklerini dusundugum icin bunu engellemek icin,yani bunlarin olmamasi icin tik yapmaktan bahsediyorum),surekli kendine zarar vermeye kalkisan,surekli kayiplar yasiyan yalniz,kimligini belirlemeye calisan bi kızım.Ailemle aramda bir sorun yok aslinda.Benim en buyuk sorunum kendimle.Kendimden nefret ediyorum.Daha once doktora gittigimde anksiyete ve depresyon tanisi konulmustu,doktorum sizofren olmamdan suphelenmisti.Beni kendime zarar verdigim icin hastaneye yatirmak istemisti.İlaclarimi yarilayamadan annem yuzunden biraktim,ilaclarimi cope atti.3-4 ay onca duzelmistim fakat cok kisa surdu.Yine kotulestim.Bu dediklerimin herhangi bir cozumu var mi ya da tanimi nedir ? (Anksiyete gibi) Son 1 aydır hergun mide bulantilari yasiyorum.Neden bilmiyorum,napabilirim yardim eder misiniz.
Duyuru
Collapse
No announcement yet.
Merhaba,bana yardım edebilir misiniz ?
Collapse
X
-
sonuçta ergenlik dönemindesiniz. yaş faktörü çok önemli. bunu unutmayın. şu anda birçok açıdan (fiziksel, zihinsel, sosyal) gelişiyorsunuz ve bunun da sancılarını yaşıyorsunuz.
Bunun dışında yaşadığınız diğer endişelerin kaynağında "uzak kalma" vardır. uzak kaldığımızda insanlar hakkında hep önyargılar besleriz. dertleşebileceğiniz birkaç yakın arkadaşınız olsun ve eminim onlarla bu konuları konuşmak terapi etkisi yapacaktır.
-
Ergenlik dönemiyle bir ilgisi yok bunun. Çünkü ben de ergenlik döneminde aynı sorunları yaşıyordum. İleride benim gibi olmak istemiyorsan şimdiden önlem almalısın. Ne gerekiyorsa yapmalısın.Beni bir gün unutacaksan, bir gün bırakıp gideceksen, boşuna yorma derdi; boş yere mağaramdan çıkarma beni. Alışkanlıklarımı özellikle yalnızlığa alışkanlığımı kaybettirme boşuna. Tedirgin etme beni. Bu sefer geride bir şey bırakmadım. Tasımı tarağımı topladım geldim. Neyim var neyim yoksa ortaya döktüm. Beni bırakırsan sudan çıkmış balığa dönerim.
Yorum
-
Yanlış şudur doğru budur demektense sadece ben düşüncemi belirteceğim çünkü hiç bir şey tamamen doğru olamaz.Orjinal yazı sahibi: sugarscrape View PostMerhaba,ben 15 yasındayım.15 yasında,surekli baskalarina asik olma korkusu tasiyan,insanlari surekli tik haline getiren(insanlarin beni gorebilecegini,dusuncelerimi okuyabilecegini,aklimin icine girip beni yonetebileceklerini dusundugum icin bunu engellemek icin,yani bunlarin olmamasi icin tik yapmaktan bahsediyorum),surekli kendine zarar vermeye kalkisan,surekli kayiplar yasiyan yalniz,kimligini belirlemeye calisan bi kızım.Ailemle aramda bir sorun yok aslinda.Benim en buyuk sorunum kendimle.Kendimden nefret ediyorum.Daha once doktora gittigimde anksiyete ve depresyon tanisi konulmustu,doktorum sizofren olmamdan suphelenmisti.Beni kendime zarar verdigim icin hastaneye yatirmak istemisti.İlaclarimi yarilayamadan annem yuzunden biraktim,ilaclarimi cope atti.3-4 ay onca duzelmistim fakat cok kisa surdu.Yine kotulestim.Bu dediklerimin herhangi bir cozumu var mi ya da tanimi nedir ? (Anksiyete gibi) Son 1 aydır hergun mide bulantilari yasiyorum.Neden bilmiyorum,napabilirim yardim eder misiniz.
Hastalığın tekrarlıyorsa doktorun söylediklerini yapmalısın becerebilirmişsin gibi gelir ilk zamanlar... Baş edebileceğini düşünürsun ama hiç bir zaman öyle olmaz. tekrar tekrar devam eder... Bana göre bir hastalığın varsa doktorların tanı koymasına izin vermelisin ve bırak seni iyileştirsinler... İlerde daha büyük problemlerinle karşılaşabilirsin. Anneni de kendini de bunu kabullendirmeye yönlendirecek olan sensinhayat, sen planlar yaparken başına gelenlerdir...
Yorum

Yorum