merhaba arkadaşlar aranıza yeni katıldım.
öyle bir sorunum var ki elim kolum bağlandı aşağı tükürsem sakal yukarı tükürsem bıyık.
Biz eşimle uzun bir flört döneminden sonra birbirimizi severek evlendik. Eşimle tanıştığım zamanlarda kedine güveni tam dik duran konuşmasıyla beni büyüleyen biriydi. O zamanlar kaptandı. Sonra benim için başka bir işe girdi maaşı aylık yatan saatleri belli olan düzeni olan bir işe girdi. Ama değişmeye başladı. önce kendine olan güveni gitti. Daha ürkek insanlardan daha uzak kalmaya başladı. Sonra asabiyeti çıktı ortaya bana asla şiddet uygulamadı sevgisinden de asla şüphem olmadı. Herşeye alınan biri haline geldi bende üzülmesin diye bir çok şeyi içimde tutmaya başladım. En basiti ben kurs için ankaraya gitmiştim. döndüğümde düğünümüzde takılan bir kaç altının satıldığını farkettim koyduğum yerde yoklardı. Giderken de eşime göstermiştim bak burdalar. Hırsız falan girerse neler kaybettiğimizi bilelim diye. Neyse eve geldim baktım yok yerinde. Anladım maddi durumumuz kötü. Eşimin evlenmeden önce çektiği krediler ve kredi kartları çok zorluyor bizi bende 2 senedir iş arıyorum bulamıyorum tek maaş istanbulda ev kira siz tahmin edin. 1 hafta boyunca sordum neredeler diye dolabın üstünde ayakkabılığa sakladım eve geleyim veririm dedi durdu ve her akşam başka bir bahaneyle oyaladı beni. Anladım ama onun ağzından duymak istedim. Sonunda itiraf etti. Belki çok basit ama ben ondan ne altın ne para saklayan bir kadındım böyle yapması özellikle de annemlerden kalan son altını satması beni çok yıprattı. kızdım kırıldım içimde tuttum suratına söylemedim. Ona olan güvenim sarsıldı ama bunu ona söylesem kendini iyice bırakacağı için söyleyemedim. Asıl sorun ben evde tekim diye eşimin 3 aylık bir kediyi sahiplenmesiyle ortaya çıktı. Başlarda çok iyiydik. eşim işi gereği 4 ayda bir 15 gün eğitim görür. bu 15 günlük süreçte oğlum bana alıştı eşimden uzaklaştı. Eşim eve gelirdi onu kucağına alırdı tırmalardı oğlumda sonra eşim birden bire hiçbişey yokken bana niye hırladı beni tırmalıyor diye hayvanı duvardan duvara fırlatmaya başladı. bu 3 günde bir devam ediyor hala. Tam diyorum tamam anlaşıyorlar ama sonra tekrar eşim oğlumu sevmek için yanına gidiyor artık kedi anladı durumu korkuyor eşimden istemiyor yanına yaklaşmasını ve hırlıyor doğal olarak eskiden olsa eşim bırakırdı boşver zamanla sever derdi şimdi iş yerinin bütün stresini hayvandan çıkarıyor daha dün içi su dolu kovaya sokmuş bir girdim banyoya hayvanı buz gibi kovanın içine sokmuş güya yıkıyor. Beni gözünden bile sakınan adam yanında baygınlık geçiriyorum ağlamaktan eliyle itiyor çık diye. Hayvan korkudan tuvaletini bırakıyor yere bu onun daha da tetikliyor senin pisliğinde uğraşıyorum gece gece bıktım senden vereceğim bunu ben getirdim defolsun gitsin istemiyorum diyor. Sonra sakinleşiyor beni görünce yanıma gelip iyi misin diyor bende ağlama krizleri hayvan korkudan sinmiş kulakları mor mor gözü kanlanmış onu gördükçe içim iyice titriyor. Vermek istiyorum ama biliyorum yapamaz başkasında korkar çok korkuyor 8 aylık oldu eve bir başkası geldiğinde gelip benim yanıma sığınıyor nasıl verebilirim. Eşimi psikoloğa götürmek istiyorum işe yaramaz diye ön yargısını koyuyor. Dün sonunda itiraf etti. Ben sinirleniyorum bir sana kızamıyorum bir sana zarar vermem dünyayı yakarım diyor. Korkuyorum çocuğumuz olunca ne olacak diye eşimi çok seviyorum. Kedimi de öyle akıl verin bana ne olur ikisinden de vazgeçmek istemiyorum.
öyle bir sorunum var ki elim kolum bağlandı aşağı tükürsem sakal yukarı tükürsem bıyık.
Biz eşimle uzun bir flört döneminden sonra birbirimizi severek evlendik. Eşimle tanıştığım zamanlarda kedine güveni tam dik duran konuşmasıyla beni büyüleyen biriydi. O zamanlar kaptandı. Sonra benim için başka bir işe girdi maaşı aylık yatan saatleri belli olan düzeni olan bir işe girdi. Ama değişmeye başladı. önce kendine olan güveni gitti. Daha ürkek insanlardan daha uzak kalmaya başladı. Sonra asabiyeti çıktı ortaya bana asla şiddet uygulamadı sevgisinden de asla şüphem olmadı. Herşeye alınan biri haline geldi bende üzülmesin diye bir çok şeyi içimde tutmaya başladım. En basiti ben kurs için ankaraya gitmiştim. döndüğümde düğünümüzde takılan bir kaç altının satıldığını farkettim koyduğum yerde yoklardı. Giderken de eşime göstermiştim bak burdalar. Hırsız falan girerse neler kaybettiğimizi bilelim diye. Neyse eve geldim baktım yok yerinde. Anladım maddi durumumuz kötü. Eşimin evlenmeden önce çektiği krediler ve kredi kartları çok zorluyor bizi bende 2 senedir iş arıyorum bulamıyorum tek maaş istanbulda ev kira siz tahmin edin. 1 hafta boyunca sordum neredeler diye dolabın üstünde ayakkabılığa sakladım eve geleyim veririm dedi durdu ve her akşam başka bir bahaneyle oyaladı beni. Anladım ama onun ağzından duymak istedim. Sonunda itiraf etti. Belki çok basit ama ben ondan ne altın ne para saklayan bir kadındım böyle yapması özellikle de annemlerden kalan son altını satması beni çok yıprattı. kızdım kırıldım içimde tuttum suratına söylemedim. Ona olan güvenim sarsıldı ama bunu ona söylesem kendini iyice bırakacağı için söyleyemedim. Asıl sorun ben evde tekim diye eşimin 3 aylık bir kediyi sahiplenmesiyle ortaya çıktı. Başlarda çok iyiydik. eşim işi gereği 4 ayda bir 15 gün eğitim görür. bu 15 günlük süreçte oğlum bana alıştı eşimden uzaklaştı. Eşim eve gelirdi onu kucağına alırdı tırmalardı oğlumda sonra eşim birden bire hiçbişey yokken bana niye hırladı beni tırmalıyor diye hayvanı duvardan duvara fırlatmaya başladı. bu 3 günde bir devam ediyor hala. Tam diyorum tamam anlaşıyorlar ama sonra tekrar eşim oğlumu sevmek için yanına gidiyor artık kedi anladı durumu korkuyor eşimden istemiyor yanına yaklaşmasını ve hırlıyor doğal olarak eskiden olsa eşim bırakırdı boşver zamanla sever derdi şimdi iş yerinin bütün stresini hayvandan çıkarıyor daha dün içi su dolu kovaya sokmuş bir girdim banyoya hayvanı buz gibi kovanın içine sokmuş güya yıkıyor. Beni gözünden bile sakınan adam yanında baygınlık geçiriyorum ağlamaktan eliyle itiyor çık diye. Hayvan korkudan tuvaletini bırakıyor yere bu onun daha da tetikliyor senin pisliğinde uğraşıyorum gece gece bıktım senden vereceğim bunu ben getirdim defolsun gitsin istemiyorum diyor. Sonra sakinleşiyor beni görünce yanıma gelip iyi misin diyor bende ağlama krizleri hayvan korkudan sinmiş kulakları mor mor gözü kanlanmış onu gördükçe içim iyice titriyor. Vermek istiyorum ama biliyorum yapamaz başkasında korkar çok korkuyor 8 aylık oldu eve bir başkası geldiğinde gelip benim yanıma sığınıyor nasıl verebilirim. Eşimi psikoloğa götürmek istiyorum işe yaramaz diye ön yargısını koyuyor. Dün sonunda itiraf etti. Ben sinirleniyorum bir sana kızamıyorum bir sana zarar vermem dünyayı yakarım diyor. Korkuyorum çocuğumuz olunca ne olacak diye eşimi çok seviyorum. Kedimi de öyle akıl verin bana ne olur ikisinden de vazgeçmek istemiyorum.


Yorum