Tweet
Merhaba herkese tekrardan..Uzun zamandır forumda değildim,özlemişim açıkçası burayı...
Nerden başlasam ki..Yaklaşık 2 yıldır depresyon tedavisi görüyorum..Tedavi önceside var tabiki...Teşhisden önceki dönemler ..her neyse...Ciplarex kullandım,30 mg dı en son aldığım sonra doktorum bunu azalttı.Birde geçen yaz günlerce uyuyamıyordum bu günlerdede adını hatrlayamadığım bir uyku ilacı kullanmıştım...Bu süre zarfında çok şey oldu tabi..İyiye gidiyorum sandım,ilacımın dozu 10 mg,ardından 5 mga düştü..Doktorumla planladığımız şey yakın zamanda bırakmaktı ilacı artık..Gerçekten depresyon çok yanıltıcı olabiliyor..İyi olduğunu sanıyorsun..Herşey güzel gibi...Ama seni birden en savunmasız anında tekrar vuruyor..Mühendislik okuyorum ve depresyonla birlikte okul çok daha zorluyor..özellikle son bir kaç aydır ,herşey daha da kötüye gidiyor sanki..Uzun zamandır okula düzenli gitmiyorum..Sınav zamanlarındayım ve yine çalışamıyorum..Çünkü genel olarak hep bıkkın,bezgin ve yorgunum...
Son bir kaç aydır bazı şeyler değişti..Yoğunlaştı..İnsanlarla olan ilişkilerim bozuldu..Asla yapmam diyeceğim aptalca sonradan çok pişman olduğum şeyler yaptım..O şeyleri yaparken sanki karşıdan izliyordum kendimi..Kontrol yoktu bende..İnsanların beni ne kadar kolay ikna edebildiğini anladım..Noluyor bana diye delirmeye başladım..Bir yandan okul-iş stresi,bir yandan bozulan arkadaş ilişkileri yüzünden oluşan yalnızlık...Okula gitmek işkence...Cennetse yatağına gömülmüş bir şekilde uyumak tüm gün benim için...Uyum sağlamaya çalışıyorum..Gerçekten..Güzel olsun diye uğraşıyorum herşey..Ama olmuyor..Hayatıma yeni biri girdi..Bilirsiniz bazen aşk değiştirir bir şeyleri ama olmuyor gibi...Sanırım şizofreni olabilir..Bilmiyorum..Doktora gitmek için ikna ediyorum ama..İstemiyor..Kötü şeyler yaptığını ,ama bu şeyleri yaparken içinden bir canavarın,şeytanın ona yaptırdığını söylüyor..
Peki gelelim bana tekrar..Çok doktor değiştirdim..Bu son günlerdeki yaptığım hatalar,iştahımn aşırı derecede artması ve kilo artması sonucu iyicedepresyona girmem,her daim sinirli olmam,her an ağlamam..Unutkanlığın başlaması...Bu kez başka bi hastaneye gittim..
Odaya girer girmez zaten doktorumun gerizekalının biri olduğunu anladım..Adam resmen bir an önce bitsin mesai gözüyle bakıyordu..Koltuk tam karşısaydı,dedim ki "bu koltuk burda sorgu odası gibi hissettiriyo bence yeri değişmeli.." ve adamın cevabı şu oldu "valla ben hiç ilgilendirmez bu oda nörologların ben haftada iki gün burdayım.." o an şok oldum...bu nasıl doktor..Neyse başladık konuşmaya..Ben zaten son zamanlarda kendimi genelde ezik hisseden biriyim..Sanki adam daha da ezdi..Hep o konuştu ..Bu bu oluyo mu? şu şu oluyo mu ? gibisinden...
Bir ilaç verdiğini,bu ilacın 14 gün sonra kanımdaki oranına bakılarak dozunu arttıracağımızı söyledi,ve dediki "biz normal insanlarda bu maddenin seviyesi sıfır...." gerisini duymadım açıkcası...Biz normal insanlar? siz kimsiniz? Biz kimiz? Siz normalsiniz de biz neyiz..? Dahası da var... Bipolara benziyorsun,ama bipolarda depresyon daha kısa sürer dedi..Teşhise bakar mısınız.."Bipolara benziyorsun..." Elime bir adet bipolarla ilgili el kitapçığı,3 tane antidepresan verdi ve gönderdi..Birisi prozactı ilaçların..İnsan bi açıklar ne bu hastalık nasıl çözüme ulaşıcaz...Yok kitapçıktan okucam heralde..Neyse almadım ilaçları..Sinirlendim..Başka bir doktora gidicem şimdi..Bipolar mıyım ? Bilmiyorum..Belki yanlış teşhis ama böylesine bir adamın teşhisine inanıpta o 3 ilacı bir anda alıpta kendimi daha kötü yapamam ki..Sonuçta şu ana kadar tek bi ilaç kullanmış bir insandım..Bilmiyorum...
Korkuyorum açıkcası...Nasıl baş edebilirim bu hastalıkla..? İlacımı bırakmaya çalışıyordum çünkü ömür boyu ilaçla yaşamak istemiyordum ama şimdi birden yaşam boyu seni ele geçiren bir hastalık..Bilmiyorum korkuyorum...
Bundan daha kötüsü ise..Bu depresyon..Herşeyimi etkiliyor..Nasıl kurtulucam..Nasıl düzene koyucam hayatımı..? Şu an oturup sınava çalışmam gerekirken içimden gelmiyor ve ben buraya yazıyorum mesela...Uyumak istiyorum sadece..Birde çok yiyorum..Neden böyle oluyor ki? Tamam normalde de iştahı olan biriyim ama..Şu son zamanlarda midem ağrıyor artık doldum diye ama ben hala yiyorum..Kilo alıyorum aldıkça bu sefer iyice kötü oluyorum..Özgüvensizlik başlıyor..
Kendimi toplum içinde ezik gibi hissediyorum..Belki öyleyimde..Ama bazen içimden..Şöyle düşünüyorum..Ben onlardan farklıyım ,ben çok zekiyim ben onlardan üstünüm...vs vs..
Kısacası böyle...Buraya kadar okuyan herkese teşekkür ederim.. Hepimiz hayatımızı düzene sokmak için uğraşıyoruz...Ve bu yolda birbirimizi en iyi anlayanlar olarak anlatmak inanılmaz rahatlatıyor..Çünkü bu sorunları çekmeyen insanlar anlamıyor.."aman boşver,takma kafana,çok takıyorsun sen,herşey sende bitiyor aslında,beyninde herşey,ya daha ne istiyosun herşeyin var..." vs vs..Anlamıyorlar veya anlamak istemiyorlar...
Nerden başlasam ki..Yaklaşık 2 yıldır depresyon tedavisi görüyorum..Tedavi önceside var tabiki...Teşhisden önceki dönemler ..her neyse...Ciplarex kullandım,30 mg dı en son aldığım sonra doktorum bunu azalttı.Birde geçen yaz günlerce uyuyamıyordum bu günlerdede adını hatrlayamadığım bir uyku ilacı kullanmıştım...Bu süre zarfında çok şey oldu tabi..İyiye gidiyorum sandım,ilacımın dozu 10 mg,ardından 5 mga düştü..Doktorumla planladığımız şey yakın zamanda bırakmaktı ilacı artık..Gerçekten depresyon çok yanıltıcı olabiliyor..İyi olduğunu sanıyorsun..Herşey güzel gibi...Ama seni birden en savunmasız anında tekrar vuruyor..Mühendislik okuyorum ve depresyonla birlikte okul çok daha zorluyor..özellikle son bir kaç aydır ,herşey daha da kötüye gidiyor sanki..Uzun zamandır okula düzenli gitmiyorum..Sınav zamanlarındayım ve yine çalışamıyorum..Çünkü genel olarak hep bıkkın,bezgin ve yorgunum...
Son bir kaç aydır bazı şeyler değişti..Yoğunlaştı..İnsanlarla olan ilişkilerim bozuldu..Asla yapmam diyeceğim aptalca sonradan çok pişman olduğum şeyler yaptım..O şeyleri yaparken sanki karşıdan izliyordum kendimi..Kontrol yoktu bende..İnsanların beni ne kadar kolay ikna edebildiğini anladım..Noluyor bana diye delirmeye başladım..Bir yandan okul-iş stresi,bir yandan bozulan arkadaş ilişkileri yüzünden oluşan yalnızlık...Okula gitmek işkence...Cennetse yatağına gömülmüş bir şekilde uyumak tüm gün benim için...Uyum sağlamaya çalışıyorum..Gerçekten..Güzel olsun diye uğraşıyorum herşey..Ama olmuyor..Hayatıma yeni biri girdi..Bilirsiniz bazen aşk değiştirir bir şeyleri ama olmuyor gibi...Sanırım şizofreni olabilir..Bilmiyorum..Doktora gitmek için ikna ediyorum ama..İstemiyor..Kötü şeyler yaptığını ,ama bu şeyleri yaparken içinden bir canavarın,şeytanın ona yaptırdığını söylüyor..
Peki gelelim bana tekrar..Çok doktor değiştirdim..Bu son günlerdeki yaptığım hatalar,iştahımn aşırı derecede artması ve kilo artması sonucu iyicedepresyona girmem,her daim sinirli olmam,her an ağlamam..Unutkanlığın başlaması...Bu kez başka bi hastaneye gittim..
Odaya girer girmez zaten doktorumun gerizekalının biri olduğunu anladım..Adam resmen bir an önce bitsin mesai gözüyle bakıyordu..Koltuk tam karşısaydı,dedim ki "bu koltuk burda sorgu odası gibi hissettiriyo bence yeri değişmeli.." ve adamın cevabı şu oldu "valla ben hiç ilgilendirmez bu oda nörologların ben haftada iki gün burdayım.." o an şok oldum...bu nasıl doktor..Neyse başladık konuşmaya..Ben zaten son zamanlarda kendimi genelde ezik hisseden biriyim..Sanki adam daha da ezdi..Hep o konuştu ..Bu bu oluyo mu? şu şu oluyo mu ? gibisinden...
Bir ilaç verdiğini,bu ilacın 14 gün sonra kanımdaki oranına bakılarak dozunu arttıracağımızı söyledi,ve dediki "biz normal insanlarda bu maddenin seviyesi sıfır...." gerisini duymadım açıkcası...Biz normal insanlar? siz kimsiniz? Biz kimiz? Siz normalsiniz de biz neyiz..? Dahası da var... Bipolara benziyorsun,ama bipolarda depresyon daha kısa sürer dedi..Teşhise bakar mısınız.."Bipolara benziyorsun..." Elime bir adet bipolarla ilgili el kitapçığı,3 tane antidepresan verdi ve gönderdi..Birisi prozactı ilaçların..İnsan bi açıklar ne bu hastalık nasıl çözüme ulaşıcaz...Yok kitapçıktan okucam heralde..Neyse almadım ilaçları..Sinirlendim..Başka bir doktora gidicem şimdi..Bipolar mıyım ? Bilmiyorum..Belki yanlış teşhis ama böylesine bir adamın teşhisine inanıpta o 3 ilacı bir anda alıpta kendimi daha kötü yapamam ki..Sonuçta şu ana kadar tek bi ilaç kullanmış bir insandım..Bilmiyorum...
Korkuyorum açıkcası...Nasıl baş edebilirim bu hastalıkla..? İlacımı bırakmaya çalışıyordum çünkü ömür boyu ilaçla yaşamak istemiyordum ama şimdi birden yaşam boyu seni ele geçiren bir hastalık..Bilmiyorum korkuyorum...
Bundan daha kötüsü ise..Bu depresyon..Herşeyimi etkiliyor..Nasıl kurtulucam..Nasıl düzene koyucam hayatımı..? Şu an oturup sınava çalışmam gerekirken içimden gelmiyor ve ben buraya yazıyorum mesela...Uyumak istiyorum sadece..Birde çok yiyorum..Neden böyle oluyor ki? Tamam normalde de iştahı olan biriyim ama..Şu son zamanlarda midem ağrıyor artık doldum diye ama ben hala yiyorum..Kilo alıyorum aldıkça bu sefer iyice kötü oluyorum..Özgüvensizlik başlıyor..
Kendimi toplum içinde ezik gibi hissediyorum..Belki öyleyimde..Ama bazen içimden..Şöyle düşünüyorum..Ben onlardan farklıyım ,ben çok zekiyim ben onlardan üstünüm...vs vs..
Kısacası böyle...Buraya kadar okuyan herkese teşekkür ederim.. Hepimiz hayatımızı düzene sokmak için uğraşıyoruz...Ve bu yolda birbirimizi en iyi anlayanlar olarak anlatmak inanılmaz rahatlatıyor..Çünkü bu sorunları çekmeyen insanlar anlamıyor.."aman boşver,takma kafana,çok takıyorsun sen,herşey sende bitiyor aslında,beyninde herşey,ya daha ne istiyosun herşeyin var..." vs vs..Anlamıyorlar veya anlamak istemiyorlar...
Yorum