Kafamdaki sahte kahramanı silemiyorum.Yardım edermisiniz

[BARANBARAN]

Herkese merhaba.
Benim adını bile bilmediğim bir sorunum var zaten en çokta bu konuda sizden yardımınızı rica ediyorum.

ben kendi düşüncelerimde,kafamın içinde, yani aslında hayal dünyamda bir nevi kahraman gibiyim.gerçek hayatımda hiç yapmadığım başaramadığım işleri
hayalimde sanki hep başarmışım gibi hayal ediyorum.elimde değil bilerek yapmıyorum.yolda bile yürürken beynim kontrolden çıkıyo.hayaller hayaller hayaller.
örn iş yerinde olsun , okulumda olsun , sosyal ortamlarda olsun, karşı cinse karşı vs vs vs özelliklede geçmişte veremediğim tepkiler söyleyemediğim şeyler, yapamadığım işler,başarısızlıklarım gibi sahneler aklımda canlanıyo ve olmasını istediğim gibi gerçekleşiyo.
Benim asıl canımı sıkan yaşım: 28 yaşındayım.
Bundan başka çekingenim sanırım biraz.Bilemiyorum.
Eğer yardımcı olursanız gerçekten çok sewinirim.
Bu kadar bilgi yeterlimi bilemiyorum ama eğer başka bilgide gerekliyse anlatmaya hazırım.
Umarım bu konuda bilgisi olanlar yardımcı olur.Allah a emanet olun.

[Obsesif_Fatihi]

Peki hayallerini net olarak yazar mısın. Bir de çalıştığın işi, mezuniyetini vs...

Bunları sorma nedenimi açıklayacağım

[cihann]

Hayal gücü bilgiden daha önemlidir çünkü bilgi sınırlıyken hayal gücü tüm dünyayı kapsar.demiş einstein yani iyi bişey sadece genel kültürünü arttır ve bi sporla ugraş ki dövüş sporlarında başarılı olursun haya gücünl sana izlediklerini kafanda sen yapıyomuşsun gibi canlandırma yapmana yardım edera gerçektede o rool model gibi yapmanı saglar ve başarılı olur çekingenliktende biraz kurtulursun

[Keep Your Distance]

Bu bende de vardı. zamanla azalmalar ve artmalar olurdu. ama bi hastalık olduğunu düşünmüyorum. bazı insanlar daha hayal kurmaya meğillidir. çok kafana takma ve üzerine düşme, azalmaları sende fark edeceksin. çünkü sen üzerine düşüp, onu düşünmemeye çalıştıkça daha çok düşünüyorsun. bu davranışını kontrol etme çabandan vazgeç, mutlaka azalma olacaktır.

Sağlıcakla.

[elisurencil]

Merhabalar,

Günlük yaşantınızda yalnız mısınız? Eşiniz, bir partneriniz, sorunlarınızı paylaşabileceğiniz birileri var mı?

Saygılarımla

[BARANBARAN]

...İş olarak genelde hep tekstil mağazalarında çalıştım satış danışmanı,kasiyer zaman zaman yönetici vs. ve çalıştığım yerler hep hareketli çok çalışanı olan gün içinde çok fazla müşterisi gelen.hergün sayısız kişiyle diyaloğa girerdik.satış işi işte bilirsiniz.yani gayet sosyal bir yerdi ama tabi gerçekten kendim değildim.yani maskeyle geziyodum gibi bişey neyse.şu anda iş olarak boşta sayırım.geçici olarak bi yere takılıyorum sadece.yardım amaçlı.ufaktan harçlığım çıkıyo.
...mezuniyet 2 yıllık meslek yüksek okulu arkasındanda aöf den dewam edip 4 yıllık üni.mezunuyum
...Hayallerim şöyle mesela geçmişte bi yöneticimden azar yemişsem ve o an tepki verememişsem dah sonra kafamda aynı sahne canlandırıyorum(istem dışı) ve olmamı isteidiğim kişi oluyorum.veremediğim tepkileri söyleyemediklerimi yapamadıklarımı olmasını istediğim gibi hayal ediyorum.ondan sonra hep hoşlandığım ama açılaadığım kızlar olurdu hayallerimde yine o benden hoşlanıyomuş sewiyomuş gibi hayal edyorum.zaten bu son dönemdede bi gönül işim vardı yine bu sefer açıldım (aylar sonrada olsa) ve reddedildim.belki bununda etkisi vardır.
...Genel olarak kişiliğim evet çok çekingenim ve hayatta galiba hatırladığım neredeyse hiç bir başarım yok.aileme bile hiç bir zaman hiç birşey anlatmam.zaten çok tepkisel yaklaşıyolar.tepkisel ve eleştirel.bu benim görüşüm.öle pek yüreğimi açtığım bir arkadaşımda yok.genelde hep yüzeysel konuşur geçerim insanlarla
...obsesif_Fatihi ilgin için çok teşekkür ederim yaa çok saol.

[BARANBARAN]

Merhaba
günlük yaşantımda genelde yalnız takılmayı sewerim sanırım buna kendimi ben alıştırdım.
evli değilim partnerimde yok malesef.
teşekkürler elisurencil varol.

[BARANBARAN]

merhaba cihann
genel kültür konusunda sanırım haklısın çünkü hayatım ve günlerim o kadar boşki geçmişimdeki anılarımın üstüne bişey katamıyorum hep onlar dönüyo kafamda.hayatm durgun olduğum için genel kültürümede bişey katamıyorum.ne gezerim ne bişey yaparım.pc de takılırım boş boş.aslında yapmayı istediğim o kadar çok şey varki birsürü kitap okumak kültürümü arttırmak yeni diller öğrenmek yeni şeyler öğrenmek vs ama ne bilim yapamıyorum işte.yapıcam edicem diyorum ama hep cam cem olarak kalıyor.ve bu arada spor iyi bir fikir gibi görünüyor.spor salonu olabilir aslında zaten çok zayıfım belki kiloda alırım.kendimle biraz barışırım.salon konusunu ciddi bi şekilde düşünmeye başladım.yaedımın için teşekkür ederim cihan.Allah razı olsun.

[BARANBARAN]

bu arada bu sorunun bi adı varmı? yani bu bir hastalıkmı ne bilim sosyal fobi,baskı altında büyüme,asosyallik gibi bi adı varmı acaba.yada atlatabilmem için doktora gitmeme yada ilaç kullanmama gerek varmı?
NE YAPMALIYIMMMMMM...???

[elisurencil]

Merhaba
günlük yaşantımda genelde yalnız takılmayı sewerim sanırım buna kendimi ben alıştırdım.
evli değilim partnerimde yok malesef.
teşekkürler elisurencil varol.

Aynı şeyleri ben de yaşıyordum. Bilinçaltı... Yalnız olmak yapıyor bunu. Benim sokakta yürürken kendi kendime konuştuğum zamanlarım oldu, karşımda başka biri varmış gibi, başka bir yerdeymişim gibi.
Kendinize bir uğraş bulun, fotoğraf çekin, insanlarla çektiğiniz fotoğrafları paylaşın. Bir kursa yazılın, yalnız olmayın. Aklınıza takılan şeyleri söyleyin. Almak istediğiniz bir gömlek varsa, o gömlek hakkında yakınınızda biriyle konuşun. Bu küçük şeyler insanı bu hala getirebiliyor.

[Obsesif_Fatihi]

..
Hayallerim şöyle mesela geçmişte bi yöneticimden azar yemişsem ve o an tepki verememişsem dah sonra kafamda aynı sahne canlandırıyorum(istem dışı) ve olmamı isteidiğim kişi oluyorum.veremediğim tepkileri söyleyemediklerimi yapamadıklarımı olmasını istediğim gibi hayal ediyorum.ondan sonra hep hoşlandığım ama açılaadığım kızlar olurdu hayallerimde yine o benden hoşlanıyomuş sewiyomuş gibi hayal edyorum.zaten bu son dönemdede bi gönül işim vardı yine bu sefer açıldım (aylar sonrada olsa) ve reddedildim.belki bununda etkisi vardır.
...Genel olarak kişiliğim evet çok çekingenim ve hayatta galiba hatırladığım neredeyse hiç bir başarım yok.aileme bile hiç bir zaman hiç birşey anlatmam.zaten çok tepkisel yaklaşıyolar.tepkisel ve eleştirel.bu benim görüşüm.öle pek yüreğimi açtığım bir arkadaşımda yok.genelde hep yüzeysel konuşur geçerim insanlarla

Bunları ben de yaşadım.
Umursanmak ve kendini kanıtlamak istiyorsun...İkisi de doğru değil. Zamana bırak. Kendine hayatınla ilgili önemli hedefler koy ve tamamen onlara odaklan. Gerisini boşver.Bende de benzer hayaller vardı, zamanında yapmadıklarımı, yapmış gibi hayal ediyordum. Sonradan bunların zaman kaybı oldğunu gördüm.
Tamam hayal kurmak çok tatlı ve çok keyifli oluyordu.Çünkü bu sayede hiçbir şeyi kırıp dökmeden sorunları hallediyordun ama kısa bir süreliğine.
Ben obsesiflikle uğraşırken, bu sorunu önemsemiyordum. Basit geliyordu, ama obsesifi, yenmeden önce bu sorunu şöyle atlattım.
1- Artık kimseyi kırmayacağım, üzmeyeceğim demedim.Birisi bana bir adım olumlu yaklaşırsa, ben üç adım olumlu yaklaşıyordum ama bana olumsuzca yaklaşana ise aynı karşılığı veriyordum.Böylece hayallerimde onlara karşılık vermeme gerek kalmadı.Başkaları seni kırmayı göze alıyorsa, hiç acıma, sen de kır.
2- Kariyerim ve geleceğime odaklandım, plan ve program yaptım ve sırf kendim için çabalamaya başladım.
3- İlginçtir, bunları yaşarken bir şey keşfettim. Kendine değer verir, zamanını rasyonel biçimde kendini geliştirmek için harcarsan, yaptıklarını başkalarına beğendirmene gerek kalmıyor, istek de kalmıyor.Yani başkaları senin yaptıklarını bilmiş bilmemiş umrunda olmuyor.
4- Dövüş sporları ile uğraştım, bu sayede acayip bir özgüven geldi.
5- Ve çok ilgİnçtir, o tarz hayalleri bıraktığımda, başıma öyle şeyler geldi ki hayal etsem o kadar güzel hayal edemezdim.


Yani, kendine güven, hayatınla ilgili plan ve program kur.
En öenmlisi ise, hayatındaki her başarısızlığı hayal kurmak için değil, eksiklerini görüp kapatmak için altın bir fırsat olarak gör. Değerlendir...