yeniyim..

[jack.]

iyi akşamlar arkadaşlar. burada paylaşacağım şeyler gerçekten benim özelim ve gerçekten kimseyle paylaşmadığım şeyler olduğu için sadece yaşımı söylemek istiyorum. 22 yaşındayım. pek gurur duymasam da internetten fazla anlamam. dertleşme işinin yüz yüze olmasını tercih ederim her zaman ama tahmin edebileceğiniz gibi yüz yüze dertleşebileceğim hiç ama hiç kimse yok etrafımda bir süredir ve gına geldi artık. ben de oturdum google da arattım dertleşmek istiyorum gibi şeyler acınası biliyorum. bu siteyi buldum üye omadan biraz araştırdım gezindim. insanların görüşlerine önem verilen ve dertlerine yardımcı olunmaya çalışılan bir yermiş gibi gördüm ve üye olmaya karar verdim. siteyi tam bilmediğim için gördüğüm ilk yere dalıp nasıl konu açabilirim falan diye sordum sağolsunlar hemen burayla ilgili bir link gönderdiler ve buradayım işte yazımı yazıyorum umarım biraz da olsa dertleşip sağlıklı öneriler alabilirim çünkü inanılmaz derecede bunalımda olduğumu düşünüyorum. bundan yaklaşık 6 ay kadar önce belirli bir süre psikoloğa gittim fakat pek fazla faydasını görmedim ben de prozac isimli bir antidepresana başladım. 3 ay kadar kullandıktan sonra bıraktım ama şimdi tekrar başlamayı düşünüyorum. dediğim gibi sitede yeniyim ve bu yazdıklarımı bile kaç kişi görecek ne olacak pek bilmiyorum açıkçası.

[stolz]

..................

[serhat_]

Aramıza hoş geldin bende bulmadan önce sıkıcı geliyordu pc pc ama forumu bulunca kendimi buldum diyebilirim bir çok kişide aynı sorunlar mevcut rahatsızlığın nedir bunu belirtirsen yardım edecek çok kişi var burda yazılan burada kalıyor bundan şüphen olmasın biz bizeyiz

[jack.]

teşekkür ederim. dediğim gibi altı ay kadar önce psikoloğa gittim ve uzun seanslar sonucu pek çok şey konuştuk. babamla ilgili sorunlarım, özgüven eksikliğim, yaşamın kendisiyle ilgili korkularım. bana kesin bir teşhis koymadı bu budur diye. sadece destekleyici ve açıklayıcı konuşmalar yaptı bir kaç öneride bulundu ve bunların bazıları gerçekten uygularken kendimi deli gibi hissetmemi sağladı bunlardan biri bir tepsiye kırmızı mercimek ve pirinç döküp belirli bir süre içerisinde bunları birbirinden ayırmam gibi şeylerdi. tabii profesyonel görüşü bir şey diyemem uyguladım da ama bana bir fayda sağladığını görmedim bunun ve diğer önerilerinini bir süre sonra. o yüzden gitmeyi bıraktım. son çare olarak dediğim gibi antidepresana başladım ama ne yalan söyleyeyim o da işe yaramadı gibi bir şey.

[serhat_]

teşekkür ederim. dediğim gibi altı ay kadar önce psikoloğa gittim ve uzun seanslar sonucu pek çok şey konuştuk. babamla ilgili sorunlarım, özgüven eksikliğim, yaşamın kendisiyle ilgili korkularım. bana kesin bir teşhis koymadı bu budur diye. sadece destekleyici ve açıklayıcı konuşmalar yaptı bir kaç öneride bulundu ve bunların bazıları gerçekten uygularken kendimi deli gibi hissetmemi sağladı bunlardan biri bir tepsiye kırmızı mercimek ve pirinç döküp belirli bir süre içerisinde bunları birbirinden ayırmam gibi şeylerdi. tabii profesyonel görüşü bir şey diyemem uyguladım da ama bana bir fayda sağladığını görmedim bunun ve diğer önerilerinini bir süre sonra. o yüzden gitmeyi bıraktım. son çare olarak dediğim gibi antidepresana başladım ama ne yalan söyleyeyim o da işe yaramadı gibi bir şey.

Aslında kendinde atlabilirsin gibi geldi bana yazdıklarına bakarak ilaçları bende bıraktım çok zor bi durumda değilsin umarım kısa sürede atlatırsın

[jack.]

yani daha sorunlarımın yarısını bile anlatmadan çabuk yargıya varmadınız mı? umarın atlatırım kısa bir sürede evet teşekkür ederim ama anlatmaya başlasam çok uzun bir yazı olur. böyle soru cevap şeklinde ilerliyor sanıyordum herhalde benim anlatmam lazım peki anlatayım.

[jack.]

zor bir babayla ve bir insanın sahip olabileceği en muhteşem anneyle büyüdüm. annem kendimi bildim bileli çalışmıştır bu yüzden beni ananem büyüttü. babam küçüklüğümden beri sanki öz güvenimi kırmak ve yok etmek için çalışıyor gibiydi. hiç bir zaman aile içi şiddet görmedim. ne anneme ne bana el kaldırdı hiç bir zaman. ama aşırı sinirli ve narsist bir kişiliğe sahipti. saçma sapan şeylerden çok çabuk sinirlenir etrafı kırar döker çok ağır laflar söyler beş dakika sonra da hiç bir şey olmamış gibi siniri geçer ve hayatımıza devam etmemizi beklerdi. yer yer babama duyduğum nefret ve anneme duyduğum sevgi, babamın yarattığı gerginlikler ve annemin ortamı idare etmeye çalışırken hırpalanmasına duyduğum üzüntü ve bunun gibi pek çok berbat duyguyla geçti çocukluğum. etkileri oldu tabii. hayvanlara zarar verir olmuştum. etrafımda ki arkadaşlarıma da zarar veriyordum fiziksel olarak. ailem pek fark etmedi bunu zaten belirli bir yaştan sonra da geçti. orta okul ve lise hayatımda pek ilginç bir şey yok. ciğerlerimde ki bir sorun yüzünden doktorum spora başlamam gerektiğini bunun sorunu ortadan kaldıracağını ve benim için iyi olacağını söyledi. spora başladım. bir süre sonra lisanslı oldum. türkiye çapında yarışlara katıldım dereceler aldım. orta okulda popüler sayılırdım kızlarla aram iyiydi ama gene sınıfta ki erkeklerle kavga etmeye başlamıştım gerekli gereksiz yere. kendimle ilgili en tiksindiğim şeyse o zamanlarla ilgili, her zaman başa çıkabileceğim bir rakip buluyordum kendime, beni yeneceği baştan belli olan biriyle bana kasti bir haksızlık yapmış olsa bile asla kavga etmiyordum kaçıyordum. berbat bir durum. neyse liseye geçtim. lisedeyken de spora devam ettim hatta lisede de farklı bir dalda da olsa da bir spora yazıldım etrafımda ki insanlarla aram fena değil gibiydi ama tabii lise orta okula benzemiyordu. sınıfta benden iri yarı ve güçlü pek çok kişi vardı. işte sorunlarımdan biri de bu olsa gerek biriyle tanıştığımda hemen onu ölçüp biçerim kendimle kıyaslarım sonuçları tartarım. neyse ilk lisede tanıştım alkol ve sigarayla. sigaraya çoğu akranım gibi ben de arkadaş ortamında alıştım ama içkiyle olan ilişkimiz daha eskilere dayanıyordu babam çok severdi içki içmeyi haftada bir kez kesin içki sofrası kurulurdu evimizde ben de hep tadımlık alırdım zaten. neyse dediğim gibi lisede sigara ve alkolle tanıştım. sigara bir derece de alkol daha o zamanlardan vazgeçemeyeceğim bir şey haline gelecekti belli. lise sonda sporu bıraktım. sonrasında da kilo almaya başladım zaten. neyse üniversiteye başladık. yani bilemiyorum çok belirgin bir profilim var her şeyi tamamiyle anlatırsam da birileri anlar kim olduğumu diye de endişeleniyorum genel hatlarıyla veriyorum her şeyi.

[HiperaktifHipotalamus]

Yaşayarak herşeyi atlatacaksin sabret ...

[HiperaktifHipotalamus]

Şimdilerde yani sende ozguven eksikligi korkular daralmalar falanmi var

[jack.]

şu ana daha gelemedim işte dediğim gibi endişelerim var olayları genel hatlarıyla anlatıyorum ama şeytan ayrıntıda gizlidir ayrıntılara girmem lazım fakat giremiyorum bahsettiğim endişelerimden ötürü. ama şu an ki şu gün ki durumumu soruyorsanız özetleyeyim;

etrafımda hiç arkadaşım kalmadı ama hiç,
kız arkadaşımdan az önce çok kötü bir şekilde ayrıldım ve gerçekten kötüydü uzun zamandır ayrılmak istiyordum yeni topladım cesaretimi,
bir yıldır işsizim ve ailemin parasıyla geçiniyorum babam sağ olsun her dakika bunu hatırlatıyor ve bir şey diyemiyorum,
alıp başımı kaçıp gitmek istiyorum ama annemin bana o kadar iyiliği dokundu ki biliyorum kaçıp gidersem çok üzülecek üzülmesini istemiyorum ama çok boğuldum ve bunaldım,
köşeye sıkışmış hissediyorum kendimi kaçamıyorum. sanki boğazlıyorlar,
konuşabileceğim hiç kimse yok dertleşebileceğim hep sessiz ve asık bir suratla dolaşıyorum ortalıkta,
bütün gün evden çıkmıyorum neredeyse,
kendimi yararsız ve işe yaramaz bir varlık olarak görmeye başladım ki öyleyim şu sıralar zaten, tıpkı bir asalak gibi yaşıyorum,
en yakın arkadaşlarım dediğim kişiler ailemin bir ferdinde ciddi bir hastlık olduğu zaman beni yüz üstü bıraktılar gerçekten öğrendim
iyi gün dostunun ne demek olduğunu tam anlamıyla bunu kaldıramıyorum hazmedemiyorum.
berbat bir haldeyim yani. tam bir enkaz. eminim benden kötü durumda olanlarda vardır ama ben dayanamama seviyesine gelmek üzereyim artık.

[HiperaktifHipotalamus]

Aynı düşünceleri bende yasiyorum ama su aralar iste biraz hayata tutunmya calisiyoruz .

[jack.]

Aynı düşünceleri bende yasiyorum ama su aralar iste biraz hayata tutunmya calisiyoruz .

aynı düşünceleri yaşıyorum diyorsun hocam peki söyler misin nasıl başa çıkıyorsun? nedir taktiğin söyler misin? çünkü ben başa çıkamıyorum belli.

[jack.]

kaldıramıyorum dostum yediremiyorum kendime. hatta bazılarına o kadar çok iyiliğim dokundu ki. ailemden saydım kardeşimden. annem babam benden ayırmadı evlat bildi. kaç kere soframızda yemek yedi aylarca bizde kaldı her anında ailecek destek olmaya çalıştık. ama zor zamanımda beni kimse idare etmedi. destek olmadı. kaldıramıyorum bunu. aklımdan çıkmıyor kendi kendimi yiyorum bazen düşündükçe. neden insanlar böyle? ben de mükemmel değilim biliyorum sorunlarım var kolay bir insan değilim ama arkadaş dost bildiğin insanlar böyle yapmamalı..

[BeyZade]

gerçek bir dinleyici bulabilirsen içindekileri dökebilirsin böylece beynin boşalır rahatlarsın.
itici olmadan arkadaşlar edinmelisin.

[jack.]

etrafımda hiç insan olsun istemiyorum tek başıma kalmak istiyorum sonra başıma iyi güzel bir şey gelince de paylaşacak birini arıyorum çünkü paylaşmadan tam olmuyor benim için.
zaten çok nadir iyi şeyler gelir başıma. yalnız olmak istemiyorum ama insanların çoğundan da nefret eder oldum. o sahte ve yapmacık gülüşlerinden davranışlarından, aslında içlerinden gelmeyen sözler söylemelerinden, hesapçılıklarından menfaatçiliklerinden tiksiniyorum. bıktım. ama daha önce de dediğim gibi ben de mükemmel bir insan değilim bir sürü hatam yanlışım oldu benim de kötü özelliklerim var. kesin yargıya sokamıyorum insanları o yüzden. bok gibi bir durumdayım offf