Tweet
sallanıyorum boşlukta..Her ileri gidişin bir geri gidişi oluyor. Zaman denilen uyduruk kavramın için ölümümü bekliyorum. Duyamıyor kimi zaman göremiyorum. Uzağım kendime mesafe her geçen gün artıyor.
Yalnızlık..Aradığımın ne olduğunu bilsem bulmak daha kolay olurdu.Doldurmak o derin uçurumları, bir yol yapmak ilerleyen kendi ölümüme..Yollarımızın sonunu biliyoruz sadece yürüken ne görüp yaşayacağımızı bilemiyoruz. Sonunu bildiğin bir filmi sevdiğin sahneler için izlemeye devam etmek gibi..
Kusuyorum..Tekrar doyuruyorum beynimi ve yine kusuyorum.Bir virüs dolaşıyor damarlarımda. Hastayım biliyorum. kim hasta değil ki aslında..Tarifi teşhisi olmayan bir hastalık benimkisi..Kendimi yadsımıyorum bu dünyada benden varken milyonlarca..
Bazen ciğerlerim duruyor. Tüm görüntüler flu kulaklarımda bir çınlama. Midemde garip bir sızı neyin önemli olduğunu düşünüyor cevapsız kalıyorum.
Kafam hep karışıktı. Küçük bir çocuk olamadım küçüklüğümde, büyüyemedim sonrasındada..Parçalanamaz,güçlü dikenli teller sarmış kemiklerimi, bedenimi. Etlerim lime lime kokuyor. Ağzımda metal bir tat, sıkmayı bırakıyorum dişlerimi.
Kabullenip her yıkıldığımda, aciz kaldığımda sürünerek kalkıyorum.Oysa güçlü bir ölümü yakıştıryorum kendime..
Ağlamıyor dahada parıltılı gülümsüyorum..Ölümüm şaşırtırdı sosyal çevremi dostlarımı..Ne mutlu ne dirayetli duruyorum. Hem herşeyim var kimine göre..Bilmedikleri hayat amacı,uzak hayaller dışında..
Yazar saklarsın yıllarca..konuşmaz saklarsın..Sevgili dostlar belki iki kelam edesim var belki içimde tutamayasım ondandır bu yazdıklarım..Yeni katıldım aranıza..
Yalnızlık..Aradığımın ne olduğunu bilsem bulmak daha kolay olurdu.Doldurmak o derin uçurumları, bir yol yapmak ilerleyen kendi ölümüme..Yollarımızın sonunu biliyoruz sadece yürüken ne görüp yaşayacağımızı bilemiyoruz. Sonunu bildiğin bir filmi sevdiğin sahneler için izlemeye devam etmek gibi..
Kusuyorum..Tekrar doyuruyorum beynimi ve yine kusuyorum.Bir virüs dolaşıyor damarlarımda. Hastayım biliyorum. kim hasta değil ki aslında..Tarifi teşhisi olmayan bir hastalık benimkisi..Kendimi yadsımıyorum bu dünyada benden varken milyonlarca..
Bazen ciğerlerim duruyor. Tüm görüntüler flu kulaklarımda bir çınlama. Midemde garip bir sızı neyin önemli olduğunu düşünüyor cevapsız kalıyorum.
Kafam hep karışıktı. Küçük bir çocuk olamadım küçüklüğümde, büyüyemedim sonrasındada..Parçalanamaz,güçlü dikenli teller sarmış kemiklerimi, bedenimi. Etlerim lime lime kokuyor. Ağzımda metal bir tat, sıkmayı bırakıyorum dişlerimi.
Kabullenip her yıkıldığımda, aciz kaldığımda sürünerek kalkıyorum.Oysa güçlü bir ölümü yakıştıryorum kendime..
Ağlamıyor dahada parıltılı gülümsüyorum..Ölümüm şaşırtırdı sosyal çevremi dostlarımı..Ne mutlu ne dirayetli duruyorum. Hem herşeyim var kimine göre..Bilmedikleri hayat amacı,uzak hayaller dışında..
Yazar saklarsın yıllarca..konuşmaz saklarsın..Sevgili dostlar belki iki kelam edesim var belki içimde tutamayasım ondandır bu yazdıklarım..Yeni katıldım aranıza..
sanırım bazen güçlü bir kelime binlercesine bedel oluyor.
Yorum