10 senedir dermansız depresyon hastasıyım ve çeşitli antidepresanlar ilaçlar içmekteyim. ama bu son 10 gündür felan hiç huzurum yok canım çok sıkkın işlerim iyi değil üniveriste okuyorum ama okulu bırakmayı düşünüyorum hiç bişeyden zevk almıyorum hayattan soğudum resmen hatta okulda hocam bil bana hayattan bezmiş gibi halin var dedi. gerçekten öyleyim çok canım sıkılıyor hiçbir işim istediğim gibi yolunda gitmiyor ne yapacam allah kahretsin sinirden stresten saçlarım ağrıdı...
Duyuru
Collapse
No announcement yet.
Çok mutsuzum .... :(
Collapse
X
-
Orjinal yazı sahibi: AutotheistAhanda benim favorim gelmiş senin nickini görünce gülümsüyorum yav pozitif enerji yayıyorsun bana
Dışardan bile farkedilebilir bir noktaya gelmişsin bende de öyleydi.Staj yaptığım yerde atmosferi değiştirirdim.Resmen işletmeyi karanlığa gömüyordum bulaşıcı bişey bu :/ Dostum 10 sene tedavi gören birine bunu demek küfür gibi olacak ama.Denemediğin bir ilaç varmı? İlaçla tedavi dışında aklıma bişey gelmiyor :/
vardır tabikide en son doktorlar görüştüğüm de beni hastaneye yatırmak istediğini söylüyordu. ama ben kabul etmedim.belkide ilcalarımı değiştirmenin vakti geldi. çok canım sıkılıyor hiçbişeyden zevk almıyorum. ne yapacam bilmiyorum ..
-
valla usta 8-9 senedir aynı ilacı içiyorum ama gördüğün gibi vaziyet ortada hastalığımın en alevli dönemini yaşıyorum.hastanede yatmaktan ziyade orda ne tür hastalar var nasıl bir ortam ben onu merak ediyorum hastalara nasıl muamele yapıorlar ??Orjinal yazı sahibi: AutotheistSenin sıkıntın belli hastaneye yatmanın teşhis koymak için gözlem imkanı sağlamaktan başka bir işe yaradığını düşünmüyorum.Ama ordaki hastaları görüp şükür etme açısından çok faydalı oluyor.Birde özgürlüğün kıymetini çok iyi anlıyorsun.Doğru ilacı almamış olabilirmisin? yada bazı insanlarda bünye ilaçları kabul etmiyordu sendede öyle bişey olabilirmi? İlaçtan başka doğru düzgün tedavi yöntemide yok ki :/
Yorum
-
Orjinal yazı sahibi: AutotheistHa birde hastaneye yatmak intihar riski yüksek kişilere öneriliyor.Benim yatma sebebim buydu mesela kendine zarar vermesin diye.Ayakkabındaki ipe kadar alıyorlardı.Gerçi kendime zarar vermek istesem yatağın altındaki demire bileklerimi sürter gene verirdim
Arıza çıkarırsan bağlıyorlar zaten sakinleşmezsen son çare iğne vuruyorlardı.Bir hasta yakınıyla muhabbet ediyorduk biryerde en ufak sorunda bağlayıp iğneyi vurup uyutuyorlarmış.Tamamen yattığın yere bağlı ortam iyi olursa günler su gibi geçer.Orda gülüp eğlenmeyince zaman geçmiyor yoksa kapan odana kös kös otur zaman mı geçer :/
bende doktora ciddi ciddi initihar etmeyi düşünüyorum demiştim ondan sonra beni hastaneye yatırmak istedi ama ben kabul etmedim . birde o tip yerlerde cep telefonu kullamak serbes mi ? benim amcam bikere isatnbul bakırköyde yatmıştı çıkınca demiştiki orda yatmak hapishanede yatmaktan daha zor demişti hiç unutmam...
Yorum
-
Orjinal yazı sahibi: AutotheistDaha önceki mesajıma bakarsan genel kurallardan bahsetmiştim.Tel kullanımı günlük yarım saat di hapishaneden pek bir farkı yoktu.Ama ben şanslı bir insanım bizim ortam çok güzeldi.Hatta arkadaşımla ya şurdan bir oda kiralasak ne güzel olur derdik.Bakıcılar olsun hemşireler olsun çok güzeldi ya duygulandım bak.Burda hastane anılarımı anlatsam gülme krizine girersiniz o derece
Ama işte maalesef heryerde böyle bir ortam yok.Ağır hastaların yanına düşersen iş çok vahim.Benim ki istisnai bir durum ama ne olursa olsun özgürlük gibisi yok.Ben 2 kez yatmıştım birinde 3 gün kaldım diğerinde 1 ay.3 günlük maceram bitince eve gelince duvarları öpmüştüm o derece.Biraz ağır hastalar vardı.Heryerden bağırışlar ve o yeşil ipler hergün birini bağlıyorlardı.Orda sağlam adam çıldırır 3.gün benimde bağırasım geldi.Bir tane tecavüz mağduru kız vardı onun çığlıklarını hala unutmam
Durum böyle yani.
peki usta ben şimdi yatsam mesela istediğim zaman çıakbilirmiyim ordan ???
Yorum

Yorum