Tweet
özgüven için ne yapılmalı
özgüven için doktora giden var mı. Bende bu varda hastalıktan mı yada başka sebeblerden mi bilmiyorum. ama hayatımın her alanına yansıyor hatta konuşmama. Birde çok takıntılı biriyim hele ki son 3-4 seneyi herşeyden uzak geçirip ot gibi hayata iyice ot gibi olunca bu 3-4 senede herşeyi haddiyle takıyorum. ama dehşet bi kafa var bende öyle hayaller ve amaçlar kuruyorum ki kafamda bu özgüven sorunu olsa bile kendi başımayken hep onları düşünüyorum.
çok arkadaş bulacam diyorum çok sevgilin olsun istiyorum yapacam diyorum para kazanacam diyorum spor salonuna gidiyorum. hele ki spor salonunda 45 sn lik nefes arasında bunları düşünüyorum.
bazen bi reklamda oynuyorum..yani var bi sürü.
haa derdimde çok yaşamadığım şeylerde yalnız bu özgüven bela ya. bunları derken ayrıyeten ''bende bu özgüven sorunu varsa ben böyle kendi halinde yaşarım'' da diyorum. ikincisi hayatla ilgili herşeyi isterken insanların laflarını ve eleştirilerinden sıkıldım yani. ondan ''aslında iyi ya tek takılıyorum ama bana ''gel buraya'' diyen yok. bir ikincisi ben yaşla ilgili soru soranlara cevap veresim gelmiyo. ondan herkesden bazen kaçıyorum. verince başka türlüde anlatmak derinlere inmek zorunda kalıyorum. sorunlu bir yapılanma ve büyüme dönemi geçirdim ondan yaş dedi mi hep aynı cevaplar geliyor,gidiyor. bunlar bile psikolojimi çok etkiledi. artı dedim ya 3-4 senedir evdeyim kağıt üzerinde dayı oldum valla. ama dışarda tipimi görüpde yaşımı sorana söyledğim zaman 22 gibi durduğum için ''nüfus cüzdanını göster'' diyen var. inanılacak gibi değil zaten. aslında ben onların beni büyütmesine çok kızıyorum bazen oluyor. onun için insanlardan çok kızıyorum bazen. ama birde çok arkadaş çok sevgili diyorsun dedim başta hadi sevgili bi alem iş de çok arkadaş oluncada hep yanı yine klasik sorularla karşı karşıyasın. neden çok sevgili böyle bi ayran gönüllüyüm bazen gördüğüm bi bayanın normal hali bile beni etkiliyor. farklı aşklar tutkular.. dolu doluda olmadı. yani hani içimden gelen arzu ve istek bu. ama benim yaşımdaki birinin torunu vardır. ama bi kadının yanıan dursam kardeşi gibi olurum yanında. kızla konuşsam çoğu yaş diyor. ee büyükmüşüm. valla takmıyorum artık sizi diyorum onlarada. ee farklı aşklar yaşamak isteyene bak. yani farklı aşklar yaşayamadığımı farz edelim yada yaşamadığımı günün birinde bir sevgili bulsam ''evlenmiyon mu'' derler.
anneme ben hayatımı yaşamak istiyorum yaşayacam diiyorum e azcık dışarda gez, salona git, ev. bu nasıl yaşamak. annemde diyor ''yaşayacam'' diyorsun hep evdesin. ya anne ev huzur diyesim geliyor. ama içimden de harbi ha yaşayacam diyorum evde ömrüm bitiyor
hele ki zaman iyice aktıkça. ya ben niye böyle özgüvensizde oldum ki anlamıyorum. bu da ayrı canımı skıyor.
e herşey böyleyken biriktire biriktire mide gasitiriti oldum sıkıntıdan. sabah kalkıyorum ööö öö kahvaltı iştah yok. annem ''yap yap herşeyi tak ki daha çok öğüresin'' diyor. haklı haksız onada cevap vermiyorum daha. yalnız bazen anne ben hastayım olduğum yerde duruyorum ama hem böyle hasta olduğumdan hemde insanlardan yoruldum. hevesim kalmadı kalkıp bi yere gitmeye diyesim geliyor.
hepsini geçiyorum konuştuğum birilerinede ''ben hastayım, herşeyde çok yordu artık sıkıldım. konuşacaksan benle dostluk arkadaşlık seviyesinde'' edelim arkadaşlık soru sorma fazla demeye getiriyorum. ama çok huzursuzum yaşım geçtikçe özgüven olmadıkça ot ibi yaşadıkça insanlar yordukça yani.. salonda farklı şeyler düşünüyorum. gece oluyor yastığa başımı koyuyorum farklı şeyler.
özgüvensiz olmak çok kötü ya hele birde işsiz kaldım onuada taka taka mı iyice bitirdim nedir. ama dışardan bakıldığında hiç sorun yokmuş gibi gelebiliyor insanlara. hem taktırılar hemde ''takma'' derler oda ayrı tabi. bazende kendime ya ben böyle sorunlu büyüdüm yaşım her ne olursa olsun daha toyum galiba bile diyorum
yalnız ben çok ağır ilaçlarda içtim risperdal diye bi ilaç verdiler kafayı oynattım dondum kaldım kıvrandım. zanax içtim prozac içtim okb tedavisi gördüm. evin içinde ölüyorum dediğim günlerim çoktur. ama hastalıkları bile takmayacam dediğim oluyor. zaten geçenlerde geride kaldı da yine yaşacam diye korkuyorum. farklı aşklar dedim 6-7 sene bir kızı gerçek zannedip bekledim. yalan oldu. onların bile acısını çektim ayrıdan. ben öğürmeğimde kim öğürsün.
televizyonu açıp mustafa karataş izliyorum ''kocam beni aldatıyor, ben kocamı aldattım... '' kaç tane. ulan bi salak bizmiyiz. ben anlamıyorum. birini bulursam düzeltir azcık beni diyorum. bekar adam birini bulamıyor evliler astala vista baby karısını kocasını aldatıyor. ne lüks böyle. yani farklı aşkını geçtik bulamıyoruz ama millet 2-3
ben birine sanane dedimi kötüyüm başkasının hayatını eleştiridimi o çok güzel sanane demeye getiriyor. bunuda anlamıyorum.
şair gibi adamdım güzel sözler yazardım oturuyorum denizleri kumları güneşi unuttum sandal mandal falan.. yok birşey kalmadı. insan sevgim iyiydi bazılarıda öldürdü öyle kötü oldum ki kendime inanamıyorum. bir iki kıza sanaldan yaptıklarımı anlatsam gülersiniz. hele bazen içime öyle kin ve nefret doluyor ki ya acaba bunlardamı özgüvensizlik yada ben kötümüyüm deyip peşinden yok ya ne özgüvensiziliği amk domuzları kendilerini beğeniyor karşıma çıkan kendini beğenenleri ''siklemiyorum'' diye trip attıkları laflarda boğmasam görürler ki beni kaç tane kadın kız üzdü. dün akşamda biri bana twiterda ''erkekler odun bence'' diyor. bunu diyen de twitte bana kardeşim diyen bi kız.
bende dedim ki şu rus kızlarıda hiç bi yerde yok taş gibiler ha. aslında rus kızıyla işim falan yok yani amaç gıcık etmek kızdırmak karşılığını vermek. ne buluyorsunuz onlarda dedi.
biri daha bana dedi odunsunuz. onada cevabım ''bi odun yaratsana'' dedim. o ki odunum ben/biz sen yarat istediğin gibi olsun. kız kirişi kırdı.
yok abi herşey türk filmlerindeki saf temiz insanlar ve aşklar gibi görünse veya olsa. aşklar bile öldü. artık kaçan değil açan kovalanıyor. biz erkekler odun oluyoruz seçiliyoruz sevilmiyoruz hata insan yerine bile koyan az. ben hala farklı aşk derdindeyim
kalbim o kadar kırıldı ki yani özgüveni olmayanı iyice yerden yere vurdular. sonra ben yaşa takıldım başa takıldım anneme babama halam dayıma kuzenime osmana ayşeye filize ahmede falan yani. artı yaşanmayanlar ve olumsuzluklara.
ALLAH yine çaresiz dert vermesin deyip şükrediyoruz ama insanımız aslında kendi kendini kırıyor. yaşdan başlayarak yola çıkan bir insanı tanımaya çalışan insanın ben yaratıcı olduğunu zannedemem. ''yaşın kaç''
başın kaç desene hele bi. bazı ergenler bile 40 yaşındaki adamdan kadından daha akıllı. nasıl konuşacaklarını bile biliyorlar. millet ergen diye hitap ediyor ben öylede etmiyorm aslında. bana sende ''ergensin, ergen kafası var'' diyende var. çıkıyor.
olsa sanane olmasa sanane.. diyemiyosun bazen.
valla arkaaş sizi bilmiyomda ben her türlü her yönden hayattan sıkıldım kafayada çok takıyorum daha neler yazardım aslında insanlarla, aşkla, sorunlarla şunla bunlada.. yazsan ne olacak
bizim evin içinde bile huzur yok. anam tutduruyor ''kalk dışarı çık ya bi arkadaş bul'' ya sokakta arkadaş mı arayım yani ne biçim iş. hem sokakta ne olacağını bilemezsin ama sanallda oturuyon konuşuyon konuşuyon insanları tanıyon tanışıyon hata arkadaş oluyon. tabi çok sağlıklı değil ama bazen iyi oluyor. yalnız ben dışarda da sanalda da güvenemiyorum kimseye.
daha dün forum donanımdan biriyle tanıştım ankaradan bizim semtte akrabaları varmış face ekledim görüşürüz dedi bir sürüde konuştuk aslında ama yine ne bilim olmuyor bazen. benim kendi özgüvenimden ayrı insanlara güven problemim var güvenemiyorum. birde ilk tanışmalar zor oluyor spor salouna ilk gittiğimde bile garip oldum bi tuhaf hissettim. şimdi rahatım ama daha 2 gün evvel cümleleri toparlayamadım bi çocukla konuşurken. biraz dağıldı.
ilaç kullanmam gerekiyor mu acaba yoksa böyle herşeyi atlabilecekmiyim bazende çok takıyorum bazende inceldiği yerden kopsun diyorum. abi öyle insanlar var ki ama şaşırırsınız adam yola yürürken sataşıyor, sanala giriyorum hiç tanımadığım insanlar twiterda beni engelliyor) yani bazıları ve bunlar bayan. bi garip dünya. alacan bi hayvan besleyecen geçecen monitörün karşısına takılcan öyle yani. odunsak odunuz hastaysak hasta yalnızsak yalnız.
annemde karşıma geçip git birini bi arkadaş bul, dışarı çık sevgilin çok olur) o bile böyle laflar yapıyor beni tavırlarımdan artık.
özgüvensiz insanı kim naapsın.
çok arkadaş bulacam diyorum çok sevgilin olsun istiyorum yapacam diyorum para kazanacam diyorum spor salonuna gidiyorum. hele ki spor salonunda 45 sn lik nefes arasında bunları düşünüyorum.
bazen bi reklamda oynuyorum..yani var bi sürü.
haa derdimde çok yaşamadığım şeylerde yalnız bu özgüven bela ya. bunları derken ayrıyeten ''bende bu özgüven sorunu varsa ben böyle kendi halinde yaşarım'' da diyorum. ikincisi hayatla ilgili herşeyi isterken insanların laflarını ve eleştirilerinden sıkıldım yani. ondan ''aslında iyi ya tek takılıyorum ama bana ''gel buraya'' diyen yok. bir ikincisi ben yaşla ilgili soru soranlara cevap veresim gelmiyo. ondan herkesden bazen kaçıyorum. verince başka türlüde anlatmak derinlere inmek zorunda kalıyorum. sorunlu bir yapılanma ve büyüme dönemi geçirdim ondan yaş dedi mi hep aynı cevaplar geliyor,gidiyor. bunlar bile psikolojimi çok etkiledi. artı dedim ya 3-4 senedir evdeyim kağıt üzerinde dayı oldum valla. ama dışarda tipimi görüpde yaşımı sorana söyledğim zaman 22 gibi durduğum için ''nüfus cüzdanını göster'' diyen var. inanılacak gibi değil zaten. aslında ben onların beni büyütmesine çok kızıyorum bazen oluyor. onun için insanlardan çok kızıyorum bazen. ama birde çok arkadaş çok sevgili diyorsun dedim başta hadi sevgili bi alem iş de çok arkadaş oluncada hep yanı yine klasik sorularla karşı karşıyasın. neden çok sevgili böyle bi ayran gönüllüyüm bazen gördüğüm bi bayanın normal hali bile beni etkiliyor. farklı aşklar tutkular.. dolu doluda olmadı. yani hani içimden gelen arzu ve istek bu. ama benim yaşımdaki birinin torunu vardır. ama bi kadının yanıan dursam kardeşi gibi olurum yanında. kızla konuşsam çoğu yaş diyor. ee büyükmüşüm. valla takmıyorum artık sizi diyorum onlarada. ee farklı aşklar yaşamak isteyene bak. yani farklı aşklar yaşayamadığımı farz edelim yada yaşamadığımı günün birinde bir sevgili bulsam ''evlenmiyon mu'' derler.
anneme ben hayatımı yaşamak istiyorum yaşayacam diiyorum e azcık dışarda gez, salona git, ev. bu nasıl yaşamak. annemde diyor ''yaşayacam'' diyorsun hep evdesin. ya anne ev huzur diyesim geliyor. ama içimden de harbi ha yaşayacam diyorum evde ömrüm bitiyor
hele ki zaman iyice aktıkça. ya ben niye böyle özgüvensizde oldum ki anlamıyorum. bu da ayrı canımı skıyor.e herşey böyleyken biriktire biriktire mide gasitiriti oldum sıkıntıdan. sabah kalkıyorum ööö öö kahvaltı iştah yok. annem ''yap yap herşeyi tak ki daha çok öğüresin'' diyor. haklı haksız onada cevap vermiyorum daha. yalnız bazen anne ben hastayım olduğum yerde duruyorum ama hem böyle hasta olduğumdan hemde insanlardan yoruldum. hevesim kalmadı kalkıp bi yere gitmeye diyesim geliyor.
hepsini geçiyorum konuştuğum birilerinede ''ben hastayım, herşeyde çok yordu artık sıkıldım. konuşacaksan benle dostluk arkadaşlık seviyesinde'' edelim arkadaşlık soru sorma fazla demeye getiriyorum. ama çok huzursuzum yaşım geçtikçe özgüven olmadıkça ot ibi yaşadıkça insanlar yordukça yani.. salonda farklı şeyler düşünüyorum. gece oluyor yastığa başımı koyuyorum farklı şeyler.
özgüvensiz olmak çok kötü ya hele birde işsiz kaldım onuada taka taka mı iyice bitirdim nedir. ama dışardan bakıldığında hiç sorun yokmuş gibi gelebiliyor insanlara. hem taktırılar hemde ''takma'' derler oda ayrı tabi. bazende kendime ya ben böyle sorunlu büyüdüm yaşım her ne olursa olsun daha toyum galiba bile diyorum
yalnız ben çok ağır ilaçlarda içtim risperdal diye bi ilaç verdiler kafayı oynattım dondum kaldım kıvrandım. zanax içtim prozac içtim okb tedavisi gördüm. evin içinde ölüyorum dediğim günlerim çoktur. ama hastalıkları bile takmayacam dediğim oluyor. zaten geçenlerde geride kaldı da yine yaşacam diye korkuyorum. farklı aşklar dedim 6-7 sene bir kızı gerçek zannedip bekledim. yalan oldu. onların bile acısını çektim ayrıdan. ben öğürmeğimde kim öğürsün.
televizyonu açıp mustafa karataş izliyorum ''kocam beni aldatıyor, ben kocamı aldattım... '' kaç tane. ulan bi salak bizmiyiz. ben anlamıyorum. birini bulursam düzeltir azcık beni diyorum. bekar adam birini bulamıyor evliler astala vista baby karısını kocasını aldatıyor. ne lüks böyle. yani farklı aşkını geçtik bulamıyoruz ama millet 2-3
ben birine sanane dedimi kötüyüm başkasının hayatını eleştiridimi o çok güzel sanane demeye getiriyor. bunuda anlamıyorum.
şair gibi adamdım güzel sözler yazardım oturuyorum denizleri kumları güneşi unuttum sandal mandal falan.. yok birşey kalmadı. insan sevgim iyiydi bazılarıda öldürdü öyle kötü oldum ki kendime inanamıyorum. bir iki kıza sanaldan yaptıklarımı anlatsam gülersiniz. hele bazen içime öyle kin ve nefret doluyor ki ya acaba bunlardamı özgüvensizlik yada ben kötümüyüm deyip peşinden yok ya ne özgüvensiziliği amk domuzları kendilerini beğeniyor karşıma çıkan kendini beğenenleri ''siklemiyorum'' diye trip attıkları laflarda boğmasam görürler ki beni kaç tane kadın kız üzdü. dün akşamda biri bana twiterda ''erkekler odun bence'' diyor. bunu diyen de twitte bana kardeşim diyen bi kız.
bende dedim ki şu rus kızlarıda hiç bi yerde yok taş gibiler ha. aslında rus kızıyla işim falan yok yani amaç gıcık etmek kızdırmak karşılığını vermek. ne buluyorsunuz onlarda dedi.
biri daha bana dedi odunsunuz. onada cevabım ''bi odun yaratsana'' dedim. o ki odunum ben/biz sen yarat istediğin gibi olsun. kız kirişi kırdı.
yok abi herşey türk filmlerindeki saf temiz insanlar ve aşklar gibi görünse veya olsa. aşklar bile öldü. artık kaçan değil açan kovalanıyor. biz erkekler odun oluyoruz seçiliyoruz sevilmiyoruz hata insan yerine bile koyan az. ben hala farklı aşk derdindeyim
kalbim o kadar kırıldı ki yani özgüveni olmayanı iyice yerden yere vurdular. sonra ben yaşa takıldım başa takıldım anneme babama halam dayıma kuzenime osmana ayşeye filize ahmede falan yani. artı yaşanmayanlar ve olumsuzluklara.
ALLAH yine çaresiz dert vermesin deyip şükrediyoruz ama insanımız aslında kendi kendini kırıyor. yaşdan başlayarak yola çıkan bir insanı tanımaya çalışan insanın ben yaratıcı olduğunu zannedemem. ''yaşın kaç''
başın kaç desene hele bi. bazı ergenler bile 40 yaşındaki adamdan kadından daha akıllı. nasıl konuşacaklarını bile biliyorlar. millet ergen diye hitap ediyor ben öylede etmiyorm aslında. bana sende ''ergensin, ergen kafası var'' diyende var. çıkıyor.
olsa sanane olmasa sanane.. diyemiyosun bazen.
valla arkaaş sizi bilmiyomda ben her türlü her yönden hayattan sıkıldım kafayada çok takıyorum daha neler yazardım aslında insanlarla, aşkla, sorunlarla şunla bunlada.. yazsan ne olacak
bizim evin içinde bile huzur yok. anam tutduruyor ''kalk dışarı çık ya bi arkadaş bul'' ya sokakta arkadaş mı arayım yani ne biçim iş. hem sokakta ne olacağını bilemezsin ama sanallda oturuyon konuşuyon konuşuyon insanları tanıyon tanışıyon hata arkadaş oluyon. tabi çok sağlıklı değil ama bazen iyi oluyor. yalnız ben dışarda da sanalda da güvenemiyorum kimseye.
daha dün forum donanımdan biriyle tanıştım ankaradan bizim semtte akrabaları varmış face ekledim görüşürüz dedi bir sürüde konuştuk aslında ama yine ne bilim olmuyor bazen. benim kendi özgüvenimden ayrı insanlara güven problemim var güvenemiyorum. birde ilk tanışmalar zor oluyor spor salouna ilk gittiğimde bile garip oldum bi tuhaf hissettim. şimdi rahatım ama daha 2 gün evvel cümleleri toparlayamadım bi çocukla konuşurken. biraz dağıldı.
ilaç kullanmam gerekiyor mu acaba yoksa böyle herşeyi atlabilecekmiyim bazende çok takıyorum bazende inceldiği yerden kopsun diyorum. abi öyle insanlar var ki ama şaşırırsınız adam yola yürürken sataşıyor, sanala giriyorum hiç tanımadığım insanlar twiterda beni engelliyor
) yani bazıları ve bunlar bayan. bi garip dünya. alacan bi hayvan besleyecen geçecen monitörün karşısına takılcan öyle yani. odunsak odunuz hastaysak hasta yalnızsak yalnız. annemde karşıma geçip git birini bi arkadaş bul, dışarı çık sevgilin çok olur
) o bile böyle laflar yapıyor beni tavırlarımdan artık.özgüvensiz insanı kim naapsın.
Yorum