Bir Ailem Yok Gibi

[Misafir]

.....................................

[.::yabancı::.]

Hale sen kendine bakmadığın sürece inan kimse bakmak istemez uğraşmak istemez...Bu herkes için böyle, umutsuz vaka gibi görünür kendini gösteririsen kim olursan ol insan uğraşma içgüdüsü ölür.Ama biraz umutlu ol, biraz iyileşeceğine dair sende mücadele et...Biraz uğraş.burda yıllardır senin yazılarını okuyorum aynı şehirde olsak belki sana fiziksel hastane olaylarında da destek olmayı da çok isterdim.Seni düşünen yok değil, ama sen kendini bir parça önemse sev...

[MERTMERT]

Geçmiş olsun , inanın okuyunca çok üzüldüm. benim yakınlarımda da böyle şeyler olmuştu. lütfen moralinizi yüksek tutun iyi şeyler düşünün ve en önemlisi Allaha çok ama çok içten dua edin Allah yardımcınız olacaktır . Allah sabredenlerle beraberdir. Allah zorluklara karşı duvar gibi yıkılmadan duranları sever. tekrar geçmiş olsun.

[veli_dayı]

ablanızın hem doktor olması hemde size karşı böyle sopuk davranması çok ilginç..? ne doktoru acaba ablnız ???

[Hayde]

Çok geçmiş olsun.

[valar.morghulis]

yabancı haklı bence . senin kendine bakman , kendine ,sağlığına odaklanman lazım . seni ne mutlu ediyorsa onu yap ve hep olumlu düşün . aile dışından iyi biriyle tanışsanız ve arkadaş olsanız çok iyi olur . moral , motivasyon verebilir .

[YerGökHayat]

Ablana soylenecek sózú zaten sóylemissin.garip olan doktor olup da bu kadar kayitsiz kalmasi.insan daha bilincli davranmasini bekliyor.dedigin givi birbirinize kenetlenmeniz beklenir aslinda.aranizda eskiye dair bi kirginlik falan mi var?

[hamilton10]

ablanız brz bana benziyor bende buyuk ablamla depresif ve negatif bir kadın oldugu için pek görüşmek istemem.......

[Obsesif_Fatihi]

hale46 , belki acı olacak ama tecrübelerime dayanarak diyebilirim ki; sen kendine yardım etmezsen, mucize beklemekten başka şansın yok.

Hem en yakınların olsa da, kimseden birşey bekleme. Maddi ya da manevi.

[hamilton10]

hale46 , belki acı olacak ama tecrübelerime dayanarak diyebilirim ki; sen kendine yardım etmezsen, mucize beklemekten başka şansın yok.

Hem en yakınların olsa da, kimseden birşey bekleme. Maddi ya da manevi.

abi bu tip yorumlar hatalı bir bakış açısına ait sanıyorum insan insana her zaman düşer yada muhtac olabilir doğamız gereği

[Obsesif_Fatihi]

abi bu tip yorumlar hatalı bir bakış açısına ait sanıyorum insan insana her zaman düşer yada muhtac olabilir doğamız gereği

Ben de eskiden öyle sanıyordum. Gerek kızlarla olan iletişimde, gerekse ailem ya da iş arkadaşlarımla.

Ama sen kendine değer verip, kendini taşıyabildiğinde; zaten insan ilişkilerinde parlama oluyor. Ben ne zaman ki, kendimi yalnız işime ve kendi iç dünyama verdim, o zaman insanlar bana saygı duyup benimle irtibata geçmek istediler.
Bugün inanılmaz sayıda arkadaşım var. Beni her gün (abartmadan söylüyorum) en az 20-25 kişi arar. hal hatır sorar, buluşup bir yerde kafa çekelim der ya da oturup sohbet edelim der falan filan....

Sen kendine saygı duyunca, insanlar da sana saygı duyuyor.

Halbuki eskiden ben insanlardan saygı görmek için çırpınır, çırpındıkça batardım. Benimle konuşsunlar ya da bana değer versinler isterdim. Ama hiç olmadı, ta ki ben kendime saygı duyup kimseyi umursamayıncaya kadar.

Kaçan kovalanır misali...

[hamilton10]

Ben de eskiden öyle sanıyordum. Gerek kızlarla olan iletişimde, gerekse ailem ya da iş arkadaşlarımla.

Ama sen kendine değer verip, kendini taşıyabildiğinde; zaten insan ilişkilerinde parlama oluyor. Ben ne zaman ki, kendimi yalnız işime ve kendi iç dünyama verdim, o zaman insanlar bana saygı duyup benimle irtibata geçmek istediler.
Bugün inanılmaz sayıda arkadaşım var. Beni her gün (abartmadan söylüyorum) en az 20-25 kişi arar. hal hatır sorar, buluşup bir yerde kafa çekelim der ya da oturup sohbet edelim der falan filan....

Sen kendine saygı duyunca, insanlar da sana saygı duyuyor.

Halbuki eskiden ben insanlardan saygı görmek için çırpınır, çırpındıkça batardım. Benimle konuşsunlar ya da bana değer versinler isterdim. Ama hiç olmadı, ta ki ben kendime saygı duyup kimseyi umursamayıncaya kadar.

Kaçan kovalanır misali...

şimdi efendim bazı insan karakterleri birilerine bağımlı yada mutlulukları birine yada bişeylere bağlı olabiliyor zor durumlar bunlar ayrıca enteresan

[Obsesif_Fatihi]

şimdi efendim bazı insan karakterleri birilerine bağımlı yada mutlulukları birine yada bişeylere bağlı olabiliyor zor durumlar bunlar ayrıca enteresan

Biliyorum ama aşabilecekse aşsın. Ben bırak insanları, ölülere bile bağımlıydım. Yani derdim sıkıntım olduğunda (hepside dünyevi sıkıntılardı) çaresizlikten, gidip türbeleri ziyaret ederdim.Şimdi o durumuma gülüp geçiyorum ama o dönemler bırak dirileri, ölülerden bile medet umarım. Bir şehirden başka şehire Türbe ziyareti için giderdim.

Bugün dünyanın parasını verseler, o yolculukları yapıp türbelere gitmem. Çaresizlik insana çok şey yaptırıyor.

Dik duranlar, bir zaman sonra başarıyorlar.Bunu geç anladım. Arkadaşlar bari çok geç anlamasın.

[hamilton10]

Biliyorum ama aşabilecekse aşsın. Ben bırak insanları, ölülere bile bağımlıydım. Yani derdim sıkıntım olduğunda (hepside dünyevi sıkıntılardı) çaresizlikten, gidip türbeleri ziyaret ederdim.Şimdi o durumuma gülüp geçiyorum ama o dönemler bırak dirileri, ölülerden bile medet umarım. Bir şehirden başka şehire Türbe ziyareti için giderdim.

Bugün dünyanın parasını verseler, o yolculukları yapıp türbelere gitmem. Çaresizlik insana çok şey yaptırıyor.

Dik duranlar, bir zaman sonra başarıyorlar.Bunu geç anladım. Arkadaşlar bari çok geç anlamasın.

sende benim gibiyogun yasamıssın bende hastalıgımda hiç çalışmayan ben 3 ay boyunca gittim geldim ezildim dalga geçtiler neymiş işsizlikten kaynaklanıyo diyodu ailem hastalıgımı ilk içtiğim hapı hatırlıyorum solianda bi içtim kuş gibi oldum ayaklarım yerden kesilmişti san ki sonra sonra çözdük işi tabi senle benzer dönemlerler yasamısız

[Obsesif_Fatihi]

Maalesef benim hayatımdan çok yıllar çaldı. Şimdi hayatı dolu dolu ve verimli yaşayıp yaşadıklarımın verdiği kayıpları telafi etmeye çalışıyorum.
En acısı da, insanlara bunları anlattığında çaba göstermemeleri.

Bir arkadaşla yüz yüze konuşurken , ona yaşadıklarımı anlattım. Çektiğim çileleri ve nasıl kurtulduğumu. Adam dinledi ve abi ben kurtulamam dedi. Halbuki, söylediklerimi hiç denemedi bile. Üstelik anlattıklarına bakarsak, benim çektiğim acının milyonda birisini çekmemiş. Ben kurtulduysam, sen hayli hayli kurtulursun dedim. Yok abi dedi.

Üzülerek söylüyorum ki, bazı insanlar çektiklerini hak ediyor. Mücadele etmezsen, gökten bir meleğin gelip sana dokunmasını ve aniden iyileşmeyi beklersen çok çekersin. İnsanlar sihirli değnek arıyor. Böyle bir şey yok. İradenle hayatına yön vereceksin, tırnaklarına toprağı kaza kaza bu hastalığı yeneceksin.

İnsanlara nasıl kurtulurum diye feryat ediyor, yardım ediyoruz, yok ya bunlar bende işe yaramaz diyor. Daha hiç denemeden...Bazıları yenilgiyi çoktan kabullenmiş.