Ben bu hayatta oksijen tüketen gereksiz bir insanım.Kendimi boşlukta hissediyorum.

[Hamsterdam]

Evet yanlış duymadınız bu hayatta bir baltaya sap olamadım hiçbir şey başaramadım. Normal insan gibi olamadım. Hayatımda her şeyi erteliyorum özgüvensizliğimden. Diğer insanlar gibi hayatımın en güzel yıllarını yaşayamıyorum hiç arkadaşım yok,sevgilim yok kısa ve öz annemden başka kimsem yok. Şu yaşına kadar ne yaptın deseler inan anlatacak hiçbir şeyim yok 21 yaşındayım bomboş geçti günlerim 6 yıldır ağır psikolojim bozuk ama doktora gitmedim ilaçların düzelteceğine inanmıyorum kendi kendime yenmeye çalışıyorum dışarı çıkıyorum,alışveriş ediyorum,annemle geziyorum ama yok olmuyor. Ölümü düşündükçe yaşadıklarımızın boş olduğunu düşünüyorum. Bu hayattan ne istediğimi bilmiyorum her konuda kararsızlık çekiyorum alışveriş yapıyorum ama aldıklarım saçma sapan şeyler o kadar şey alıyorum ama hiçbir şeyim yok ne alacağımı 10 saat düşünürüm. Hayatımda kararlar verirken 2 ay ve daha fazla düşünürüm ama yinede bir çıkış yolu bulamam. Evde pc başında oturmaktan başka bir şey yaptığım yok ne aile hayatım istediğim gibi okulum desen berbat hiç sormayın. aşk desen o hiç yok hayatımda hiç aşık olmadım. sosyal ilişkilerim çok zayıf insan içine giremiyorum kaçıyorum insanlardan. Hiç kimseyle konuşmuyorum.Sağlık sorunlarım var ama hastaneye hiç gitmedim onlarıda erteliyorum ilk adımı atmak çok zor geliyor. Hayatımda hiçbir şey istediğim gibi yolunda gitmiyor.

Bunlar yaşadıklarımın çok azı daha. Ne yapmalıyım hayatıma nasıl yön vereceğimi bilmiyorum kendimi çok boşlukta hissediyorum içim bomboş ne yapsamda o boşluk hissi dolmuyor ..

[kafkaskartalı]

Doktora gitmelisin ya psikoloğa yada psikiyatriye bu şikayetlerin yok olur yada azalir Allah dermansiz dert vermez biraz çabala emin ol iyi olcaksin

[dreamer8]

Asla gereksiz yere Oksijen falan tükettiğini düşünme, hayattasın, sana da yaşam hakkı verildi ve o oksijen senin de hakkın. Merak etme, evinden çıkmadığın için yaşadığını bile kimse bilmiyor. Dünyaya bir zararın yok. Ama artık hayatta olduğunu hissettir.

[mihr-ü mah]

Evet yanlış duymadınız bu hayatta bir baltaya sap olamadım hiçbir şey başaramadım. Normal insan gibi olamadım. Hayatımda her şeyi erteliyorum özgüvensizliğimden. Diğer insanlar gibi hayatımın en güzel yıllarını yaşayamıyorum hiç arkadaşım yok,sevgilim yok kısa ve öz annemden başka kimsem yok. Şu yaşına kadar ne yaptın deseler inan anlatacak hiçbir şeyim yok 21 yaşındayım bomboş geçti günlerim 6 yıldır ağır psikolojim bozuk ama doktora gitmedim ilaçların düzelteceğine inanmıyorum kendi kendime yenmeye çalışıyorum dışarı çıkıyorum,alışveriş ediyorum,annemle geziyorum ama yok olmuyor. Ölümü düşündükçe yaşadıklarımızın boş olduğunu düşünüyorum. Bu hayattan ne istediğimi bilmiyorum her konuda kararsızlık çekiyorum alışveriş yapıyorum ama aldıklarım saçma sapan şeyler o kadar şey alıyorum ama hiçbir şeyim yok ne alacağımı 10 saat düşünürüm. Hayatımda kararlar verirken 2 ay ve daha fazla düşünürüm ama yinede bir çıkış yolu bulamam. Evde pc başında oturmaktan başka bir şey yaptığım yok ne aile hayatım istediğim gibi okulum desen berbat hiç sormayın. aşk desen o hiç yok hayatımda hiç aşık olmadım. sosyal ilişkilerim çok zayıf insan içine giremiyorum kaçıyorum insanlardan. Hiç kimseyle konuşmuyorum.Sağlık sorunlarım var ama hastaneye hiç gitmedim onlarıda erteliyorum ilk adımı atmak çok zor geliyor. Hayatımda hiçbir şey istediğim gibi yolunda gitmiyor.

Bunlar yaşadıklarımın çok azı daha. Ne yapmalıyım hayatıma nasıl yön vereceğimi bilmiyorum kendimi çok boşlukta hissediyorum içim bomboş ne yapsamda o boşluk hissi dolmuyor ..

Bence bi psikoloğa gitmekle başla hayatını düzeltmeye. Gerisi çorap söküğü gibi gelir.

[miskin ruh hastası]

Evet yanlış duymadınız bu hayatta bir baltaya sap olamadım hiçbir şey başaramadım. Normal insan gibi olamadım. Hayatımda her şeyi erteliyorum özgüvensizliğimden. Diğer insanlar gibi hayatımın en güzel yıllarını yaşayamıyorum hiç arkadaşım yok,sevgilim yok kısa ve öz annemden başka kimsem yok. Şu yaşına kadar ne yaptın deseler inan anlatacak hiçbir şeyim yok 21 yaşındayım bomboş geçti günlerim 6 yıldır ağır psikolojim bozuk ama doktora gitmedim ilaçların düzelteceğine inanmıyorum kendi kendime yenmeye çalışıyorum dışarı çıkıyorum,alışveriş ediyorum,annemle geziyorum ama yok olmuyor. Ölümü düşündükçe yaşadıklarımızın boş olduğunu düşünüyorum. Bu hayattan ne istediğimi bilmiyorum her konuda kararsızlık çekiyorum alışveriş yapıyorum ama aldıklarım saçma sapan şeyler o kadar şey alıyorum ama hiçbir şeyim yok ne alacağımı 10 saat düşünürüm. Hayatımda kararlar verirken 2 ay ve daha fazla düşünürüm ama yinede bir çıkış yolu bulamam. Evde pc başında oturmaktan başka bir şey yaptığım yok ne aile hayatım istediğim gibi okulum desen berbat hiç sormayın. aşk desen o hiç yok hayatımda hiç aşık olmadım. sosyal ilişkilerim çok zayıf insan içine giremiyorum kaçıyorum insanlardan. Hiç kimseyle konuşmuyorum.Sağlık sorunlarım var ama hastaneye hiç gitmedim onlarıda erteliyorum ilk adımı atmak çok zor geliyor. Hayatımda hiçbir şey istediğim gibi yolunda gitmiyor.

Bunlar yaşadıklarımın çok azı daha. Ne yapmalıyım hayatıma nasıl yön vereceğimi bilmiyorum kendimi çok boşlukta hissediyorum içim bomboş ne yapsamda o boşluk hissi dolmuyor ..

çok güzel anlatmışsın senin 5 yaş büyük versiyonun benim. ilaç konusunda haklı olabilirsin 4 yılda 13 farklı ilaç kullandım afedersin bi b.ka yaramadı dönemlik hipomani atakları dışında hep depresyonun en diplerindeydim

Hayatım karardı...

[dkk15]

Nerdeyse bende aynı durumdayım. Kendimi boşlukta hissettim arkadaş edinemedim kendimi değersiz gibi gördüm hala değersiz gibi hissediyorum olmadığımı bildiğim halde. Kndimi böyle kabul etmeye çalıştım çünkü zorladıkça iyice berbat ettim daha da zorlandım. Dua ettim Allah ıma kendimi boşlukta hissettiğim zaman beni ayağa kaldıran o oldu kendime geldim. Ollumsuz düşünceleri düşünmemeye çalış kendini dinlemeye huzuru yakalamaya çalış. Kendi yapacaklarını gör hyatında mesela değiştirmek istediğin ne varsa onun hakkında durmaya çalış. En azından korkma dene benim gibi!!! Ne kadar katkı yaparsan kendine o kadar yararlı olursun.

[valar.morghulis]

zararsız bir insan boşa nefes almaz .

[Phonema]

bu dünyada yaşıyan canlıların hiçbiri gereksiz değildir insanda öyle.

[Hamsterdam]

Bence bi psikoloğa gitmekle başla hayatını düzeltmeye. Gerisi çorap söküğü gibi gelir.

Düşünüyorum bakalım hayat böyle geçmez artık sıkıldım bu durumdan hapis gibi hayatım var evden dışarı çıkmıyorum hiç

[Hamsterdam]

İlaçlara karşı bu önyargı neden? (Kendim de ilaç kullanmamak için 2 sene direnmiştim, şu an arkama dönüp baktığımda nasıl bu kadar aptalca davranabildiğime hala inanamıyorum.) Belki damgalanmak korkusu, elalem ne der kaygısı veya ilaçlara bağımlı olma endişesi ya da ilaçların hiçbir şeyi değiştirmeyeceği düşüncesi vs. ne olursa olsun şimdi düşündüğüm tek şey ilaçlar olmadan bu dertlerden kurtulmanın çok zor olduğu gerçeği.

Gitmeyi düşünüyorum ama ya bırakınca eski halime dönersem

[Hamsterdam]

Nerdeyse bende aynı durumdayım. Kendimi boşlukta hissettim arkadaş edinemedim kendimi değersiz gibi gördüm hala değersiz gibi hissediyorum olmadığımı bildiğim halde. Kndimi böyle kabul etmeye çalıştım çünkü zorladıkça iyice berbat ettim daha da zorlandım. Dua ettim Allah ıma kendimi boşlukta hissettiğim zaman beni ayağa kaldıran o oldu kendime geldim. Ollumsuz düşünceleri düşünmemeye çalış kendini dinlemeye huzuru yakalamaya çalış. Kendi yapacaklarını gör hyatında mesela değiştirmek istediğin ne varsa onun hakkında durmaya çalış. En azından korkma dene benim gibi!!! Ne kadar katkı yaparsan kendine o kadar yararlı olursun.

Bazı takıntılarım vardı onları yenmeye çalışıyorum bazılarını yendim hatta. Her şeyi düşünmekten kafaya takmaktan hayatımı erteledim fazla mükemmeliyetçiyim artık harekete geçme zamanı geldi inş atlatırım bu günleri

[Hamsterdam]

çok güzel anlatmışsın senin 5 yaş büyük versiyonun benim. ilaç konusunda haklı olabilirsin 4 yılda 13 farklı ilaç kullandım afedersin bi b.ka yaramadı dönemlik hipomani atakları dışında hep depresyonun en diplerindeydim

Hayatım karardı...

hiç evden dışarı çıkmıyorum tek başına bir iş yapmaktan korkuyorum özgüvenim yok uzun yıllardır depresyondayım 4 duvar arasında hapsoldum çook zor hayatımda hiç işe yarıcak birşey yapmadım kendime dair

[mihr-ü mah]

Düşünüyorum bakalım hayat böyle geçmez artık sıkıldım bu durumdan hapis gibi hayatım var evden dışarı çıkmıyorum hiç

Küçük bi tavsiye. Yağmur hafif atıştırırken çık dışarıya . o zaman kimsenin yere bakmaktan sana bakmaya fırsatı olmaz.Rahat olursun , hem böylece yavaş yavaş alışırsın çıkmaya.

[MoRbİd]

Küçük bi tavsiye. Yağmur hafif atıştırırken çık dışarıya . o zaman kimsenin yere bakmaktan sana bakmaya fırsatı olmaz.Rahat olursun , hem böylece yavaş yavaş alışırsın çıkmaya.

Ya kurak geçer yağmur hiç yağmazsa ??

[umut88]

hep böyle miydin sonradan mı oldu bunlar. kötü bi olay yaşadıktan sonra mı oldu merak ettim. iş daha ciddi boyuta ulaşabilir. kararsızlık depresyonun en belirgin özelliğidir, sosyal çekilme de öyle. böyle yaşamaya devam edecek misin? cehennem gibi. elinden tutup seni bu kör kuyudan çıkaracak bir güç gerekli sana. ilaçsız da kurtulabilirsin. daha da sağlam olur. iradeni kullanmaya bak ve dışarıya çık. sürekli ev insanı yok eder, dışarısı ise tesadüfler, arkadaşlıklar, selamlaşmalar, olaylardır.olaylar gelişmeden olayların dışında kalarak yaşamış hissetmeyiz. madem ilaçları sevmiyorsun zor yoldan gideceksin öyleyse alternatif yöntemleri araştırman gerek. sevgiler....