bir yaşam mücadelesidir verdiğimiz bu dünyadaSONU belli olmayan meçhul yarınalara doğru çektiğimiz acıyı bir biz biliriz birde yaşayan anlar yinede sabrederiz adım adım ilerleriz bizi bekleyene doğru sabret bitecek bu acı diyerek bu hayalle ayakta durmayı deneriz tamam bitti derken lanet olası okb çıkargelir gayretle koyduğun taşlar birden üstüne yıkılıverir çektiğimiz acıya rağmen bu arada çevremizi düşünür roldede olsa gülümseriz kurtuluşa ereceğimiz o günü yılmadan yine bekleriz
bazen ölüm çare gibi görünür bu acıyı çekmektense ölmeyi isteriz
birde bu yetmezmiş gibi ardı adına sıralanırölümdür deriz bazen bazen vurdum duymazlığa sığınırız
sağır ederiz kulaklarımızı kara abede
kör ederiz gözlerimizi
dilsiz kalırız yüreğimizin sözlerine tarifi imkansıdır ızdırabımızın
bir suskunluk çöker üzerimize hep yalnız olmanın hiddeti ile
önce kadere sığınırız bir ümitle
kaderin niyeti bellidir ilk yediğimiz darbede
kaç kez yanmıştır yüreğimiz kimse bilmez
kaç kez
saymakla bitmez
bitmez açılan yaraların izleri
duvara yaslar başını susar kalırsın kaç gece uyumadın yada soğukta üşümeden acının hiddeti ile yandın ağladın anlatsan derdini buyur cvp
boşver takma diyerek
ama bilmezlerki sen sağırsın duymazsın
boşver kelimesi o kadar yersizdirki senin için
yüreğin daralır onlar konuştukça
susturmak istersin herkesi
hatırlamamak için kaçmak istersin
yağmurlu bir gecede atarsın kendini sokağa gözyaşın bile yağmuru ıslatırken
boğazındaki düğüm boğar seni
nefes alamıyorum sanırsın
yüreğin iki kaya arasında ezilir
acını tarif edecek bir kelime bulamazsın
derin bir of çekersin
ooooooooooooooff
yüreğinin acısı rüzgara karışır
hiçbir şeyin olmasada sevdiğin yanında olsun istersin
ama boştur yine ümitlerin bir sızı daha saplanır yüreğine
şükretmen gerekeceğini düşünürsün bian bunada şükür dersin ha gayret bitecek bu hastalık bu illet zaman sabır dersin o an hafiflersin yine yere çakılacağını bilsende umut işte dişini sıka sıka beklersin doğacak güneşi oysaki güneşin ateşi yakar içini sen bilmezsin
isyan edersin bu kadere kısmete
yumruklarsın duvarları içindeki acı dinmeyince neden ben ALLLAH IM neden ben bunca kötü insan varken neden ben dersin
birde acılar üst üste binince
yollardan gelip geçen arabalara dalar gözlerin
at kendini dersin şu arabaların önüne
bitsin bu aci gözünü kırpmadan yapacağına eminsin
ölüme saniye kalmıştır ama bir sıcaklık doğar yüreğine
belki dersin belki dersin kendi kendine belki bu bi sınav dersin ölemezsin
emanetin vardır bu dünyada ALLAH verdi dersin bu canı emanet ruhumu o alır dersin
ölemiyorum işte
tekrar başa dönersin zaman akıp gidiyor ya arkadaşlar en çok buna üzülüyorum okb nin insanın içini nasıl yaktığını anlatmak istedim hep çabaladım yılmadım yıkıldım tekrar ayağa kalktım hep umut ettim acılara tutunarak İNŞALLAH BİTECEK BİRGÜN TAMANLAMIYLA
bazen ölüm çare gibi görünür bu acıyı çekmektense ölmeyi isteriz
birde bu yetmezmiş gibi ardı adına sıralanırölümdür deriz bazen bazen vurdum duymazlığa sığınırız
sağır ederiz kulaklarımızı kara abede
kör ederiz gözlerimizi
dilsiz kalırız yüreğimizin sözlerine tarifi imkansıdır ızdırabımızın
bir suskunluk çöker üzerimize hep yalnız olmanın hiddeti ile
önce kadere sığınırız bir ümitle
kaderin niyeti bellidir ilk yediğimiz darbede
kaç kez yanmıştır yüreğimiz kimse bilmez
kaç kez
saymakla bitmez
bitmez açılan yaraların izleri
duvara yaslar başını susar kalırsın kaç gece uyumadın yada soğukta üşümeden acının hiddeti ile yandın ağladın anlatsan derdini buyur cvp
boşver takma diyerek
ama bilmezlerki sen sağırsın duymazsın
boşver kelimesi o kadar yersizdirki senin için
yüreğin daralır onlar konuştukça
susturmak istersin herkesi
hatırlamamak için kaçmak istersin
yağmurlu bir gecede atarsın kendini sokağa gözyaşın bile yağmuru ıslatırken
boğazındaki düğüm boğar seni
nefes alamıyorum sanırsın
yüreğin iki kaya arasında ezilir
acını tarif edecek bir kelime bulamazsın
derin bir of çekersin
ooooooooooooooff
yüreğinin acısı rüzgara karışır
hiçbir şeyin olmasada sevdiğin yanında olsun istersin
ama boştur yine ümitlerin bir sızı daha saplanır yüreğine
şükretmen gerekeceğini düşünürsün bian bunada şükür dersin ha gayret bitecek bu hastalık bu illet zaman sabır dersin o an hafiflersin yine yere çakılacağını bilsende umut işte dişini sıka sıka beklersin doğacak güneşi oysaki güneşin ateşi yakar içini sen bilmezsin
isyan edersin bu kadere kısmete
yumruklarsın duvarları içindeki acı dinmeyince neden ben ALLLAH IM neden ben bunca kötü insan varken neden ben dersin
birde acılar üst üste binince
yollardan gelip geçen arabalara dalar gözlerin
at kendini dersin şu arabaların önüne
bitsin bu aci gözünü kırpmadan yapacağına eminsin
ölüme saniye kalmıştır ama bir sıcaklık doğar yüreğine
belki dersin belki dersin kendi kendine belki bu bi sınav dersin ölemezsin
emanetin vardır bu dünyada ALLAH verdi dersin bu canı emanet ruhumu o alır dersin
ölemiyorum işte
tekrar başa dönersin zaman akıp gidiyor ya arkadaşlar en çok buna üzülüyorum okb nin insanın içini nasıl yaktığını anlatmak istedim hep çabaladım yılmadım yıkıldım tekrar ayağa kalktım hep umut ettim acılara tutunarak İNŞALLAH BİTECEK BİRGÜN TAMANLAMIYLA



Yorum