.....

[buzmavisi]

başlıgım gibi aynı hayatımda..
kesik kesik hep noktalarım düz bir çizgiye ulaşamıyor bir türlü..
birşeye başlıyorum yapabilecegim birsey üstelik ama devamı yok yarıda bırakıyorum ne olursa olsun..
boşluktayım sadece boşluk.
zaman durdu sanki yerimde sayıyorum uzunca bir zamandır biliyorum yanlışlarımın farkındayım ama harekete geçmiyorum geçemiyorum.
bi köşeye bıraksalar kimseyle konuşmadan aylarca yaşayabilirim.
kimseyle knouşmak istemiyorum ki konşmuyorum.
sorunum yalnızlık degil seviyorum kendimle vakit geçirmeyi derdim nasıl bu kadar amaçsız bir hale geldim?
23 yasındayım gelecekle ilgili hiçbir planım yok ne yapacagım ne edecegim hiç hiç..
okula gidiyorum tam sınava girecekken çıkıp eve geliyorum aglıyorum sonra kendime kızıyorum ertesi gün yine aynı.
ama kötü bi durumdayım şu an yani bulundugum ortam çok kötü sorun sadece bende degil.
ve çok sinirliyim bi anda patlıyorum herkesi herseyi kırıp geçiriyorum sonra oturup saatlerce aglıyorum.
aslında şikayetçide degilim bu durumdan böyle olmamalı farkındayım ama..
kimseyle konuşmuyorum bu halimi piskologa gitmeyi düşündüm ama zorunlu olarak bi insanın karsısına oturupta bunları anlatmak çok saçma geliyor bana ne yapabilir ki zorunlu dinleyecek kaç saat en fazla e sonuç?
aslında yazacak okadar sey varki hatırlamaktanda yoruldum gerçi artık.
geçmişide umursamıyorum üzülmüyorum artık nefret duygum bile söndü hiçbise hissetmeme aldı onun yerini.
kaldım öylece yönsüz..
ne yapmalıyım ne istiyorum ne yapabilirim habire sorup duruyorum cevap yok yok yok..

[buzmavisi]

aslında güçsüz bir yaratık degilim ben.
o kadar çok mücadele ettim ki yoruldum artık ciddi anlamda yoruldum kendimle ilgili herseyden feragat ettim gücüm kalmadı kalmamış çünki.
sabaha kadar oturuyorum bu gecede oturacagım her gece böyle..
bir gün oturup saatlerce dua ediyorum ertesi gün saatlerce film izleyip masturbasyon yapıyorum.
vsvsvsvs aslında yazmakta saçma kendimi rahatlatmaya çalışıyorum güya.

hoşgeldiniz foruma .. ne ii ettiniz .. şüphesiz yaşanan şeyler sizi bu hale getirdi zamanla .. belki yatkınlığınız da vardı ..

Boşluk çok berbat birşey insan için .. insan boşluğu kaldırabilen bir varlık değil .. illa ki bir hareket olacak .. yoksa kendini rahat bırakmıor .. yiyip bitiriyor .. Aslında boşluk imkansız bizim için ..


Ne olduğunu bilemiorum ama birşeyler yapmalısınız mutlaka .. burası iyi bir başlangıç olur umarım ..

[BUTU]

Re: .....

başlıgım gibi aynı hayatımda..
kesik kesik hep noktalarım düz bir çizgiye ulaşamıyor bir türlü..
birşeye başlıyorum yapabilecegim birsey üstelik ama devamı yok yarıda bırakıyorum ne olursa olsun..
boşluktayım sadece boşluk.
zaman durdu sanki yerimde sayıyorum uzunca bir zamandır biliyorum yanlışlarımın farkındayım ama harekete geçmiyorum geçemiyorum.
bi köşeye bıraksalar kimseyle konuşmadan aylarca yaşayabilirim.
kimseyle knouşmak istemiyorum ki konşmuyorum.
sorunum yalnızlık degil seviyorum kendimle vakit geçirmeyi derdim nasıl bu kadar amaçsız bir hale geldim?
23 yasındayım gelecekle ilgili hiçbir planım yok ne yapacagım ne edecegim hiç hiç..
okula gidiyorum tam sınava girecekken çıkıp eve geliyorum aglıyorum sonra kendime kızıyorum ertesi gün yine aynı.
ama kötü bi durumdayım şu an yani bulundugum ortam çok kötü sorun sadece bende degil.
ve çok sinirliyim bi anda patlıyorum herkesi herseyi kırıp geçiriyorum sonra oturup saatlerce aglıyorum.
aslında şikayetçide degilim bu durumdan böyle olmamalı farkındayım ama..
kimseyle konuşmuyorum bu halimi piskologa gitmeyi düşündüm ama zorunlu olarak bi insanın karsısına oturupta bunları anlatmak çok saçma geliyor bana ne yapabilir ki zorunlu dinleyecek kaç saat en fazla e sonuç?
aslında yazacak okadar sey varki hatırlamaktanda yoruldum gerçi artık.
geçmişide umursamıyorum üzülmüyorum artık nefret duygum bile söndü hiçbise hissetmeme aldı onun yerini.
kaldım öylece yönsüz..
ne yapmalıyım ne istiyorum ne yapabilirim habire sorup duruyorum cevap yok yok yok..

psikoloğa gitmezsen psikiyatre git arkadaşım bende senin gibi benzer sıkıntılar yaşıyordum önemsemedim ve büyüdü yolun başındayken derde derman ara

[buzmavisi]

bişeyler istesem bile hep karsı taraf için istiyorum yani okulumu bitirmeliyim çünki annem mutlu olur mutlu görünmeliyim kardesim vsvsvs kendimle ilgili hiçbir düşüncem yok.
arkadasım var hatta beraber vakit geçirmek isteyen bir sürü arkadasım var tersleyip arayıp sormadıgım halde kafama esipte arasam istedigimi yapan arkadaslarım ama istemiyorum kendimle geçirmek isityiorum tüm zamanımı..
bazen öyle bir an geliyor bi el arıyorum yanagıma koyupta aglayabilecegim sonrada çekip gidecegim..
gün boyu halim tavrım içimdekilern tam tersi ama.
şunları birine söylesem hayata inanmazlar dalga geçtim sanırlar..
ama böyle görünmek zorundayım sürekli hareket halindeyim orda burda şunun işini yaparken vsvs iş bana gelince okula gidip geri dönüyorum ki kimse bilmiyor tabi bunu..
güvenmek istiyorum birine güvenle elini tutmak sarılıp aglamak herseyimi paylaşmak ama tüm kapılarıda kapatıyorum kimseyi yaklaştırmıyorum yanıma çünki güvenmeyecegim biliyorum güvensem bile nereye kadar neye kadar?

[buzmavisi]

hayır ilaç kullanmak istemiyorum kesinlikle hiçbir faydası yok bana göre sadece anlık uyuşturma baska hiçbir sey degil..