kendimi ezik değersiz çirkin aptal boş saf biri olarak görüyorum ve artık bu iğrenç bedenden kurtulmak istiyorum. aynaya baktığım zaman gördüğüm şey midemi bulandırıyor. kendimden nefret ediyorum artık. beni özgür bırakacak sona ihtiyacım var. bıktım bu hayattan...
Duyuru
Collapse
No announcement yet.
kompleks
Collapse
X
-
doktora gidiyorum. bazen iyi hissetsem de dışarı çıkınca kompleksim başlıyor. kendimi özellikle fiziksel olarak yetersiz görmeye başlıyorum. etrafta yakışıklı birini görünce kendimi müthiş çirkin ve değersiz hissediyorum. ayrıca arkadaşım yok ve dışarda arkadaş gruplarıyla gezenleri gördükçe, mutlu insanları gördükçe yaşamdan nefret etmeye başlıyorum. kendime acıyorum ve hiçbir zaman istediğim gibi bir hayatımın olmayacağı gerçeği beni mahvediyor. beni iğrenç bir hayat bekliyor. niye yaşam zorundayım ki bu hayatı? şu an yaşamamın nedeni ölürsem arkamdan ailemin üzülecek olması. baska bir nedeni yok
-
kardeşim,
öbür konubaşlığında belirttiğim gibi daha gençsin çirkinlik göreceli bi kavramdır önemli olan kime göre yakışıklısın allah herkese ayrı ayrı güzellikler vermiştir sen yeterki bunun farkına war ve hayatın tadını çıkarmya bak bu yaşta ölümden bahsetme yaşayacak çok güzel günlerin var daha
olmaadı kendine başka uğraşlar bul sinama, tiyatro, kitap okuma gibi alışkanlıklar edin .
Hayat güzeldir...<div>Adı Bende SakLı</div>
Yorum
-
arkadasar ben genelde yazıları okudugum zaman kalabalık toplumda yanlızlasan ınsanların duygularını goruyorum buda depresyonu gosterıyor değersizlik...insan için en acı şey değilmi? kimse değersiz değildir insan en üstün varlıktır eger dusunceler ınsanı hıclıge yokluga ıtıyorsa mutlaka ama mutlaka bir uzmana gitmekte fayfa vardır.
Yorum
-
Arkadaşım bir kere şu güzellik takıntından vazgeç, önce kendini sevmelisin ve güvenmelisin.Ve merak etme kimse dertsiz tasasız değil herkesin bir derdi var.. sana 2 tane tüyo veriim..Orjinal yazı sahibi: bitzclimpkitdoktora gidiyorum. bazen iyi hissetsem de dışarı çıkınca kompleksim başlıyor. kendimi özellikle fiziksel olarak yetersiz görmeye başlıyorum. etrafta yakışıklı birini görünce kendimi müthiş çirkin ve değersiz hissediyorum. ayrıca arkadaşım yok ve dışarda arkadaş gruplarıyla gezenleri gördükçe, mutlu insanları gördükçe yaşamdan nefret etmeye başlıyorum. kendime acıyorum ve hiçbir zaman istediğim gibi bir hayatımın olmayacağı gerçeği beni mahvediyor. beni iğrenç bir hayat bekliyor. niye yaşam zorundayım ki bu hayatı? şu an yaşamamın nedeni ölürsem arkamdan ailemin üzülecek olması. baska bir nedeni yok
1 - Daima iyimser ol yolda giderken kafana saksı düşse bile iyimser ol yaşadığına şükür et..İyimser olmayı öğren..Bu senin mutluluğun için
2 - Daima Hoşgörülü ol..karşındaki değil kendine bak hoşgörüyü elden bırakma...bu da karşındakileri mutlu edecektir...
Birde herkes hakettiğini yaşar...öyle düşünerek seni nasıl bir hayat beklediğini çizemezsin...çalışacaksın...çalışacaksın gayret edeceksin...ve en önemlisi sabır edeceksin..ve elindeki ile yeineceksin...
halamı aynısın o zaman sana 3. bir tüyo
Sıkıldıgın zamanlar bunu izle > http://gayet.ekolay.net/viewVideo.ov...00000000025916
Halamı aynısın o zaman ...............
Yorum
-
Şampuanda bile kompleks var: Besleyici bakım kompleksi
Şaka bir yana bende de aynı kompleksler mevcut. Bir kere aynaya artık bakmamaya çalışıyorum. Çünkü aynaya baktığımda dışarı çıkma isteğim kayboluyor. Dışarı çıktığımda ise insanların bakışlarından anlayabiliyorum çok da matah bir tip olmadığımı. Yada hiç bakmıyorlar falan bu durumda da kendimi değersiz hissediyorum. Bu duygulardan maalesef kurtulamıyorum. Ancak şunu da çok iyi biliyorum. Benden çok daha kötü durumda olanlar mutlaka mevcut. Mesela nikneyime nin gönderdiği video buna çok iyi bir örnek. Internet de buna benzer sürüyle materyal bulabilirsin.
Kısacası hayat maalesef böyle işte. Kendini değersiz, çirkin, aptal gibi hissedenler olmasa, mükemmel olanların bir değeri olmazdı. Düşünsenize herkesin güzel olduğu bir dünyayı. Güzel diye bir kavram dahi olmazdı hehalde...
Yorum

Yorum