........................................
Duyuru
Collapse
No announcement yet.
Hadi bakalım yine başladık...
Collapse
X
-
Dostum bu tip durumlarda yapacağın tek şey sakin olmaktır. Herkesin kötü anları olabiliyor. Çünkü mutlu olup olmayacığımızı tamamen vücudumuzda salgılanan enzimler belirliyor. Neden oluyor bilmiyorum ancak durup dururken vücudun kimyasal yapısı değişiyor ve bir anda kendimizi yorgun, isteksiz, karamsar bir şekilde bulabiliyoruz. Bu kötu durumdan kurtulmanın tek yoluysa sadece beklemek, sakin olmak ve bu ruh halimizi ortadan kaldırabilecek başka şeylere yönelmek. İnsan vücudu hep iyi hissetmesi için programlanmamış ne yazık ki. Keşke öyle olsaydı hep iyi hissetseydik hiç karamsar olmasaydık.
-
şimdi sana ne desem kolaysa çekte gör diyeceksin sen demeden ben yazıyım bundan beter sıkıntılar yaşadım inan bana ölmek çare değil öyle olsa şuan bu cümleleri kuramazdım şuan hem psikolojikmen sıkıntı içindesin aynı zamanda ailenden görmüş olduğun baskı,ve çevrende seni anlayan insan olmadığını düşündükçe birde sorumluluklarını biliğin halde bu gücü bulmayınca direk moralmen dibe vuruyorsun kendine çok yüklenme neden buraya yazdığın gibi sıkıntılarını bie kağıda yazıp vermiyosun doktoruna hem ozaman unutmak gibi bişey yaşamıyacaksın herşey hep güzel olsaydı hep gülseydik gözyaşı denen bişey olurmuyduOrjinal yazı sahibi: kdng:roll: Offf artık ne olacağını bile hisseder oldum.Alıştım artık yalama oldu,doktora gidiyorum hiç aklıma gelmiyor birşey anlatamıyorum.İlaçlar kar etmez oldu :? Allah'ım her geçen gün inancımı kaybediyorum,ne kadar direndiysem de bir cevap alamıyorum,göremiyorum bana yardım edildiğini.Her gece belki rüyamda güzel birşey görürüm veya mevlam'dan bana bir yönlendirme,mesaj gelir diye yatıyorum.Yok yok herşey boş,kudurdum bugün.Babam zaten tahammülsüz,dışarı çıkım arabayı yıkadım,gezdim yok kar etmedi.Çıldıracam,hiç böyle olmamıştı şimdiye kadar.Ben ne kadar direndiysem ters tepiyor.Seneye ÖSS var ders çalışamıyorum.Bırakın onu bu yaz kuzenimi ziyarete gideceğim fakat derslerimi yani bu hafta ve haftaya olan yazılılarımda büyük başarı göstermem gerekiyor ama ben pek fazla birşey bilmiyorum,oturyorum dersin başına sıkılıyorum.Konuyu bitiyorum soru çözüyorum hep yanlış,bakıyorum çözümlere hep saçmasalak şeylerden,kendimi sorulara veremememden.Anneme söz verdim iyi olacak diye...Yoksa tek mutluluğum bu ızdırap verici şehirden uzaklaşacağım,umudum yok olacak.Annem her gün okula kaldırırken başlıyor sövüp süpürmeye,akşam yatana kadar her gün böyle.Yarın doğum günüm var inanır mısınız hiç heyecanlanmıyorum.Arkadaşın yok mu çıkmıyor musun dersen hayır çıkmıyorum,hepsi satıcı aptallar...Birlikte çıktığımızda bile birbirinin arkasından konuşuyorlar pislik pislik.İstemiyorum artık hiçbirşey...İki hafta her gün full yazılı...Bırakın onu seneye dersane bulmam gerekiyor,öss çalışmam gerekiyor,gerçekten kesinlikle kazanmam gerekiyor.E bunlarda ne var derseniz bu sene dersaneyi bıraktım bu sıkıntılardn,kuduruyordum herşey her gün sarpasarıyordu.Sf'liyim,davranış bozukluğu,depresyon gibi eşlik eden hastalıklar var.İnanın yaşamaya umudum yok,tüm bunlar ne için diyorum,artık annemlere birşey diyemiyorum daha beter oluyor.Bu seferde niye derslerin kötü diyorlar,açıklayamıyorum artık yoruldum.Üçüncü intihar girişimim yakın olacak heralde bu gidişle ama bu sefer 9-10 hapı karıştırıp içmek yerine 20 tane birden içeceğim sanırım :cry: İnanmıyorum artık hiçbirşeye Allah bizi eziyet için mi yarattı,madem intihar günah neden biziintihara yönelten şeylere izin veriliyor.İrade için mi hayır tamamen saçmalık.Hiçbirşey yüzüme gülmüyor,uyuyorum rahatlayayım diye annemden babamdan azar işitiyorum neden uyuyorsun sabahvakti diye.
Yorum

Yorum