Tweet
Bundan 1 sene kadar önce bu forumdan ayrılmamı sağlayan bir kız arkadaşım vardı, 18 yaşındayız ikimizde birkaç kez girip akıl danışmıştım burada ilişkimiz hakkında. Sevgilimin annesi birkaç uygunsuz mesaj görmüş ve ayrılmamız için baskı yapıyordu kıza, şiddet uyguluyordu.
Sevgilimin annesi kaslarla ilgili bir problem yaşıyor, ani şoklarda kasları kasılıyormuş, felç olma ihtimali olan bir hastalıkmıi. Kız arkadaşımın kalbi de delikti ve evden sürekli şiddet görmesi hem onu üzecek hem de sağlığını bozacaktı. Doktorlar buna kalbin kendiliğinden kapanabilir demiş, ben bunu duyduğum gibi ayrılmayı teklif ettim. Hem annenin hem senin sağlığın için en azından bi süre ayrı kalalım dedim. Oda beni çok sevdiğini söyledi ayrılsakda görüşmek istediğini döyleyip ayrılmayı kabul etti.
Benden ayrıldıktan sonra 2 ay boyunda biz telefonda görüştük geceleri, sanki ayrılmamış gibi konuştuk güldük ağladık, eskiden nasılsa öyleydik.
Bu kişi benden bir hafta sonra ortak bir arkadaşımızla msn aracılığıyla çıkmaya başlamış, bu çocukla çıkarken benle de geceleri görüşüyordu yani. Sonra bu çocukla öpüşürken falan fotoğraflar çektirmiş, bunlar msn ve facebookta sergilenmiş bi güzel.
Ben bunu daha dün öğrendim ve telefonu kaptığım gibi hesap sordum. Bana birlikte olduu çocuu sevmediğini ama onun kendisini sevdiği için mutlu olduğunu söyledi, beni unutmadığını yineledi.
Kalbi iyileşme sürecindeyken acı çekmesin, tedaviyi aksatacak birşey olmasın diye onu düşünerek mutluluğumuzu bölüyorum ben, bölmüyorum aslında erteliyorum. O kalkıp başkalarıyla öpüşürken fotoğraflar çektiriyor. Annesi bunu gördüğü zaman, duyduğu zaman benle çıkarken yaptıklarından beter edecek kızı, biz ayrıldığımızla kalacaz herşey tekrar eski hamam eski tas olacak.
Açıkcası çok mantıklı çok düzgün düşünen birisi gibi hissetmiyorum kendimi. Bu nedenle size danışmak istedim. 1.5 senem yalanmış gibi geliyor, son 2 ay boynuz takıp milletin içinde gezmem herkesin bilip benim bilmemem bir kenara dursun.
O kadar çok seviyorum ki onu, beni kullandığı için onu asla affetmiycem. Sizce bu kız üzülmeyi haketmiş mi ? Onu üzmek için elimden geleni yapmak istiyorum, hayatı mahvolsun istiyorum. Elimde bunu yapacak büyük kozlarda var. Sizce uğraşmaya değer mi ? En azından şuanki sahte mutluluğunu bitirsem, birlikte olduğu insandan ayırsam olmaz mı sizce ? Hiçbişey düşünemiyorum açıkcası, akıl danışabileceğim bir yer arıyordum aklıma eski dostum, sırdaşım olan bu site geldi. Lütfen yön gösterin bana, yardımcı olun....
Sevgilimin annesi kaslarla ilgili bir problem yaşıyor, ani şoklarda kasları kasılıyormuş, felç olma ihtimali olan bir hastalıkmıi. Kız arkadaşımın kalbi de delikti ve evden sürekli şiddet görmesi hem onu üzecek hem de sağlığını bozacaktı. Doktorlar buna kalbin kendiliğinden kapanabilir demiş, ben bunu duyduğum gibi ayrılmayı teklif ettim. Hem annenin hem senin sağlığın için en azından bi süre ayrı kalalım dedim. Oda beni çok sevdiğini söyledi ayrılsakda görüşmek istediğini döyleyip ayrılmayı kabul etti.
Benden ayrıldıktan sonra 2 ay boyunda biz telefonda görüştük geceleri, sanki ayrılmamış gibi konuştuk güldük ağladık, eskiden nasılsa öyleydik.
Bu kişi benden bir hafta sonra ortak bir arkadaşımızla msn aracılığıyla çıkmaya başlamış, bu çocukla çıkarken benle de geceleri görüşüyordu yani. Sonra bu çocukla öpüşürken falan fotoğraflar çektirmiş, bunlar msn ve facebookta sergilenmiş bi güzel.
Ben bunu daha dün öğrendim ve telefonu kaptığım gibi hesap sordum. Bana birlikte olduu çocuu sevmediğini ama onun kendisini sevdiği için mutlu olduğunu söyledi, beni unutmadığını yineledi.
Kalbi iyileşme sürecindeyken acı çekmesin, tedaviyi aksatacak birşey olmasın diye onu düşünerek mutluluğumuzu bölüyorum ben, bölmüyorum aslında erteliyorum. O kalkıp başkalarıyla öpüşürken fotoğraflar çektiriyor. Annesi bunu gördüğü zaman, duyduğu zaman benle çıkarken yaptıklarından beter edecek kızı, biz ayrıldığımızla kalacaz herşey tekrar eski hamam eski tas olacak.
Açıkcası çok mantıklı çok düzgün düşünen birisi gibi hissetmiyorum kendimi. Bu nedenle size danışmak istedim. 1.5 senem yalanmış gibi geliyor, son 2 ay boynuz takıp milletin içinde gezmem herkesin bilip benim bilmemem bir kenara dursun.
O kadar çok seviyorum ki onu, beni kullandığı için onu asla affetmiycem. Sizce bu kız üzülmeyi haketmiş mi ? Onu üzmek için elimden geleni yapmak istiyorum, hayatı mahvolsun istiyorum. Elimde bunu yapacak büyük kozlarda var. Sizce uğraşmaya değer mi ? En azından şuanki sahte mutluluğunu bitirsem, birlikte olduğu insandan ayırsam olmaz mı sizce ? Hiçbişey düşünemiyorum açıkcası, akıl danışabileceğim bir yer arıyordum aklıma eski dostum, sırdaşım olan bu site geldi. Lütfen yön gösterin bana, yardımcı olun....
Yorum