Şişkoyum ve patronum bütün güzel işlerden beni dışlıyor.

[gozyasim]

Başarılı bir çalışan olmama rağmen güzel projeler hep benim yetiştirdiğim çalışanlara paslanıyor ya da çalışma toplantıların ilkin de show kısmında tanıştırılıyorum sonrasında tamamen dışlanıyorum. Bir çok insan sosyal yönümün oldukça kuvvetli olduğunu kalabalık bir insan grubu içerisinde söylüyor. Yalan mı söylüyorlar?

Bazen, ön plana çıkarılmamak adına üreten, çaylakları yetiştiren, öğreten, mutfak elemanı gibi hissediyorum. Beraber çalıştığım bu insanlar daha sonra bir şekilde başka güzel projelere transfer edilirken ben yerimde sayıyorum. Anca kendi çabamla, sürekli kendimi geliştirme gayretiyle motivasyonumu yüksek tutmaya çalışıyorum. Ama yoruluyorum. Bir türlü kendi çalışma ekibi oluşturmama izin verilmedi. Faks çekmeyi bilmeyen adam bile sonrasında iş ortamının kralı oluveriyor. Çalıştığım yerde en az 200 kişi çalışıyor. Bu rağmen bir ekip ruhu, kurumsal başarı güdüsü yok. Hepsimi yönlendirilmeye müsait patron yalaka sevdalısı olur?

Kendimi eleştiriyorum, eksik olan ne? Daha önce türlü bahanelerle yüzleştim. Bir tek şuan aklıma gelen kilolu oluşum. Kendime fiziğime bakmıyorum. Olduğum gibi kabullenin beni tribinde de değilim. Ancak, şu dört sene içerisinde kendimi sağlımdan evvel işte kendimi ilerletme gayretinde oldum. Sonuç, aynı yerdeyim ve her güzel proje çalışmanın dışında bırakılıyorum.

Patronumun"Cevherleri kendine mi saklıyorsun?" diye eleştri alırken de yanındaydım. Üzüldüm. Ağladım. Sorun sadece kilo mu? Bu gerçekten çok üzücü! Kahroluyorum.

Derdimi paylaştım işte! Ne çare.....

[Bayrakalp]

fiziksel görünümün ile dalga geçmek senin patronunun karaltersizligi ile alakalı sen ekmenigi kazanan bir arkadaşımızsın bu piçleri kafana takmamalisın ayrica unutma zayiflamakta senin elinde bence girişimde bulunabilirsin ayrica zayif bir insanim ama benim sevgilimde şişman , fizik degişir ama karakter asla

[hector34]

fiziğin birçok yerde önplanda olduğu gerçek.şunu düşün: patronunun sevdiği aptal ve güzel bir sarışın olmak mı istersin şu anki sen olmayı mı? ayrıca fiziğine bahane bulman belki de başka bir sorununu kabullenmekten kaçıştır ?! fiziğin iyi olduğunda,zayıfladığında,süslü püslü olduğunda sana karşı tavırlar değişecek mi? değişince mutlu olacak mısın? böyle insanların şartlı beğenilerine göre mi mutluluğun şekillenecek?

hayatında başka şeyler iyi gidiyor mu? yolunda gitmeyen şeyler de hep fizik yüzünden mi acaba? benim yolunda gitmeyen birçok şeyim var.ben de kendimce bahaneler buluyorum.belki de kaçıyorum.

[İhtiras]

Ne yapacaksın, hayatın gerçeği bu........

[gozyasim]

Bir aydır iş yerinde çalışma alanımın dışında başka kurum sınavlarına çalışıyorum. Başka çıkış yolum yok. Tıkandım. Patronunda katılım sağladığı son toplantıda sürekli adım söylendi, görüş soruldu. Öyle güzel görev paylaşımı olmuş ki ben ağzımı açsam; "evet! o iş sende çalış!" yine kabul görmek için kendimi hırpalayacam. Sürekli "sen cezalısın çünkü ...." söylenip sorunlu, geçimsiz gösterilmeye çalışılıyorum. Tavır belli: Konuşmuyorum, etrafıma samimiyetten en ufak gülümsemem yok. Bir patronun bir dönem her çalışmasında desteklediği çalışanın arkasından "gerzekalı" diyorsa; arkamdan hakaret ya da beni diğer çalışanların gözünde zor durumda düşürecek ya sabır kafa sallamalarına engel olamam. Durumu paylaştığım insanlar işinden memnun değilsen istifa et diyor. Ne kadar da kolay bir yol... Şuan tek başıma çalışıyorum. Kimseye hesap veren değilim. Ama dışlanmış ve yalnız.