Duyuru

Collapse
No announcement yet.

Hayattan zevk alamıyorum,çok boş yaşıyorum kafayı yemek üzereyim yardım edin

Collapse
X
  • Filtrele
  • Zaman
  • Göster
Clear All
new posts

  • Hayattan zevk alamıyorum,çok boş yaşıyorum kafayı yemek üzereyim yardım edin

    5 yıldır ağır depresyondayım,Hayatımda her şey ters olumsuzluklarla dolu. Sağlık sorunum yüzünden insan içine çıkamıyorum,utanıyorum ve dışlanıyorum maalesef. 22 yaşındayım ama hala liseyi açıktan okumakla uğraşıyorum zorla. Ne güzelim nede zenginim. Ailem desen berbat yinede şükrediyorum annem var.
    Evden dışarı hiç çıkmıyorum ayda 1 kere zorla çıkıyorum işim olunca. Kendimi çok dışlanmış ve yalnız hissediyorum sanki insanlar beni sevmiyorlar,nefret ediyorlar gibi düşünüyorum bana karşı bakışları,davranışları çok tuhaf insanların. hiç arkadaşım,sevgilim olmuyor kendimi uzaylı gibi hissediyorum çirkin olabilirim ama bu muameleyi haketmiyorum benden ne çirkinler var insan gibi muamele görüyorlar konuştukları insanlarda var benim kimsem yok. Hayattan zevk almıyorum,hiçbir amacım yok olsa da zaten tembelim üşengecim hiçbir şey yapasım gelmiyor. Gün boyu evde oturarak internette takılarak zamanımı geçiriyorum. Hapishaneye girsem hiç sıkılmam o dereceye geldim

    Çok takıntılıyım,mükemmeliyetçiyim,her şeyi çok düşünüyorum ince ayrıntısına kadar bu beynimi çok yoruyor Kendimi çok sıradan,ve hayatı çok boş öylesine yaşıyormuşum gibi hissediyorum. Ölümü düşündükçe her şey boş geliyor hem ölmek istiyorum hemde ölmek istemiyorum o kadar kötü ruh halindeyim ki napıcam ben ((((((

  • #2
    doktora git ilaç yazsın geçer

    Yorum


    • #3
      Orjinal yazı sahibi: YARDIMSEVER View Post
      doktora git ilaç yazsın geçer
      ilaçların geçieceğini sanmıyorum yoksa çoktan gitmiştim hem paraya yazık hem daha kötü yapıyormuş ilaçlar bunu kendi içimde halletmem lazım ama nereden başlayacağımı hayata nereden tutunacağımı hiç bilmiyorum sanki elim kolum bağlı öylece izliyorum hayatım akıp gidiyor gençliğim gidiyor

      Yorum


      • #4
        Merhaba,
        Yaşadıklarına çok üzüldüm. Senin yaşında olup bu kadar sorunla boğuşmak kolay değil. Öncelikle iyi bir doktorla görüşmeni öneririm. Bende ruh halimin dibe vurduğu dönemde dokrorun işe yaramayacağını düşünmüştüm. Ama ilaçlar sinir sistemini düzenliyor. Gevşetir seni biraz. Ben ilk içtiğimde sersem gibiydim.dozu düşürünce normale döbdüm.Tabiki duygular ilaçla tedavi olmaz. Bazı şeyler için çabalaman lazım. Bence okuluna ağırlık ver. Bir uğraşın olursa kafan dağılır. Her sevgilisi olan çok güzel çok paralı olacak diye bişey yok. Bunu kendine takıntı yapma. Şöyle düşün, sen kendini toparlayıp bir amaç edinip kendinle barışık olursan o zaman seninle birlikte olmak isteyen insanlar mutlaka çıkar. Ama kendisine faydası dokunmayan biriyle kim ilişki yaşamak ister? Sen sosyal ortamlara girmiyorsunki insanlar senden nefret edecek kadar seni tanısın. Yalnız da olsa dışarı çık.sahilde gez, sinemaya git. Yeterki evde tıkılıp kalma. Ne kadar çok düşünürsen o kadar çok olumsuzluklara odaklanıp çıkmaza girersin. Bak burda yıllardır farklı sorunlarla mücadele eden arkadaşlarımız var. Sen yalnız değilsin. Bizler yanındayız.

        Yorum


        • #5
          doktora gitmezsen ilerler. zaman kaybetmeden git.

          Yorum


          • #6
            Önce bir doktora git sana ilaç yazsın. İlaçları düzenli olarak kullanmaya başla.
            Sonra eline bir kağıt kalem alıyorsun. Bir gece üzerinde düşünerek her gün neler yapacağını yazıyorsun. Mesela şu kadar spor yapacağım, şu kadar kitap okuyacağım, şu kadar dışarıya yürüyüşe çıkacağım, şu kadar ders çalışacağım gibi. Neler yaparsan hayatın anlam kazanır, neler yaparsan kendini mutlu hissedersin tek tek yazmalısın. Sonra da bunları uygulamaya başlamalısın. O bilgisayar illetinden de kurtulmalısın öncelikle. Boş duran insan boş düşüncelere dalar. İnsanlarla takılmaya çalış, yanlarında bulun, onları gözlemle. Unutma hayata bir kez geliyoruz. Kendince hayatı keşfetmeye, hayatın anlamını bulmaya çalış. En az 1 ay hazırladığın günlük programı uygula, bir ay sonra sende neler değişti bunları keşfetmeye çalış.
            Hepimizin ortak hatası, tembeliz, vurdumduymazız, sadece kendimizi düşünen bencilleriz. Mücadele etmiyoruz, gayret göstermiyoruz. Bilgisayar başında akşama kadar oturup sonra da ağlıyoruz.

            Yorum


            • #7
              Orjinal yazı sahibi: ilteber View Post
              Önce bir doktora git sana ilaç yazsın. İlaçları düzenli olarak kullanmaya başla.
              Sonra eline bir kağıt kalem alıyorsun. Bir gece üzerinde düşünerek her gün neler yapacağını yazıyorsun. Mesela şu kadar spor yapacağım, şu kadar kitap okuyacağım, şu kadar dışarıya yürüyüşe çıkacağım, şu kadar ders çalışacağım gibi. Neler yaparsan hayatın anlam kazanır, neler yaparsan kendini mutlu hissedersin tek tek yazmalısın. Sonra da bunları uygulamaya başlamalısın. O bilgisayar illetinden de kurtulmalısın öncelikle. Boş duran insan boş düşüncelere dalar. İnsanlarla takılmaya çalış, yanlarında bulun, onları gözlemle. Unutma hayata bir kez geliyoruz. Kendince hayatı keşfetmeye, hayatın anlamını bulmaya çalış. En az 1 ay hazırladığın günlük programı uygula, bir ay sonra sende neler değişti bunları keşfetmeye çalış.
              Hepimizin ortak hatası, tembeliz, vurdumduymazız, sadece kendimizi düşünen bencilleriz. Mücadele etmiyoruz, gayret göstermiyoruz. Bilgisayar başında akşama kadar oturup sonra da ağlıyoruz.
              Çok iyi yazmışsın abi cidden.
              Benim durumum da biraz benziyor konu sahibine. Kendimi zorluyorum dışarı çıkmak için, evden çıkana kadar berbatım ama dışarıda durdukça biraz hafifliyor. Hamsterdam mücadeleyi sakın bırakma. Doktora görün, ilaçlarını kullanmaya başla biraz da kendini zorla, vazgeçme.
              Hep savunduğum bir şey var. En büyük sıkıntıları da yaşasak, en büyük rahatlıkların da içinde olsak bunların hepsi bir gün bitecek. Bizim sahnemiz son bulacak. Hayat bir illüzyon bence. Bir gün her şeyin sonu gelecek. Bunları düşün, kendi kendine yüksek sesle telkinler ver. İçin başka dese de inatla dışın başka söylesin. Böyle böyle yerleşiyor bazı şeyler insanın kafasına. Ben 3 sene önce daha da kötüydüm. Kendim uğraştım. İlaçları bıraktım. Çok zorlandım. Ama hep uğraşıyorum. Bazen her şeyi bırakasım da geliyor. Arada olacak böyle hisler. Ama çabuk kurtulmak için yine çaba göstermeli.
              Sevgiler...

              Yorum


              • #8
                geçmiş olsun

                Yorum

                İşleniyor...
                X