Tweet
17 yaşlarındaydım...
yatarken birdenbire sanki kafamın içinde bi hışırtı duymuştum !!!
ve bu beni çok korkutmuştu..yatamadım tabi.. sonra tuvalete kalktım, içimden sanki ölecekmişim gibi bi duygu kabardı birden...sonra ne olduğunu anlamadım kendimi kaybedip sırtüstü düştüm...
bayılmamıştım ama simsiyah bi perde inmiş gibiydi gözlerime...
kendimi bırakmış ölümü bekliyodum adeta...
başımda annemin ağlamasını hatırlıyorum...
annem hemşire olduğu halde ne yapacağını şaşırmıştı... bir eli nabzımın üstündeydi diğer eliyle de suratımı ıslatıyodu...
tamam anne bırak da kalkıyım dedim birden...iyiyim bişeyim yok...
ne oldu oğlum diye sordu ?
nabzın o kadar düştü ki dedi, öldüğünü zannettim !!!
ölmedim işte dedim...iyiyim bişeyim yok...
olmaz dedi. hemen hazırlan seni bizim hastaneye götürücem...
gün ağarmıştı zaten...giyindim hastaneye gittik...beyin tomografisi falan çekildi, kan ve idrar tahlilleri yapıldı vs vs...
sonuç : hiçbişey çıkmadı !!
bütün tetkikler normaldi...
psikiyatriye sevkettiler sonra...
doktor akineton yazmıştı bana ilk seferde...sıkıntı bastığı zaman al dedi...
sonraki günler gece olmasını adeta istemiyodum...sesizlik bana ölüm gibi geliyodu ! başımdaki ufak radyo bütün gece açıktı...akineton attığım zaman da titreme basıyodu. vücudum resmen sarsılarak titriyodu... o ilacı hiç sevemedim zaten...gündüzleri tamamen normaldim..geceye doğru da kafayı çekip geliyodum eve..annem çok üzülüyodu zavallı...ama ne yapsın birşey de söylemiyodu...günler öyle gelip geçti...1 sene sonra yurtdışına çıktım...yaklaşık 2,5 sene falan avrupada kaldım...orada panik atağın tesiri azalmış gibiydi ama yine de tam geçmemişti...
bu öyle bir mikroptur ki bir defa insana yapışmayagörsün...
sonra amcamın ağır hastalandığı haberi gelince ben tekrar istanbula döndüm. hem de tam son nefesini verme anında yetiştim...elleri ellerimdeyken can vermişti...birkaç ay sonra da babaannem vefat etti...işte o zaman yıkıldım resmen !!! babannemi çok severdim,çocukluğum onunla geçmişti...avrupada biriktirdiğim biraz param vardı.mezarını o parayla yaptırdım...sonra hergün mezarını ziyarete gitmeye başladım..aylarca sürdü bu...mezarlıktaki o sessizliği çok seviyodum biliyomusunuz...kimseler yoktu...sadece rüzgarın hafif sesi vardı, bir de güneşin sıcaklığı...dua falan da okumuyodum. sadece mezarın başında öylece oturuyodum saatlerce...
sonra bigün biri yanıma geldi,kusura bakma evladım dedi. ne zaman geçsem şu yoldan hep seni görüyorum..ben burada çalışıyorum da dedi...yaşın çok genç üzüldüm haline...hergün gelinmez oğlum dedi!!! yaşamadan toprağa mı gireceksin ??
hayatın manası ne ki amca dedim?? benim için burası daha iyi...adam gittikten sonra bana bi ağlama geldi..dedim ey yarabbi ! en sevdiklerimi elimden aldın..beni niye yaşatıyosun ?? bak işte hergün buradayım zaten..hazırım gitmeye...
sonraki günler yavaş yavaş azaldı mezarlığa gitmelerim..bu sefer de kendimi kitap okumaya vermiştim..bütün gün kitaplar okuyodum...sanki o kitaplarda bişeyler bulmak içindi bu !!! aradığım neydi ?
hakikat ...
hayatın ne olduğunu çözmek niye burada olduğumu ve niye yaşadığımı bilmek...sonra dernekleri dolaşmaya başladım...ruh madde derneği türünden yerler...gördüm ki o derneklerde de arayışa girmiş benim gibi yığınla insan var...hiç tatmin olmamıştım...ruhçuların o saçma konuşmaları kesinlikle bana hitap etmiyodu...tıpkı dinci yobazların insanı dinden soğutmaları tarzında birşey...sadece samimi olduğum iki tane kadın vardı orada..onlar da beni çok severdi bunu hissetmiştim...bigün dediler ki biz mübarek birini tanıyoruz gel seni de tanıştıralım...tamam dedim hemen gidelim...gittik, karşıma 100 yaşına yakın bi dede çıkmıştı..elini öptüm ,boynumun sağ tarafına bi tokat attı !! namaz kılıyomusun dedi ? dedim yok efendim...bu işler namazsız olmaz dedi. hadi bakalım devam et...eve gider gitmez seccadeyi serip namaza durdum !!! sonra aynı gece şöyle bir rüya gördüm : uzay boşluğundan dünyaya bakıyorum...mahşer yeri gibi kalabalık. insan kitleleri seller gibi akıyo her tarafa..ve ben kesinlikle oradan uzaklaşıp kaçmak istiyorum..baktım dedeyi yanımda gördüm...elimden tuttu ve gel dedi...beni takip et...
işte bendeki panikatağın tamamen sonlandığı geceydi o gece...
yatarken birdenbire sanki kafamın içinde bi hışırtı duymuştum !!!
ve bu beni çok korkutmuştu..yatamadım tabi.. sonra tuvalete kalktım, içimden sanki ölecekmişim gibi bi duygu kabardı birden...sonra ne olduğunu anlamadım kendimi kaybedip sırtüstü düştüm...
bayılmamıştım ama simsiyah bi perde inmiş gibiydi gözlerime...
kendimi bırakmış ölümü bekliyodum adeta...
başımda annemin ağlamasını hatırlıyorum...
annem hemşire olduğu halde ne yapacağını şaşırmıştı... bir eli nabzımın üstündeydi diğer eliyle de suratımı ıslatıyodu...
tamam anne bırak da kalkıyım dedim birden...iyiyim bişeyim yok...
ne oldu oğlum diye sordu ?
nabzın o kadar düştü ki dedi, öldüğünü zannettim !!!
ölmedim işte dedim...iyiyim bişeyim yok...
olmaz dedi. hemen hazırlan seni bizim hastaneye götürücem...
gün ağarmıştı zaten...giyindim hastaneye gittik...beyin tomografisi falan çekildi, kan ve idrar tahlilleri yapıldı vs vs...
sonuç : hiçbişey çıkmadı !!
bütün tetkikler normaldi...
psikiyatriye sevkettiler sonra...
doktor akineton yazmıştı bana ilk seferde...sıkıntı bastığı zaman al dedi...
sonraki günler gece olmasını adeta istemiyodum...sesizlik bana ölüm gibi geliyodu ! başımdaki ufak radyo bütün gece açıktı...akineton attığım zaman da titreme basıyodu. vücudum resmen sarsılarak titriyodu... o ilacı hiç sevemedim zaten...gündüzleri tamamen normaldim..geceye doğru da kafayı çekip geliyodum eve..annem çok üzülüyodu zavallı...ama ne yapsın birşey de söylemiyodu...günler öyle gelip geçti...1 sene sonra yurtdışına çıktım...yaklaşık 2,5 sene falan avrupada kaldım...orada panik atağın tesiri azalmış gibiydi ama yine de tam geçmemişti...
bu öyle bir mikroptur ki bir defa insana yapışmayagörsün...
sonra amcamın ağır hastalandığı haberi gelince ben tekrar istanbula döndüm. hem de tam son nefesini verme anında yetiştim...elleri ellerimdeyken can vermişti...birkaç ay sonra da babaannem vefat etti...işte o zaman yıkıldım resmen !!! babannemi çok severdim,çocukluğum onunla geçmişti...avrupada biriktirdiğim biraz param vardı.mezarını o parayla yaptırdım...sonra hergün mezarını ziyarete gitmeye başladım..aylarca sürdü bu...mezarlıktaki o sessizliği çok seviyodum biliyomusunuz...kimseler yoktu...sadece rüzgarın hafif sesi vardı, bir de güneşin sıcaklığı...dua falan da okumuyodum. sadece mezarın başında öylece oturuyodum saatlerce...
sonra bigün biri yanıma geldi,kusura bakma evladım dedi. ne zaman geçsem şu yoldan hep seni görüyorum..ben burada çalışıyorum da dedi...yaşın çok genç üzüldüm haline...hergün gelinmez oğlum dedi!!! yaşamadan toprağa mı gireceksin ??
hayatın manası ne ki amca dedim?? benim için burası daha iyi...adam gittikten sonra bana bi ağlama geldi..dedim ey yarabbi ! en sevdiklerimi elimden aldın..beni niye yaşatıyosun ?? bak işte hergün buradayım zaten..hazırım gitmeye...
sonraki günler yavaş yavaş azaldı mezarlığa gitmelerim..bu sefer de kendimi kitap okumaya vermiştim..bütün gün kitaplar okuyodum...sanki o kitaplarda bişeyler bulmak içindi bu !!! aradığım neydi ?
hakikat ...
hayatın ne olduğunu çözmek niye burada olduğumu ve niye yaşadığımı bilmek...sonra dernekleri dolaşmaya başladım...ruh madde derneği türünden yerler...gördüm ki o derneklerde de arayışa girmiş benim gibi yığınla insan var...hiç tatmin olmamıştım...ruhçuların o saçma konuşmaları kesinlikle bana hitap etmiyodu...tıpkı dinci yobazların insanı dinden soğutmaları tarzında birşey...sadece samimi olduğum iki tane kadın vardı orada..onlar da beni çok severdi bunu hissetmiştim...bigün dediler ki biz mübarek birini tanıyoruz gel seni de tanıştıralım...tamam dedim hemen gidelim...gittik, karşıma 100 yaşına yakın bi dede çıkmıştı..elini öptüm ,boynumun sağ tarafına bi tokat attı !! namaz kılıyomusun dedi ? dedim yok efendim...bu işler namazsız olmaz dedi. hadi bakalım devam et...eve gider gitmez seccadeyi serip namaza durdum !!! sonra aynı gece şöyle bir rüya gördüm : uzay boşluğundan dünyaya bakıyorum...mahşer yeri gibi kalabalık. insan kitleleri seller gibi akıyo her tarafa..ve ben kesinlikle oradan uzaklaşıp kaçmak istiyorum..baktım dedeyi yanımda gördüm...elimden tuttu ve gel dedi...beni takip et...
işte bendeki panikatağın tamamen sonlandığı geceydi o gece...
Yorum