niye hep başa dönüyoruz

[lillit]

gercekten anlamıyorum ve sıkılıyorum cok...aramizdaki hemen hemen herkes bi donem tedavi gordu veya hala ilac kullaniyor...ben oysa iyilesmistim gercekten iyi hissediyordum kendimi...doktor tavsiyesiyle birakmistim ilaclarimi...aylarca mutluydum hersey guzeldi ama simdi farkliyim ben...gun gun kotulesiyorum...biliyorum hangi doktora gitsem yine baslatcak beni ilaclara..diycek ki ilaclar haftalar sonra kendini gostercek simdiden baslamalisin ki ilerde rahat edesin...
yine gunduz gunduz icmeye basladim...kotuyum bilmiyorum napicam...gucum yok artik konuscak kimsem yok cunku herkes sacma sacma nasihatler vericek...kendimi cok yalniz hissediyorum ve degersiz gunde 10 saat uyku bile yetmiyor artik uyanmak istemiyorum ben boyle olmak istemiyorum...

[sezen_izmir]

aynı şeyleri bende düşünüyorum bundan bir kaç ay öncesine kadar hayatımda herşey iyiydi bende süperdim ama bende okulu yeni bitrdim erkek arakadşım vardı mutluydum ama rahatsızlanınca hepsini arka plana attım ama bunu da yenicem diyorum kendi kendime

[lillit]

ahh ahh sadece bu bi hastalik tabi insanin arada bir grip olmasi gibi tamam kabul ediyorum ama insanin kendini bu kadar aciz hissetmesi suruklendigini hissetmek cok kotu be...hep bir seyleri beklemekle geciyor hayatimiz ben de bu yil mezun olucam..is bulucam yeni sehir falan hatta su an cuma gununu beklioyorum sonra yilbasini bekliycez..hep bekleyen biz oluyoruz ya hep biz umursuyoruz hep biz buyutoruz sanki herseyleri...az once erkek arkadasimla telefonda konustum tum gun beni aramadi diye ben ona firca atmaya calisirken uff buyutme iste nolmus sanki diyor...herkes icin hersey o kadar kolay ki...

[mavi mavi]

merhaba lillit..ben uzun zamandır foruma giremediğim için yazını yeni gördüm,ondan böle cevap yazmakta geç kalmış oldum )
yazdıklarında çok haklısın,bazen hayat bizim gibilere oldukça zor oluyor..yaşamak bir eziyete dönüşebiliyor..iyileşmişken de kötüye gitmek insanın moralini bozuyor haklısın..ama galiba herşey aklımızda bitiyor..yani sürekli olumlu düşünmek ve kendi kendimizi iyilleştirmek zorundayız galiba..olumsuz düşündüğümüz sürece başa dönüyoruz sanırım..
kendini çok sıkmamaya çalış..bi sıkıntın olursa biz herzaman dinlemeye hazırız )

[Umut34]

Depresyonda niye başa dönüyoruz?

Merhaba Lillit,

Bence depresyonda niye başa dönmemizin ilk nedeni, hassas, düşünür, ve mükemmelliyetci olmamız yüzünden. İkinci nedeni insanlara karşı bağımlı bir karekterimiz olması. Bu nedenler depresyon gibi hastalıklara yakalanmamızı veya nüksünü sağlıyor. Yani başa dönüşümüzün nedeni, bence karekterimiz yüzünden olmaktadır. Ben bu karekterim yüzünden şu an beşinci başa dönüşü yaşamaktayım.

İlk hastalığımızda psikiyatrise gidiyoruz, yaptığı iş antidepressan yazmaktan ileri gitmiyor. Bu tip ilaçlar beyin kimyamıza uygun olması halinde sadece depresyon semptomlarının şiddetini azaltabiliyor ve bir süre sonra kendimizi iyileşmiş buluyoruz.

İyileşme süresini hızlandırmada psikiyatrise gidişimizin onun yazdığı antidepressanı umutla kullanmamızın plesebo(aldatıcı) etkisi büyük rol oynuyor. Ancak hastalığa neden olmuş karekterimiz olduğu gibi yerinde kalıyor. Not: (Depresyonun, stres verici nedenler devam etmediği takdirde 6-8 ay içinde ilaçsız ortadan kalktığı bir çok yerde yazılıdır).

İlk paragrafımda açıkladağım nedenlerle kolay stres almamıza neden olan karekterimizi profosyenel yardım almadan kendi başımıza değiştirmek hemen hemen mümkün değil. Profosyenel yardımı ancak psikoterepi verme yetkisine sahip iyi bir klinik psikologdan (psikolojik danışman değil) almamız gerekiyor. Bu da oldukça zaman ve masraf gerektiren iş, bu nedenle çoğu kere ben dahil psikoterapiyi ihmal ediyoruz.

Bunun yerine psikiyatriste gitmek onun yazacağı ilaçları kullanmak daha kolayımıza geliyor. Bu nedenlede bir iyileşme süresinden sonra, fakat bu kere eskisinden daha kötü olarak başa dönebiliyoruz. Psikoterapi alamıyacak kişiler için kendi kendine yardım kitapları var. Bu kitaplardan yararlanmanızda mümkündür.

İyi günler dilerim, U34

Not: Burada yazdıklarım doktora danışmanın yerine geçemez.

[mavi mavi]

merhaba umut34,haklısın bizim bu tür sorunlar yaşamamız hassas ve mükemmeliyetçi olmamızdan kaynaklanıyor..tabi en önemli sebeplerinden biri de kendimize yeterince güvenmememiz.aslında normal yani sağlıklı insanlar da bizim hissettiğimiz duyguları zaman zaman hissediyorlar.ama bizim farkımız hassaslık göstermemiz ve buyüzden sorunların üstesinden rahatlıkla gelemememiz.sence de öle değil mi?..
Psikolog ve psikiyatris ile ilgili yazdıklarında da çok haklısın..malesef çok zaman ve masraf gerektiriyor..buarada ben psikiyatrise gitcektim yakın zamanda..psikiyatris hakkında öle yazmışsın,bende bir endişe oldu ) gitmem işe yarar mı gibisinden bir endişe oldu..gerçi ilaç konusunda haklısın,ilaç kullanan çoğu insan senin dediklerini diyor..bakalım hayırlısı naısl olcak..

[Umut34]

Depresyonda niye başa dönüyoruz? 2

Merhaba Mavimavi,

Sizi endişeye sokan Lillit’in açtığı “depresyonda niye başa dönüyoruz” konusuna gönderdiğim cevabımdır. Yani uzun yıllar ilaç tedavisine rağmen depresyonu nüksetmekte olan kişiler içindir. Sizin durumunuza uygun olmayabilir.

Şahsen depresyonumun ilk başlangıcından itibaren 8 yıl psikiyatristlere gittim. Yazdıkları ilaçları kullanmama rağmen depresyon sürelerim ortalama 10-12 ay sürdü. Yani ilaçların bir faydası olmadı. Bu gibi durumlara ilaça drençli depresyon denilmekte.Ayrıca başka rahatsızlıklarım dolayısıyle deneyebilecekleri antidepressan çeşitleri sınırlı kaldı. Bu yüzden Psikiyatristlerden ümidimi yeterdim ve son 2 yıldır kendilerine gitmemekteyim. Çünkü deneyebilecekleri başka antidepressan kalmadığını bilmekteyim.

Sizin durumunuzun benimki gibi olmayacağını tahmin etmekteyim. Beyin kimyanıza uygun düşerse ilk yazdıkları ilaç faydalı gelebilir. Olmassa başka ilaç denerler.

Dolayısıyle planladığınız gibi psikiyatrise gitmenizi mutlaka tavsiye ederim.

Ancak iyileşebilmemizi çabuklaştırmak veya iyileştikten sonra, stres almayacak bir karekter geliştirmek için kendimizi bilinçlendirip uygulamaları için benim gibi tembelliğe kaçmayıp çaba göstermenizin gerekeceğinide unutmamanızı arzu ederim.

Mesela stres almayacak bir karekter geliştirmek için “Depresyon ve Başaçıkma yolları” küçük fakat öğrenmesi kolay ve faydalı bir kitap. Arzu ederseniz aşağıdaki Linkten temin edebilirsiniz.

Link: http://www.idefix.com/kitap/depresyo...4LRD4N6QQ0AN2Q

Geçmiş olsun, U34

[lillit]

gercekten cok sıkıldım ben ama herkes bana hayatini yasa diyor ve ben oyle yaptikca daha cok uzuldum coktum ama..kendime saygim kalmadi benim...tek gecelik iliskilerim oldu sadece istedim ki onlar beni sevsin sadece...benimle ilgilensin beni umursayan biri var demek istedim sadece...hayatimin son 5 yilinda sevgilim olmadan gecirdigim sadece 3 ayim oldu...o kadar kolay ki birini hayatimiza sokmak erkek ne ister biliyosun sonucta...hepmizin yetistirlme tarzi hemen hemen ayni ayni jenerasyon cocuklariyiz..hatt bu siteden birisiyle bile bulusmustum 1 yil onceki zayifligimda ama ne oldu her bir kac aylik iliskimde ben sikilicna almak istedigimi alinca o kisiden artik sogudugumda ben igrendim kendimden....ne kadar da zayif oldugumu anladim hep bi ise yaramadi hayatimi yasamak ...elimde hic bi sey yok yaa hayatlaarimiza bi bakalim lutfen neyimiz var ki bu dunyadaki yasamais olmus insanlardan biri olcaz ne masalsi bi ask ne mukemmel bi is ne de tam bi ailemiz var saglimiz bile gun gun sigarayla alkollle kotuye gidiyor...ben hep insanlari sevmistim yaa ama kimse beni gercekten sevmedi bi tane bile adam gibi guvenebildigim arkadasim yok deger verdigim hic bi seyim yok..
ustelik yazmisim ki erkek arkadasim uff puff konustu benle ama o konusmadan sonra itiraf etti aldatmis beni baskasi varmis su an ve yine basa dondum hayatl kurmak inanmak tanrinin varligini bilmek yetmiyor hepimiz yalniziz bu hayatta ve birei hiciz gibi geliyor ve ben baslamiycam bu sefer ilaclara belki atlatana kadar 1 ay boyle serseri yasarim sonra gun gun toplarim gibi geliyor kendimi icimde o gucu hala bulabiliyorum...siz de bulursunuz umarim
kusura bakmayin cok yanlisli yazdim cunku su an batmis durumdaykm umursamyorum

[mavi mavi]

merhaba lillit..haklısın,galiba hayatımızı sırf yaşamış olmak için geçiriyoruz.bizi tam olarak doyuran,tam olarak mutlu eden bir hayat devam ettiremiyoruz şuan..yine de umudumu kaybetmek istemiyorum..herzaman Allahım büyük acılar yaşatma diye dua ediyorum..
erkekler konusunda da haklısın lillit,genelde erkeklerin aklında fikrinde tek bir konu var ama nasıl insan olarak özel ve iyi karakterli kadınlar varsa,özel erkekler de var..ama malesef böle biriyle karşılaşabilmekde biraz şans meselesi..
arkadaş durumuna gelince tabi bir insana güvenebilmek,dertlerini paylaşabilmek zor birşey..güven için zaman gerekir..ama benim fikrimce böle zor zamanlarda senin yanında durcak,sıkıntılarını rahatlıkla paylaşabileceğin bir arkadaş olması çok iyi birşey..
buarada bizlerle sıkıntını paylaştğın için saol,herzaman seve seve dinleriz sıkıntına ortal olmaya çalışırız..

[mavi mavi]

8 yıl boyunca psikiyatrise gitmek seni çok yormuş olmalı,gerçekten uzun bir süre..bunca ilaç tedavisine dayanman,üstesinden gelmende bence çok büyük başarı çünkü bir bünyenin onca ilacı kaldırabilmesi zor iştir..
psikiyatriste gitmek konusunda haklısın..zaten en yakın zmaanda gitcem..1,2 hafta içinde kısmet olursa..tedavi süreci ve sonrasında da olumlu düşünmem gerektiğini ve kendi kendimin doktoru olmam gerektiğinin farkındayım )
elimden geldiğince buna da uğraşçam..aslında hayatta en önemli şeylerden biri olumlu düşünmek ve kendini motive etmek..bunları yapınca hayat insana yaşaması kolay,huzurlu bir yer haline geliyor..
ama tabi bazen hayat ne kadar uğraşsakda huzurlu kalmamaıza da izin vermiyor..mesela benim buaralar abim yüüznden sorunlarım var..adam ben kendimi bildim bileli içkici ve etrafına zarar veriyo..zor ya..hayat bazen çekilesi bi yer olmaktan çıkıyor..

[mavi mavi]

umut buarada snein şuanda durumun nasıl,hayat nasıl gidiyor?..toparlayabildin mi..

[lillit]

mavimavi dogru diyosun aslinda bence bizler de hep baskalarinin bize yaptiklari yuzunden bu haldeyiz...benim de hayatimda yer eden 2 erkek arkadasim da alkolikdi biri de madde bagimlisiydi zor oluyor ya cidden bir de senin ki abi yani atsan olmaz satsan olmaz...
bu arada o bahsettigim erkek arkadasim ayrildi benden o da digerleri gibi aldatmis beni...anlamiyorum yaa benim de gece disari cikinca gozumun icinine bakiyor erkekler biseyler yapalim diye ama nedense iste bayanlar kendilerini tutabiliyor ama erkekler iste maymun istahli...biz de biliriz yani bi seyler yapmayi ama...aman yaa doyumsuz erkeklerden biktim yani bana gelmeden once napiyolarsa yapsinlar yani....neysee buraya yazmak bile rahatlatiyor biraz sonucta kimse bi sey yazmasa bile burdayim iste birileri okuyor..tesekkur ederim birielrinin beni anlamasi onaylamasi guzel sey...

[madamsurgun]

lillit...
psikiyatriste gitmek yerine bir psikoloğa yada terapiste gitmeyi denedinmi. çünkü türkiye de çok az pskiyatr terapi yapıyor....bence bir dene derim..
önemli olan kendini değiştirmek. ilaç kullanmak tek başına çözüm olmuyor. önemli olan kendini değiştirebilmek. kendi varoluşunla yüzleşmek. bunuda ancak iyi bir psikolog yada terapistle başarılabilinir....ancak tavsiye edebileceğim bir kitap var
.Prof.Dr. Kadir Özer-"Üç Psikolojik Soru" ve "Kaygı-Sınanma duygusuyla baş edebilme"

http://www.pegem.net/kitabevi/1-2593...kitaplari.aspx

[mavi mavi]

haklısın lillit..işte bazen aileden bazen erkek arkadaştan bazen başka kişilerden dolayı insanın hayatı kötü bir hale gelebiliyor..o insanların hatalarını yada eksikliklerini biz yeri geliyor bazen sağlığımızı yada mutluluğumuzu kaybederek ödüyoruz..
inanki, bana şu an yaşam çok anlamsız geliyor..sanki omuzumda taşıdığım bir yük gibi..Aslında yaşam çok güzel bi yer..ama bizler huzuru pek görmediğimiz için bu tadı alamıyoruz..zor...
buarada sen bugün nasılsın?..daha iyimisin?

[lillit]

walla mavimavi dun hic icmedim ama bugun yine iciyorum...dun manyak gibi yazi yazdim yaa blogum var benim sadece kendim icin gunluk gibi yaziyorum oraya gecenin bi yarisi basladim yazmaya 2 saate yakin yazdim bir seyler iyi geldi..zaten laroxyl icmistim uyudum guzelce..bugun okula bile gittim)ama su an yine kotu hissediyorum de bi yol buldum yaa kendimi iyi hissetmek icin hayal kuruyorum mesela yaz olmus o erkek arkadasimla karsilasmisiz falan yalvariyor bana falan boyle sadistce hayaller kuruyorum iyi geliyor biraz)
bir de bir arkadas terapiden bahsetmis aslinda denemistim onu ama 2 doktorum olmustu bana terapi yapan hepsi de dedi ki biz bi sey diyemeyiz sen diyceksin yani dogru diyolar onlar onaylamiyolar ya da kinamiyorlar sadece dinliyorlar.ozel hastanelere gidince 40 lira muayene ucreti odeyince 1 saat dinliyorlar seni...ama iste hersey bizim elimizde...
hepsi gecicek biliyorum ben neler atlattim yaa bunu mu atlatamiycam sonucta))umutluyum....