Yardıma ihityacım var.

[deniz_eylul]

Biraz hızlı bir giriş yapıyorum ama umarm sorun olmaz
Tanışma başlığında da yazdığım gibi, üniversite öğrencisiyim, 2. sınıftayım, hayatımda ailemden veya yakın çevremden herhangi bir sorunum yok. Yani tabiiki ufak tefek şeyler yaşıyoruz ama en azından çok büyük şeyler değiller.
4 yıllık bir birlikteliğim var şuan. Son 1 senedir ayrıydık, 2 ay önce barıştık. Kendisi memleketimde, ben okuduğum ildeyim. Çok sık görüşemiyoruz ama sevgimizden ve sadakatimizden hiç şüphemiz yok Allah'a şükür. Aramızdaki ilişki, anlaşmamızda gayet iyi. Biliyorum henüz evlenmek için çok erken, bunu düşünmemem gerekir (en azından okul bitip işimi elime alana dek). Ama ileride böyle bir düşüncemiz, yada kararımız diyeyim, var.
Aslında sorun şu. Ailesinin geliri yok. Babasının düzenli bir işi yok. Bütün yük erkek arkadaşımın omuzlarında. Düzelmeleri için, yada onlara yetecek kadar bir gelirleri olsun diye üretmediğimiz fikir kalmadı. Olmuyor. Ne denediyse yapamadılar. Sanki erkek arkadaşım hayatları boyunca onlara bakacak zannediyorlar. Bize verebilecekleri geleceğe pek hazır değiller. Benim için beklemek veya zaman sorun değil. Ben zaten kendim için birşeyler yapmak istiyorum, hemen evlenecek durumda değilim. Okulumda bu yıl bitiyor kısmetse. Ama erkek arkadaşım bunu çok fazla kafasına takıyor. Düşünmekten, para yetiştirmeye çalışmaktan saçları beyazlamaya başladı artık. Benimlede sürekli paylaşmak istemiyor kafama takmayayım diye. Bende elim kolum bağlı oturmaktan delirmek üzereyim. Ne yapacağımı şaşırmış durumdayım. Ona destek olmak istiyorum. Derslerim etkilenmesin diye hiç ağzını açmıyor. Anlattığında rahatlıyor, ama bir anlattıysa beş susuyor. Onu bu durumdan nasıl çıkararım bilmiyorum. Sizden yardım istiyorum. Lütfen... Bana bilinçli, yapılabilir birşeyler söyleyin. Büyüklerimde vardır mutlaka. Aklı selim birşeyler duymaya çok ihtiyacım var. Sırf birde evlilik meselesi çıkmasın diye ayrılmayı bile düşünüyorum...

[deniz_eylul]

Tabiiki öyle ama bunlar 40-45 yaş aralığında insanlar. Birşeyler yapmaları gerekmez mi henüz gencecikler. Benim babam 60 yaşında, mesleği bile yok ama dolmuş şöförlüğü yapıyor hasta haliyle. Yani bizim canımızı sıkanda rahatlıkları. Birde 12 yaşında kardeşi var...
Eğer gerçekten zor bir durumda olsalar, hastalık birşey olsa ben hayatımın sonuna kadar bakmaya razıyım. Bizde birgün yaşlanacağız.
Ama gençkende.. Ne bileyim insanın sinirlerini bozuyor.

[deniz_eylul]

Ev kirası var, hadi bende çalıştım diyelim, zaten hayalim kardeşine eğitiminde destek vermek. Aynı evde yaşamamız bile gerekebilir. Bunuda ben beceremem gibime geliyor.
İş giderek sarpa sarıyor, resmen düşündürürken çökertiyoruz adamı. Kaçamam bu kargaşadan, kaçmayı denedim çünkü. Seviyorum, hayatımda eksiklik hissediyorum, onsuz yapamıyorum. Bunları düşünmek çin erken biliyorum ama, erkek arkadaşım saçlarını beyazlatırken, ben rahat davranamıyorum işte....

[deniz_eylul]

Ya kendimi onunla feda edeceğim, yada korkaklar gibi kaçıp başka birisi ile evlenebileceğim...
İş bende mi bitiyor acaba ya?

[deniz_eylul]

Bu kadar zor olmamalı ya...
Bir çıkış olmalı. Biryerlerde bir yol olmalı.
Kötü şeyler hep vardı, bu hep böyle giderek dahamı kötüleşiyor? Anlamıyorum. Sanki sıkıntı çekmeye gelmişiz. Asi davranmak en korktuğum şey. Zaten bu iş çözülmezse ailem evliliğimi onaylamaz. Bende ailemi asla çiğnemem. Sonuçta sadece karşı tarafıda düşünemem. Benimde helallik almam gereken bir anam bir babam var. Arkamı dönüp çıkamam ki ben... Ona hadi basıp gidelim demeyi o kadar çok istiyorumki! Ama hakkım yok buna. Nolursa olsun yapmamalıyım. Vazgeçmeye cesaretim yok. Tekrar bırakıp gidersem bir tarafı daha dağılacak. Ona da kıyamıyorum, kendi ailemede kıyamıyorum. Çokmu düşünüyorum nedir anlamadımki.

[iyimser]

Durum gerçekten zor görünüyor. Şimdi burda çocuk ailesini bir kenara atamayacağına göre ya sen bu durumu kabulleneceksin ya da bu birliktelik bitecek. Söylemesi kolay ama bir seçim yapmak zorundasın. Bu seçimi yaparken de ne derece doğru karar vereceğine emin değilim. Çünkü insanın 20-25 yaşlarında verdiği kararlar sağlıklı olmayabiliyor.
Anne babası daha çok genç oldukları halde çalışmıyorlar neden acaba, tembellik mi yoksa başka bir şey mi? Tabii her ne ise sonuçta oğullarının eline bakıyorlar.
Benim bir oğlum var, ben onu okutup yetiştirmeye onu bu ülkeye yararlı bir vatandaş yapmaya uğraşıyorum madem onu dünyaya getirdim görevlerimi yapmak zorundayım ama ondan ilerde hiçbir şey beklemiyorum. Onun bir hayatı olacak ve ben annesi olarak ondan sadece saygı ve sevgi bekleyeceğim.
Arkadaşının ailesi bu zihniyette değil anlaşılan. Biz doğurduk bize bakmaya mecbur diyorlar herhalde.
Seçimini ayrılıktan yana yapmanı öneririm. Daha şimdiden sorunlar varsa ilerde çok daha büyükleri olur. Zaten uzakta imiş böylesi daha kolay olur.

[deniz_eylul]

Mesajlarınız için çok teşekkürler.
Ailesine rest çeksin istemiyorum açıkçası. Eğer bu şekilde yönlendirirsem kötü gelin kıvamına gelicem onların gözünde.
Ayrılık dendi, çok uğraştım. Bir kere nedensiz yere çekip gittim ondan tamir edilmeyecek yaralar açtım. Onsuz olduğumda sanki biyerlerim eksik kalıyor, saçmalıyorum. Öyle bir bağlılıkki bu anlatamam. Annem gibi, babam gibi, kardeşim gibi. Hani sanki olmazsa olmaz. Bir sene boyunca yalnız denedim, oda aynı şeyi denedi. Kimseyle yapamıyoruz. Ama birbirimizlede olmuyor.
Bu adamın bensizde olsa bir hayatı olmayacak bu gidişle. Ben yanında olsam kendi başımı yakıcam. O benim için bişeyler yapmaya çalışsa bu sefer o daha fazla yaralanacak.
İşsizlik durumları, babası annesini pek çalıştırmak istememiş. Oda kocasına itaat etmiş. Zaten babası çalıştığı zamanlarda parasını içkiye veriyor. Erkek arkadaşıma kızamıyorum. Benimde ailemde benzer sorunlar var. Atsan atılmaz satsan satılmaz evet. Yeni bir sayfa açmak benim için hiç kolay değil inanın. 2 ay sonra okulu bitirip şehre geri döndüğümde ne olacak? Unutabilsem geçen 1 senede unuturdum, sağlıklı bir ilişki kurardım diyorum kendime.O zaman diliminde onu bile beceremedim ben Onca yaşanmışlık var arada. İnsan bi anda vazgeçemiyor. Burda benimle aynı sorunu yaşayan bir yurt arkadaşım var. Bir tek ona anlatabiliyorum derdimi. Zaten beni burayada o yönlendirdi. Anlatmak iyi geliyor. Kimseye güvenemiyorum. Ailemle zaten paylaşmam imkansız.
Ayrılmak fikri... Düşününce bile çok ağır geliyor.

[PİYANO]

sizler zaten her yolu denemişsiniz ailede bilinç yok ki yada bilinçli şeyler ailenin üzerinde işe yaramıyor...sen kendini üzmeyeceksin...baktın ailemde ailem diyor..bizden önce ailem gelir diyor..ayrılırsın...evet rahatlıkla söylüyorum bu şekilde evlenenler sonuçta evlendikten sonra ayrılıyorlar...
sen çalış eline ekmeğini al oturun konuşun bakalım ne yapacaksınız..ama unutmaki ale böyleyse evlensenizde istekleri bitmeyecek ...

[PİYANO]

ya bişey diyim mi yok kötü gelin olurum korkusu yada başka bişey , düşünme bunları...ailede bilinç olsa evladımıza biz ne verdik diye oturur düşünür...ha aile illaki evladına bişey vermek zorunda mı yooo...e ama yükünü ağırlaştırmasının anlamı yok...eğer mantıklı karar ayrılmak olacaksa, ayrılınmalı diye düşünüyorum

[sonbaharr]

Ailesi biraz eski kafa, yani erkek çocuk bize bakacak mantığında. Yarın birgün onlar alacakları gelinide aynı eve isterler canım. Böle oluncada senle çakışıyor durum. Peki sevgilin ne diyor? ne zamana kadar devam edecekmiş bu durum?

[forest_gump]

valla aile hazıra alışmış, arkadaşımın sevgilisinin aileside öyleydi çocuk çalışıyo onlara bakıyordu. iş isteyene iş çok kadın bebek baksın,merdiven silsin,temizliğe gitsin,örgü örüp satsın adamda kahvede lokantada heryerde çalışır iş yok bahane... burda iş sevgiline düşüyor ailesini karşısına alıcak anlatıcak "benim sevgilim var evlilik düşünüyoruz ve benim birikim yapmam lazım bana destek olun demiyorum ama sizde bişeyler yapın" desin...evet karşıdan cevap vermek kolay diyosundur durumunu çok iyi anlıyorum aynı sorun bende bile vardı 4 yıllık nişanlıydım çocuğun ailesi hiç destek olmuyodu evlenmemize ve bizde sonunda dayanamadık ayrıldık inş siz mutlu olursunuz.

[deniz_eylul]

Bende ayak takımında çalıştım üniversiteye başlamadan önce, çay dağıttım, tuvalet yıkadım. Bir sürü müdürün ağız kokusunu çektim. Tek amacım üniverste harcımı toplayabilmekti. Kadınlar için şartlar çok zor. Asılanı var edeni var. Ama yapmam lazımdı. Annem babam zor durumda kalacaklardı. Yurt masraflarımı falan çıkardım. Yaptım yani... Ne bileyim, gerçekten yapmak isteyen simit satar yine yapar. Evladına çektirmez bunu.
Yine çok sıkıldı evde, aldı başını dışarı çıktı. Ne halde, napıyor, ne düşünüyor onu bile bilmiyorum. Korkuyorum. Mantığımı kullanabilerek sevebilen (!) insanlardan olabilmeyi çok isterdim. Bu ilişkim biterse uzun zaman toparlayamam. En azından onu rahatlatacak birşeyler yapabilsem, söyleyebilsem... Biraz olsun iyi hissedeceğm. Artık zaten gerisini kısmete varsaydım. Çünkü elimden birşey gelmiyor.

[Inevitable]

bu durumda senin bişeyler yapman çok zor. dediğin gibi erkek arkadaşının ailesi hiçbirşey yapma niyetinde değil, onlar erkek arkadaşına umut bağlamış durumda. ancak yapabileceğiniz o aileye bunları açık açık söylemeniz bu da çok zor bir durum olsa gerek tatsızlıklar çıkabilir. artık zaman geçtikçe birşeyler değişirse herşey yoluna girebilir. arkadaşım gerçekten zor bir durum. Allah kolaylık versin.

[deniz_eylul]

bu durumda senin bişeyler yapman çok zor. dediğin gibi erkek arkadaşının ailesi hiçbirşey yapma niyetinde değil, onlar erkek arkadaşına umut bağlamış durumda. ancak yapabileceğiniz o aileye bunları açık açık söylemeniz bu da çok zor bir durum olsa gerek tatsızlıklar çıkabilir. artık zaman geçtikçe birşeyler değişirse herşey yoluna girebilir. arkadaşım gerçekten zor bir durum. Allah kolaylık versin.

Amiiin Allah hepimize kolaylık versin. Herşeyi denemeden bırakmaya niyetim yok sevdiğimi...

[((ÖzgüR))]

belki anne babasıda rahat değildir diye düşünüyorum, üstelik erkek arkadaşında ailesine oldukça düşkün sanırım bu şekilde davranırsanda erkek arkadaşın sen ve ailesi arasında seçim yapmak zorunda kalacak ve 2 durumdada mutlu olamayacaksınız, benim tavsiyem daha evlilik için erken, biraz daha beklemelisiniz, ilk önce okulunu bitir, geleceğini garantile daha sonra erkek arkadaşınla el ele verrek bu bu durumun altından kalkabilirsiniz, madem seviyorsunuz ben ilerde bi çözüm yolu bulabileceğinize eminim.