Tweet
Merhaba Arkadaşlar,
Ben geçen yıl özel br bankadan istifa ettim...2.yılım bitmek üzereydi....ve bankacılık iğrenç bi meslek kimse bulaşmasın girdiğin çıktığın saatler mesailr hiçbişey belli değil özel hayat yok yani, birde ben şubemde personelle uyum sağlayamadım başta müdür olmak üzere ve ayrıldım ..çok şükür ordan kurtuldum ve ayrıldığımda psikolojim darmadağan olmuş..3 ay kendime gelemedim o derece yani..kendime çok kızdım neden daha önce ayrılmadım diye...biliyorum benden ve sağlığımdan daha önemli hiçbişey yok....istfia kararı aldığımda zaten kötü bi psikolojiye sahip olmakla beraber KPSS hazırlanırım diye kendime hedef koyarak ayrıldım...Kpss girdim istediğim puanlar gelmedi..Şimdi tekrar hazırlanıyorum ama vakit bu vakit oldu kitap yüzü açasım yok...bunalımda hissediyorum kendimi...hiçbi arkadaşımla görüşmek istemiyorum.....Kpss de istediğimden artık emin değilim
ve ben hareketli neşeli bi yapıya sahibim asında...fakat bu psikolojiden kurtulamıyorum...hayatıma yön vermeliyim , kendime yol çizmeliyim....ama neye nerden başlayarak yapıcamı bilemiyorum mutsuz ve tedirginim...zaman geçiyor süreç izliyor....26 yaşındayım ve bu yaşımın güzelliklerini bu karamsarlıkla geçirmek istemiyorum...Şu an Nevşehirdeyim..çok küçük bi yer...sosyalite sıfır..spor salonu bile yok...hani kafam dağılsın gitar kursu gideyim hobi edineyim diyorum o da yok doğru düzgün..bilgsayar başında oturmak bil sıkıyor artık...
Bi yerden başlamam lazım nerden ve nasılll Kendime hep güvemişimdir geçmişte çok iş başarmışımdır..Şimdi ailemde bi beklenti içinde bi işe girse evlense vs gibi...evlenmek nasip kısmat ama iş konusunda bişeler yapmam lazım...bi boşvermişlik var...kurtulmam lazım bu durumdan...
Fikri olan arkdşlrdan yardım bekliyorum...Benim gibi olanınız varmı ne kötü bi durum....
Ben geçen yıl özel br bankadan istifa ettim...2.yılım bitmek üzereydi....ve bankacılık iğrenç bi meslek kimse bulaşmasın girdiğin çıktığın saatler mesailr hiçbişey belli değil özel hayat yok yani, birde ben şubemde personelle uyum sağlayamadım başta müdür olmak üzere ve ayrıldım ..çok şükür ordan kurtuldum ve ayrıldığımda psikolojim darmadağan olmuş..3 ay kendime gelemedim o derece yani..kendime çok kızdım neden daha önce ayrılmadım diye...biliyorum benden ve sağlığımdan daha önemli hiçbişey yok....istfia kararı aldığımda zaten kötü bi psikolojiye sahip olmakla beraber KPSS hazırlanırım diye kendime hedef koyarak ayrıldım...Kpss girdim istediğim puanlar gelmedi..Şimdi tekrar hazırlanıyorum ama vakit bu vakit oldu kitap yüzü açasım yok...bunalımda hissediyorum kendimi...hiçbi arkadaşımla görüşmek istemiyorum.....Kpss de istediğimden artık emin değilim
ve ben hareketli neşeli bi yapıya sahibim asında...fakat bu psikolojiden kurtulamıyorum...hayatıma yön vermeliyim , kendime yol çizmeliyim....ama neye nerden başlayarak yapıcamı bilemiyorum
mutsuz ve tedirginim...zaman geçiyor süreç izliyor....26 yaşındayım ve bu yaşımın güzelliklerini bu karamsarlıkla geçirmek istemiyorum...Şu an Nevşehirdeyim..çok küçük bi yer...sosyalite sıfır..spor salonu bile yok...hani kafam dağılsın gitar kursu gideyim hobi edineyim diyorum o da yok doğru düzgün..bilgsayar başında oturmak bil sıkıyor artık...Bi yerden başlamam lazım nerden ve nasılll
Kendime hep güvemişimdir geçmişte çok iş başarmışımdır..Şimdi ailemde bi beklenti içinde bi işe girse evlense vs gibi...evlenmek nasip kısmat ama iş konusunda bişeler yapmam lazım...bi boşvermişlik var...kurtulmam lazım bu durumdan...Fikri olan arkdşlrdan yardım bekliyorum...Benim gibi olanınız varmı
ne kötü bi durum....
)
Yorum