hayatımı olumsuz varsayımlar yüzünden cehenneme çeviriyorum. ya bana kötü bir söz söylerse...ya beni terlerse...ya beni dışlarsa...ya redderse...ya aşagılarsa...vs
ortada hiçbirşey yokken kendi kendime sorun yaratıyorum.hep insanların bana kızacaklarını,beni bozacaklarını düşünüyorum ee böyle düşününce de genellikle istemediğim sonuçla karşılaşıyorum.
neden bu kadar olumsuz şeylere odaklanıp savunma yapıyorum anlamıyorum.olumsuz sonuçlar yüzde yüz olacakmış gibi düşünüyorum ve peşinen bir savunma yapıyorum.bir örnek vereyim size mesela annem ablan bunu duyarsa sana kızar diyor ben kızmayacağı ihtimali üzerine hiç durmuyorum.kızarsa bende ona böyle derim diye savunma yapıyorum yani olumlu düşünemiyorum.
ortada hiçbirşey yokken kendi kendime sorun yaratıyorum.hep insanların bana kızacaklarını,beni bozacaklarını düşünüyorum ee böyle düşününce de genellikle istemediğim sonuçla karşılaşıyorum.
neden bu kadar olumsuz şeylere odaklanıp savunma yapıyorum anlamıyorum.olumsuz sonuçlar yüzde yüz olacakmış gibi düşünüyorum ve peşinen bir savunma yapıyorum.bir örnek vereyim size mesela annem ablan bunu duyarsa sana kızar diyor ben kızmayacağı ihtimali üzerine hiç durmuyorum.kızarsa bende ona böyle derim diye savunma yapıyorum yani olumlu düşünemiyorum.

yaptığın şeye falcılık hatası diyorlar. gelecekle ilgili sonuçları kestirme yetisi her insanda olmuyor.
Yorum