Tweet
Tarif etmesi güç bir acı çekiyorum. Kendimi tanımaya çalıştım meğersem 4 senedir ne kadar çok şeyi kendimden gizlemişim içime atmışım açılamamışım meğersem ben dostuma deli gibi aşıkmışım..
Onu bu dünyada ki her şeyden çok seviyorum imkansız olduğunu biliyorum gay olduğumu artık tamamen kabullendim ve aşık olduğumu da bana en çok acı veren o bana güvenip değer verirken ben ona istemeden ihanet ediyorum dostluğunu kullanıyorum beraber uyurken sırtımı ona dönüyorum zorlanarak içim acıyor ona bunları itiraf etsem onu tamamen kaybedicem buna da razıyım ihanet etmektense daha iyidir ama eğer onu kaybedersem o tek başına yapamaz yıpranır maddi manevi ayakta duramaz bunu biliyorum o kadar çok canım acıyor ki onun iyiliği için o istediği için kız arkadaş bulmaya çalışıyorum ona ve onun sevgilisi varken o mutluyken bunu kabullenebiliyorum canım çok acımıyo çünkü biliyorum o mutlu.. Ben onsuz acı da çeksem mutsuzda olsam onun mutluluğu uğruna razıyım her şeye onsuz ölüden bi farkım yok.. Sürekli bir maskeyle dolaşmak çok acı aileme karşı ona karşı çevreme karşı normal bir insan maskesi takmak sevdiğim herkese ihanet etmek çok acı.. Dostumla tatile çıkıcam ve uzun bir süre aynı odada aynı yatakta yatıcaz ben yine sırtımı dönüp uyuyıcam ve kendime lanet edicem neden ihanet ediyorum diye bunun bir çaresi yok acıya mahkumuz sanki psikiyatrilerin hepsi hastalık olduğuna olan inancını yitirmiş eşcinselliğin ben normal olmak istiyorum sevdiklerime ihanet etmek istemiyorum ama yapamıyorum.. Deliler gibi seviyorum onu.. Burda sizlere söylemek istediğim tek bir şey var depresyonda olun panik atak olun hatta şizofren olun bu kadar acı değil arkadaşlar emin olun.. Gerçekten sevip ihanet etmek güvenine laik olamamak onla beraber denize havuza duşa girdiğinizde utançtan yüzünüzün kızarması sürekli moralinizin bozuk olması ve size nedenini sorunca hep bahaneler üretmek zorunda olmanız bu kadar acı olamaz hiç bir şey ben hain yalancı bir insan olmak istemiyorum hep herkes tarafından güvenilir sırdaş olarak tanınan biriyim ve şimdi sevdiklerime ihanet ediyorum.. Onu çok seviyorum hayatından çıkarsam acı çekiceğini biliyorum ve çıkamıyorum.. Onun hayatından çıkmak beni öldürür ama olurda bir gün kendi gücüyle ayakta durabilceğini bilirsem çıkıcam hayatından.. Her şey den vazgeçmeye hazırım yeter ki sevdiğim insanlara ihanet etmek zorunda kalmıyım.. Bir çare bulmanızı beklemiyorum sizden okuyup yorum yapmanızda değil aslında amacım isteyen tabi ki yapabilir sadece ben 4 seneden beri kendimden başkasına itiraf edemediğim şeyleri yazdım buraya.. Artık dayanma sınırım kalmadı birine anlatamazdım buraya yazdım..(se... ablamı dışında tutarak söylüyorum bunu kendisi de bu forumdan)
canım acıyor "umut arıyorum" ama malesef yok searchope nicki yanlış bir seçimdi şimdi anlıyorum " desperate " yani çaresizmişim ben.. Canım acıyor..
Onu bu dünyada ki her şeyden çok seviyorum imkansız olduğunu biliyorum gay olduğumu artık tamamen kabullendim ve aşık olduğumu da bana en çok acı veren o bana güvenip değer verirken ben ona istemeden ihanet ediyorum dostluğunu kullanıyorum beraber uyurken sırtımı ona dönüyorum zorlanarak içim acıyor ona bunları itiraf etsem onu tamamen kaybedicem buna da razıyım ihanet etmektense daha iyidir ama eğer onu kaybedersem o tek başına yapamaz yıpranır maddi manevi ayakta duramaz bunu biliyorum o kadar çok canım acıyor ki onun iyiliği için o istediği için kız arkadaş bulmaya çalışıyorum ona ve onun sevgilisi varken o mutluyken bunu kabullenebiliyorum canım çok acımıyo çünkü biliyorum o mutlu.. Ben onsuz acı da çeksem mutsuzda olsam onun mutluluğu uğruna razıyım her şeye onsuz ölüden bi farkım yok.. Sürekli bir maskeyle dolaşmak çok acı aileme karşı ona karşı çevreme karşı normal bir insan maskesi takmak sevdiğim herkese ihanet etmek çok acı.. Dostumla tatile çıkıcam ve uzun bir süre aynı odada aynı yatakta yatıcaz ben yine sırtımı dönüp uyuyıcam ve kendime lanet edicem neden ihanet ediyorum diye bunun bir çaresi yok acıya mahkumuz sanki psikiyatrilerin hepsi hastalık olduğuna olan inancını yitirmiş eşcinselliğin ben normal olmak istiyorum sevdiklerime ihanet etmek istemiyorum ama yapamıyorum.. Deliler gibi seviyorum onu.. Burda sizlere söylemek istediğim tek bir şey var depresyonda olun panik atak olun hatta şizofren olun bu kadar acı değil arkadaşlar emin olun.. Gerçekten sevip ihanet etmek güvenine laik olamamak onla beraber denize havuza duşa girdiğinizde utançtan yüzünüzün kızarması sürekli moralinizin bozuk olması ve size nedenini sorunca hep bahaneler üretmek zorunda olmanız bu kadar acı olamaz hiç bir şey ben hain yalancı bir insan olmak istemiyorum hep herkes tarafından güvenilir sırdaş olarak tanınan biriyim ve şimdi sevdiklerime ihanet ediyorum.. Onu çok seviyorum hayatından çıkarsam acı çekiceğini biliyorum ve çıkamıyorum.. Onun hayatından çıkmak beni öldürür ama olurda bir gün kendi gücüyle ayakta durabilceğini bilirsem çıkıcam hayatından.. Her şey den vazgeçmeye hazırım yeter ki sevdiğim insanlara ihanet etmek zorunda kalmıyım.. Bir çare bulmanızı beklemiyorum sizden okuyup yorum yapmanızda değil aslında amacım isteyen tabi ki yapabilir sadece ben 4 seneden beri kendimden başkasına itiraf edemediğim şeyleri yazdım buraya.. Artık dayanma sınırım kalmadı birine anlatamazdım buraya yazdım..(se... ablamı dışında tutarak söylüyorum bunu kendisi de bu forumdan)
canım acıyor "umut arıyorum" ama malesef yok searchope nicki yanlış bir seçimdi şimdi anlıyorum " desperate " yani çaresizmişim ben.. Canım acıyor..
Yorum