Tweet
çok dertliyim herşeye bakıp üzülüyorum ve eğer bi yerde birşeye görmüşsem hem gıbta ediyorum hemde ben yapamam gibi düşünceler sardı beni. benim olmaz diyorum benim o kadar yapacak kapasitem yok diyorum..
mesela bi arabam olsun çok isterdim ama arabam olsa nasıl uğraşacamki onla kaskosu şusu busu.. hem olsa kendi başıma süremem ki diyorum beceremem dışarda gezen araba süren insanlara imrenerek bakıyorum özelliklede bayanlara.. dün dışarda mercedes kullanan bi bayan gördüm hem arabasının mercedes olması hemde sürenin bayan olması bi başka etkildi beni.. bi de şunu düşünüyorum şuraya bak o kadın başına kullanırken yazık sana diyorum kendi kendime..
birisi güzel bi kızla evlenir yada beraber olur.. benim zoruma gider. birisi muhteşem bi araba alır en güzel kızla kızlarla dolaşır içinde. benim zoruma gider.. bi kadın mercedes kullanır. zoruma gider birisi zengin olur ünlü olur benim zoruma gider. giderde gider. görmemek içinde hep eve kaçıyorum..
miletde kızıyor bana hep evdesin dış dünyayla alakan yok.. evet yok.. kimse içimi bilmiyor ki
kimsenin de böle düşüncelere sahip olduğunu yada benim gibi düşündüğünü hissettiğini zannetmiyorum
bunlar eminim bi tek bende vardır ama dışarda kimseye bahsetmiyorum..
galiba böle düşündüğüm içinde bu evden dışarı adımımı atamayacam ve üzüle üzüle bi gün çekip gitcem öbür dünyaya.. sanalda da bi bayanla sohbetimiz sırasında harika birisin demişti hehe harika olsam şimdi kimbilir nerelerde kimbilir kimlerle olurdum evde olacağına.. aileme bağımlı ve onların yönetimiyle yaşıyorum hemde kaç yaşında.. bunlara sebeb birazda annemdir.
uzman psikatrise böle şeyler anlatmıştım daha doğrusu anlatmaya çalışmıştım bi keresinde..
bana
sen hayal kuruyormusun dedi
evet dedim
nasıl hayallerin var dedi.
kurduğum hayalleri bile anlatamadım kelimelere dökemedim.. sadece birini söyleyebildim..
verdiği ilaç risperdaldı içtim çok acılar çektim
bıraktım içmiyorum hala sorunluyum hala hayallerle yaşıyorum...
mesela bi arabam olsun çok isterdim ama arabam olsa nasıl uğraşacamki onla kaskosu şusu busu.. hem olsa kendi başıma süremem ki diyorum beceremem dışarda gezen araba süren insanlara imrenerek bakıyorum özelliklede bayanlara.. dün dışarda mercedes kullanan bi bayan gördüm hem arabasının mercedes olması hemde sürenin bayan olması bi başka etkildi beni.. bi de şunu düşünüyorum şuraya bak o kadın başına kullanırken yazık sana diyorum kendi kendime..
birisi güzel bi kızla evlenir yada beraber olur.. benim zoruma gider. birisi muhteşem bi araba alır en güzel kızla kızlarla dolaşır içinde. benim zoruma gider.. bi kadın mercedes kullanır. zoruma gider birisi zengin olur ünlü olur benim zoruma gider. giderde gider. görmemek içinde hep eve kaçıyorum..
miletde kızıyor bana hep evdesin dış dünyayla alakan yok.. evet yok.. kimse içimi bilmiyor ki
kimsenin de böle düşüncelere sahip olduğunu yada benim gibi düşündüğünü hissettiğini zannetmiyorum
bunlar eminim bi tek bende vardır ama dışarda kimseye bahsetmiyorum..
galiba böle düşündüğüm içinde bu evden dışarı adımımı atamayacam ve üzüle üzüle bi gün çekip gitcem öbür dünyaya.. sanalda da bi bayanla sohbetimiz sırasında harika birisin demişti hehe harika olsam şimdi kimbilir nerelerde kimbilir kimlerle olurdum evde olacağına.. aileme bağımlı ve onların yönetimiyle yaşıyorum hemde kaç yaşında.. bunlara sebeb birazda annemdir.
uzman psikatrise böle şeyler anlatmıştım daha doğrusu anlatmaya çalışmıştım bi keresinde..
bana
sen hayal kuruyormusun dedi
evet dedim
nasıl hayallerin var dedi.
kurduğum hayalleri bile anlatamadım kelimelere dökemedim.. sadece birini söyleyebildim..
verdiği ilaç risperdaldı içtim çok acılar çektim
bıraktım içmiyorum hala sorunluyum hala hayallerle yaşıyorum...
dısarda guzel bi kız gorsem hemen kıskanıyordum mutlu bi cift gorsem ıcım acıyodu facede bi kız bi erkek eglenırken cekılmıs resımlere bakamıyordum.Bende de vardı bu kıskacnlık olayı anlıcagın. 19 yasındayım ve bende evden henuz cıkamadım.Bu hala sınırımı bozuyo ama en azından cok sevdıgım bı erkek arkadasım oldugu ıcın kıskanclık olayları bıttı artık.
Yorum