Uçurumun kenarındayım HIZIR....

[dilennci]

Nasıl başlasam nerden anlatsam bilmiyorum!...Ölüme adım adım yaklaşıyorum gibi hissediyorum.İçinde bulunduğum durumun en kolay çözümü intihar gibi geliyor.Ama bu çözüm değil biliyorum.Beni çok seven insanlar var ; eşim var ve dünyaya gelecek bir bebeğim var.Bu halde nasıl göçerim bu dünyadan.Bu duruma nasıl geldiğime gelince.Elektronik mühendisliği okudum.Okulu zar zor bitirdim.Zira okul dönemimde depresyona girmiştim.Okulu verimli bir şekilde bitiremedim.Okul sonrası biraz iş arayıp bulamayınca askere gittim.Askerde de depresif bir dönem geçirdim.Askerden önce nişanlanmıştım bu arada.Askerden sonra biraz iş arayışından sonra iş bulamayınca bir akrabamın şirketinde düşük ücret ile işe başladım.Akrabam bacanağımdı ve ücret 650 tl idi.1 Sene bu şekilde çalıştıktan sonra biraz aile baskısı ile evlendim.Ben dedim biraz daha bekleyelim daha hazır değilim diye.Onlar ise beklemenin bir şey değiştirmeyeceğini hayırlı işlerde beklenmemsi gerektiğini bir an önce evlenirsem her şeyin düzeleceğini ev kurana Mevlanın yardım edeceği gibi söylemlerle beni evlendirdiler.Ben ise hayır deme cesaretini gösteremedim.Böylece büyük bir sorumluluğun altına girdim.500 TL ev kirası ile eşimde çalışmıyorken geçinmeye çalıştım.Bu arada maaşım 900 TL olmuştu.Tabi ben bu şekilde iş bulamayacağımı ve maaşımın artması gerektiğine inancımdan talep ettim.Ama aldığım cevap çalışıyorsan böyle çalışmazsan kendin bilirsin oldu.Bende o sinirle işten çıktım.Fakat iş bulamadım.Birkaç başarısız denemeden sonra baktım olmuyor tekrar aynı işe başladım.Bu sefer ablamın bir tanıdığı vasıtasıyla bir elektronik firmasında iş bulunca hiç düşünmeksizin atladım.Bu arada eşimin yoğun isteğine hayır diyemediğimden korunmadık ve eşim bir çocuk bekliyor.Fakat yağmurdan kaçarken doluya tutuldum.Burada aldığım ücret 1200 olmasına rağmen iş çok ağır geldi.Konu hakkında hiçbir bilgim yok.Her şeyi burada öğreniyorum ve en önemlisi hiç çalışmak istemediğim bir sektör.Bu yüzden aşırı derece de stres oldum.Major depresyonda olabilir.Önceden kullandığım ilaç olan cipralex kullanıyorum günde bir tane.Günlerce bişey yemiyorum.Uyku deseniz normal uyumayı bile unuttum.Her sabah hiç uyumamışçasına uyanıyor tüm gece kabuslar görüyorum.İşi bıraksam nasıl bırakabilirim?Sonuçta hayatımı idame ettirmem lazım.Eski işime dönsem 900 tl maaş 500 tl kira ve çocuk bekleyen bir eş ile nasıl geçinebilirim?Çaresizlik içindeyim ve çıldırabilirim.Ne yapabilirim….

[oz_can_al]

Keşke ailenize söz geçirebilseymişsiniz. Keşkeler hayatta olmamalı ama biraz düşünseydiniz... Keşke...

keşkenin kimseye faydası yok. eşinizde iş bulsun çalışsın. ailenizden destek isteyin, daha uygun fiyatlı bir eve taşının, vs. çözüm üretmeye çalışın. çözüm ama kesinlikle intahar değil. bebeğin doğsun onun uykudan uyanışını izle....yaşama sevinciyle dolarsın.

[chenn]

keşke demenin kimseye hayrı da yok bi anlamı da yok..geçmişe değil önünüze bakmalısınız, maddi olarak yeni işinize devam etmeniz gerekli görünüyor anladığım kadarıyla,bardağın dolu taraflarını görmeye çalışın bebek bekleyen bi eşinişz var üzüntü ve stresinizi ona yansıtmanız onun ve bebeğin hayatını riske atabilir Allah korusun..yeni işinize alışmaya ve sevmeye çalışın bi süre daha iyisini bulana kadar çünkü eski işinize dönerseniz ciddi bir maddi sıkıntı ortaya çıkabilir.Yeni bir şeyler öğrenmek insanı geliştirir farklı bakış açılarından bakmaya çalışın zor bir durum ama bebek bir umuttur bence hayatınıza bir anlam ve neşe katacağına emin olun babalık heyecanını yaşamaya çalışın aklınıza ölüm gibi kötü şeyler getirmeyin lütfen geride bırakacaklarınızı ve öbür dünyayı düşünün..biraz inanç eksikliği var anladığım kadarıyla kitap okuyabilirsiniz sizi rahatlatabilir...akıl vermek değil yalnızca içimden geçenleri yazmak istedim inş. herşey düzelir......

[sonbaharr]

Geçim sıkıntısı hemen hemen herkeste var. Eşiniz hamile olması eğer çalışması çok iyi olurdu. Biraz sabretmeniz lazım. Bu dönemde de sakin olmayı deneyin, sizin için önemli, onlar içinde değerli birisisiniz. Hayata karşı pes etmek yok, kolay yolu bulup kaçıp gitmek de..En azından artık çabalayın bişeyler için, sürekli mutsuz ve karamsar bir eş olmayın, hayata nasıl bakarsanız öle hissedersiniz çünkü..

[iyimser]

Benim bir yakınım karı koca işsizken (hangi akla hizmetse) evlendiler. Takılan altınlarla bir süre idare ettikten sonra sağdan soldan borç almaya başladılar, bir de kız hemen hamile kalmaz mı? Allahım çıldırmamak işten değildi hepimiz ailece elimizden geldiğince yardım ettik ama nereye kadar tabii, bir sürü ev değiştirdi kiraları ödeyemediği için, bir sürü insana borç taktı vs.
Fakat öyle böyle şimdi erkek çalışıyor kadın çalışmıyor kızları da 5 yaşında oldu. Bir şekilde hayatlarını devam ettirdiler ama hep başkalarının destekleriyle. Allah yardım eder söylemine katılmıyorum. Allah yardım eder ama ortada çaba varsa.
Neyse sevgili dilennci senin durumuna gelince doğrusu çok üzüldüm. Bir bebek dünyaya gelecek herşeyden habersiz ve yokluklar içinde, doktoru, maması, giyimi ve hastalığı var gece bir ateşlense hadi koş hastaneye ee para lazım sonra 3-4 yaşında baba bana şunu al dese sen alamazsan ne acı değil mi umarım bu kaostan en yakın zamanda çıkarsınız. eşin de işe girsin sonraki yıllarda mutlaka, bu hayat tek maaşla dönmez.
bir de üstüne üstlük senin psikolojik rahatsızlığının olması olayı daha zor hale getiriyor elbette.
sana söyleyebileceğim tek şey artık geleceğe bakıp plan yapman, olan olmuş evlenmişsiniz bebek te geliyor hayırlısıyla. şu an çalıştığın işe katlanman gerek. işten ayrılma lüksün yok şimdilik. ancak başka iyi bir işi garanti edersen çıkabilirsin. kendini çok sıkma lütfen. sen kendini sıktıkça uyku uyuyamazsın tabii biraz rahat olmaya çalış doktora bu durumunu anlat belki ekstra rahatlatıcı bir ilaç verir, idare etmek zorundasın.
bu hayatta ne sıkıntılar ne zorluklar var hepsi yaşanıyor ve geçiyor.
en önemlisi bebeğinizin eli ayağı düzgün sağlıklı doğsun inşallah.

[dilennci]

biraz inanç eksikliği var anladığım kadarıyla kitap okuyabilirsiniz sizi rahatlatabilir...

Yok çok şükür inançlı biriyim.Ama içine düştüğüm hal o kadar aciz bırakıyor ki beni.Çıldıracak gibi oluyorum.Yeni işte zorlanmasam sorun yok.Hep negatif olayları anlattım.Biraz da pozitif durumlardan bahsedelim.Belki çıkış yolunda yardımcı olabilir.Bu arada yazdıklarınız çok iyi geldi.Eşimin çalışması oldukça zor bir ihtimal.Şu an hamile sonrasında çocuğa kim bakacak.Abim var benimle aynı binada oturan.Kendisi müşavir ve oldukça iyi kazanıyor.Yinede ona yük olmak istemem.Onun da kendine göre bir yaşamı ve ailesi var.Ama bana bu durumdan çıkmam da yardımı olabilir.Aynı şekilde bir de doktor ablam var.Onlar bana destek çıkacaklarını ifade ettiler ama benim bu durumda bişeyler yapmam lazım.Umut hayattan önce bitmemeli….

[chenn]

inş aileniz beklediğiniz desteği verir ihtiyacınız olduğu sürece..inanç konusuna gelince umarım kırmamışımdır sizi sadece ölümden bahsetmeniz sebebiyle o cümleyi yazdım kusuruma bakmayın..insan kendini çaresiz hissedince aklından kötü şeyler geçebiliyor tabi ki..iyimserinde dediği gibi sağlıklı bir bebeğiniz olması dileklerimizlee...burada birbirimizi dinlemek paylaşmak için varız..daraldıkça yaz)

[chenn]

kendi seçimi olduğunun farkında zaten bunu söylemenin arkadaşa ne faydası var anlamıyorum buradan sıkıntısını paylaşmak istemiş ve yardım beklemiş onu suçlamaya neden çalışıyorsunuz ya da kendi başının çaresine bak der gibi neden kestirip atıyorsunuz?

[dilennci]

Kendi seçimlerinin sonuçlarını yaşıyorsun.

Bunun bende farkındayım.Ama bu problemlerimi çözmüyor.Umudum giderek azalıyor.Psikolojim çok bozuk.Dünya yıkıldı da altında ben kaldım gibi geliyor.Bu kadar güçsüz ve bu kadar işe yaramaz olamam.Her gece ölüyorum.Umarım düzelirim....

[dilennci]

inş aileniz beklediğiniz desteği verir ihtiyacınız olduğu sürece..inanç konusuna gelince umarım kırmamışımdır sizi sadece ölümden bahsetmeniz sebebiyle o cümleyi yazdım kusuruma bakmayın..insan kendini çaresiz hissedince aklından kötü şeyler geçebiliyor tabi ki..iyimserinde dediği gibi sağlıklı bir bebeğiniz olması dileklerimizlee...burada birbirimizi dinlemek paylaşmak için varız..daraldıkça yaz)

Sana kırılmadım tabiki.Ben de olsam böyle düşünürdüm.Ortada kusurluk bi durum da yok.Sıkma canını.Süt kaynayan bir kazanın içine 2 kurbağa düşmüş.Ne kadar zıplasalarda kazandan çıkamıyorlarmış.Biri demiş zaten öleceğiz çırpınmanın manası yok.Kendini bırakıvermiş ve ölmüş.Diğeri ise çırpındıkça çırpınmış.O çırpındıkça süt kaymak tutmaya başlamış.En sonunda sertleşen kaymağında etkisiyle zıplayıp çıkıvermiş kazandan.Sanırım şimdi çırpınma zamanı.Kalın sağlıcakla....

[Carpe Diem]

İlk dikkatimi çeken uyku sorununuz oldu; cipralexin yanında doktorunuzdan uykunuzu düzenleyecek bir ilaç da talep ederseniz en azından uyku kalitenizi iyileştirirsiniz. Biliyorsunuz uyku önemli bir eylem; uyku kaliteniz düşük olduğunda bu tüm hayatınıza yansır. ben kliniğe bu şikayetle gelen ve ilaç kullanarak bunu aşan çok kişi gördüm. önce bunu bir halledin.
İkinci olarak, bunu ne kadar yapıyorsunuz bilmiyorum ama eşinizle oturup durumunuzu konuşun, sıkıntılarınızı paylaşın.
Eşimin çalışması mümkün değil diyorsunuz, kadınlar için evde çalışarak para kazanabilecekleri iş alanları var, nitelik de gerektirmiyorlar. eşiniz bu işleri yaparak bütçenize katkıda bulunabilir.
İşinizden memnun olmadığınızı belirtmişsiniz; bu bir sonuç da olabilir sebep de. anlaşılan kronik bir depresyonunuz varmış ve bunu atlatmadan yaşantınıza devam edegelmişsiniz. haliyle bir başkası için küçük olabilecek bir sıkıntı durumunuzdan dolayı sizin gözünüzde büyümüş ve işinizden memnun olmama gibi bir durum ortaya çıkmış olabilir. bunun yanında, çalışırken bir yandan başka işler araştırabilirsiniz. karşınıza ne zaman ne çıkacağı belli olmaz.

[dilennci]

Çaresizlik ve ölüm psikolojisine girdim sanırım.Çalıştığım işte değil günler dakikalar dahi geçmiyor.Devamlı aklıma intiharın bir kurtuluş olduğu düşüncesi geliyor.Üniversite döneminde girdiğim depresyondan sonra çıkınca doğru şeyler yapmamış olmamdan dolayı cezalandırılmış gibi hissediyorum kendimi.Bu arada cipralexi doktora gitmeden başladım.Haftasonu gitmeyi düşünüyorum.

[Carpe Diem]

Depresyonda olduğun için böyle düşünmen normal. cezalandırıldığın hissine kapılman da bu sebepten ama unutma ki hayat asla adil değildir. yani insan hak etmediği şeylerle de karşılaşır, sen kötü biri olduğun için bunlar başına geldi diye bir şey yok; daha kötüsünü de yaşayabilirdin. Bunların hepsi geçecek, inan bana. Doktorundan uyku hapı istemeyi ihmal etme.

[dilennci]

Aslında ben uyku sorunu yaşamıyorum. Uyuyorum ama sabahları çok yorgun ve vücudum uyuşmuş halde uyanıyorum. Hatta vücudumdaki uyuşukluğun geçmesi için 1 saat kadar önce uyanıp yatağın içinde uzanıyorum. Kendimi düşüncelerle rahatlatmaya çalışıyorum.Pek etkili olduğunu söyleyemem. Beni en çok insanlarla konuşmak rahatlatıyor. Özellikle abimle. Bu durumdan nasıl kurtulabilirimin planlarını yapıyoruz. Bana umut veriyor. Ama daha sonrasında hep umutsuzluğa kapılıyorum. Gece yatarken rahat olsam dahi sabah uyandığımda kabuslar görmüş ve çok bitkin halde uyanıyorum. Hep geçmişe bağlı yaşıyorum. Zamanında yaptığım hatalardan dolayı bu durumda olduğum için kendimi hep suçluyorum. Dönem arkadaşlarım hep güzel mevkideler ama ben ne haldeyim demekten kendimi alamıyorum. Rotasız gemi gibi olduğum yerde dönüp duruyorum. Bir rota çizebilsem bana destek verebilecek insanlar var aslında. Ama daha önceki girişimler başarısız olunca insanların eleştirilerini göğüsleyemiyorum. Annem üzülecek babam üzülecek herkes hakkımda gördün mü yine tembellik yaptı kaçtı diyecekler. Bu kadar çaresiz miyim ?

[Carpe Diem]

İlaçlar bu etkileri de ortadan kaldırabilir, o yüzden tavsiye etmiştim ama siz bilirsiniz.
tabi ki bu kadar çaresiz değilsiniz! üstelik sosyal çevreniz de size destek olan birilerinin varlığı sizi şanslı kılıyor.
Zaten insanları mutsuz eden şeylerden biri de geçmişte yaptıkları için pişmanlık ve gelecek kaygısıdır. Bilmiyorum diğer arkadaşlar da benimle aynı fikirde mi ama durumunuz sizin algıladığınız kadar vahim görünmüyor dışardan. elbette sıkıntılar var ancak, sizi üzen şey daha çok geçmişteki hatalarınız oluyor sanırım.
kendinizden daha iyi durumdaki arkadaşlarınızı örnek vermişsiniz; ya sizden daha kötü durumda olanlar? onları hiç düşündünüz mü?
Geçmişi düzeltemeyeceğinizi biliyorsunuz, gelecek de muallakta.... kara gün kararıp kalmaz ya; moralinizi düzeltebilseniz olaylara bakışınız ve yaşam şekliniz daha iyi olabilir diye düşünüyorum.