herkese merhabalar
kendımı anlatmaya calısayım once.
19 yasındayım. bayanım. tıp fakültesi ogrencısıyım.
sorunlu bır aılede buyudum/buyuyorum.4 kardesız ben üçüncüyüm. yaslarımız cok yakın.ztn anne-babamn kendı aralarında sorunları varken aılemden cok da ılgı gormedm yanı.
babam annemle ve bızle hıc ılgılenmems. hatta annemı aldatms fln oralar cok karısık neyse annem bızı tek buyutmus yanı.
ben annemı gozumde cok buyuturdum bızı buyutmus bızım ıcın babamdan bosanmams fln dıye.ama sımdı herseye daha farklı bakıyorum.annemı abarttıgımı dusunuyorum.onceden sankı dunyanın en buyuk acılarını bız yasamısız gıbı gelırdı. ama evden uzaklasınca oyle olmadıgını anlıyorum artk.anneme karsı hayal kırıklıgına ugradım dıyebılırım.annem hıc okula gıtmemıs bu arada.
neyse ben ve kardeslerım omrumuz boyu anne-baba kavgası dınledık hala da dınlıyoruz. babam narsıst bence annemde nasıl desem kendını cok acındırır hep acıların kadını gıbı davranır.
benım aılemle sorunum su: kendı sosyofobıklıgm ve dıger problemlerım ıcın anne babamı sucluyorum. onların benı zerre kadar anlamadıgını dusunuyorum.bu yaz anneme hıc sevecen davranmadım cunku yapamadım cok kızgınım ona. ama bu durumdan memnun degılım yanı annesıne ıyı davranan bır ınsan olmak ıstıyorum ama yapamıyorum. ztn annemle ıletısım kuramıyorum bıle.
ıste dıyorum kı napmalıym ne etmelıyım nerde yanlıs yapıyorum nasıl duzeltebılırım fıkrı/onerısı/tecrubesı olan varmı?
kendımı anlatmaya calısayım once.
19 yasındayım. bayanım. tıp fakültesi ogrencısıyım.
sorunlu bır aılede buyudum/buyuyorum.4 kardesız ben üçüncüyüm. yaslarımız cok yakın.ztn anne-babamn kendı aralarında sorunları varken aılemden cok da ılgı gormedm yanı.
babam annemle ve bızle hıc ılgılenmems. hatta annemı aldatms fln oralar cok karısık neyse annem bızı tek buyutmus yanı.
ben annemı gozumde cok buyuturdum bızı buyutmus bızım ıcın babamdan bosanmams fln dıye.ama sımdı herseye daha farklı bakıyorum.annemı abarttıgımı dusunuyorum.onceden sankı dunyanın en buyuk acılarını bız yasamısız gıbı gelırdı. ama evden uzaklasınca oyle olmadıgını anlıyorum artk.anneme karsı hayal kırıklıgına ugradım dıyebılırım.annem hıc okula gıtmemıs bu arada.
neyse ben ve kardeslerım omrumuz boyu anne-baba kavgası dınledık hala da dınlıyoruz. babam narsıst bence annemde nasıl desem kendını cok acındırır hep acıların kadını gıbı davranır.
benım aılemle sorunum su: kendı sosyofobıklıgm ve dıger problemlerım ıcın anne babamı sucluyorum. onların benı zerre kadar anlamadıgını dusunuyorum.bu yaz anneme hıc sevecen davranmadım cunku yapamadım cok kızgınım ona. ama bu durumdan memnun degılım yanı annesıne ıyı davranan bır ınsan olmak ıstıyorum ama yapamıyorum. ztn annemle ıletısım kuramıyorum bıle.
ıste dıyorum kı napmalıym ne etmelıyım nerde yanlıs yapıyorum nasıl duzeltebılırım fıkrı/onerısı/tecrubesı olan varmı?

Olay tam böyle olmasa da kızlar ve anneler arasında çekişmeler olabilir kendi kız kardeşimden biliyorum. Anneni küçümseme sen tabi doğal olarak eğitimlisin ama annen kabuğundan çıkamaz ve onu öyle kabul etmelisin kardeşim.
Yorum