Çok uzun zaman önce kaybettim kendimi.Hatırladığımda neden ben dediğim anılarım var.Gözlerim sebepsiz doluyor son günlerde.Daha mı zor bana hayat.Sizler için kolay olan şeyleri yaparken ne kadar zorlanıyorum bilseniz. Anlamanızı bekliyorum ...Yıllardır bekliyorum!
Bazen çekip gitmek geliyor içimden , gidemiyorum ya! İşte o zaman kayboluyorum aranızda.Öyle bir kayboluyorum ki! Yürürken yolda , birden yol kayboluyor , bir kapı sesi duyuyor ve korkudan saklanıyorum ellerimin arasına. Sonra uyanıyorum , Acıyarak yüzüme bakan insanlar , ağlamak geliyor içimden onları görünce , ağlıyorum , onlar bilmiyorlar ki onların bakışları beni ağlatıyor.Neden ben diyorum... Kapıyı açan kadın yolun kenarındaki evinden çıkıyor çocuğunun elini tutmuş.Tek suçlu demir kapı sesi... Kaybolduğum yerde kapı açılıyor ve bir adam bana zarar vermek için geliyor. Ama aslında kadın çocuğu ile bahçeden çıkıyor.Yolda yürürken kayboluyorum bazen...Üzgünüm.
Zorlanıyorum.Yorgunum.Halsizim.Güçsüzüm.Hani dünya dursa biraz , saatler dursa , akıp gitmese zaman bir dursa. Biraz dursam , baksam , nefes alsam , dinlenebilsem. Rahatlarım biliyorum.Dursa zaman!
Öyle kırılganım ki bugünlerde.Hıçkırıklarım boğazımda geziyorum.Beni çok kırdın hayat.Parçalandım bin parçaya , her biri ayrı bir ben yaşıyor.Beni bana yabancı yaptın.Ben benden yoruldum.Dursa ya artık zaman bir nefes alsam.
Siz hayatı suyun üstünde yaşıyorsunuz , ben içinde çırpınıyorum.Bazen yüzeye çıkıp nefes alıyorum fakat çok yoruluyorum çırpınmaktan.Suyun üstündeyken dursa ya zaman , biraz dinlensem.Çırpınmaktan yorgunum.

Başkalarını gerçekten umursamayı bıraktığımız zaman.Bencillik sevmediğim bir şeydi yakın zamana kadar ama farkettim ki dozunda bencillik yaşamak için şart.Herkesin ne düşündüğünü bırakıp asıl kendimizin ne istediğine kulak verirsek her şey zamanla yoluna girecektir.Bu düşüncelerede sahip olan benim,1 ay önce ki berbat düşüncelere sahip olanda benim.O zamanlar bana bu tarz şeyler söyleyenlere kolaysa gel sen yap diyordum.Şimdi ben yapmaya karar verdim ve yapıyorum.Hayatımın en güzel günlerini yaşıyorum şu an.Geçmişe dönüp sorgulamıyorum.Ama geçmişte çektiğim acılara dönüp teşekkür ediyorum.Onlar olmasaydı ben şimdi bu kadar derin mutluluk hissedemezdim.Gelecek içinde kaygılanıp durmuyorum.Sadece sahip olduğum şeyi anı yaşıyorum keyfini çıkararak.Ve geçmişte beni bu hale getiren şeyler tamamen son buldu mu dersen hayır bulmadı.Ama ben artık ona değil hayattan keyif almaya ilgimi veriyorum.Ve işe yarıyorda.Dilerim tüm benzer sorunları yaşayan insanlar dertlerinden kurtulur ve mutlu olurlar.Bilmeden kıracak,üzecek bir söz sarfettiysem özür dilerim. Sevgi ve saygılarımla...
Teşekkürler
ps: Güzel insan=duygusal derinliği olan insan