Duyuru

Collapse
No announcement yet.

dertleşmek isteyen baksın

Collapse
X
  • Filtrele
  • Zaman
  • Göster
Clear All
new posts

  • dertleşmek isteyen baksın

    selam arkadaşlar
    biraz içimi dökeyim istedim
    tam 8 yıldır şizofreni teşhisiyle tedavi görüyorum.
    staj döneminde başlayan rahatsızlığım tam 4 hastaneye yatış, 30 farklı ilaç, eziyetler, içe kapanmalarla bugüne kadar geldi.
    8 sene önce bir hayalim vardı. Ne aile yaşamında başarı ne zenginlik ne başka birşey sadece - ve getirisinden bağımsız olarak - iş yaşamında başarı hedefim vardı yani bir problem çıktığında görüşü alınan saygın sevilen bir insan olmaktı hedefim
    ancak herşey iyi giderken iyi bir üniversitenin iyi bir bölümünde okurken staj döneminde gördüğüm baskı ve haksızlık neticesinde bu -gazuret- hastalık başa geldi. yine krizler geçire geçire nefessiz kala kala bitirdim üniversiteyi ancak iş yaşamında bir türlü tutunamadım kendime yapılanları kabul edemiyor kabullenemiyordum tabi bir yandan da malum ilaçların yan etkileri (sabah işe geç gitme dış görünümümün değişmesi içe kapanma vs.) bir yandan ailemin - her hareketini bilinçli olarak yapıyor, bizi bilinçli olarak üzüyor düşüncesiyle- bana yaptığı eziyet bunda oldukça etkiliydi. yeni işe girmeler işten kovulmalar 13 yasında dağılan ailem kendime olan aşırı güvensizlik beni aşırı yıprattı hatta bir ara herşeyden vazgeçtim ve unutulmuş bir yerde yaşlı babamın yanında 3 sene geçirdim hayatımın en kötü 3 senesi öyleki sigara paramı çıkarabilmek için bütün kıyafetlerimi internette sattım maddi olarak çok iyi durumlarda olan kardeşlerim 1 kere bile aramadı annem öldüğünde dahi ağlamamıştım ancak inanın 3 sene boyunca her gece ağlıyordum tabii yine eziyet görüyordum babam yine kötü davranıyordu. en son ilaç kullanmadığım için tekrar hastaneye düştüm 2 ay ağır bir tedavi gördüm çıkınca hersey yavas yavas rayına oturmaya basladı ailemle aramı düzelttim toparlanıyordum yavas yavas ilaçların dozu düşmeye başladı kararlıydım tam düzelemesem de kendimi de salmayacaktım daha önce olmamak için direnmiştim ama ömss sınavıyla memur-mühendis oldum ve maddi açıdan da toparlanmaya başladım artık herşey 8 sene öncesine göre güllük gülistanlık
    ancak hala tek sıkıntım var internette bakıyorum bütün arkadaşlarım terfi almış benim 2 katım maaşı olanlar var ancak hala mesleki tatminsizlik çekiyorum başkalarının dediğine göre kişilik olarak çalışkan zeki ve güçlü bir insanım bütün bunlara rağmen iyi bir yere gelemedim daha doğrusu emeklerimin karşılığını alamadım 30 yasındayım ve hiç kız arkadasım olmadı dediğim gibi yine de halime şükür ancak içten içe keşke daha iyi durunda olsaydım diye aklımdan geçiyor ancak içimden herşeyin -daha da- iyi olacağına dair bir umut var hala
    neyse
    başınızı ağrıttığım için özür diler herkese selam ederim

  • #2
    Bir film vardi seyrettinmi ismi A Beatiful Mind Russell Crowe oynuyordu ,sizofren bir matematik profesörünü anlatiyor.

    Yorum


    • #3
      Orjinal yazı sahibi: Edebiyat26 View Post
      Bir film vardi seyrettinmi ismi A Beatiful Mind Russell Crowe oynuyordu ,sizofren bir matematik profesörünü anlatiyor.
      valla haklısın durumu güzel özetledin hayatım roman olmuş benim de filmimi çekmesinler

      Yorum


      • #4
        Orjinal yazı sahibi: civen View Post
        valla haklısın durumu güzel özetledin hayatım roman olmuş benim de filmimi çekmesinler
        Senin hayatinla ilgili mi bilmem , o film gercek hayattan alinmis bir profesörün filmi galiba seyretmedin ,oscar falan almis cok akillikla delilik arasinda ki baglantiyi muthis bir sekilde anlatiyor .

        Yorum


        • #5


          Bu film

          Yorum


          • #6
            izledim filmi profesörün gerçek ismi John Nash belki onun kadar zeki değilim ama gördüğüm insanın zekasıyla sosyal becerisi ters orantılı 8 senede gördüğüm kadarıyla genelde zeki insanların psikolojik problemleri var boşuna dememişler delilikle dahilik arasında ince bir sınır vardır diye

            Yorum


            • #7
              Orjinal yazı sahibi: civen View Post
              izledim filmi profesörün gerçek ismi John Nash belki onun kadar zeki değilim ama gördüğüm insanın zekasıyla sosyal becerisi ters orantılı 8 senede gördüğüm kadarıyla genelde zeki insanların psikolojik problemleri var boşuna dememişler delilikle dahilik arasında ince bir sınır vardır diye
              Evet bu yüzden zeki insanlar bir yerlere gelmekte zorlaniyorlar ,fakat kafasi az calisanlar zeki insanlardan nasil faydalanacaklarini biliyorlar ,zeki insanlar psikolojik sorunlariyla ugrasirken ne neden nasil böyle söyle derken ,onlar almis basini gitmis kariyer sahibi bile olmus oluyorlar arkadasim.:RpS_unsure:

              Yorum


              • #8
                Orjinal yazı sahibi: Edebiyat26 View Post
                Evet bu yüzden zeki insanlar bir yerlere gelmekte zorlaniyorlar ,fakat kafasi az calisanlar zeki insanlardan nasil faydalanacaklarini biliyorlar ,zeki insanlar psikolojik sorunlariyla ugrasirken ne neden nasil böyle söyle derken ,onlar almis basini gitmis kariyer sahibi bile olmus oluyorlar arkadasim.:RpS_unsure:
                şimdi paul coelho nun bir sözüne rastladım internette
                "Bugün cesaret edemediğin için yapamadığın şeyleri, yarın zamanın olmadığı için yapamayabilirsin."
                sana katılıyorum zeki insanlar en ince ayrıntısıyla saatlerini yorarak hazırladığı bir projeyi kafası az çalışan insanlar "bu değil bu değil bu hiç değil" diyerek yırtıp atabiliyor. Ne yazıkki dünyanın düzenini değiştiremeyiz ancak "zeki insanlar" durumun farkına varıp cesaretini toplayabilir bana göre ilk adımı attıktan sonra gerisi geliyor zaten tabii bu değil demektense şimdiki halimde olmayı yeğlerim demek istediğim cesaret başkasını ezmediğin sürece değerlidir.

                Yorum


                • #9
                  Orjinal yazı sahibi: civen View Post
                  şimdi paul coelho nun bir sözüne rastladım internette
                  "Bugün cesaret edemediğin için yapamadığın şeyleri, yarın zamanın olmadığı için yapamayabilirsin."
                  sana katılıyorum zeki insanlar en ince ayrıntısıyla saatlerini yorarak hazırladığı bir projeyi kafası az çalışan insanlar "bu değil bu değil bu hiç değil" diyerek yırtıp atabiliyor. Ne yazıkki dünyanın düzenini değiştiremeyiz ancak "zeki insanlar" durumun farkına varıp cesaretini toplayabilir bana göre ilk adımı attıktan sonra gerisi geliyor zaten tabii bu değil demektense şimdiki halimde olmayı yeğlerim demek istediğim cesaret başkasını ezmediğin sürece değerlidir.
                  Dünyanin düzenini degilde kendimizi degistirebiliriz mesela daha cesaretli olabiliriz .Cesaret baskasini ezmekle tabiiki olmaz,fakat kendimizide ezdirmemeliyiz.

                  Yorum


                  • #10
                    @civen yazını merak la okudum ve aslinda ne yazıcagımıda tam olarak bilmiyorum şizofreni hastalıgı hakkında Russel Crownun filmi dısında pek bir bilgim ama seninle ortak noktalarımız var bnde kendimle ugrasmaktan,hayat treni hep ama bu hastalıklarin tek caresi(sizofreni ,depresyon ,anksiyete v.b) üstüne gitmek,dısarı cıkmak ,ugrasicak bisiler bulmak(ben spora basladım ve kendimi daha iyi hissediyorum) yoksa ilaclar sadece gecici bir cozumm

                    Yorum


                    • #11
                      Orjinal yazı sahibi: civen View Post
                      selam arkadaşlar
                      biraz içimi dökeyim istedim
                      tam 8 yıldır şizofreni teşhisiyle tedavi görüyorum.
                      staj döneminde başlayan rahatsızlığım tam 4 hastaneye yatış, 30 farklı ilaç, eziyetler, içe kapanmalarla bugüne kadar geldi.
                      8 sene önce bir hayalim vardı. Ne aile yaşamında başarı ne zenginlik ne başka birşey sadece - ve getirisinden bağımsız olarak - iş yaşamında başarı hedefim vardı yani bir problem çıktığında görüşü alınan saygın sevilen bir insan olmaktı hedefim
                      ancak herşey iyi giderken iyi bir üniversitenin iyi bir bölümünde okurken staj döneminde gördüğüm baskı ve haksızlık neticesinde bu -gazuret- hastalık başa geldi. yine krizler geçire geçire nefessiz kala kala bitirdim üniversiteyi ancak iş yaşamında bir türlü tutunamadım kendime yapılanları kabul edemiyor kabullenemiyordum tabi bir yandan da malum ilaçların yan etkileri (sabah işe geç gitme dış görünümümün değişmesi içe kapanma vs.) bir yandan ailemin - her hareketini bilinçli olarak yapıyor, bizi bilinçli olarak üzüyor düşüncesiyle- bana yaptığı eziyet bunda oldukça etkiliydi. yeni işe girmeler işten kovulmalar 13 yasında dağılan ailem kendime olan aşırı güvensizlik beni aşırı yıprattı hatta bir ara herşeyden vazgeçtim ve unutulmuş bir yerde yaşlı babamın yanında 3 sene geçirdim hayatımın en kötü 3 senesi öyleki sigara paramı çıkarabilmek için bütün kıyafetlerimi internette sattım maddi olarak çok iyi durumlarda olan kardeşlerim 1 kere bile aramadı annem öldüğünde dahi ağlamamıştım ancak inanın 3 sene boyunca her gece ağlıyordum tabii yine eziyet görüyordum babam yine kötü davranıyordu. en son ilaç kullanmadığım için tekrar hastaneye düştüm 2 ay ağır bir tedavi gördüm çıkınca hersey yavas yavas rayına oturmaya basladı ailemle aramı düzelttim toparlanıyordum yavas yavas ilaçların dozu düşmeye başladı kararlıydım tam düzelemesem de kendimi de salmayacaktım daha önce olmamak için direnmiştim ama ömss sınavıyla memur-mühendis oldum ve maddi açıdan da toparlanmaya başladım artık herşey 8 sene öncesine göre güllük gülistanlık
                      ancak hala tek sıkıntım var internette bakıyorum bütün arkadaşlarım terfi almış benim 2 katım maaşı olanlar var ancak hala mesleki tatminsizlik çekiyorum başkalarının dediğine göre kişilik olarak çalışkan zeki ve güçlü bir insanım bütün bunlara rağmen iyi bir yere gelemedim daha doğrusu emeklerimin karşılığını alamadım 30 yasındayım ve hiç kız arkadasım olmadı dediğim gibi yine de halime şükür ancak içten içe keşke daha iyi durunda olsaydım diye aklımdan geçiyor ancak içimden herşeyin -daha da- iyi olacağına dair bir umut var hala
                      neyse
                      başınızı ağrıttığım için özür diler herkese selam ederim
                      Internete bakarsan herkes güllük gülistanlik resimlerini postaliyorlar.Halbuki belki senden cok sorunlari vardir.Terfi olayina gelince, iki kat maas alsalar bile 10 kat borclari var.Davulun sesi uzaktan hos geliyor.Emeklerinin karsiligini mutlaka alirsin bosa cikmaz.30 yas o kadar yasli degil hersey yoluna girer.

                      Yorum


                      • #12
                        Orjinal yazı sahibi: bymhrrm View Post
                        @civen yazını merak la okudum ve aslinda ne yazıcagımıda tam olarak bilmiyorum şizofreni hastalıgı hakkında Russel Crownun filmi dısında pek bir bilgim ama seninle ortak noktalarımız var bnde kendimle ugrasmaktan,hayat treni hep ama bu hastalıklarin tek caresi(sizofreni ,depresyon ,anksiyete v.b) üstüne gitmek,dısarı cıkmak ,ugrasicak bisiler bulmak(ben spora basladım ve kendimi daha iyi hissediyorum) yoksa ilaclar sadece gecici bir cozumm
                        Spor olayi iyi olmus bos durmamak lazim.Hangi sporlari yapiyorsun.

                        Yorum


                        • #13
                          Orjinal yazı sahibi: Edebiyat26 View Post
                          Spor olayi iyi olmus bos durmamak lazim.Hangi sporlari yapiyorsun.
                          yüzüyorum (haftada en az 4 gün giderim ),eger yüzmeye gitmesem yürüyüs yaparım, aslinda spor olsunda ne olursa yaparım cünkü bazen gereksiz yere sinirleniyorum ve bunun icin enerjimi dogru kullanmayı ögrenmeliyim

                          Yorum


                          • #14
                            Orjinal yazı sahibi: Edebiyat26 View Post
                            Evet bu yüzden zeki insanlar bir yerlere gelmekte zorlaniyorlar ,fakat kafasi az calisanlar zeki insanlardan nasil faydalanacaklarini biliyorlar ,zeki insanlar psikolojik sorunlariyla ugrasirken ne neden nasil böyle söyle derken ,onlar almis basini gitmis kariyer sahibi bile olmus oluyorlar arkadasim.:RpS_unsure:
                            ben zeki olduğumu düşünmem amaa hiç hemde hiç kendimi aptal gibi hissederim hep :RpS_confused: herşeyi ama herşeyi en en ince ayrıntısına kadar düşünüp planlayıp kuran birisimdir bide ::RpS_confused:

                            Yorum


                            • #15
                              cok guzel bir konuşma oluyor
                              ben de 30 umdan sonra kick boks a basladım bir yandan kitaptan satranç çalışıp oynuyorum bir yandan mesleki bilgisayar programları öğreniyorum bir yandan dışarı çıkıp geziyorum boş durmamaya çalışıyorum
                              en önemlisi artık eskisi kadar geçmişe takılıp kalmıyorum acısıyla tatlısıyla 30 senem geçti. düşünerek geçmişi değiştiremeyiz ancak geleceği planlamak ellerimizde belki 80-90 senelik bir ömrümüz var hep geçmişi düşünerek geçmez ömür hiçbir sey düzelmeyeceğini varsaysak bile düzelecekmiş gibi çabalamak lazım belki bir ağacımız kesildi ama yeni bir tohum ekmek lazım ya bu tohum yeserirse diye
                              bilmem anlatabiliyor muyum

                              Yorum

                              İşleniyor...
                              X