Duyuru

Collapse
No announcement yet.

Ben nasıl bir insanım?

Collapse
X
  • Filtrele
  • Zaman
  • Göster
Clear All
new posts

  • Ben nasıl bir insanım?

    Merhabalar 22 yaşında bir erkeğim. Sorunum ise çocukluğumdan beri hayatta kendimi baskılamam, hayatı bir görev olarak görmem ve onun dışında kimseyle derinlikli iletişim kuramamam.Sürekli bir endişe huzursuzluk hali, evde bile diken üstünde yaşamam rahat olamamam, şuan çalışmıyorum çok huzursuzum ama çalıştığım zaman ise sadece iş yapıyorum aynı köle gibi, köle ruhluyum. Sosyal ve duygusal zekam sıfır. İnsanın karakterinin düşeceği en zayıf noktasındayım. Arkadaş edinsem bile hep onun iyiliğini düşünüyorum onun için bir şeyler yapıyorum kendi egom ve isteklerim yok. Duygularım yok en karaktersiz insanım bence ben. Psikoloğada gidiyorum ama bunun hiçbir faydası yok bu karakterim yüzünden hep başarısızım hayatta ne hgeniş düşünebiliyorum nede geniş yaşayabiliyorum. Hareketlerim bile aceleci ve telaşlılıyım misafirliğe gittiğimde bile saksı gibi oturuyorum, sadece iletişim başlatan ve kuran kişiyim ama devamı yok çünkü karakterim yok gerçekten birinin bana birşey sormasını istiyorum ki öyle konu açılsın dışarı çıkıp gezdiğimde bile arkadaşımla hep o ne yaparsa aynısını yapıyorum. Gerçekten böyle bir insan olamaz kendimden çok nefret ediyorum. Bunun astrolojiyle ilgisi olduğunu biliyorum ama bende fazlasıyla var olan birşey, insanlara hizmet etme çabası, insanlara fazla saygı ve hürmet. Kendimi aşamıyorum ve silkelenip rahatlayamıyorum lise biteli 3 sene oldu ama hala talebe gibi yaşıyorum. Çok tabularım var aynı kız çocuğu gibiyim, huysuzun tekiyim gerçekten huyum yok içsel bir heves yada dürtüm yok aykırı olamıyorum...Hep düşünce halindeyim sadece beynim ve zekam çalışıyor aynanda birkaç şey düşünüp birkaç iş yapmaya çalışıyorum ama hiç birşey hissetmiyorum ve içsel duygum yok,duygularıma ulaşamıyorum, sadece düşünceyim, hayatım ayrıntııı, ayrıntılarda boğuluyorum, neden sıradan insanlar gibi rahat değilim...İntihar etsem günah etmesem bu şekilde yaşamaya devam edeceğim ben insan deilim robotum bence... (
    Last edited by Amarth; 13-03-2012, 10:56 PM.

  • #2
    Sence bu kadar kolay mı abuzettin arkadasım aslında mantıklı birşey söylemişsin ama hayali bir karakterle rol yaparak nereye kadar gerçeğe ulaşacağım ve bu şekilde tiyatrocu gibi hayatımı nasıl sürdüreceğim bundan nasıl haz alacağım,nasıl mutlu olacağım. Bence ben doğuştan çok şanssızım bu yazdıklarım kelimelere dökülmüş halim ama umutsuz bir vakayım bence ben... Birde 4 yaşlarında epilepsi nöbetleri geçiriyordum bayıldığımı hatırlıyordum ve ailem biraz ilaç verdikten sonra kesmiş o hastalık düzelmiş acaba onun tortularımı kaldı diye düşünüyorum fazla zeka hep düşünme hali herşeyi kuralına göre yapma hali ve hiç duygumun olmaması hareketlerimi bile düşünerek adım atmam bu yüzden düşünmeden hareket etmediğim için yavas yaşamam içgüdümün olmaması...
    Last edited by Amarth; 13-03-2012, 11:21 PM.

    Yorum


    • #3
      Kısacası; ölümlü bir insansın
      :19: Hayat bazen kendi sahnesinde rol yapmaya zorlar

      Yorum


      • #4
        Açıköğretim okuyorum çalıştığım iş deneyimlerim fiyaskoyla sonuçlandı ve kendi isteğimle ayrıldım nedeni iş arkadaşlarımla diyalog kuramamam ve çok konuşmamam yine kendimi baskılamamdı haklarımı bile savunamıyorum bazılarının vitrini vardır hiç çalışmasa bile çok aktif görünür ama ben tam tersiyim çok çalışan ama yine taviz veren kendini ezdiren patronlarına yetersiz gösteren bir tipim...Bu yüzden artık iş başvurusu bile yapmıyorum karakterime güvenmediğim geniş olmadığım için... Evdeyim hep

        Yorum


        • #5
          abuzettin mesela ben eşyalarıma bile değer vermiyorum bir şeyi sahiplenemiyorum, senin dediğin yöntemle ben sahiplenici biriyim dersem kendime inansam gerçekten içgüdüm sahiplenici biri gibi mi olacak?

          Yorum


          • #6
            çok fazla sorunun yok aslında. iyisin

            Yorum


            • #7
              Bu karakter özelliklerini bulmama yardım edermisin belli bir site varmı biraz göz attım ama bulamadım bu arada ofis işindeydim ve kendimi hep ezdirdiğim için iş arkadaşlarımla bile diyalog kuramıyordum kendimi ne ifade edebildim ne eşit görebildim diğerleriyle. Zaten zamanla sessizlik işten ayrılmaya kadar gitti...

              Yorum


              • #8
                okuyorum arkadasım bu arada ben mükemmelliyetçiliğimi aşırı şekilde kullandığıma inanıyorum mükemmel olmaya çalışmayı abarttım kendimi kısıtlamaktan baska bir işe yaramıyor... Bu arada şu anki halim 5- Uzman araştırmacı tip
                e çok benziyorr bir tipe yoğunlaşmaktansa her tipin olumlu özelliklerini alıp çalışacağım bakalım nasıl olacak...
                Last edited by Amarth; 14-03-2012, 12:25 AM.

                Yorum


                • #9
                  çok düz bir insanım

                  Yorum


                  • #10
                    Amart dostum yazılarını okudum.Bu arada Abuzittine de mükemmeliyetçi kişiliğin detaylı yazısını paylaştığı için teşekkürler.Sanırım bende mükemmeliyetçilik de var.İyi yapmaya çalışıyorum, yapamayınca üzülüyorum, ben bu değilim diyorum.Aşırı bir kontrol var.Buluşacağım bir insanı bekelmek bile ölüm.Nereye baksam, elimi cebime mi koysam, biri beni izliyor mu.İlk hangi cümleyi kullansam.Yani beynimin esiriyim.Aslında pısırık biri değilim.aşırı kontrolcüyüm.Başetmem lazım ama edemiyorum.

                    Yorum


                    • #11
                      Orjinal yazı sahibi: dreamer8 View Post
                      Amart dostum yazılarını okudum.Bu arada Abuzittine de mükemmeliyetçi kişiliğin detaylı yazısını paylaştığı için teşekkürler.Sanırım bende mükemmeliyetçilik de var.İyi yapmaya çalışıyorum, yapamayınca üzülüyorum, ben bu değilim diyorum.Aşırı bir kontrol var.Buluşacağım bir insanı bekelmek bile ölüm.Nereye baksam, elimi cebime mi koysam, biri beni izliyor mu.İlk hangi cümleyi kullansam.Yani beynimin esiriyim.Aslında pısırık biri değilim.aşırı kontrolcüyüm.Başetmem lazım ama edemiyorum.
                      Dreamer evet bende pısırık değildim ama artık pısırığım bir erkek olarak neden bu kadar kendimizi sıkarız anlamış değilim şanssızlıktan başka bişey değil bu doğum haritası ile alakalı tamamen ben başak burcuyum ve özelliklerim uyuyor fazla takıntılı ayrıntıcı mükemmelliyetçiyim, beynimin çalışma prensibi doğduğumdan beri başkalarına faydalı olmak başkalarına yardım etmek, kendim içni yaptığım hiçbir aktiviteye beynimi veremiyorum dışarı çıkıp hava almak dolaşmak bile artık lüks gereksiz sayılıyor benim için o kadar yüzeysel yaşıyorum hiçbir muhabbetimin uzunluğu ve derinliği yok denetleyiciyim...
                      Last edited by Amarth; 14-03-2012, 03:06 PM.

                      Yorum


                      • #12
                        senin isteklerin, duyguların da vardır elbet; olmaz olur mu? sanırım en temelde yatan şey özgüvensizlik ve onaylanma ve kabul görmeye verilen aşırı önem. kendine değer vermediğin için isteklerini görmüyorsun, duygularını hissedemiyorsun; çünkü hep başkalarına odaklısın. onlar seni nasıl görüyor? seni sevecekler mi, ne söylersen onları etkilersin, nasıl davranırsan kabul görürsün... bu düşüncelerin baskısı altındayken kendi karakterin, ortaya çıkamıyor. etrafın gözüyle kendine bakmak yerine sen etrafa bakmalısın, o an her ne yapıyorsan ona odaklanmlısın. işini yapıyorsan ona konsantre olmalısın, sohbet ediyorsan "ben şimdi ne söyleyeceğim" kaygısını taşımak yerine onun söylediklerine kulak vermelisin, zaten söylenenler sende mutlaka bir düşünce oluşturacak, sana bunu uygun bir üslupla aktarmak kalıyor. her anına bunu uyarlayabilirsin.

                        Yorum


                        • #13
                          çok sevdiğim bir parçada meali şu olan sözler geçer: gölgelere takılmayı kes, sadece yolculuğun tadını çıkar... hani arabayla yolculuk ederken arabanın gölgesi yola düşer, pencereden manzarayı seyretmek yerine o gölgeye takılıp kalırsın, gölge değişmez, yok olmaz... araba varacağı yere kadar o gölgeye bakmak da pencereden manzarayı seyretmek de senin elinde.ben de tıpkı senin gibiydim, ben başımı kaldırıp manzarayı seyredemedim, şimdi neler kaçırdığımı fark edebiliyorum. ama sen kaçırma
                          GEÇMİŞ, ÖNSÖZDÜR.

                          Yorum


                          • #14
                            finvcan ve istemsiz hareket size tamamen katılıyorum kendi sorunumun çözümünü de biliyorum aslında dışardan bencil gibi görünüyorum ailem biraz benle ilgilenseydi başarılarımı pohpohlasaydı inanın daha özgüvenli ve gazlı bir adam olurdum. Şimdi tek başıma yaşıyorum ailemlede kalmıyorum kaçıyorum çünkü birşeylerde paylaşmıyorum insanlara güvenim zamanla yokoldu ve etrafa sessizlik yayan bir hayalet gibi oldum uyuşturulmuş gibiyim hiç çoşkum yok bu yaşta düşünür filozof gibiyim, zaten etrafımdakilerde bilge gibisin diyorlar fazla farkındalık var ve hayatımı yaşamak yerine evde oturup kendimi didikliyorum

                            Yorum


                            • #15
                              çift ruhluyum galiba dışarıdan sahte bir gülümseme maskesi takıyorum ama içeriden çöküşlerdeyim...

                              Yorum

                              İşleniyor...
                              X