Duyuru

Collapse
No announcement yet.

Panik atak ve Agorafobi

Collapse
X
  • Filtrele
  • Zaman
  • Göster
Clear All
new posts

  • Panik atak ve Agorafobi

    Panik atakla tanışalı 1,5 yıldan fazla oldu.Agorafobide var.Hayatım alt üst oldu.Yalnız dışarı çıkamıyorum.Yakında markete bile gidemiyorum.Hastaneye gitmek bile işkence,sıra numarası alındıktan sonra bekleyemeyip eve döndüğüm oldu.Yalnız kaldığımda boşluktaymışım gibi oluyor .Beynim sanki kuruyor,el ayaklarımda çekilmeler oluyor ,kalbim sanki atmakta zorlanıyor.Gözlerim kararıyor,miğdemde kasılmalar sonra geğirtiler.Sonra biraz rahatladığımda köşeme çekilip ağlıyorum.Bıktım...
    Hayati yasamanın iki yolu var. Biri hiçbir şey mucize değilmiş gibi
    yasamak...
    Diğeri herşey mucizeymiş gibi yasamak
    Albert Einstein

  • #2
    2008 de o gün bacaklarımda uyuşma vardı.Gece 2 de kalpte çarpıntıyla uyandım.Eşime ben ölüyorum dedim.Apar topar acile gittik.Nabız 120.Başıma daha önce böyle birşey gelmediği için çok korktum.Birşeyin yok psikolojik dediler.Psikiyatra gittik.Depresyonla panik atak olduğunu söyledi.stablon 12.5mg-cedrina 25mg günde 2şer tane almamı şöyledi.15 gün yataktan kalkamadım.Tekrar eşim başka bir psikiyatra götürdü .Oda ilaçların panik atak ilacı olmadığını söyledi.cipralex 10 mg tolvon 30mg verdi.1 ay kullandım.Evde yalnız kalmaktan koruyor.Dışarı yalnız çıkamaz oldum .Kontrole gittiğimde agarafobi olduğunu söyledi ilacımı değil dojajını değiştiriyor O günden beri
    bunları kullanıyorum. Dışarı çıkamama korkusunu beynimde kendim bitirecekmişim. (Deniyorum olmuyor. Evde kimse yok markete gitmem gerekti.4. kattan aşşağı indim ,tam dış kapıya ulaştım.Beynim ve bacaklarım uyuşmaya başladı.Tekrar eve kendimi zor attım.
    Ne yapacağımı bilmiyorum.Birgün kurtulabilecekmiyim?)
    Last edited by alonepanic; 20-11-2009, 12:57 PM. Reason: yazım hatası
    Hayati yasamanın iki yolu var. Biri hiçbir şey mucize değilmiş gibi
    yasamak...
    Diğeri herşey mucizeymiş gibi yasamak
    Albert Einstein

    Yorum


    • #3
      Orjinal yazı sahibi: alonepanic View Post
      2008 de o gün bacaklarımda uyuşma vardı.Gece 2 de kalpte çarpıntıyla uyandım.Eşime ben ölüyorum dedim.Apar topar acile gittik.Nabız 120.Başıma daha önce böyle birşey gelmediği için çok korktum.Birşeyin yok psikolojik dediler.Psikiyatra gittik.Depresyonla panik atak olduğunu söyledi.stablon 12.5mg-cedrina 25mg günde 2şer tane almamı şöyledi.15 gün yataktan kalkamadım.Tekrar eşim başka bir psikiyatra götürdü .Oda ilaçların panik atak ilacı olmadığını söyledi.cipralex 10 mg tolvon 30mg verdi.1 ay kullandım.Evde yalnız kalmaktan koruyor.Dışarı yalnız çıkamaz oldum .Kontrole gittiğimde agarafobi olduğunu söyledi ilacımı değil dojajını değiştiriyor O günden beri
      bunları kullanıyorum. Dışarı çıkamama korkusunu beynimde kendim bitirecekmişim. (Deniyorum olmuyor. Evde kimse yok markete gitmem gerekti.4. kattan aşşağı indim ,tam dış kapıya ulaştım.Beynim ve bacaklarım uyuşmaya başladı.Tekrar eve kendimi zor attım.
      Ne yapacağımı bilmiyorum.Birgün kurtulabilecekmiyim?)

      Psikiyatr'ınızın verdiği ilaçlarla birlikte size ödev önerebilirim.Size eşlik edebilecek,güvendiğiniz bir insan ile beraber(bu eşiniz olur yada bir dostunuz)önce apartman kapısının önüne,bir süre sonra bakkala,daha da sonra bir sokak ötedeki markete gitme uygulamaları oldukça işe yarıyor..
      Bu uzaklaşamamak düşüncesine prim vermeden,zihninizde bundan daha fazla derinleştirmeden,basit yöntemler sayesinde oldukça yol alabilrsiniz.Bir süre sonra,bakkala gitmenin aslında fazla zor bir şey olmadığı düşüncesi,konuyu kendiliğinden önemsizleştirecek ve size alanı daha da genişletme isteğini hissettirecektir.
      İsterseniz bu ödev meselesini doktorunuza bir danışın..
      Last edited by rustikalem; 20-11-2009, 07:10 PM.

      Yorum


      • #4
        Kardeşim herifin1i vakit ayırıp yazdığın için teşekkür ederim. Sizede geçmiş olsun.
        Hayati yasamanın iki yolu var. Biri hiçbir şey mucize değilmiş gibi
        yasamak...
        Diğeri herşey mucizeymiş gibi yasamak
        Albert Einstein

        Yorum


        • #5
          rustikalem;Psikiyatr'ınızın verdiği ilaçlarla birlikte size ödev önerebilirim.Size eşlik edebilecek,güvendiğiniz bir insan ile beraber(bu eşiniz olur yada bir dostunuz)önce apartman kapısının önüne,bir süre sonra bakkala,daha da sonra bir sokak ötedeki markete gitme uygulamaları oldukça işe yarıyor..
          Bu uzaklaşamamak düşüncesine prim vermeden,zihninizde bundan daha fazla derinleştirmeden,basit yöntemler sayesinde oldukça yol alabilrsiniz.Bir süre sonra,bakkala gitmenin aslında fazla zor bir şey olmadığı düşüncesi,konuyu kendiliğinden önemsizleştirecek ve size alanı daha da genişletme isteğini hissettirecektir.
          İsterseniz bu ödev meselesini doktorunuza bir danışın..[/QUOTE
          Ödevinizi deniyeceğim.Aktif bir insanım aslında nasıl bu hale geldim,anlamıyorum.
          Hayati yasamanın iki yolu var. Biri hiçbir şey mucize değilmiş gibi
          yasamak...
          Diğeri herşey mucizeymiş gibi yasamak
          Albert Einstein

          Yorum


          • #6
            Kafana taktıgın ve sürekli mesgul eden, dışarıya vuramadıgın kime ile paylasamadıgın bi veya birkac derdin olabilir mi ? Kurtulacaksın emin ol ilk günlerimi hatirliyorum.. hicbir ümit yoktu icinde. düzenli kullandıktan 2 ay sonra hicbirseyim kalmadi. herifin1i bilir ) sagolsn bana da cok yardimci olmustu. suanda benden mutlu saglikli insan yok. bütün sorunlarim halloldu kendi kararlılıgımın da yardımıyla tabi. once icinde bitireceksin ve o cipralex cok yardimci olucak sana. mucize bi ilactir.

            Yorum


            • #7
              Orjinal yazı sahibi: alonepanic View Post
              Panik atakla tanışalı 1,5 yıldan fazla oldu.Agorafobide var.Hayatım alt üst oldu.Yalnız dışarı çıkamıyorum.Yakında markete bile gidemiyorum.Hastaneye gitmek bile işkence,sıra numarası alındıktan sonra bekleyemeyip eve döndüğüm oldu.Yalnız kaldığımda boşluktaymışım gibi oluyor .Beynim sanki kuruyor,el ayaklarımda çekilmeler oluyor ,kalbim sanki atmakta zorlanıyor.Gözlerim kararıyor,miğdemde kasılmalar sonra geğirtiler.Sonra biraz rahatladığımda köşeme çekilip ağlıyorum.Bıktım...
              aynısı bende de var aynen bende öyleyim

              Yorum

              İşleniyor...
              X