Duyuru

Collapse
No announcement yet.

Neden Bu kadar Sinirliyim ?

Collapse
X
  • Filtrele
  • Zaman
  • Göster
Clear All
new posts

  • Neden Bu kadar Sinirliyim ?

    Merhabalar, aslında "ergenlik döneminde bunlar olur gelir geçer" gibi şeyler söyleyebilirsiniz. Ama geldiği gibi de geçmiyor maalesef. Çevremdekilere ve kendime zararı dokunuyor...

    Şikayetim : Herhangi bir konuda aşırı sinirlenme, öfkemi ev eşyalarından çıkarmak, kendime öfke anında zarar vermek ; çevremdekileri üzmeden, susturmadan rahat edememek.

    Her sinirlendiğimde oluyor ne yapacağımı bilmiyorum artık. Sinirlendiğim anda masaya tüm gücümle vuruyorum elim kaç gün acıyor. Bu en basit tepkim öfke anında... Onu geçtim bardak kırma, ne varsa fırlatma, yere vurma gibi tepkilerim var. Bunlar var ama asla kendimi öldürecek veya bir başkasını o sinirle bıçaklayacak kadar değil. Asla birine fiziksel zarar vermem. Ama duygusal olarak kesinlikle ve kesinlikle o kişi üzülür. Çünkü eğer o kişiyi susturmazsam yani tepkisiz bırakmazsam bu sefer ben deliriyorum. Ve dediğim şeyleri yapmadan öfkem geçmiyor. Tabi o kişi susunca yani kalbin kırınca öyle mi bırakıyorum... Hayır. Direk özür diliyorum barışmaya çalışıyorum. Ne olup bitiyorsa o an oluyor.

    Kendi kendime küfür ettiğim bile oluyor, azarladığım oluyor. İntihara teşebbüs eder miyim bir gün onu bile bilmiyorum. Ama en azından ilaçla intihar etmem hiçbir zaman onu söyleyeyim. (İlaçla intihar edince başıma gelecekleri çok iyi biliyorum)

    Belki diyeceksiniz gelip geçicidir , ergenlik dönemi bitince yani büyüdükçe azalır. Ama bu sorun bende 7-8 yaşından beri var. İlk defa olmuyor yani.

    Ailem hakkında , fazla kuralcı değillerdir ama ters bir şey söylediklerinde ya da bir hata yakaladığımda maalesef kalplerini kırıyorum.


    Bunları evde ya da akrabalarımın yanında gayet rahat yapıyorum ama dışarıda yani okul içinde veya sosyal hayatta hiçbir şey yapamıyorum yani sosyal hayatta da çekingenim. Fazla konuştuğum insan yoktur, muhabbet etmeyi fazla da sevmem yalnız başıma takılırım. Ve asla ve asla kavga etmem bugüne kadar da etmedim. Hiçbir disiplin suçu işlemedim okulda. Hatta kaç tane onur belgem var. Ama ne olup bitiyorsa evde veya akrabalarımın yanında olup bitiyor.
    ''bilirim, gidenlerle ölünmez ama kalanlarla da yaşanmıyor''
    18.12.2012 - 2015
    ©


  • #2
    Beni anlatmışsın...

    Yorum


    • #3
      Orjinal yazı sahibi: dr.psychopath View Post
      Beni anlatmışsın...
      bu hastalığın türünü filan biliyor musunuz
      ''bilirim, gidenlerle ölünmez ama kalanlarla da yaşanmıyor''
      18.12.2012 - 2015
      ©

      Yorum


      • #4
        alın bunuda,şaka bir yana dostum böyle sürmez hayat vurup kırmakla işler hallolmuyor.evde kırarsın sonra dışarda kırarsın daha sonra seninde kafanı kırarlar gözünü ya karakolda ya cezaevinde yada hastanede açarsın dikkatli ol kendine yazık etme.

        Yorum


        • #5
          Orjinal yazı sahibi: Serex View Post
          alın bunuda,şaka bir yana dostum böyle sürmez hayat vurup kırmakla işler hallolmuyor.evde kırarsın sonra dışarda kırarsın daha sonra seninde kafanı kırarlar gözünü ya karakolda ya cezaevinde yada hastanede açarsın dikkatli ol kendine yazık etme.
          merak etmeyin, dışarıda çekingen biriyim. dışarıda ağzımı açamam biraz içime kapanıkım. arkadaş çevrem çok az ama kaliteli insanlar tabi onlara zarar vermedim bu güne kadar. onları hiç kırmadım. ama kendi içimde fırtınalar kopuyor, özellikle onu dışarıya vuramazsam deliriyorum. tabi bu demek olmuyor ki ben birini öldüreceğim, döveceğim... asla . belki kendimi öldürürüm ama başkasını incitemem. sözlerimle incitirim itiraf ediyorum. canını sözlerimle yakarım, bakışlarımla yakarım. ama asla vurmam, sakatlamam, fiziksel acı çektirmem.
          en kötüsü bunları yapmayınca beynimin yerine gelmemesi , bir anlık baş dönmesi ve kriz geçiriyor gibi olmak, aslında bedensel hiçbir hastalığım olmadığı halde psikolojik hastalıklara yenik düşmek...
          ''bilirim, gidenlerle ölünmez ama kalanlarla da yaşanmıyor''
          18.12.2012 - 2015
          ©

          Yorum


          • #6
            Orjinal yazı sahibi: dertli biri View Post
            bu hastalığın türünü filan biliyor musunuz
            Öfke kontrol bozukluğu...

            Yorum


            • #7
              Orjinal yazı sahibi: dr.psychopath View Post
              Öfke kontrol bozukluğu...
              bunun tedavisi var sanırım. ama ben konuşarak (psikologla filan) asla aşamam bu durumu. ilaçlara güveniyorum psikologa görünüp tedavi için ilaç istemeliyim sanırım.
              ''bilirim, gidenlerle ölünmez ama kalanlarla da yaşanmıyor''
              18.12.2012 - 2015
              ©

              Yorum


              • #8
                allah yardımcınız olsun

                Yorum


                • #9
                  Orjinal yazı sahibi: cevizli sucuk
                  YA bende de var....kırma dökme falan değil de..daha bu gün oldu..biri bana biraz ters bir şey söylesin.hemen savunmaya gecip bağırıp çağırıyorum.karşıdakiyle problem yaşıyorum.karşılıklı ilişkilerde biraz problem yaşıyorum işte..eee herkeste beni çekmez tabiii.o da bağrıyor.Al sana kaos.
                  Bütün insanlar muhalefet olunca her insanın her konuşmasının altında muhalefet arıyor olabilir misin? İşyerinde bir insan sürekli bana muhalefet oluyor onun yüzünden diğer insanların konuşmalarını bile acaba bana muhalefet mi oluyorlar, ters bir şey mi söylediler diye düşünüyorum.
                  Her şey güzel olacak...

                  Yorum


                  • #10
                    Orjinal yazı sahibi: cevizli sucuk
                    kesinlikle öyle..herkesi kendime muhalif hissediyorum ve öylede...çocukken 3 kardeşim bir olurdu benimle alay ederdi.sürekli kendimi onlara karşı savunmak durumunda olurdum..aynı şekilde şimdi tüm hayatıma yayılmış durumda...
                    Bu psikoloji çok ince bir iş...
                    Her şey güzel olacak...

                    Yorum

                    İşleniyor...
                    X