Tweet
Arkadaşlar siteyi bu ve benzeri sorunlarımın artması dolayısı ile arama motorlarından buldum ve içeriğe bir göz atınca yarcımcı olabileceğine karar verip üye oldum. Yazışarak insanların birbirlerine duygularını açabilmesi nasıl daha kolay oluyorsa dertlerini paylaşabilmeside yazışarak daha kolay bence. Sorunumun daha iyi yorumlanabilmesi için kendimden açık ve öz şekilde bahsedeceğim. Şans eseri de olsa genel ortalamanın çok üstünde düzgün bir görüntüm var. 85 doğumluyum. İnsanları sevmek öğretildi bana ve kimse için kötülük düşünmeyecek kadar safım.Hatta birisi benim sinirimi bozacak birşey(sözlü saldırı veya tartışma vb...)söylerse ''ha-hu diyerek geçiştir'' denilerek büyütüldüm (halbuki en etkili yöntemde o değilmiş).Kendimi seven ve kendiyle barışık bir insandım normalde ki bu da dolaylı yoldan kendine güven demektir. Çok konuşkan birisi değilim ki bence konuşkan olmamak büyük bir dezavantaj(mı acaba?). Genellikle gerekmedikçe konuşmayı sevmeyen, bana çok dır dır edildiğinde sıkılabilen biriyim. Çoğu insan tarafından sevilirim ve hatta çok karizmatik olduğum söylenir. Fazla aşırı sosyal değilim ama asosyalda olduğumu düşünmüyorum, sadece kendi kendime vakit geçirmesini seviyorum yani herkesin sevmediği bişeyi seviyorum. Kendime göre özel ilgi alanlarım varki genelde insanların ilgi alanlarının dışında olan şeyler. 18 yaşıma kadar kendimde farkettiğim, eşyaların yerlerini düzeltme, kendime has kıstasları olan bir temizlik takıntısı, sürekli el yıkamak ve kusursuzcu/ayrıntıcı bir kişiliğim vardı. Bunlar kimi zaman bana eğlencelide gelirdi, çünkü kendimle dalga geçmesini bilebilen bir insandım. Bu saydığım ilk 3 takıntıdan artık çok eser kalmadı, kendiliğinden kayboldular. Kusursuzculuğumun benim davranışlarıma olan yansıması ise şöyle; hayatımı ortada bir yerde sürdüremiyorum bütün yapmam gereken işler ya tam ve en iyisi olmalı yada hiç yapılmamalı daha iyi diyorum. Keyif verdiği ve beni olağanüstü değişik düşüncelere sürüklediği için esrar sevdiğimi söylemeliyim. Kendimle ilgili bölümü şimdilik bu kadar tutuyorum(bunları sadece sorunuma yanıt almam kolaylaşsın diye anlattım). Şu anki problemim olarak kendimde ileri düzeyde bir paranoya hissediyorum. Paranoya beni rahatsız eden şeylerin yelpazesinide genişletiyor. Bunun yanında konuşkan olmamamdan dolayı insanların benimleyken iyi vakit geçirmediği gibi fikirler beynimi bulandırmaya başladı hadsafhada. Halbuki kimi zaman çok eğlendirici bi kişiliğiede bürünüyordum ruh halime göre.Oysaki son 1 aydır insanlarla olduğumda ya onlarla hiç bişey konuşasım gelmiyor yada insanların sohbet konularını kafamda tarayıp çoğu kişinin sohbet konusunun ya başkasının malı mülkü(ağırlıklı erkekler) yada dedikodu(ağırlıklı kadınlar) olduğunu görüyorum devamındada ‘’ya benim bu insanla ne ortak noktam var’’ deyip geliyorlar bana. Ergenlikte çok dengeli olan ruh hallerimi şimdi çok uç noktalarda yaşamaya başladım ve işin kötüsü ne zamandır hep alçak moraldeyim. Kısacası kendime güvenim kalmadı. Şimdilik bu kadar yeter diye düşünüyorum umarım beni anlamayabilen birileri çıkar. Herkese şimdiden teşekkürler
Yorum