Eşimden Soğudum:(

[avcımert]

Aslanlar ölmez bunu bilin yaralı aslansın ölmek yok aslanlar öldürür. Son gülen sen olursun inş

[notradamus]

aslanlığımız mı kaldı.eze eze canımızı çıkardılar ailesi ve kendisi.olsam olsam küçük bir kediyimdir hani şu yolda ezilen ölen kediler varya onlardan

katılıyorum. kendi değil bir de aile daha doğrusu anne faktörü girince iş çığrından çıkıyor. geçen birşeyler oldu. eşim bende ne yapacağımı şaşırdım. aşağı tükürsem sakal, yukarı tükürsem bıyık dedi. sen karımsın oda annem ikinize de birşey diyemiyorum dedi.
arkadaşın biri de burda genç daha ayrılsın demiş. ayrılmak o kadar kolay değil. ben ayrılmaktan çok eşimi düzeltmek istiyorum. illa ki bir yolu vardır ama nasıl????

[İroni]

Notradamus, anladığım kadarıyla evliliğin hakkındaki sıkıntılarına bir de anne olma psikolojisi eklenmiş, bunu esasında bütün anneler bilir, bir bebek ,yeni bir yaşam, uyum sağlama, lohusalık denen o stres.
Eşimle olan ilişkilerimde çok savaştım, işi her zaman bizden önceydi (daha doğrusu o zamanlar ben böyle biliyordum) yüzlerce kere konuştum, aile danışmanına götürdüm. hiçbirşey fayda etmedi, halbuki biz kadınları mutlu etmek erkeklerin düşündüğü kadar zor değil, istediğim ormanda bir yürüyüştü, sahilde bankların üzerinde oturmak, para gerektiren şeyler değil, ne lüks lokantalar istedim ne özel günlerde pahalı hediyeler.
ve en sonunda tamamen koptum eşimden, şimdi bana bir yabancı, ayrılmak istediğimi söyledim ve bunu ciddi boyutlara taşıyınca birden benim istediğim adam oluverdi, bu hepsinden acı, çünkü artık bende herşey bitmişti,
şimdi karar aşamasındayım çocuklarım için bu evliliği devam mı ettirmeliyim, mutsuz olduğum bu evliliği, anne babası yanında olan çocuklarımın mutluluğu bana yeter mi?
devam etmek kendimi feda etmem mi demek?
yok burası yetmiyor kendimi anlatmaya, sanırım yeni bir konu açmam gerekiyor.

[avcımert]

Herzaman çocuklar önemli olan bu çocuklarımız için yaşıyoruz veya katlanıyoruz.

[Ada]

sabretmeye gerek yok bence. bir tane hayatımız var. nasıl istiyorsak öyle yaşayalım. aşk sevgi falan da yalan evlenince kıç kıça olunca sürekli bir sene içinde biter o işler. gerisi yaşlanınca yalnız kalmayalım hesabı. 30-40 arası evlenmek bence en mantıklısı o açıdan. hatta 40a yakın olmalı.
zaten adam evde, ininde yeni uyanmış ayı gibi hareket etmeye başlayınca, aşk maşk yalan oluyor, flört dönemindeki romantizm sıfırlanıyor, gerçeklerle yüzleşiyoruz. kaç zaman oldu insanlık hala bunu öğrenemedi yav.

tilki tespitler çok doğru ama
senin bunları evlenmeden önce anlaman süper bir olay

[Ada]

anlasak da birşey değişeceğine çok inanmıyorum. iki gün sonra aşık oldum evleniyorum heyooo diye gelirim kesin

nasip bu
belli olmaz, iyiye düşersin inşallah
çok vardır muhakkak,ben bir iyimserlik içindeyim o konuda...

[ruhsal]

allah yardımcın olsun.ben 15 senedir aynı durumdayım.bir adım bileyol alamadım.

[tesla91]

boşan gitsin ne buuuuuuuuu k0canda sana çok meraklıydıııı

[derın naz]

seni iyi anlıyorum canım bende 2yıllık evliyim bu sorunlarım oldu nekadar ugraşsamda eşim anlamadı beni şimdi beraberiz ama eskisi gibi diyilim sogudum ondan.bazen ne yapsan nafile olmuyosa zorlamayacaksın hakkında hayırlısı inşallah dogru yolu bulman dilegi ile...

[yazgülü]

Bence zorlamalısın arkadaşım,elinden ne geliyorsa yapmalısın madem ki bu dünyaya bir çocuk getirdiniz bunu birlikte yaptınız birlikte mücadele edip bu evliliği canlandırmak durumundasınız,ayrılınca çok mu iyi olacak o çocuk için,hiç bir çocuk anne ve baba ayrılığını istemez,siz bayansınız onu yönlendirebilirsiniz önce kendi kafanızdaki olumsuz olayları bir kenara bırakın siz kızınız ve babası ne kadar güzel bir aile çabalayın lütfen ve kaybedince o soğuduğunuz eşinizi çok özlersiniz ona yol gösterin bu geçici bir dönemdir inşallah atlatırsınız düşünün eskiler yaşlılar 40 yıllık evli olanlar hiç mi çile çekmediler neler yaşadılar kimbilir ama hiç yıkmayı düşünmediler evlilik çaba ister eşinizi siz değiştirin.

[ogrenci_unili]

size akıl vermek ne benim nede bir başkasının haddine değil,üniversite bitirdiğinizden bahsediyosunuz ve burdaki çoğu insandan bilgilisiniz bu bir gercek,neden birde iş bardağın dolu tarafından bakmayı denemiyorsunuz
Karamsar olmak ve karamsar düşünmek kadar basit bir düşünce söylermisiniz bana ...kesinlikle her insan mutlu olmayı beceremez eline yüzüne bulaştırır ne yapacağını şaşırır ve sonunda şeytanın kurmuş olduğu sandala biner ve hayatı mahvolur
Bir de Hayat Sana Ve Herşeye İnat ben mutluyum dermisiniz ama canı gönülden ve bu düşünceden sonra herkes sizde bir ışık görmeli
kızınız varmış ALLAH bağışlasın,her ne olursa olsun kocanızda ve ailenizden zevk alın yoksa sonu cıkmaz bir yolda çırpınıp gidersiniz ve olan size olur ...

[ELizz]

Ya benim kızkardeşim 8 yıllık evli hala ilk günki gibiler; ha sorunları olmuyor mu evet oluyor ama ben haklıyım hayır ben haklıyım durumu olmayınca sorun çabuk çözülüyor... cidden hala flört ediyor gibiler yaa aşk falan bitmiyor evleniince.. onu bitiren evlilik diil kişilerin bizzat kendisi..keşke hayat boyu flört edebilsek... çözüme gelirsek; çocuğunu yetiştirirken eşini uzak tutma ondan yani; çocuğun banyosunu birlikte yaptırın mesela eğlenceli hale getirin aktiviteleri mesela çocuğa birlikte yemek yedirin hayat aslında bir oyun alanı zaten biz büyüdükçe bunu unutuyoruz sanırım bunlar sizi birbirinize ve eşinizide evladınıza daha çok yaklaştırır evladınızı kucaklamasına önayak olun lütfen üniversite yıllarınızı düşünün onu size neyin daha çok yaklaştıracağını eski yaşadıklarınızdan bulabilirsiniz bence her şey daha bitmiş olamaz içim böyle diyor... hakkınızda en hayırlısı olmasını diliyorum hoşçakalın...

[kriminalist95]

bence de akıl vermek kimseye düşmez ama anne-babası ayrı olan bir kız çocuğu olarak konuşmak isterim sizinle:
elbette sizi zorlayan tümsekler veya çukurlar vardır,bunlar ne yazık ki evlilikte değil hayatın her evresinde olan şeyler,kaldı ki yaşınız benden çok çok büyük illa ki bunun farkındasınızdır,ortada küçük bir kardeşimiz var ve onun geleceği de işin içinde...
bekara karı boşamak kolaydır ama empati kurduğum zaman kendi açımdan,sizi olaylara daha çok hassaslaştıran şey bence MS'te olabilir,çünkü sıkıntıdan uzak durmalısınız,ancak sıkıntının olmadığı bir ortamda söz konusu değil yalnız bizimkilerle kıyasladım da onların ki kadar büyük bir olay da değil,benden size bir kardeş tavsiyesi:
olayları sıkıntı yaratıcı olaylar olarak görmemeye çalışın,sanki bir dert değilmişte gün içinde olan herhangi bir olay gibi değerlendirin yoksa bu olaylar sizi çok yorar ve bu da minicik kardeşimizin psikolojisine çocukluk döneminde olumsuz yönlerde yansıyabilir,ve anlattıklarınızı okuduğuma göre eşiniz size ve evliliğinize aslında çok değer veriyor ancak toparlanmak için biraz güce ihtiyacı varmış gibi duruyor,bu yüzden bence iyice düşünüp taşının ablacım,sevgilerle

[Zıpkıncı Başak]

Konuyu açan üye arkadaş mayıstan sonra buralara uğramamış.Umarım kendi ve kızı adına en doğru kararı almıştır.
Şu günümüzün acı bir gerçeği ki evlilikte çiftler eskiye göre daha ehli keyifler, doyumsuzlar, benciller.Her mutsuz olduklarında yuvayı bozmayı akla getirecek kadar kolay ve basit düşünüyorlar.
Sonra ayrılık... ve düşünemedikleri akıl edemedikleri bir sürü yeni sorunlarla yeni bir sayfa.Ne kadar yeniyse,bir sorunu başka bir sorunla değiştirmek çzüm değildir.Hele birde çocuk varsa..
Bunu söylerken gerçekten çözümü boşanma olan, sürdürülmemesi gereken evlilikleri dışarıda tutuyorum.
Bu bayan arkadaş umarım boşanmamıştır.

[EDA57]

çaresizzzz

Merhabalar
Bende son iki haftadır aynı duygular içirisindeyiim.Eşimle çok severek evlendik,herşey cok hızlı gelişti,eşimin ailesi tarafından istenmeyen gelındım.Bu yüzden hersey yarım yamalak yasandı hayatımızda,eşim nişanlılık dönemınde hiç bir şekilde kırmaz etmes aılesı naparsa yapsın benı uzmesdı.Ama evlendıgımızde hersey tam teersı oldu.Sankı iki yüzlü bır ınsan gıbı evlılıkten bır kac zaman sonra nişanlıyken agzımın ıcıne bakan adam sımdı benı görmemek ıcın eve gec gelıyor hatta bazı zamanlar annesıne gıdıyor.Aslında bütün hata bende bunu cok ıyı bılıyorum,herseyı alttan alan ben oldum,üzüldüm kırıldım parcalandım sesım cıkmadı.Ama eşimin bu davranısları son ıkı haftadr kendısınden soguttu.aılesınde konu acıldıgında suan bıle sankı el gıbı davranıryor bagırıp cagırıyor hatta kapı dısarı etme konusu bıle oluyor.Suan 1 yıllık evlıyız hep duzelır dedım bır yıl boyunca ama duzelmedı ve artık duzelecegınıde zannetmıyorum.Ayrılmak ıstıyorum ama onsuzda yapamıyorum,Bılmıyorum sonumuz ne olur :(((