Tweet
merhabalar,
17 yıldır evliyim 2 yıl da öncesi var.eşimle son 7 yılda birkaç kez boşanmanın eşiğine geldik.iki oğlumuz var.işler kötüye gidince birbirimizi çok kırdık uzaklaştık sonunda aldatıldım. Hiç bir zaman ondan duymadım bunu bazı kanıtlar bulsam da inkar etti.ama aldatıldım ben biliyorum. sonunda geçen yıl neredeyse mahkemeye kadar gidiyorduk ki ben iş ciddiye binince sadece öfke ve kırgınlık nedeniyle boşanmak istediğimi anladım. onu çok seviyorum ve boşanmak istemedim. hatta yalvardım birkez daha denemek için.O daha mantıklı bakıyor ben daha duygusal.sonunda bu yıl yine güvensizlikler nedeniyle kendisine aldatılma ihtimalinin bile beni çok kırdığını onurumla oynamamasını söyledim. düşün ve boşanmak istiyorsan da boşanalım artık yalvarmıyorum olmuyorsa olmuyordur dedim.10 gün sonra boşanma davası açtı.çok detaylı konuştuk ben hala bir söz vermesini sadık kalmasını ve çocuklarımın babayla büyümesini istediğimi söyleim.olgun davranıp eski hatalarını yapmasın istedim. ama boşanıcam sadece çocuklar için yürümüyor dedi.ben de beni istemeyen biriyle devam edemeyeceğimi söyleyip içim kan ağlasa da kabul ettim.bana beni aldattığını itiraf etti vicadanının onu çok rahatsız ettiğini bu şekilde devam edemeyecepğini söyledi. Hiç kavga gürültü olmadı bana bir gün tekrar onunla evlenir miyim diye de sordu. Hatta mahkemeye giderken vazgeçelim dedi.O kadar kararlıydı ki boşanma konusunda vazgeçersek ertesi sabah pişman olacağını düşündüm. hakimin karşısına çıktık.Ben gözlerimde yaşlarla boşanmayı kabul ettiğimi söyledim. Davayı o açtığı için ona hiç bir şey sormadılar.mahkemeden kolkola çıktık.işte bitmişti ne kadar da basitti tam 3 gün içinde bitti. Sonra ben biraz yalnız kalmak istedim ayrıldık 1 saat sonra beni buldu kolumdan tuttuğu gibi mahkemeye götürdü. Boşanmayı iptal etmek istediğini beni sevdiğini hata olduğunu söyledi avukatlar hakim ben hepimiz ne yapacağımızı şaşırdık. anlaşmalı boşanma olduğu için anında boşanmışız. geri alınamadı işlem. bir de adalet sistemi yavaş diyorlar...tekrar nikah yapmak gerekiyormuş. şimdi bana benimle devam etmek istiyormusun hala dedi ve ben başından beri bir çözüm aradığımı olgun davranıp hatalarımızı tekrarlamadan çocuklarımızı büyütmemizi hep söylediğimi yineledim.boşanmayla onun vicdanı benim onurum temizlendi mi? Sizce evlenirsek gerçekten birbirimizin değerini bilip sonsuza kadar mutlu olur muyuz. yoksa hayatımın hatasını mı yapmış olurum.sanki boşanmak onun için erişilmez bir şeydi ve boşanınca hiç mutlu olmadı. 2 gün geçti henüz kimse bilmiyor ayrıldığımızı tabii aynı evdeyiz. hiç olmadığımız kadar iyiyiz.nikah planları yapıyor. ben çok korkuyorum ona inanmak güvenmek istiyorum. Hep birbirimize ait olduğumuzu düşündüm ayrılığı hiç yakıştıramadım bize.çocukalr çok mutlu, bir de bilseler ayrıldığımızı. offfff.onunla yaşlanmak istiyorum beni artık üzmeyeceğine inanmak istiyorum ama ya çok kötü olursa. şeytana uyarsa yine? bir süre evlenmeyip bu şekilde denemek en güzeli belki ama daha fazla gizli tutamayız. evleneceksek evlenmeliyiz yoksa yakında her şeyi herkes öğrenecek en basitinden ben eski soyadımı kullanmak zorundayım.anlaşmalı boşanmada en ufak bir sorun yaşamadık her şey benim istediğim gibi oldu hatta boşanmaya gitmedden önce saatlerce oturup gelecek hakkında konuştuk hep planlarımız da ortak .Nasıl bir sınav bu?kimseye anlatamıyorum çok çaresizim yıllarca boşanmanın eşiğine gelmişiz sonunda boşanmışız işte daha ne istiyorum belamı mı?o olmadan hayat nasıl olacak?
17 yıldır evliyim 2 yıl da öncesi var.eşimle son 7 yılda birkaç kez boşanmanın eşiğine geldik.iki oğlumuz var.işler kötüye gidince birbirimizi çok kırdık uzaklaştık sonunda aldatıldım. Hiç bir zaman ondan duymadım bunu bazı kanıtlar bulsam da inkar etti.ama aldatıldım ben biliyorum. sonunda geçen yıl neredeyse mahkemeye kadar gidiyorduk ki ben iş ciddiye binince sadece öfke ve kırgınlık nedeniyle boşanmak istediğimi anladım. onu çok seviyorum ve boşanmak istemedim. hatta yalvardım birkez daha denemek için.O daha mantıklı bakıyor ben daha duygusal.sonunda bu yıl yine güvensizlikler nedeniyle kendisine aldatılma ihtimalinin bile beni çok kırdığını onurumla oynamamasını söyledim. düşün ve boşanmak istiyorsan da boşanalım artık yalvarmıyorum olmuyorsa olmuyordur dedim.10 gün sonra boşanma davası açtı.çok detaylı konuştuk ben hala bir söz vermesini sadık kalmasını ve çocuklarımın babayla büyümesini istediğimi söyleim.olgun davranıp eski hatalarını yapmasın istedim. ama boşanıcam sadece çocuklar için yürümüyor dedi.ben de beni istemeyen biriyle devam edemeyeceğimi söyleyip içim kan ağlasa da kabul ettim.bana beni aldattığını itiraf etti vicadanının onu çok rahatsız ettiğini bu şekilde devam edemeyecepğini söyledi. Hiç kavga gürültü olmadı bana bir gün tekrar onunla evlenir miyim diye de sordu. Hatta mahkemeye giderken vazgeçelim dedi.O kadar kararlıydı ki boşanma konusunda vazgeçersek ertesi sabah pişman olacağını düşündüm. hakimin karşısına çıktık.Ben gözlerimde yaşlarla boşanmayı kabul ettiğimi söyledim. Davayı o açtığı için ona hiç bir şey sormadılar.mahkemeden kolkola çıktık.işte bitmişti ne kadar da basitti tam 3 gün içinde bitti. Sonra ben biraz yalnız kalmak istedim ayrıldık 1 saat sonra beni buldu kolumdan tuttuğu gibi mahkemeye götürdü. Boşanmayı iptal etmek istediğini beni sevdiğini hata olduğunu söyledi avukatlar hakim ben hepimiz ne yapacağımızı şaşırdık. anlaşmalı boşanma olduğu için anında boşanmışız. geri alınamadı işlem. bir de adalet sistemi yavaş diyorlar...tekrar nikah yapmak gerekiyormuş. şimdi bana benimle devam etmek istiyormusun hala dedi ve ben başından beri bir çözüm aradığımı olgun davranıp hatalarımızı tekrarlamadan çocuklarımızı büyütmemizi hep söylediğimi yineledim.boşanmayla onun vicdanı benim onurum temizlendi mi? Sizce evlenirsek gerçekten birbirimizin değerini bilip sonsuza kadar mutlu olur muyuz. yoksa hayatımın hatasını mı yapmış olurum.sanki boşanmak onun için erişilmez bir şeydi ve boşanınca hiç mutlu olmadı. 2 gün geçti henüz kimse bilmiyor ayrıldığımızı tabii aynı evdeyiz. hiç olmadığımız kadar iyiyiz.nikah planları yapıyor. ben çok korkuyorum ona inanmak güvenmek istiyorum. Hep birbirimize ait olduğumuzu düşündüm ayrılığı hiç yakıştıramadım bize.çocukalr çok mutlu, bir de bilseler ayrıldığımızı. offfff.onunla yaşlanmak istiyorum beni artık üzmeyeceğine inanmak istiyorum ama ya çok kötü olursa. şeytana uyarsa yine? bir süre evlenmeyip bu şekilde denemek en güzeli belki ama daha fazla gizli tutamayız. evleneceksek evlenmeliyiz yoksa yakında her şeyi herkes öğrenecek en basitinden ben eski soyadımı kullanmak zorundayım.anlaşmalı boşanmada en ufak bir sorun yaşamadık her şey benim istediğim gibi oldu hatta boşanmaya gitmedden önce saatlerce oturup gelecek hakkında konuştuk hep planlarımız da ortak .Nasıl bir sınav bu?kimseye anlatamıyorum çok çaresizim yıllarca boşanmanın eşiğine gelmişiz sonunda boşanmışız işte daha ne istiyorum belamı mı?o olmadan hayat nasıl olacak?
mutluluklar
Yorum