Saçlarına şekil vermeden, bir dünya makyaj yapmadan dışarıya adım atamayan kızlar...
Babalarının arabalarını altlarına çekip, onların kredi kartlarıyla özgürce harcama yapan erkekler...
Yirmi küsür yaşına geldikleri halde henüz bir kızın elini bile tutamamış çiftçi çocukları...
Ailelerinin istedikleri kişiyle evlenmek zorunda bırakılan çocuk yaştaki gelinler...
Aklım, mantığım almıyor ve almayacak! Ben maddi imkanlarım el vermediği için çoğu günler değil evden dışarı adımımı atıp arkadaş bulmayı, yemek yemeğe bile para bulamazken, çevremdeki herkes nasıl oluyor da sevgilileriyle her gün dışarıda el ele yemek yiyip, gezip eğlenebiliyorlar? Adalet mi bu? Allah aşkına ne aşkından, kimin, neyin aşkından bahsediyorsunuz siz diyesim geliyor?
Oysa ben hep olumlu ve umut dolu baktım "aşk" denen o büyülü şeye. "Elbet bir gün birbirimizi çok iyi anlayıp, sevebileceğimiz bir kız çıkacaktır karşıma" diye diye öleceğim sanırım yalnızlıktan. Herkes 7/24 sevgilisiyle konuşurken, ben kendi iç dünyamda Allah'ımla konuşuyor ve sevginin tek kaynağının o olduğunu unutmamaya çalışıyorum.
İnsanlarda fedakarlık diye bir duygu yok artık. Bugün sizle konuşan adam, yarın sevgili yapsa (ne demekse?) yanında sizi istemiyor, adeta kovuyor! Bir adamın eli yüzü düzgün ve cebi kabarıksa ondan iyisi olmuyor. Odun da olsa en kral, en müthiş erkek o oluyor. İçine duman çekmeyi, kafayı bulup salyalarını akıta akıta konuşmayı erkeklik sanan, iğrenç derecede bencil bu adamlar adeta tapınma nesnesi haline geliveriyor. Kızların, ailelerinin koyduğu tüm kuralları yıktığı için kahraman ilan ettikleri o adamlar kendilerini aldatınca, anne ve babalarına bakacak yüzleri kalıyor mu çok merak ediyorum! Ne yalanlar söylüyorlar üç haftalık keyifler için ailelerine o en kutsal varlıklarını ayaklar altına alarak
Dünyada kadına şiddette Türkiye olarak 1 numara olmuşuz, hala aşk diyorsunuz! Nasıl bir aşk anlayışımız var ki bizim, bugün "Aşkıım, canım, bitanem..." diyip evlenenler, yarın birbirlerini öldürüyorlar.
İçim çok dolu arkadaşlar, uzunca yazıp saçmalamak istemiyorum. Yazdıklarıma yorum yaparsanız çok sevinirim, dertleşmeye çok ihtiyacım var çünkü.
Babalarının arabalarını altlarına çekip, onların kredi kartlarıyla özgürce harcama yapan erkekler...
Yirmi küsür yaşına geldikleri halde henüz bir kızın elini bile tutamamış çiftçi çocukları...
Ailelerinin istedikleri kişiyle evlenmek zorunda bırakılan çocuk yaştaki gelinler...
Aklım, mantığım almıyor ve almayacak! Ben maddi imkanlarım el vermediği için çoğu günler değil evden dışarı adımımı atıp arkadaş bulmayı, yemek yemeğe bile para bulamazken, çevremdeki herkes nasıl oluyor da sevgilileriyle her gün dışarıda el ele yemek yiyip, gezip eğlenebiliyorlar? Adalet mi bu? Allah aşkına ne aşkından, kimin, neyin aşkından bahsediyorsunuz siz diyesim geliyor?
Oysa ben hep olumlu ve umut dolu baktım "aşk" denen o büyülü şeye. "Elbet bir gün birbirimizi çok iyi anlayıp, sevebileceğimiz bir kız çıkacaktır karşıma" diye diye öleceğim sanırım yalnızlıktan. Herkes 7/24 sevgilisiyle konuşurken, ben kendi iç dünyamda Allah'ımla konuşuyor ve sevginin tek kaynağının o olduğunu unutmamaya çalışıyorum.
İnsanlarda fedakarlık diye bir duygu yok artık. Bugün sizle konuşan adam, yarın sevgili yapsa (ne demekse?) yanında sizi istemiyor, adeta kovuyor! Bir adamın eli yüzü düzgün ve cebi kabarıksa ondan iyisi olmuyor. Odun da olsa en kral, en müthiş erkek o oluyor. İçine duman çekmeyi, kafayı bulup salyalarını akıta akıta konuşmayı erkeklik sanan, iğrenç derecede bencil bu adamlar adeta tapınma nesnesi haline geliveriyor. Kızların, ailelerinin koyduğu tüm kuralları yıktığı için kahraman ilan ettikleri o adamlar kendilerini aldatınca, anne ve babalarına bakacak yüzleri kalıyor mu çok merak ediyorum! Ne yalanlar söylüyorlar üç haftalık keyifler için ailelerine o en kutsal varlıklarını ayaklar altına alarak

Dünyada kadına şiddette Türkiye olarak 1 numara olmuşuz, hala aşk diyorsunuz! Nasıl bir aşk anlayışımız var ki bizim, bugün "Aşkıım, canım, bitanem..." diyip evlenenler, yarın birbirlerini öldürüyorlar.
İçim çok dolu arkadaşlar, uzunca yazıp saçmalamak istemiyorum. Yazdıklarıma yorum yaparsanız çok sevinirim, dertleşmeye çok ihtiyacım var çünkü.

haklisin , ayni dertten muzdarip arkadaslardanim bende . Yiyip icip sicmak olmamali ask. Iyi gun kotu gun tabiri kalmadi artik bence . Erkeklerin dusundugu seks, kadinlarinda para oldugu bi zamanda asktan bahsetmek sacma olur esasinda . Insanlarin degerleri kalmamis ki aski ne yapsinlar . Insana insan oldugu icin deger verenlerle karsilasirsan belki ask kelimesi bi anlam ifade eder senin icin.
Yorum