Tweet
ama benimki olan bişey bazen cidden gurulduyor seninki gerçtekten boğazına kaçmamış ki
Orjinal yazı sahibi: hale46
Anladım çok zor biliyorum ama üstüne gitmelisin . Yavaş yavaş yüzleşip kendini bu duruma duyarsız hale getirmelisin . Yani çıkışlar bulmalısın kendi iç sesinle . Acele etmeden olmayınca kendine kızmadan . Bak bende yutma fobisi vardı . Yemek yiyorum ama işkence gibi boğazıma kaçtı kaçacak diye ölüyordum anksiyeteden . Birgün cidden öyle kötü oldum ki öl ve bitsin dedim zor tuttum kendimi intihar etmemek için . Hastanede ne kadar göğüs doktoru varsa hepsini tek tek gezdim . Akciğer röntgenleri istiyorum doktorlardan diyorum kaçtı ve ciğerimde yediğim şey . Yani buna öyle inandım ki doktor ne dese rahatlayamıyorum . Bu şekilde 1 ay yaşadım hergün hastanedeyim sonra doktorun biri beni farketti tabi dedi ki sen bütün doktorları dolaşıyorsun derdin ne ? Bende anlattım yediğim şeyin boğazıma kaçtığını ordan da ciğerime yerleştiğini düşünüyorum ve bunun böyle olmadığının ispatını istiyorum sizden başka türlü rahatlayamayacağım dedim . O da bana sesini biraz yükselterek o halde sana bronoskopi yapacağım ve ciğerlerine bakacağım geç şöyle dedi ve o gün bugündür ne doktora gittim bir daha ne de kafaya taktım . Çünkü bronoskopi panik atak hastası için zor bir işlemdi bu benim takıntım için caydırıcı oldu aynı zamanda doktorun sinirli tavrı da bıçak gibi kesti doktora gidişlerimi hala bazen takıyorum ama o boyutta değil . Kendimi mecburen durdurdum . Bir de yaşamak için yemek yemek zorunda oluşum da yararlı oldu . Yani bundan kaçışım yoktu yüzleştim ve bitti . Yedim yedim yedim ve sonra alıştım şimdi başkalarının yanında yine oluyor bazen ama bastırıyorum elimden geldiğince .
bunlara gerçekten inanıyor musun?
Yorum