Bazen aile bireylerimizi en büyük düşmanımız görüyorsak..

[Anorexia]

Hani et tırnak ayrılmaz derler ya....Bazı durumlar oluyor ki insanları cıldırtan kendinizi kötü hissettiren aşağılayan insanlar sonra kardeşsiniz barışırsınız olayları vs.Onlardan uzak durmak sizi bazen mutlu eder.Özelikle şimdiye kadar zaten hep ayrı yaşamışsanız size koymaz bile...Ben en yakınlarımla birlikte büyümedim ama hiç pişman değlim.İyi ki büyümemişim diyorum.
Bu insanların kişisel özeliklerini bana karşı aldıları tavırları teker teker yazıcam belki şaşırabilirsiniz yada normal bulursunuz..Amacım sadece biraz olsun rahatlamak ..
Özannem:dedikoducu,arkandan iki saniye sonra hertürlü uydurmayı yapan biri ve aşırı yalancı
halamlar:aşırı kırıyor beni ..2 gün misafirliğe gidiyorum cenazene çelenk göndereyim şeklinde beddualarla bile karşılaşıyorum.Çalışmadığımdan çeşitli hakaretler yerim ama onlar bana bakmadı bile onlarla yaşamadım bile kendilerine bakmadan neler neler söylüyorlar..Fazla ayrıntıya girmeyeceğim..
abim:.arkadaşları için herşeyi yapar.kardeşi yani ben son plandayım..internetteki tanımadığı insanlar için bile üstüme yürümüş biri.(öyle abiyi öp başına oy diyenler var..sadece 1 yaş büyük benden ama abi derim)sadece arkadaşlarını seviyor bende onu sevmiyorum zaten sorun ok ama takıyorum işte.Onunlada birlikte büyümedik
kardeşim:ufaktır severim ama onunda çeşitli saygısızlıkları oldu.arkadaşları önplandadır.Amma değersizmişim be..
Diğer kalan 2 ebeveynim onlar benim canım onlar için ölürüm konusunu bile açmak istemiyorum.Bu işte arkadaşlar !!!
Beni üzen insanlardan uzak durmaya calışıyorum yapabileceğim başka birşeyim yok.

[fincan]

işte bunlar gerçek sorunlar, insana en yakınları da değer vermezse kendine nasıl güvenecek? çok zor eminim, umarım en yakın zamanda onlardan uzaklaşıp ayrı bi ev ayrı bi yaşam kurarsın...

[wind34]

et tırnaktan ayrılmazmış öyle bir ayrılır ki gerekirse.acı verir ilk başta,kolay olmaz,vicdan muhasebesi yaparsın,düşünürsün,düşünürsün...ailenin yaptığını,akrabalarının yaptığını,en yakın çevrenin yaptığını yeri gelir kimse yapmaz.hele ki ailende herkes sorunluysa,hastaysa ya da kendilerinden başka kimseyi düşünmeyen bencil insanlarsa.kimi aile bariz şekilde size zarar verir.kimi aile ise siz farkında olmadan size zarar verir.ruhunuzu katleder derinden derinden.siz farkında varmazsınız.çünkü 10 iyilik yapıyorsa bir de farkında olmadan size öyle bir kötülük yaparlar ki o bir ilgisizlik o bir kötü eğitme,yetiştirme,davranışlar,sözler,size attığı yükler,sorumluluklar size verdikleri bir kötü şeye 1000 iyi şeyin bedel olmaz.daha kötüsü olan da ailenin yanlış tavırlarını hele ki çocuklukta belli etmeden,farkında olmadan yapması.iyilik yaptıklarını sanırlar ama yanılırlar.o kişinin içinde derin yaralar açılır.gün gelir çocuk büyür,aklı başına ders ala ala işaretlerle gelir.bir de bakar ki o aile o kişinin ruhunun katilidir.çocuk düşünür hata nerde aklına gelir mi ya da hisseder mi ama idrak edebilir mi en yakınlarının suçlu olduğunu.en kötüyü en suçluyu önce en yakınında aramalı insan.

[alkanaga]

Sevgi ne kadar değerli bir şey.Yaşamayan elbet kıymetini bilmez lakin bir de sevgiye düşmüş birisine sorun bakalım.Sevgi hayatın anlamı.sevdiklerimiz ile beraberken huzurlu ve mutluyuz.Sevdiğimiz Elbiseleri giymek istiyoruz,Sevdiğimiz arabaya binmek istiyoruz.Sevmek güzel olmayaydı, nerede kalırdı hayatın tadı?
Sevgiyle kaplı bu Alem.Zevk sevgiyle fışkırır her zerreden.Adem Havva yı sevmese idi nerede olurdu yeni Adem? Sevgi göz yaşındadır,Sevgi hasrette vardır.Sevgi yerince Çevrende bazen de çok uzaklardadır.
İnsanların sevgiside çeşitli..Kimisinin dilindedir,kiminde gizli.Sevgi, tadı her dem tazeliğini koruyan bir meyvadır.
İnsan, kendindeki sevgiyi yansıttığı miktarda İnsandır.Yoksa ne tadı var şu hayatın.Sevgisiz bir hayat,susuz bir çöle benzer.Sevgisiz kalan ne var ise şu Alemde biter.Sevgi olmadan ,huzur bulunmaz.Huzur da bulunmayandan meyva alınmaz…
İnsan sevmeye en yakınından başlamalı yani kastım, Ailesi ile Alakalı.En yakın Aile halkası içindeyiz. İnsan kendi evinde huzuru buluyor.O halde sevmek gerek .Sevgiyi paylaşmak gerek.

[angel_of_darkness]

Aile bireylerinin her zaman "gerçek bir aile" gibi olmasını beklemek, her insanın iyi olacağını, her insanın aynı olacağını düşünmekle aynı bence.. ve bu devirde "gerçek bir aileye" sahip olmak, nerdeyse bir şans... bu sırf sizin sorununuz değildir, inanın.. hayat şartları, toplumsal ve ahlaki çöküş, nerden bakarsanız bakın, iyi birer "insan" olamadıktan sonra, onlardan nasıl birer "ebeveyn" olmasını bekleyebiliriz ki?? Bazı durumlar var, başkaları tarafından yapılsa bile ruhunuzda derin yaralar açar... hele bunların öz anne ve babanız tarafından yapıldığında, hayatınzın karardığını hissedersiniz... çünkü herşeyden önce, kendi kanınız, o nefret ettiğiniz kişinin kanıyla aynıdır..... ve tabi, vicdan azabı... insani değerler taşıyoruz.. çok şükür ki, o duyarsız ebeveynler gibi değiliz-ki zaten aile ya iyi anlamda yada kötü anlamda örnek alınır- bizde onların kötü örnek olduğunu anladığımız halde, insani değerler taşıdığımızdan, yaptığımızın yanlış olduğunu düşünüp, vicdan azabı çekeriz.... oysa değil..... adalet tartısına koyup, hangi davranışları ağır geliyorsa, objektif olarak, ona göre yargılarız.....ve adaletli olanı yapmakta vidanımız tereddüte düşmemeli..... çünkü doğru olanı yapıyoruz....
ve bir de, her insan hak ettiği muameleyi görür... ve kaldı ki, o kişiler, eninde sonunda cezalarını çekecekler... sen yeter ki onları Allah'a bırak... bırak O ilgilensin onlarla.... sen hayatına, yaşamına bak.... insani değerlerini, kişiliğini, psikoljini kaybetmeden, normal hayatıına dönmeye çalış... onlardan ayrılmaksa, ayrıl.... uzak olmaksa uzak.... saygızılık etmek demiyorum... ama asla ""onlar senin ailen saygısızlık etme" manasında asla değil..... "sen bir insansın ve başka bir insana saygısızlık etme" manasında =) hiçbir aile bağını düşünmeden, sıradan bir insanmış gibi muamele et...çünkü sana yakışan da bu olur..... ama asla ona yakın olma, onu düşünme, onun tehditlerine, vicdan sömürüsüne vs kanma, inanma..... bildiğin, doğru olan yolda yürümekten asla vazgeçme.... çünkü eğer vazgeçersen, ya kendini kaybedersin,psikolojik olarak; ya tüm geleceğini, hayatını...
Alah hepinizin yardımcısı olsun... dua edin, Allah'tan yardım istemekten çeknmeyin... O sesimizi duyacaktır...yeter ki inanın.... her zorluğun geçeceğine, herşeyin eninde sonunda düzeleceğine inanın...