İnsanın Sınırları Var Mıdır ?

[NicholaiHel]

Merhaba arkadaslar.Bu aralar kafama takılan bi soru bu.Sizce insanın belli bi sınırı,üst potansiyeli var mıdır ? Bunla alakalı sürekli farklı şeyler duyabiliyoruz.Örneğin bazıları diyoki hedeflerin her zaman büyük olsun ne yapabileceğini bi tek sen bilebilirsin.Ama bazıları da tam tersi.Biraz gerçekçi ol derler.Haddini bil derler.Mesela sıradan bi üniversitede işletme okuyan ve sıradan bi başarıyla bitiren birisi ben Samsung şirketinin (Genel Baz Anlamında) genel müdür olucam derse biraz gerçekçi ol derler insana.Ama insanın eğer bi üst sınırı varsa ve bu söylenmezse (mesela ben hala bi sınır var mı bilmiyorum) kurdugu "imkansız" tarzı hayaller planlar gerçekleşmediği zaman mutsuz olur.Yani dediğim gibi Samsung genel müdürü olmayı hedefleyen biri sıradan bi üniversiteden mezun olduktan sonra ufak şirketlerde baslayıp ne kadar çalısırsa basarılı olursa olsun oraya gelmesi çok zor ve belkide gelemez o konuma ve hedefine ulaşamadıgı için mutsuz olur.Ama tam tersi olursa üst sınırı oldugunu bilirse ve ona göre bi hedef belirlerse,örneğin sadece Türkiye şubesinde genel müdür olucam derse belki oraya erişebilme imkanı vardır ve ona göre çalışır.Yani daha gerçekçi bi hedef bu.Ben sizin bu konudaki düşüncelerinizi bilmek istiyorum.İnsan istediği her yere ulaşabilir mi sizce yoksa bi üst sınırı vardır ve bunu ne yaparsa yapsın aşamaz mı ?

İnsallah ne demek istediğimi anlarsınız gece bu saatte biraz uykusuz olarak yazdım.Eğer anlamazsanız bikaç örnek daha verebilirim bu konuyla alakalı.

[HiperaktifHipotalamus]

gerçekci hedefler koymak daha mantıklı dediğin gibi . İnsan kendine bakmalı eksi artısını görüp ona göre hedef belirlemeli yoksa sonucu üzücü olabiliyor dedigin gibi ama bunu ben pek uygulayamadım hic gercekci hayqlim yok . konun gayet anlamlı .

[HiperaktifHipotalamus]

Çitayı hep yükseğe koyun derler ; o söze itimat etmeyin başınız yanar .

[HiperaktifHipotalamus]

Olmayacakhayaller insanı hırpalar hırpalanan insan hayallerini düşünüp iyice hırpalanır . İnsan doğası gereği aç gözlüdür ve kendini tatmin etmek için hep farklı yollar arar bu yollar baş belası yollardır . Bişey sorabilirmiyim yaşınız kaç ?

[NicholaiHel]

Olmayacakhayaller insanı hırpalar hırpalanan insan hayallerini düşünüp iyice hırpalanır . İnsan doğası gereği aç gözlüdür ve kendini tatmin etmek için hep farklı yollar arar bu yollar baş belası yollardır . Bişey sorabilirmiyim yaşınız kaç ?

Yaşım 21 üniversite okuyorum.Benim de kendime göre planlarım hedeflerim var.Ona göre belki hedeflerimi daha da küçültebilirim bilmiyorum uzman görüşü almam gerekiyor sanırım.

[Obsesif_Fatihi]

MMesela sıradan bi üniversitede işletme okuyan ve sıradan bi başarıyla bitiren birisi ben Samsung şirketinin (Genel Baz Anlamında) genel müdür olucam derse biraz gerçekçi ol derler insana.Ama insanın eğer bi üst sınırı varsa ve bu söylenmezse (mesela ben hala bi sınır var mı bilmiyorum) kurdugu "imkansız" tarzı hayaller planlar gerçekleşmediği zaman mutsuz olur.Yani dediğim gibi Samsung genel müdürü olmayı hedefleyen biri sıradan bi üniversiteden mezun olduktan sonra ufak şirketlerde baslayıp ne kadar çalısırsa basarılı olursa olsun oraya gelmesi çok zor .

Kim uyduruyor bunları...
Açıköğretim bitirip müfettiş olanlar var, ODTÜ yü bitirip o sınavlarda elenenler var. İstisna da değil, sürüyle.

Özel sektörde de üst mevkiler de olan, tabandan başlayıp yükselmiş bir çok açıköğretimli var. Teknoloji türü işlerde bile...

Dikkat et, sıradan bir üniversite değil. Açıköğretim diyorum. Ve iş yaşamında defalarca karşılaştım diyorum.

İnsanın sınırları vardır. Bu sınırlar da, kişilerin önyargılarıdır. Ve insanların bu önyargıları, en büyük zindanlarıdır.

[ELizz]

İnsanın sınırları vardır. Bu sınırlar da, kişilerin önyargılarıdır. Ve insanların bu önyargıları, en büyük zindanlarıdır.[/QUOTE]
nasıl çok haklısın hem de nasıl..')

[bagurel]

Stefano Anna'nın Tanrılar Okulu kitabının okunmasını şiddetle tavsiye ederim. Sınırların var olduğu doğru ama bu sınırları belirleyen kendi korkularımız; ufacık tefecik şeylerden başlayıp en önemli kararlarımıza kadar hemen her davranış ve tutumumuzda bu korkularımız görev yapıyor. Biz bugün hangi iş yerinde çalışıyorsak, kiminle evliysek, kimlerle görüşmeyi tercih ediyorsak, hangi hobilerle uğraşıyorsak yani her nerede ne yapıyorsak bunlar bizim fiziksel, ruhsal, duygusal veya zihinsel sınırlarımız nedeniyle değil korkularımızla yaptığımız tercihlerdir. Eğer ben bugün bu işi yapıyorsam kendimi burada güvende hissettiğim ve korkularımla mücadele ettiğim oranda belirleniyor. Biz insan olarak öyle bir potansiyel ile dünyaya geliyoruz ki bunun farkında bile değiliz. Bu dünyada hayranlıkla izlediğimiz insanlara ayrıcalıklı gözüyle bakmak kolayımıza geliyor. Çünkü kendimizi sorgulama sorumluluğumuzu ortadan kaldırıyor. Fiziksel, duygusal, ruhsal, zihinsel sınırlarımızı görebilmemiz için önce korkularımızın farkında olmalı ve onları denetim altına alabilmeliyiz ancak o zaman sınırlarımızı görürüz (korkularımız olmak zorunda, hayatta kalabilmek ve üreyebilmek için şart).

Unutmamak gerekir bizi eşsiz kılan şey genlerimiz veya çocuklukta aldığımız terbiye ve deneyimlerimiz değil, özgür irademizi kullanarak yapabileceğimiz seçimlerdir. Çok büyük laf oldu ama harbiden öyle!

[NicholaiHel]

İyi güzel diyosunuzda bazı şeyler senden bağımsız hareket etmiyor mu ? Senin çaban ümitlerin hiç bişe yaramıyor.Biz bakıyoruz görüyoruz işte Bill Gates,Steve Jobs..Ama bunlar sadece bizim gördüklerimiz ve bunun gibi milyonlarca hayalle belki azimli çalısanlar oldu belki daha da zekiydiler ama biz onları duymadık bile hiç.Çünkü onlar başarısız olanlar.Belki şans,belki kader,belki torpil..Ne oldugunu bilmiyorum.Yada bunun dışında mesela sen ne kadar Koç Holding'e girmek istesende eğer Koç Üniversite'sinden mezun değilsen imkansız.İnsallah ne demek istediğimi anlarsınız.

[NicholaiHel]

Bu konuyu açmamın ve araştırmamın nedeninide söyliyim.Açıkçası hedeflerim çok büyük.Bugüne kadar okul,kariyer tarzı şeylerde ne kadar hedef koyduysam hepsini başardım yeri geldi hedefim büyük oldu basamak basamak bölüp basardım.Hatta amcam,dayım,halam vs. ailem dısında en yakınlarım hatta en iyi dostlarım herkes gülerken basardım cogu seyleri.Ailemin güveni tamdı her zaman bununde etkisi oldu.Ama şuanki hedeflerim çok büyük ve açıkçası başarısız olup mutsuz olmaktan korkuyorum.Çünkü daha önce bu konularda "başaramamanın" ne demek oldugunu bilmiyorum.

[Obsesif_Fatihi]

Başarısızlık denen şeyi lügatından çıkarırsan, böyle bir korkuda yaşamazsın.

Ben lügatımdan çıkardım. Örneğin herhangi bir şeyi başaramadığımda, hatalarım nerede, nerede yanlış yaptım diye araştırıyor ve hiç takılmadan yoluma devam ediyorum.

Başarısızlık kelimesini lügatından (hayatından) çıkar. Bir kelime de eksik bil insanlardan birşey olmaz.

Unutma, ya başkalarının hatalarına bakıp ders almalıyız ya da kendi hatalarımızdan ders almalıyız. Bu başarı için olması gereken doğal bir döngüdür, olması da gerekir.
Ben bir şeyi başaramadığımda mutsuz olmuyorum. Hatta tam tersine mutlu oluyorum.
Çünkü eksiklerimi görüyorum ve büyük bir iştahla ve hırsla o eksiklerimi kapatmaya çalışıyorum. Tüm bunları kendini geliştirmen için fırsat bil.

[esonra]

Gerçekçi ol diyen kişiye bakıp sonra kendine bakacaksın. Ve ben sana şunu söyleyeyim. Samsung gibi bir şirketin genel müdürü olmak samsung gibi bir markaya rakip firma olmaktan daha zor. Çünkü orada işin içine öneriler girer ama rakip olacaksan bu şu anda içinde bulunan sınırlarının olmadığı düşüncesinden olursa olur. Gerçekçi bak hayata. Ama başkalarının sınırları çerçevesinde değil. Senin sınırsızlığınla bak.

[kabiliyet]

Üniversite okuyanların hayali
1. yıl dünyayı kurtaran adam olmak
2. yıl ülkesini kurtaran adam olmak
3. yıl ailesini kurtaran adam olmak
4. yıl kendisini kurtaran adam olmak

[Negatif]

tamam haklısın arkadaşım gerçekçi hedef koymak lazım hani gidipte yav ben steve jobs gibi gidip yeni bir telefon pc icat edicem ve onu bütün dünyaya satacam dersen şimdi afedersin sana bir yerleriyle güler insanlar herşeyin zamanı var çıtayı her zaman yüksek tutmak önemlidir tabi ee ben çıtamı hep düşük tutayım dersen bu sefer hep küçük düşünürsün küçük yaşarsın ve seni bence sıkıntıya sokar insanlar daha ne kadar rahat yaşarım diye hedefleri yüksek tutuyorlar şimdi aç gözlülük ondan kaynaklanıyor bence şu anda kimse keyfine göre çıtayı yüksek tutmuyor işte daha iyi rahat bir işte çalışmak daha yüksek maaş olmak için herkes yarışıyor şu anda.He birde bu işler kısmet meselesi mesela benim abim aöf işletme mezunu kim derdiki ona sen işte türkiyenin sayılı holdinglerinin birisine girip orda muhasebe sorumlusu olacaksın maaşında epey yüksek olacak diye abim çıtasını çok mu yüksek tuttu hayır ama çabalamak önemli abim çalışkan birisidir aynı benim gibi ve kısmet geldi onu bu şekilde buldu asla umudunuzu yitiripte bu iş bana yeter demeyin daima çaba gösterin bende mesela bi işim var ve satınalmaya bakıyorum yarın öbür gün satınalma müdürü olmak için çabalıcam mesela bu önüme koyduğum gerçek bir hedeftir he olmazsa üzülmem ama olursada istediğimi elde etmiş olacağım...

[dreamer8]

Abi bana hiç üniversiteden yada bölümden bahsetme. En iyi okulların en iyi bölümlerini okuyan gözlüklü zombiler gördüm, insanlıktan çıkmış. Sınırları olmasa, kafadan dört hane çalışsa, sekiz diploma olsa ne işe yarar; üç lira versen bakkaldan ton balığı alamayan tipler bunlar. Herneyse serzenişimi yaptıktan sonra gelelim sualinin cevabına. İnsan zihninin elbette sınırları yok. Dedenin bebekliğini, bir de komşunun bebeğinin bebekliğini hatırla. Hangisi daha zeki. Deden mi? Hiç sanmam. Zamanla, yaşam tarzıyla, fiziksel aktiviteden zihinsel aktiviteye yönelik kentsel ve kozmopolit yaşamın etkisiyle GDO lu mısır gibi veletler doğdu. Matematiği basacan, hapı basacan, biraz yabancı dil, biraz yüzme yükleyecen....Zihninin sınırlarını zorlamak risktri bence. Delirmesen de anormalleşebilirsin. Bu filmi dün izledim ve çok beğendim. Konuyla alakalı, mutlaka izleyin arkadaşlar. " LIMITLESS"

Merhaba arkadaslar.Bu aralar kafama takılan bi soru bu.Sizce insanın belli bi sınırı,üst potansiyeli var mıdır ? Bunla alakalı sürekli farklı şeyler duyabiliyoruz.Örneğin bazıları diyoki hedeflerin her zaman büyük olsun ne yapabileceğini bi tek sen bilebilirsin.Ama bazıları da tam tersi.Biraz gerçekçi ol derler.Haddini bil derler.Mesela sıradan bi üniversitede işletme okuyan ve sıradan bi başarıyla bitiren birisi ben Samsung şirketinin (Genel Baz Anlamında) genel müdür olucam derse biraz gerçekçi ol derler insana.Ama insanın eğer bi üst sınırı varsa ve bu söylenmezse (mesela ben hala bi sınır var mı bilmiyorum) kurdugu "imkansız" tarzı hayaller planlar gerçekleşmediği zaman mutsuz olur.Yani dediğim gibi Samsung genel müdürü olmayı hedefleyen biri sıradan bi üniversiteden mezun olduktan sonra ufak şirketlerde baslayıp ne kadar çalısırsa basarılı olursa olsun oraya gelmesi çok zor ve belkide gelemez o konuma ve hedefine ulaşamadıgı için mutsuz olur.Ama tam tersi olursa üst sınırı oldugunu bilirse ve ona göre bi hedef belirlerse,örneğin sadece Türkiye şubesinde genel müdür olucam derse belki oraya erişebilme imkanı vardır ve ona göre çalışır.Yani daha gerçekçi bi hedef bu.Ben sizin bu konudaki düşüncelerinizi bilmek istiyorum.İnsan istediği her yere ulaşabilir mi sizce yoksa bi üst sınırı vardır ve bunu ne yaparsa yapsın aşamaz mı ?

İnsallah ne demek istediğimi anlarsınız gece bu saatte biraz uykusuz olarak yazdım.Eğer anlamazsanız bikaç örnek daha verebilirim bu konuyla alakalı.