memnunsuz itiraflarım.....

[hamilton10]

ben 30 yasıma geldim hala ne yapacagıma karar veremedim....
parayı puluda önemsemem dolayısıyla çalışmamada gerek yok......
zaten çalışma fobisi var ne zaman işe girsem iş dışında bir olumsuzluk kafama takılır böyle zamanlarda odamda tek basıma kalarak takıntıyı atlamaya çalışırım saatlerce bu halde işe gitmek beni mutsuz edeceğinden işi bırakırım genelde 1 ay dolmadan çıkarım çalıştıgım ucreti acaba yatırdılarmı yatırmadılarmı ankisiyetesiyle bir 10 gun gecer neyse para mevzusu birşekilde hallolur........ bagımsız ve özgür biçimde evde zaman gecirmek bir süre kendimi guvende hissetmeme neden olur...

düşünsenze çalışıp para kazanmak hayatta kalmanın en buyuk nediniyken benim düşündüğüm şeyler ne kadar enteresan ayrıca çalışabilecek bir durumda ve kolayca iş bulabildiğim halde...... kolay yasamak için sürüden ayrılma diyor filozof ben sürüden ayrıldım.....özgür ve bagımsız bir hayat ugruna bunu göze aldım...tabi lan bende gecinebileceğim kadar para kazanıp bagımlı ve özgürsüz ve monoton bir şekilde yasayabilirdim zor ve imkansız değil ben ise zoru sever zor yaşarım bak bu konuda anlaşalım okuyucularla.........hmm bak şimdi aklıma geldi gayet zor ve kişisel becerilerle yuruyen işlerde var bu aklımda ama maaşları aylık istemem gunluk ve haftalık olabilir........

belli bir yaşa kadar zaten birileri tarafından yönlendiriliyosunuz aile okul mudur mahhale abisi vs ama aklınız erdikten sonra kimsenin yönlendirmelerine göre hareket etmeyin...... ruhsal ve psikolojik sorunlarımız eğer bir yaratıcı varsa bizimle iletişime geçmek için duygu ve duşuncelerimiz aracılığıyla iletişim kurmak zorundadır ama eğer inancınız yoksa herşeyin rastgele ve kendi elimizde oldugunu düşünebilirsiniz ikinci secenek sıkıntılı duruyor biraz kendinizi eksik ve bir sürü beklentiler ve hayal kırıklıklarıyla başbaşa bırakabilir........

[dreamer8]

Güzel yazıyorsun. Yazarken de okuyucuyla konuşuyorsun. Ben de iş dışında bir baltaya sap olamadım aslında. Benzer duyguları yaşıyorum. Bu aptal insanlarla ve hayatla iletişim kurmakta zorlanıyorum. Düzenli olarak işe gitmek, kapital düzenin karın tokluğuna insanların boynuna tasma takması ve sus payı vermesinden başka bir şey değil. Kendi evimde de senin kadar özgür bir hayat yaşayamıyorum. Uzun süre evde kaldığımda kendimi daha kötü hissediyorum. Çıkıp boş boş yürüdüğüm zamanlar oluyor.

[bilin]

ben 30 yasıma geldim hala ne yapacagıma karar veremedim....
parayı puluda önemsemem dolayısıyla çalışmamada gerek yok......
zaten çalışma fobisi var ne zaman işe girsem iş dışında bir olumsuzluk kafama takılır böyle zamanlarda odamda tek basıma kalarak takıntıyı atlamaya çalışırım saatlerce bu halde işe gitmek beni mutsuz edeceğinden işi bırakırım genelde 1 ay dolmadan çıkarım çalıştıgım ucreti acaba yatırdılarmı yatırmadılarmı ankisiyetesiyle bir 10 gun gecer neyse para mevzusu birşekilde hallolur........ bagımsız ve özgür biçimde evde zaman gecirmek bir süre kendimi guvende hissetmeme neden olur...

düşünsenze çalışıp para kazanmak hayatta kalmanın en buyuk nediniyken benim düşündüğüm şeyler ne kadar enteresan ayrıca çalışabilecek bir durumda ve kolayca iş bulabildiğim halde...... kolay yasamak için sürüden ayrılma diyor filozof ben sürüden ayrıldım.....özgür ve bagımsız bir hayat ugruna bunu göze aldım...tabi lan bende gecinebileceğim kadar para kazanıp bagımlı ve özgürsüz ve monoton bir şekilde yasayabilirdim zor ve imkansız değil ben ise zoru sever zor yaşarım bak bu konuda anlaşalım okuyucularla.........hmm bak şimdi aklıma geldi gayet zor ve kişisel becerilerle yuruyen işlerde var bu aklımda ama maaşları aylık istemem gunluk ve haftalık olabilir........

belli bir yaşa kadar zaten birileri tarafından yönlendiriliyosunuz aile okul mudur mahhale abisi vs ama aklınız erdikten sonra kimsenin yönlendirmelerine göre hareket etmeyin...... ruhsal ve psikolojik sorunlarımız eğer bir yaratıcı varsa bizimle iletişime geçmek için duygu ve duşuncelerimiz aracılığıyla iletişim kurmak zorundadır ama eğer inancınız yoksa herşeyin rastgele ve kendi elimizde oldugunu düşünebilirsiniz ikinci secenek sıkıntılı duruyor biraz kendinizi eksik ve bir sürü beklentiler ve hayal kırıklıklarıyla başbaşa bırakabilir........

sizin durumunuz şu
halk arasında da derler ya ''işin kolayını bulmuş sorumsuz''
bu hayatta bir bireyin hayatını her ne kadar iyi bir şekilde idame ettirebilmesi için bir o kadar fedakarlık sebat ve can sıkıntısı oluyor
hiç bir başarılı insan sıkıntı çekmedim canım sıkılmadı mutsuz olmadım derse yalan söylüyordur...
hani hayatı monoton hımbıl diye aşağıladığımız o tiplerden daha beteriz güçsüz ve sorumsuzuz...
birde eğer belli bir şeyler yaptıktan sonra kişinin kalan zamanda kazandığı para ile neler yapılacağını belirlemek hayatını anlamlı/anlamsız yapmakta
etkilenip/kötü etkilendiği şeylere bağlıdır
örneğin bir BMW olur
yada iyi kötü bir araba geriye kalan para ile sanatsal hobi olsun çalışmalar olsun yapılır
yada hiç bir şey mi yapılmadı böyle forum köşelerinde ömür çürütülür

[hamilton10]

Güzel yazıyorsun. Yazarken de okuyucuyla konuşuyorsun. Ben de iş dışında bir baltaya sap olamadım aslında. Benzer duyguları yaşıyorum. Bu aptal insanlarla ve hayatla iletişim kurmakta zorlanıyorum. Düzenli olarak işe gitmek, kapital düzenin karın tokluğuna insanların boynuna tasma takması ve sus payı vermesinden başka bir şey değil. Kendi evimde de senin kadar özgür bir hayat yaşayamıyorum. Uzun süre evde kaldığımda kendimi daha kötü hissediyorum. Çıkıp boş boş yürüdüğüm zamanlar oluyor.

ben bazen öyleyim dreamer fazla konusmam ama dogrusunu bildiğim bir konu hakkında dinleyiciyi baskı altına alırım ki itiraz etmesini engellemek için çünkü doğrusunu oda bilmiyor belkide doğru diye birşey yoktur

[hamilton10]

sizin durumunuz şu
halk arasında da derler ya ''işin kolayını bulmuş sorumsuz''
bu hayatta bir bireyin hayatını her ne kadar iyi bir şekilde idame ettirebilmesi için bir o kadar fedakarlık sebat ve can sıkıntısı oluyor
hiç bir başarılı insan sıkıntı çekmedim canım sıkılmadı mutsuz olmadım derse yalan söylüyordur...
hani hayatı monoton hımbıl diye aşağıladığımız o tiplerden daha beteriz güçsüz ve sorumsuzuz...
birde eğer belli bir şeyler yaptıktan sonra kişinin kalan zamanda kazandığı para ile neler yapılacağını belirlemek hayatını anlamlı/anlamsız yapmakta
etkilenip/kötü etkilendiği şeylere bağlıdır
örneğin bir BMW olur
yada iyi kötü bir araba geriye kalan para ile sanatsal hobi olsun çalışmalar olsun yapılır
yada hiç bir şey mi yapılmadı böyle forum köşelerinde ömür çürütülür

insanların çoğu köle ruhludur hizmet etmeyi ve takdir edilmeyi severler....

[bilin]

insanların çoğu köle ruhludur hizmet etmeyi ve takdir edilmeyi severler....

doğru diyorsunuz ama kastettiğimi anlamadınız sanırım olsun
canınız sağolsun

[.::yabancı::.]

Kim çalışmak ister ki? Para gelse evin olsa araban olsa kız arkadasin olsa. Böyle sadece yapacaksan da hobi olarak birseyleri yapmayı kim istemez. Ama bu mümkün değil. Para kazanmak zorundasiniz çalışmak zorundasiniz. Çok büyük bir servetin sahibi değilseniz.özgürlük çalışmamak değil, çalıştığıni kendine harcayacayabiliyor musun o önemli.

[bilin]

Kim çalışmak ister ki? Para gelse evin olsa araban olsa kız arkadasin olsa. Böyle sadece yapacaksan da hobi olarak birseyleri yapmayı kim istemez. Ama bu mümkün değil. Para kazanmak zorundasiniz çalışmak zorundasiniz. Çok büyük bir servetin sahibi değilseniz.özgürlük çalışmamak değil, çalıştığıni kendine harcayacayabiliyor musun o önemli.

harika ve yerinde bir yorum olmuş

[YerGökHayat]

insanların çoğu köle ruhludur hizmet etmeyi ve takdir edilmeyi severler....

Hamilton sistem insanlari mekanik kóle haline getiriyor haklisin.sabaha kadar seninle sistemi elestirelim ama once sunu dúsunelim.herkesin senin gibi calismama luksu yok.aslinda insan sadece para icin calismaz.bu cok az kisiye nasip olur aslinda.yaptigi is benligine ihanet etmesine yol acmiyordur.ama insanlarin sorumluluklari var.sen kendi acindan boyle yasayabiliyorsun.kólelesicegime elime gecen úc bes kurusa razi olurum diyebiliyorsun ama yinede bi yanin eksik kalir.belki hobilerin vardir.dernek falan demistin galiba.boyle seyler hayatinda vars bununla úretim ihtiyacini dengelersin.

evlenirsen hele bi de cocuk olursa kólelesmek zorunsa kalirsin.ben 12 yasinda is hayatina girdim.yaz tatillerinde calisirdim.o yasimda bile yapilan haksizliklara hayretle bakardim.patronlar mudurler isciyi oyle asagiliyor ki sanirsin adamlara bedavadan maas veriyorlar.ißciler birbirinin kuyusunu kaziyor.
her yaz ayni isyerine gitmeye basladim.annem taniyinca guvenmisti.patron hep kardesi gibi sevdigini soylerdi beni ama ne zaman haksizlik górsem konusursum.hatta baskasina yapilana bile.tabi bj da patronun kulagina gidiyordu.bey bile demezdim.abi dememi isterdi.
anneme bi gún.teyzw hep senin kizlarin itiraz ediuor.falan demis.cok inceliyorlar.boyle davranmazsam disiplin kurarmam.yani sert davranmazsa..

neyse yani is hayatinin civisi cikmis.ama mecbur olunca katlanigor insanlar..yani kole ruhlj insanlar var.beni en cok cileden cikaran da onlar zaten ama herkes oyle degil.mecburiyetten..

[YerGökHayat]

Teknik bi hata..cift mesaj yolluyor telefon

[siirimsi]

Biraz sıkıntı yaratıyorda olsada calismak iyi geliyor insana ,bir ise yaradigini ve birilerinin sana muhtac oldugunu hissetmek duygusu ve parani aldigindaki özgürce harcayısın mutlu ediyor..
Yaziyi zevkle okudum,,aslinda arada icinden gecen baska duygu ve düsüncelerini,, bir kisi hakkindaki fikirlerini bile kaleme alsan zevkle okunabilir..

[Seçkin]

Aksi durum ile ilgili telkin edici cvplar yazılmış..realist bi açıdan bakıldığında da,inkâr edilecek faktörler deil haliyle..

Fakat ben konuyu açan arkadaşın iş ve iş ortamı ile ilgili tanımladığı fobiyi,kabuğuna çekilme arzusunu (ya da gereksinimini dielim) ve bazı şeylere felsefi açıdan yaklaşmasını çok ama çok ii anlıorum..nerden mi?...

Çünkü aynı noktadayım tam şu an..yaş olarak ta,düşünce olarak ta...

Eve kapanmak,hamamda nefes alıp serinlemek için çıkılan avlu gibidir..fakat aynı zamanda hapishaneye de dönüştüğü anlar olur..iki ucu ***** değnek misali yani...

Bunu olumlu tarafta tutmak;ayrı bi yandan da dışarıdaki kariyer hayatını ve genel olarak sosyal yaşamı bi çizgiye oturtmak...nası derler;nirvanaya ulaşmak gibi bişi olsa gerek bizim gibi insanlar için..

Hala nası oluor da,umudumu kaybetmiorum;emin deilim..ama umut olsun olmasın,çıkış kapısının nerede olduğunu en azından biliorum..

Tek sorun,oraya ulaşabilmek şu an için...

[indigo]

bende 30 yasıma geldim bende hala ne yapacagıma karar veremedim. bende parayı pulu önemsemiyorum. bendede çalışma fobisi var. gerçi bana uygun bi işte çalışsam çok faydalı olurum işe başlayınca işten başka bişeyi gözüm görmüyor kendi işim gibi görüyorum işi başka bi ülkede dünyaya gelseydim çok başarılı biri olabilirdim belki bi işadamı olurdum.

[hamilton10]

iş konusunda ki yazıyı benim gibi düşünen çalışmaktan başka alternatifi yokmus gibi düşünen birileri için ikinci bir alternatif olur diye yazdım...
ikinci bir alternatif ancak canını ve şerefini gözden çıkaran biri için bu alternatif söz konusudur..bu alternatifde zekanın yanında cesaretinde büyük önemi vardır demek istiyorum
bir piskopat için canını ortaya koymak çok buyuk bir mesele değil alışkındır adrenaline çünkü heycan duymayı seviyordur o onu aslında en çok rahatsız eden olay anından sonrasıdır o olayın orda kalmasını ister herne olursa o anda olsun yani çünkü o işini görmüştür onun hesabı kapanmıstır bir daha aynı olayla ugrasmak can sıkıcıdır ve gerginlik yaratır......

banka soyan bir hırsızın durumuda öyle değilmidir bir an önce parayı çuvala koyup uzaklaşmak istemez mi burda da aynı piskopat gibi aynı durum söz konusudur...

[YerGökHayat]

Benim abim de senin gibi.cok iyi bi meslegi var ve gayet iyi bilir isi ama cok uzun súre islerde kalamiyor.
kendi isinin patronu gibi oldu kazandigi para da cok cúzi bir miktar ama bana kazandigim yetiyor.baska yerde calismam da parasini da iatemem falan der.

ama ben de az kazansa da kendi isinle mesgul olmasini istesigimi sóyluyorum.cunku baskasinin yerinde.calisinca gercekten hic iyi górúnmuyor.mutlu olamiyor oyle.