hiçbirimiz iyileşemiycez bu hastalıklara alışın

[umu44]

Re: hiçbirimiz iyileşemiycez bu hastalıklara alışın

bu çok doğru yıllardır çekiyorum bi değişiklik yok! ancak ilaçlar kontrol altına alıyo tedavi etmiyo sizler de öyle portalda görüyorum herkes ilaç içiyo ama hala aynı ayrıca ilacı bırakınca da başa dönüyoruz ömrümüzün sonuna kadar çekcez böle yarı deli yarı manyak yaşıycaz !!! :cry:

arkadaşım sonuna kadar katılıyorum ben hasta değilim ama ilaçlar hakkında sölediklerine tamamen katılıyorum hepsi birer uyuşturucu hatta çoğu dahada kötü edenlerden :!:

[Misafir]

Re: hiçbirimiz iyileşemiycez bu hastalıklara alışın

bu çok doğru yıllardır çekiyorum bi değişiklik yok! ancak ilaçlar kontrol altına alıyo tedavi etmiyo sizler de öyle portalda görüyorum herkes ilaç içiyo ama hala aynı ayrıca ilacı bırakınca da başa dönüyoruz ömrümüzün sonuna kadar çekcez böle yarı deli yarı manyak yaşıycaz !!! :cry:

ama yaşayacağız..yeri gelecek hiçkimsenin mutluluğu anlgılayamayacağı kadar algılayarak yeri gelecek kendini üzmekten korktuğu için üzülmeyi bile beceremeyen otomatiğe bağlamış insanlara nazaran dibine kadar üzülerek..gerektiği yerde değil hissettiği yerde ağlayan olarak..aslında ne şekilde olursa olsun gerçeğinden kaçmadan saklanmadan duygularını salıveren kesim olarak gerçek manada yaşayan biz olacağız..ve her cesaretin bir bedeli vardır..''umudunu kaybetme'' ya da ''sen böyle düşündüğün için böyle oluyor''zırvalıkları yerine umudu kendi şeffaf aynanda yakalayabilirsin..hissettiğin gibi yaşa.iyi ya da kötü ama hissettiğin gibi..şikayet etme hakkın var ama mutlu anların dibine vurma hakkında var..ve şunu çok iyi bil..senin ne yaşadığını hiçbirimiz bilmiyoruz..bu tür hastalıkları 3. kişilerin anlaması imkansızdır..atıp tutarlar seni suçlarlar falan..ama bil ki inan senin yerinde olsalardı geldiğin yere kadar bile gelmeyi beceremezlerdi..işte bu yüzden sen hastasın..özel bir gücün olduğu için diğerlerinden daha sağlam olduğun için..allah bu yükü senin taşıyabileceğine inandığı için..iyileşemiyorsun sistem bunu aslında umursamadığı için..herkesin yaşadıkları farklıdır.aynı hastalığı bir başkası yense bile sen ya da ben yenemeyebiliriz..çünkü bu psikolojik bir durum..yaşam koşulları farklıdır doktor seçimi farklıdır aile yaklaşımı farklıdır kişinin özgüven promili farklıdır falan falan..yenemesekte şikayet etmeye devam ettiğimiz sürece hala bir umut vardır.kabullenmek ya da iyiyim deyip hastalığı unutmaya çalışmak hatta onunla dost olmak bence sondan bir önceki adımdır..(bence :lol: )

yorumun çok hoşuma gitti özellikle de başkalrı hastalansaydı geldiğin yere gelemezdi ALLAH sana güç veriyor düşüncen ve bazıları hastalığı yendiği halde sen neden yenemiyorsun düşüncen çok doğru ve hoşuma gitti halecim

daha çok küçüksün destiny89 umudunu kaybetme

bende yabyim 6 sene önce gördüm tedavi o zamandan bu zamana çok şey başardım ve başarıcam hiç kimse mükemmel değildir bunu unutma herkesin hataları var hatasız kul olmaz bence en kısa zamanda doktorunla konuş bu düşüncelerini ona anlat benim sana tavsiyem karamsarlığı bırak hastalığınla bu kadar meşgul olma başka şeyler düşün ve yeni hobiler edin sana kimse asla iyileşmiyeceksin demiyemez her hastalıkta olduğu gibi psikolojik rahatsızlıklardada moral çok önemlidir bende ilaç içmek istemiyorum ama hastalığımın başka tedavisi yok terapi +ilaç şartsa ne gerekiyorsa yapıcam bu hastalığın beni yenmesine hayatımı zindana çevirmesine izin vermiyecem ben kendimi ve sıkıntılarımı biliyorum şuanda tek yapmam gereken bunları zamanla aşmasını öğrenmek doktorumda çoğu kişininde dediği gibi benim pek fazla büyütülecek bişeyim yok doktorumun dediği kadarıyla bazı hastalara hiçbişey yapımıyorlarmış hemen ruh halini değiştir ve umudunu kaybetme böyle giderse sana kimse yardım edemez

Re: hiçbirimiz iyileşemiycez bu hastalıklara alışın

bu çok doğru yıllardır çekiyorum bi değişiklik yok! ancak ilaçlar kontrol altına alıyo tedavi etmiyo sizler de öyle portalda görüyorum herkes ilaç içiyo ama hala aynı ayrıca ilacı bırakınca da başa dönüyoruz ömrümüzün sonuna kadar çekcez böle yarı deli yarı manyak yaşıycaz !!! :cry:

ama yaşayacağız..yeri gelecek hiçkimsenin mutluluğu anlgılayamayacağı kadar algılayarak yeri gelecek kendini üzmekten korktuğu için üzülmeyi bile beceremeyen otomatiğe bağlamış insanlara nazaran dibine kadar üzülerek..gerektiği yerde değil hissettiği yerde ağlayan olarak..aslında ne şekilde olursa olsun gerçeğinden kaçmadan saklanmadan duygularını salıveren kesim olarak gerçek manada yaşayan biz olacağız..ve her cesaretin bir bedeli vardır..''umudunu kaybetme'' ya da ''sen böyle düşündüğün için böyle oluyor''zırvalıkları yerine umudu kendi şeffaf aynanda yakalayabilirsin..hissettiğin gibi yaşa.iyi ya da kötü ama hissettiğin gibi..şikayet etme hakkın var ama mutlu anların dibine vurma hakkında var..ve şunu çok iyi bil..senin ne yaşadığını hiçbirimiz bilmiyoruz..bu tür hastalıkları 3. kişilerin anlaması imkansızdır..atıp tutarlar seni suçlarlar falan..ama bil ki inan senin yerinde olsalardı geldiğin yere kadar bile gelmeyi beceremezlerdi..işte bu yüzden sen hastasın..özel bir gücün olduğu için diğerlerinden daha sağlam olduğun için..allah bu yükü senin taşıyabileceğine inandığı için..iyileşemiyorsun sistem bunu aslında umursamadığı için..herkesin yaşadıkları farklıdır.aynı hastalığı bir başkası yense bile sen ya da ben yenemeyebiliriz..çünkü bu psikolojik bir durum..yaşam koşulları farklıdır doktor seçimi farklıdır aile yaklaşımı farklıdır kişinin özgüven promili farklıdır falan falan..yenemesekte şikayet etmeye devam ettiğimiz sürece hala bir umut vardır.kabullenmek ya da iyiyim deyip hastalığı unutmaya çalışmak hatta onunla dost olmak bence sondan bir önceki adımdır..(bence :lol: )

İşte sizi iyileştirecek olan bakış açısı bu. Arkadaşımız yazısında okuyana "umudunu kaybetme" demek yerine okuyana direkt olarak umut aşılamayı başarmış. Sorunlarınızı sorun etmeyin dememiş, sorunlarınızı sorun etmemeyi öğretmiş.

Arkadaşlar yaşadığınız sorunların çözümü bu bakış açısında saklı.

[Misafir]

Re: hiçbirimiz iyileşemiycez bu hastalıklara alışın

bu çok doğru yıllardır çekiyorum bi değişiklik yok! ancak ilaçlar kontrol altına alıyo tedavi etmiyo sizler de öyle portalda görüyorum herkes ilaç içiyo ama hala aynı ayrıca ilacı bırakınca da başa dönüyoruz ömrümüzün sonuna kadar çekcez böle yarı deli yarı manyak yaşıycaz !!! :cry:

ama yaşayacağız..yeri gelecek hiçkimsenin mutluluğu anlgılayamayacağı kadar algılayarak yeri gelecek kendini üzmekten korktuğu için üzülmeyi bile beceremeyen otomatiğe bağlamış insanlara nazaran dibine kadar üzülerek..gerektiği yerde değil hissettiği yerde ağlayan olarak..aslında ne şekilde olursa olsun gerçeğinden kaçmadan saklanmadan duygularını salıveren kesim olarak gerçek manada yaşayan biz olacağız..ve her cesaretin bir bedeli vardır..''umudunu kaybetme'' ya da ''sen böyle düşündüğün için böyle oluyor''zırvalıkları yerine umudu kendi şeffaf aynanda yakalayabilirsin..hissettiğin gibi yaşa.iyi ya da kötü ama hissettiğin gibi..şikayet etme hakkın var ama mutlu anların dibine vurma hakkında var..ve şunu çok iyi bil..senin ne yaşadığını hiçbirimiz bilmiyoruz..bu tür hastalıkları 3. kişilerin anlaması imkansızdır..atıp tutarlar seni suçlarlar falan..ama bil ki inan senin yerinde olsalardı geldiğin yere kadar bile gelmeyi beceremezlerdi..işte bu yüzden sen hastasın..özel bir gücün olduğu için diğerlerinden daha sağlam olduğun için..allah bu yükü senin taşıyabileceğine inandığı için..iyileşemiyorsun sistem bunu aslında umursamadığı için..herkesin yaşadıkları farklıdır.aynı hastalığı bir başkası yense bile sen ya da ben yenemeyebiliriz..çünkü bu psikolojik bir durum..yaşam koşulları farklıdır doktor seçimi farklıdır aile yaklaşımı farklıdır kişinin özgüven promili farklıdır falan falan..yenemesekte şikayet etmeye devam ettiğimiz sürece hala bir umut vardır.kabullenmek ya da iyiyim deyip hastalığı unutmaya çalışmak hatta onunla dost olmak bence sondan bir önceki adımdır..(bence :lol: )

İşte sizi iyileştirecek olan bakış açısı bu. Arkadaşımız yazısında okuyana "umudunu kaybetme" demek yerine okuyana direkt olarak umut aşılamayı başarmış. Sorunlarınızı sorun etmeyin dememiş, sorunlarınızı sorun etmemeyi öğretmiş.

Arkadaşlar yaşadığınız sorunların çözümü bu bakış açısında saklı.

evet ben de o yorumu çok beğendim zaten üstte de yazdım

[Misafir]

başka fikri olan :?:

[enyax]

İyi olacağına inanmayan bir insanın iyileşmesini beklemek zaten bir saçmalık

[Umut34]

hiçbirimiz iyileşemiyecez bu hastalıklara alışın başlığı Hk

Merhaba Destiny89

Size göndereceğim cevabım sadece başlıkta yazdığınız “hiçbirimiz iyileşemiyecez bu hastalıklara alışın” cümlesine aittir.

Sizin bu hastalıklar dedikleriniz arasında tedaviyle veya tedavisiz olarak bir süre sonra iyileşenleri bulunduğu gibi, ancak devamlı ilaçlarını kullanarak kendimizi iyi hissetmemizi sağlayanlar da mevcuttur. Birde üçüncü gruptaki hastalıklar vardırki mesela unipolar depresyon, ve çeşitli anksiyete bozuklukları gibi. Bu hastalıklardan sadece ilaçla iyileşmeyi beklemek bir nevi tembel işi ve eksiktir.İster ilaçlar yanı sıra olsun ister olmasın, bu hastalıklardan düşünce gücümüzü kullanarak iyileşmemiz mümküdür.

Düşünce gücü nedir?

Eninde sonunda iyileşebileceğimizi düşünmemizdir. Yani iyileşebileceğimiz umudunu kaybetmemektir. Bu tip hastalıklarda kendimizi iyileşebileceğimize inandırmamızın, iyileştirici gücü yabana atılmıyacak derecede iyi neticeler doğurabilir. Yeterki bu inancımızı kayıp etmeyelim.
Düşünce gücü, meseleye nasıl baktığımızla ilgilidir. Meseleye nasıl bakarsak öyle görürüz.

Düşünce gücümüzden nasıl faydalanarak iyileşebiliriz?

Meseleye, yani hastalığımıza negatif yerine positif olarak bakarak hastalığımızın iyileşmesini devamlı olarak arzu ederek ve inanarak.
Bu arzumuz bir süre sonra bilinç altımıza yerleşir. Bilinç altımız biz farkında olmasakta arzumuzu yerine getirmek için beyindeki gereken yerlere, hatta beynimize nörotransmitter sağlamasında rolü olacak diğer organlara, bu bozukluğu tamir etmeleri için gereken komut sinyallerini gönderir. Neticede iyileşebilmemize büyük yardımı olur.

Başka ne yapmalıyız?

Daha az mükemmelliyetçi olmalıyız, ya hep ya hiç düşüncesinden vaz geçmeliyiz. Gelecek hakkında Destiny’in başlığında söylediği gibi falcılık yapmamalıyız. Dünü kafaya takmamaya, yarını kafaya takmamaya, bu günü yaşamaya çalışmalıyız.

Kaynak: Kendime uygulamaya çalıştığım çoğunlukla inanmakta olduğum şahsi görüşümden ibarettir. Kliniksel değer taşıyamıyabilir.

Netice: Destiny açtığı başlıkta kendi inancını belirti, şimdide bu yorumumla açtığı başlıkla ilgili olarak kendi inancımı belirttim. Her ikimizinde inançları doğru veya yanlış olabilir. Soracak olursanız, kendi inancımın doğruluğuna daha fazla inandığımı belirtmek isterim. Mamafi Destiny’in başlığındaki sadece “bu hastalıklara alışın” sözünün doğruluğuna inanmaktayım. Hiçbirimiz iyileşemiyecez sözüne ise inanmamaktayım, inanmakta istememekteyim. Sizlerin ve Destiny’in de inanmamasını istemekte, ve dilemekteyim.

Allah psikiyatrik hastalıkları yaşamakta olan hepimize şifa versin.

Hoşça kalın, U34

Not: Burada yazdıklarım doktora danışmanın yerine geçemez.

[sofa]

başka fikri olan :?:

Fikrimi değil, başıma geleni söyleyeceğim...
Ben iyileştim. Kurtuldum. O zamanlar biri söylese asla inanmazdım ama eskisinden daha iyiyim. Hastalık beni değiştirdi ilaç tedavisi ve terapiyle hastalanmadan öncekinden daha mutlu bir insanım şimdi. Öldürmeyen şey güçlendirdi.
Okb teşhisi almadım ama benim de her türden takıntılarım had safhadaydı. Sosyal takıntılar bir yana, ölüm takıntısı, zarar görme takıntısı, sevdiklerini kaybetme...
Benimki anksiyeteyle seyreden, çok şiddetli bir depresyondu. Majör depresyon. Şimdi doktoruma, aileme ve Allaha şükür çok iyiyim...

[anadoluyakasi]

başka fikri olan :?:

Şimdi doktoruma, aileme ve Allaha şükür çok iyiyim...

Önce Allah'a şükretmelisin.. Geçmiş olsun..

[srkiln]

kendi iyileşmek istemiyor yada inanmıyor burda karamsarlık yapıyor
%50 akıllı %50deli

[Misafir]

.....................

[Misafir]

.................

kim hayattan zevk almadan kendine kızarak küserek kaçarak yaşamayı kendi seçer?

Bilmiyorum konuyla ne kadar bağlantılı ama, aslında melankoliyi seven tipler olabiliyor.

[sofa]

başka fikri olan :?:

Şimdi doktoruma, aileme ve Allaha şükür çok iyiyim...

Önce Allah'a şükretmelisin.. Geçmiş olsun..

Teşekkürler

Ben en önemlisini en son yazmayı tercih etmiştim. aynı fikirdeyim yani...

Önce Allaha, sonra aileme (onların desteği ve sabrı çok çok önemliydi ) ve doktoruma borçluyum.

en son da kendime tabiki. benim iyileşme çabam olmasa Allah bana ne kadar yardım ederdi bilemiyorum...İstek çok önemli.

Kaç kere deneyip deneyip umutsuzluğa düştüm, olmayacak dedim, içimde yaşadıklarımı bir Allah bilir bir de doktorum. Ailem dahi tam olarak anlayamadı hissetiklerimi. Herkese acil şifa diliyorum. Yılmayın, mücadele edin. Bu bir süreç bunu böyle düşünün. Benim de o dönem kimseye inanasım gelmiyordu. anlıyorum o yüzden. ama geçecek.