Çocukluğunda dayak yemeyen var mı?

[Epica]

şimdinin 25-35 yaş gurubu insanlarda merakımı cezbediyor.
dayak yemiyen,en azından dayakla korkutulmayan varmı.
yada tek fiske tokata marus kalmamış biri.
bu konuda hiç istatistik gördünüz mü?
bir araştırma konusu hiç varmı?
neden yok biliyormusunuz?
gerek bile duymuyolar,çünki oran çok az.
söz konusu anne baba da olmayabilir,abla yada abide olabilir.
Psikolojik tedavi araştırmaları yapılıyor.
bunun yerine şiddeti önleseler bence sorun çözülür.

[maviyesil]

Ben çocukken şiddet gördüğümü hatırlamıyorum . Sorunlarımın sebebi başka yerde

[Epica]

maviyeşil buna cok sevindim ama sor bakalım,anne baban hiç marus kalmışmı şiddete.
şiddet deyincede illaki dayak olması şart değil.
çeşitli bahanelerle korkutulmuşlar mı?
yaramazlık yapmasınlar diye.
bu konu psikolojinin temel olgusu bence.

[maviyesil]

Fazla bilmiyorum ama sanırım onlar da fiziksel şiddet pek görmemişler . Daha fazlasını da pek bilmiyorum.

[Epica]

elbette olmalı da zaten.
zaten ailesinin şiddet ile alakası olmayalar normal şartlarda olması gereken şey zaten.
malesef benim araştırmama göre babaannemin annesi bile yüz yıl evvel şiddete maruz kalmış.

[AYSECULLL]

hiç şiddet görmedim bu zamana kadar.
annem babasını küçük yaşta kaybetmiş anneannemde babasız çocuk büyütmenin hassasiyetiyle sanırım dayakla terbiye etmeyi denememiş. o yüzden annemde bana ve kardeşime şiddet uygulamadı. babam çok dayak yemiş dedemden hep anlatır yararlı olmadığını anlamış olsa gerekki bize bir tokat dahi atmadı.
yani çocukluğunda şiddet gören bir babanın ve görmeyen annenin çocuğuyum. demekki insan ne yaşarsa yaşasın doğru olanı alıp uygulayabiliyor.

[oslemm]

bız kardesımle kuccukken cok kavga ederdık annemde bızı doverdı.ama ben bunun sorun oldugunu dusunmuyorum.yaramzlık yaparsın dayak yersın cok kuçuk yasta yenılen dayagın hatta faydalı olabılecegını bıle dusunebılrım.bu da benım gorusum saygı duymak lazım

Bana göre çocukken gereğinden fazla şiddet görmüş insanlarda, anksiyete, sosyal fobi ve çekingen kişilik bozukluğu görülme olasılığı çok yüksek.

Hatta şiddeti bir kenara koyarsak, korkutulmuş olması yada baskı kurulmuş olması bile yeter. Zira direkt olarak kişinin kendine olan güvenini etkileyen etkenler bunlar. Özgüvenin eksik olduğu bir bünyede de akıl sağlığı kötüye gider. Psikolojik sorunlar boy gösterir.

[oslemm]

bu arada belırteyım arkadaslar belkı yanlıs anlayan olabılır ben sıdet falan o tarz seylerden bahsetmedım sadece bıldıgımız normal yaramazlık dayagından bahsettım..ondan zarar gelmez dıye dusunuyorum..

[Misafir]

ben ebeveynlerimden değilde arkadaşlarımın ebeveynlerinden dayak yedim..bir keresinde deli bir kadın evin etrafında 4 tur attırdı bana..o yakalayamadı gerçi..benim de yapmadığım kalmıyordu..bela çocuk gibi birşeydim..kimbilir hatırlayamadığım bir travmam vardır belkide..ama kafa üstü düşmüşlüğüm çoktur..o zaman kırılmış olabilir..belki de seratonin dengem bozulmuştur..kimbilir :roll:

[emirsen]

Küçükken babam bana bir erişkine atsanız sarsacak kuvvette bir tokat atmıştı alkolüyken. Onu bu yüzden hiç affetmedim ve aynı evde yaşamamıza rağmen konuştuklarımız günde 3 cümleyi geçmez. Bunun yanında sosyal fobimle savaşıyorum. Arada bağlantının olabileceğini düşünüyoprum.

" Hadi evladım sen bunu yapabilirsin." denileceği yerde " O öylemi olur gerizekalı." deyip çocuğun kafasına vurursan, soyal fobik de olur, intihar da eder, psikopat da, olur gerizekalıda olur, baba düşmanı da olur.

[eflin]

tabiki dayak oldu çocukken, annem daha sinirliydi babam sakin babam hiç vurmadı
belkide annemin bu hareketi benim çocuğuma nasıl davranmam gerektiğini öğretti çünki hep derdim ben çocuğuma vurmayacağım die
nedenine gelince büyük bir insan size vurunca o minik beden nasıl acıyor düşünün
peki siz o acıyı kendinizden zayıf Birine uygularmısınız HAYIR
Çocuğumun canının yanmasına dayanamam ALLAH KORUSUN !!!

[oslemm]

bız kardesımle kuccukken cok kavga ederdık annemde bızı doverdı.ama ben bunun sorun oldugunu dusunmuyorum.yaramzlık yaparsın dayak yersın cok kuçuk yasta yenılen dayagın hatta faydalı olabılecegını bıle dusunebılrım.bu da benım gorusum saygı duymak lazım

sevgili özlem.. dayak, şiddet eğitimin hiç bir safhasında doğru değildir.. Saygı duyabileceğim bir düşünce değil bu ve sebebi her ne olursa olsun, şiddet gören bir çocuğun muhakkak bilinci buna bir şekilde tepki gösterecektir.. fark edersiniz yada etmezsiniz ama dayakla eğitilme yoluna giden her bireyin muhakkak yaşamda bir noktada sorunu olacaktır.
Şiddet göre bir çocuğun maruz kaldığı bu tacizin bedelini ise maalesef önce anne-babanın kendi, sonra çocuk sonra o çocuğun nesli ve sonra bir toplum ödüyor.. düşünülenden daha geniş bir paradox bu.. lütfen duyarlı olalım.

valla kızını dovmeyen dızını dovermıs.benımde kızım var..bı yanlıs yapsın poposuna poposuna vururum.daha sonrakı yazımı okuduysanız orada belırttım sıddete karsıyım fakat ufak dokunuslarla terbıye etmesını bılırım..tekrar belırteyım bu da bır gorustur.sız saygı duymasanız da bu benım fıkrımı degıstırmeyecektır..sızın yanlısınız benım doğrum olabılır..

Bırakın dayak atmayı, bağırmak bile şiddettir. Dayak atmak veya bağırmak küçük çocukta izler bırakır.

Biz annebabaların çocuklara yaptığımız her hareketimizin aynısı bize geri dönüyor bunu unutmayalım.

oslemm "bildiğimiz normal yaramazlık dayağı" demişsin, çok şaşırdım hafifçe vurmak normal midir?

Hafifçe vurmak ta vurmaktır, o da dayaktır ve iz bırakır. Çocuklarımızla yaptığı yanlış şeyler için konuşma yolunu seçmeliyiz, bıkmadan usanmadan. Zor bir yoldur, kabul ediyorum ama en sağlıklı yol budur. Annebaba olmayı seçtiğimize göre bu zor yolu da seçmeliyiz.

[oslemm]

ılksen ve ıyımser..

bende takıntı rahatsızlıgı var.doğru bıldıgım ve ınandıgım bıseyın uzerıne bırı yorum yaptıgı zaman saygı duyarım.ıkıncıye tekrar dırettıgı zaman cok sınırlenırım ve daha cok ınadına tartısırım yanı karsımdakı kısının ıkıncıye tekrar bana dıretmemesı lazım.o da snın gorusun deyıp susması lazım bu da bı hastalık ıste..

ama ıkınızde oyle guzel ve tatlı konusmussunuzkı sınırlenemedım bıle.durumu cok da guzel mantıklı anlatmıssınız.sımdı bu sıteye uye oldugum ıçın daha da bı mutlu oldum.artık kızmın poposuna da vurmucam

bu arada tatlı dıl yılanı delıgınden cıkarır atasozu de doğrulanmıs oluyo..herkes boyle olsa da canımı yese..