Allah'ım böyle bir eziyet olamaz. Sanki kurbanlık koyun misali kesileceğimi bekleyen bir ruh halindeyim.
Sunum yapacam birazdan.. ve nefesim kesiliyor resmen. Kendimi bunu düşünmekten alıkoyamıyorum. Bildiğim şeyler anlatacaklarım ve de bilgi amaçlı sunum yapıyorum yani karşımda beni zorlayacak kişilerin bulunduğu bir sunum tarzı değil.
Nasıl aşılır bu? Belli ki ben önümdeki tüm iş hayatım boyunca sunum yapacam insanlara.. Bunu yenmen, sunumdan hiç korkmamam, bu endişeli durumu yaşamamam gerekiyor!
Yardımcı olur musunuz?
Sunum yapacam birazdan.. ve nefesim kesiliyor resmen. Kendimi bunu düşünmekten alıkoyamıyorum. Bildiğim şeyler anlatacaklarım ve de bilgi amaçlı sunum yapıyorum yani karşımda beni zorlayacak kişilerin bulunduğu bir sunum tarzı değil.
Nasıl aşılır bu? Belli ki ben önümdeki tüm iş hayatım boyunca sunum yapacam insanlara.. Bunu yenmen, sunumdan hiç korkmamam, bu endişeli durumu yaşamamam gerekiyor!
Yardımcı olur musunuz?

Sunum anında o stresli durum azalıyor ama gelgelelim yine de insanı kendisinden alıyor sunum anı: sanki gözüme perde iniyor ve ben ağzımdan ne çıktığını bilmediğim şeyler anlatıyorum. Ama sanırım başarılı anlattım ki üst kademedeki bir dinleyici bu projenin dergilerde yayınlanıp herkese ulaştırılması gerek diye fikrini beyan etti.
Yorum