Duyuru

Collapse
No announcement yet.

Yardım !

Collapse
X
  • Filtrele
  • Zaman
  • Göster
Clear All
new posts

  • Yardım !

    Merhaba herkeze

    Depresyon ile mücadele ediyorum 4 aydır. depresif hallerim kalktı ama şu düşünceler gitmedi . gün içerisinde mutluyum ama düşünceler geldiğnde atak gelio :th_dead:
    Bu aralar kendimi çok ilginç hissediyorum bi bakarsanız sevinirim arkadaşlar !
    kendi içimdeki ruh kavramını ele almış ince ince onu sorguluyorum ama biraz depresif düşünceler ile birlikte. içimden bakan bu benlik kim ? veya neden bu beden niye ben . neden karşımdaki insan diilde ben niye bunları ben yaşıyorum . bu herkezdemi öle veya değilmi diye bi kaygı hemen ardından bi heyecan korku.
    19 yıllık hayatımdaki bi gerçeği bulmuşcasına bi endişe kendimi farklı hissediyorum yanlız herkezden üstün. bi anlam bulamıyorum buna.sanki HEPBEN !!karşmdakide ben oda ben böle saçma bi süreç geçiriyorum sürekli atak geçiriyorum kafam taş gibi , moralim sıfır oluyor.doktoruma anlatmam gereken birşey ama çekiniyorum saçma bulduğm için sizin yorumunuzu almak istedim öncelikle. bu şizofreniye giden bi yolmu :/

  • #2
    sanmıyorum izofreni ile alakalı oldugunu ama fikriolan arkadaşlar yardımcı olacaktır.. geçmiş olsunn

    Yorum


    • #3
      Öyle bakalım gidicem anlatıcam sizlerden de bi yorum bekliyorum ama içim içimi yiyiyor

      Yorum


      • #4
        bence her duygu ve düşünce olağandır. ama bunları abartıyorsanız o zaman patolojik oluyor.

        benlik duygusu daha çok küçükken kazandığımız bir duygu. yani çok alışık olduğumuz fazla olağan bir şey. ama bazen böyle hep bildiğimiz ama üzerinde düşünmediğimiz gerçekleri farketmek şaşırtıcı olur. dünyanın yuvarlak oluşu, şu an güneşin etrafında dönüyor olduğumuz vs. sıradan ama üzerinde düşününce ilginç olan şeyler. mesela bu anlamda en tuhafı bence zaman kavramı. neyse, bir kez aklına gelince benlik de bunlar gibi ilginçleşiyor, ya da biz ilginçliğini yeni farkediyoruz. ben de bazen sınıfta herkesle otururken düşünürdüm, şu an sınıfta birisi sınavdan kalmış ona üzgün, birisi yüksek puan almış sevinçli, birisi yeni aşık olmuş kalbinde çiçekler açıyor, birisi sonbaharı yaşıyor, birisi bu ay nasıl geçineceğini düşünüyor, birisi arabamı servise götüreyim diyor vs. sonuçta bütüne bakacak olursak o sınıfta yaşananlar bunlar, bunu x kişisi yaşamış y kişisi yaşamış bir önemi yok yukardan bakan için. ben ayrılık hüznü içinde de olabilirim şu an yeni aşk heyecanı içinde de, x de olabilirim y de, kim demiş benim o sırada "benim" yaşadıklarımı yaşadığımı?

        geçmişte bi anlık düşündüğüm bir şeydi, yazınca patolojik vaka gibi görünüyor. ama bu bana zarar vermiş bir düşünce değil, öyle bir düşünce işte! esasen her düşüncemizi didik didik edip bu normal mi, ben niye bunu düşündüm şimdi diye kafa yormak patolojik bence. öyle düşündük, öyle hissediyoruz çünkü insanız!

        Yorum


        • #5
          Orjinal yazı sahibi: fincan View Post
          bence her duygu ve düşünce olağandır. ama bunları abartıyorsanız o zaman patolojik oluyor.

          esasen her düşüncemizi didik didik edip bu normal mi, ben niye bunu düşündüm şimdi diye kafa yormak patolojik bence. öyle düşündük, öyle hissediyoruz çünkü insanız!
          arkadaşımız güzel ifade etmiş.
          bir sürü düşünce gelir ve gider. çünkü insanız...

          Yorum


          • #6
            Orjinal yazı sahibi: fincan View Post
            bence her duygu ve düşünce olağandır. ama bunları abartıyorsanız o zaman patolojik oluyor.

            benlik duygusu daha çok küçükken kazandığımız bir duygu. yani çok alışık olduğumuz fazla olağan bir şey. ama bazen böyle hep bildiğimiz ama üzerinde düşünmediğimiz gerçekleri farketmek şaşırtıcı olur. dünyanın yuvarlak oluşu, şu an güneşin etrafında dönüyor olduğumuz vs. sıradan ama üzerinde düşününce ilginç olan şeyler. mesela bu anlamda en tuhafı bence zaman kavramı. neyse, bir kez aklına gelince benlik de bunlar gibi ilginçleşiyor, ya da biz ilginçliğini yeni farkediyoruz. ben de bazen sınıfta herkesle otururken düşünürdüm, şu an sınıfta birisi sınavdan kalmış ona üzgün, birisi yüksek puan almış sevinçli, birisi yeni aşık olmuş kalbinde çiçekler açıyor, birisi sonbaharı yaşıyor, birisi bu ay nasıl geçineceğini düşünüyor, birisi arabamı servise götüreyim diyor vs. sonuçta bütüne bakacak olursak o sınıfta yaşananlar bunlar, bunu x kişisi yaşamış y kişisi yaşamış bir önemi yok yukardan bakan için. ben ayrılık hüznü içinde de olabilirim şu an yeni aşk heyecanı içinde de, x de olabilirim y de, kim demiş benim o sırada "benim" yaşadıklarımı yaşadığımı?

            geçmişte bi anlık düşündüğüm bir şeydi, yazınca patolojik vaka gibi görünüyor. ama bu bana zarar vermiş bir düşünce değil, öyle bir düşünce işte! esasen her düşüncemizi didik didik edip bu normal mi, ben niye bunu düşündüm şimdi diye kafa yormak patolojik bence. öyle düşündük, öyle hissediyoruz çünkü insanız!
            yorumun için çok teşşekür ederim dostum. içimi büyük bi şekilde rahatlattın desem evet biz insanız aklımıza bir çok şey gelir ve gider 4 boyutlu düşünebilme yeteniğimizden kaynaklanan sorunlar oluyor. EGO denen canavar bizi geçmiş ve geleceğe sürekli götürerek üzer veya mutlu eder durmadan birşeyler düşünür birde işin içine depresyon girince isteristemez düşündüklerimizi sürekli olumsuz , çıkmaz , cevabı olmayan paradokslar bilinmeyen metafiziki sorular ile karşımıza çıkıyor. her ne kadar ego muzu yönlendirdiğimizi düşünsekde bazen kontrol bizde değil . Artık herşeyin farkındayım ama herşey beynimin içinde olup biten anlamsızlıklar hiç biri gerçekte olmuyor. bunlara inanıp inanmamak insanın elinde bu düşünceleri yakalayıp bunların hepsinin beynimin içinde oluşan düzensizlik sonucu olduğuna inanmam artık beni okadar rahatlatıyorki herşeyi unutorum resmen eski halime dönüyorum ego mu susturuyorum içimzde konuşan o içses artık olumlu olmaya başlıyor

            Yorum

            İşleniyor...
            X