Uzun süredir foruma giremedim. Çünkü çalışıyorum.
Bundan bizene diyebilirsiniz. Hatta bu kız niye geldi şimdi? Yine ortalık karışacak diye de düşünebilirsiniz.
Ne kürt sorununu açacağım , ne başkasını suçlayacağım birşeyler için.
Hayatın bir düzeninin olduğunu ögrendim. Herkes aynı anda herşeyi elde edemiyormuş.
Kendimi geçtim ; 5 yaşındaki bir çocuk krallar gibi yaşarken , digerinin bir şeker alacak parası bile yok.
İçimi acıtıyor tüm bunlar. Bunların hepsi haksızlık.. Adalet yok bunun hiçbiryerinde..
-
Bir akrabamızla küstük. Kendisi halam oluyor. Evlenince bazı olaylar oldu. Dışlamışlardı kendileri beni.
1 haftadır peşimden ayrılmıyor kendileri. Bir yakın davranmalar. Birşeyler ısmarlamalar. Ne yalan söyliyim şimdi?
O gelse yanıma.. Böyle yapsa.. Sevinirim derdim.. Çünkü herşeye ragmen o benim halam.. En yakınım..
Ama öyle olmadı. Elimden geldiğince ondan uzak durdum.. Annemi görmeliydiniz.. Gözleri gülüyordu..
Ben hiçbir zaman onun gibi olamadım. Hiçbir ihaneti , kötülüğü içime sindiremedim. Öfkem varsa saklamadım.
Duygularımı gizli yaşayan biri de olmadım. Sadece hep yalnız agladım. Kimse üzülmesin diye hıçkırıklarımı tuttum.
-
Bir arkadaşım demişti ki ; Eger Allah olsaydı , duyardı. Acı çektirmezdi o kadar bize. O kadar dua ettim duymadı diye.
Umursamamıştım. Ama şimdi görüyorum ki haklı. Eger Allah varsa bile iyi degil o.
Cuma günü 18 ime gireceğim. Ama bunun heyecanını bile yaşayamıyorum. Hatta o günün çok çabuk geçmesini istiyorum.
-
Bu sözlerim bir kabulleniş degil. Tam tersine bir direniş olacak.
Onca sene din egitimi aldım. Boşunaymış. Yaz tatillerimi boşuna kaplamış o egitimler.
Keşke onun yerine daha yararlı birşeyler yapabilseymişim..
Ömrümün 17 yılını bir hiç ugruna mı harcadım ben ?
Kaç gecedir ne kadar çok yalvardım , yakardım ALLAH 'ım diye!.. Duymadı beni.. Duyamadı..
Ya da yoktu zaten öyle biri ? hani hep iyiler kazanırdı ?
Masallarda yaşatılmışız , en azından ben öyle büyütülmüşüm. Kandırılmışım..
-
Birşey daha söylemek istiyorum.
Hani ihanet ediyorsunuz ya bazı insanlara ..
Küçük görüyorsunuz.. Ya da o kişi çıkarlarınıza uymuyor.. Bir şekilde bir neden buluyor ve o kişiyi hayatınızdan çıkarıyorsunuz..
Sonra birşey oluyor , geri dönüyorsunuz..
Zaman herşeyin ilacı diye bir söz söylemiş olabilirler ama ihanetin degil.
-
Halam olacak o şahsiyet ; ölüm korkusundan gelmiş yanıma.
Bu kadar da olmaz dedirtecek dereceden. Maalesef arada böyle korkunç insanlar oluyor.
Sevgili halacığımın kanser riski varmış. Kalıbımı basarım o korkudan geldi. Bir de agzıyla itiraf etti!
Kızmıyorum , alıştım. Sadece şaşırıyorum. Hala yüzsüz olabilmelerine.
Bundan bizene diyebilirsiniz. Hatta bu kız niye geldi şimdi? Yine ortalık karışacak diye de düşünebilirsiniz.
Ne kürt sorununu açacağım , ne başkasını suçlayacağım birşeyler için.
Hayatın bir düzeninin olduğunu ögrendim. Herkes aynı anda herşeyi elde edemiyormuş.
Kendimi geçtim ; 5 yaşındaki bir çocuk krallar gibi yaşarken , digerinin bir şeker alacak parası bile yok.
İçimi acıtıyor tüm bunlar. Bunların hepsi haksızlık.. Adalet yok bunun hiçbiryerinde..
-
Bir akrabamızla küstük. Kendisi halam oluyor. Evlenince bazı olaylar oldu. Dışlamışlardı kendileri beni.
1 haftadır peşimden ayrılmıyor kendileri. Bir yakın davranmalar. Birşeyler ısmarlamalar. Ne yalan söyliyim şimdi?
O gelse yanıma.. Böyle yapsa.. Sevinirim derdim.. Çünkü herşeye ragmen o benim halam.. En yakınım..
Ama öyle olmadı. Elimden geldiğince ondan uzak durdum.. Annemi görmeliydiniz.. Gözleri gülüyordu..
Ben hiçbir zaman onun gibi olamadım. Hiçbir ihaneti , kötülüğü içime sindiremedim. Öfkem varsa saklamadım.
Duygularımı gizli yaşayan biri de olmadım. Sadece hep yalnız agladım. Kimse üzülmesin diye hıçkırıklarımı tuttum.
-
Bir arkadaşım demişti ki ; Eger Allah olsaydı , duyardı. Acı çektirmezdi o kadar bize. O kadar dua ettim duymadı diye.
Umursamamıştım. Ama şimdi görüyorum ki haklı. Eger Allah varsa bile iyi degil o.
Cuma günü 18 ime gireceğim. Ama bunun heyecanını bile yaşayamıyorum. Hatta o günün çok çabuk geçmesini istiyorum.
-
Bu sözlerim bir kabulleniş degil. Tam tersine bir direniş olacak.
Onca sene din egitimi aldım. Boşunaymış. Yaz tatillerimi boşuna kaplamış o egitimler.
Keşke onun yerine daha yararlı birşeyler yapabilseymişim..
Ömrümün 17 yılını bir hiç ugruna mı harcadım ben ?
Kaç gecedir ne kadar çok yalvardım , yakardım ALLAH 'ım diye!.. Duymadı beni.. Duyamadı..
Ya da yoktu zaten öyle biri ? hani hep iyiler kazanırdı ?
Masallarda yaşatılmışız , en azından ben öyle büyütülmüşüm. Kandırılmışım..
-
Birşey daha söylemek istiyorum.
Hani ihanet ediyorsunuz ya bazı insanlara ..
Küçük görüyorsunuz.. Ya da o kişi çıkarlarınıza uymuyor.. Bir şekilde bir neden buluyor ve o kişiyi hayatınızdan çıkarıyorsunuz..
Sonra birşey oluyor , geri dönüyorsunuz..
Zaman herşeyin ilacı diye bir söz söylemiş olabilirler ama ihanetin degil.
-
Halam olacak o şahsiyet ; ölüm korkusundan gelmiş yanıma.
Bu kadar da olmaz dedirtecek dereceden. Maalesef arada böyle korkunç insanlar oluyor.
Sevgili halacığımın kanser riski varmış. Kalıbımı basarım o korkudan geldi. Bir de agzıyla itiraf etti!
Kızmıyorum , alıştım. Sadece şaşırıyorum. Hala yüzsüz olabilmelerine.


benim de,senin gibi bir dönem hem insan adaleti hem de Allah'ın adaleti hakkında kafamda soru işaretleri oluşmuştu..
Yorum