bu durumun bir adı varmı?

[littleclumsygirl]

ben insanlarla konuşurken çok çekiniyorum artık,daha önceden insanlarla konuşurken yine çekinirdim ama bir süre sonra herkesle iletişimim çok iyi olurdu.ama şimdi kendimi ifade etmekte güçlük çekiyorum.yeni tanıştığım bütün insanlar bendeki yönetilebilirlik ve kırılganlık potansiyelini görüyorlar,ve yönetmeye çalışıyorlar.mesafeli olmaktan değil ama neden kaynaklandığını bilmiyorum bir aciz görüntüsü var üstümde.ben bile hissediyorum sanki kamburum bile çıktı gibi.gençlik filmlerindeki looser karakterler gibi hissediyorum kendimi.özgüvenim olması lazım çünkü herşeyim dört/dörtlük. sıkıntı yapmam gereken hiçbir mevzu yok.ama özgüvensizim.eskiden tanıdığım insanlarla çok iyi anlaşabiliyorum ama yeni insanlar tanıyınca muhakkak birşekilde kullanmaya çalışıyorlar beni,herkes birşeyler istiyor.üç-dört arkadaşım,ailem ve nişanlım haricinde kimse yok çevremde.olmasını da çok istemiyorum.ama özgüvenimi tekrar nasıl kazanabilirim? ne görünüş ne zeka ne maddi hiçbir problemim yok.ama tamamen özgüven eksikliğim var.insanlar beni tersleyecek ya da kıracak diye çok korkuyorum sanki.insanların yaptıklarını dediklerini çok fazla takıyorum...
offf!öyle işte. bu durumun adı ne,nasıl çözülür.psikiyatri demeyin lütfen bana gidemem.

[cesur_ol]

buna benzer konular açılmışdı onlarda bi bak istersen psikyatri demeyin gidemem demişsin ama burdan nasıl yardımcı olunurki en fazla derdinle dertleniriz o kadar ama buna çözüm isitiyorsan pskilog şart uzman şart geçmiş olsun allah şifa versin

[fincan]

ürolog'a mı git diyelim? tabi ki psikiyatriste gitmen lazım. aslında kendin çözebileceğin bi aşamada gibisin ama buraya sorduğuna göre kendin yapamayacaksın.

[littleclumsygirl]

ürolog'a mı git diyelim? tabi ki psikiyatriste gitmen lazım. aslında kendin çözebileceğin bi aşamada gibisin ama buraya sorduğuna göre kendin yapamayacaksın.

fazla düşünülmüş bayat espri. sevmem.
böyle bir cevap vererek bana yardımcı olmaya mı çalıştınız,yoksa zekanızı kanıtlamaya mı? niyetiniz ikisinden biriyse,başarısız oldunuz.kendim çözebileceğim bir aşamada olabilirim,ama canımı sıkan şeyi yazıp fikir almak sanırım hakkım değil mi? bu site bunun için var sanırım?
ayrıca sizin zihinsel problemlerinizi ürolog hallediyodur belki cidden bilemiycem,beyninizin konumu hakkında kesin bir hükme varamıyorum çünkü.

[bir dost]

İlaç kullanıyor musun?
Kullanıyorsan öyle bir durum olabilir belki. (tahminime göre)
İlaçların faydası dışında bazı yan etkileri olabiliyor.

[littleclumsygirl]

buna benzer konular açılmışdı onlarda bi bak istersen psikyatri demeyin gidemem demişsin ama burdan nasıl yardımcı olunurki en fazla derdinle dertleniriz o kadar ama buna çözüm isitiyorsan pskilog şart uzman şart geçmiş olsun allah şifa versin

inşallah şifa verir,bedensel problemlere insan alışıyor ama zihin çok başka.sürekli kılık değiştirip aynı hastalık başka başka hallerde gösteriyor kendini.gün içinde sebepsiz yere neşeli neşesiz bitkin tükenmiş sinirli duygusal olabiliyorum.kimse farketmese de sorunlarımın elle tutulur tarafı olmadığı için kendi kendime yaşıyorum."rahat batıyor" konumunda olmak istemiyorum.teşekkür ederim.

[littleclumsygirl]

İlaç kullanıyor musun?
Kullanıyorsan öyle bir durum olabilir belki. (tahminime göre)
İlaçların faydası dışında bazı yan etkileri olabiliyor.

yaklaşık yüz yıldır paxil kullanıyodum,ama baktımki gerçekten bağımlılık yapıyo ve eski tesirini göstermiyo bıraktım 2 aya yakındır. ilaç kullanmak istemiyorum artık.artık destek üniteler olmadan devam etmek istiyorum.herkes çokmutlu gibi,hayatları çok düzenli gibi.kimse ilaca ihtiyaç duymuyor yaşamak için çevremde,ben niye duymak zorunda olayım.elle tutulur problemlerim yok.herşeyim oldukça iyi durumda,anlamıyorum neden kaynaklandığını.kendimi o kadar değersiz hissediyorum ki biri bana gülümseyip günaydın dediğinde bile heyecanlanıyorum,çok utangaç,çok çekingen oldum.yaşım utangaç olmanın komik duracağı bir yaş.25 yaşındayım.kendimi ezik hissediyorum,ama nedenim yok.hiç yok.

[enerji528]

yaklaşık yüz yıldır paxil kullanıyodum,ama baktımki gerçekten bağımlılık yapıyo ve eski tesirini göstermiyo bıraktım 2 aya yakındır. ilaç kullanmak istemiyorum artık.artık destek üniteler olmadan devam etmek istiyorum.herkes çokmutlu gibi,hayatları çok düzenli gibi.kimse ilaca ihtiyaç duymuyor yaşamak için çevremde,ben niye duymak zorunda olayım.elle tutulur problemlerim yok.herşeyim oldukça iyi durumda,anlamıyorum neden kaynaklandığını.kendimi o kadar değersiz hissediyorum ki biri bana gülümseyip günaydın dediğinde bile heyecanlanıyorum,çok utangaç,çok çekingen oldum.yaşım utangaç olmanın komik duracağı bir yaş.25 yaşındayım.kendimi ezik hissediyorum,ama nedenim yok.hiç yok.

Bu yazında kendimi buldum ben de ilaç kullanmak istemiyorum ama olmuyor.... Depresyonda olmanın sebebini farkedemediysen bilinçaltıyla ilgili olabilir...

[boot16]

Arkadaşım bu birazda zamanla ilgili birşey simdi herkes öle eski dostluklar yeni dostluklardan bin kat daha iyi
Senin dedigin durum bendede var biraz eski arkadaş ortamında hiç birşey yok her şey oldugu gibi dogal ama 2 3 senelik
arkadaş ortamımda yani 2008 yılından buyana takıldıgım arkadaş ortamında senin dedigin durum etkin herkesde birbirini kullanma
birbirini ezme cabası var üstünlük cabası var üstündeki kırgınlıga gelince her sabah kalktıgında şükrediyormusun güne pozitif başlıyomusun bunlar cok önemli mesela yatagından kalktın gardrobnda güzel komik bi anının oldugu fotograf var diyelim onu gördün gülümsedin yeni bir güne şükrettin bunlar cok önemli şeyler..

[bir dost]

yaklaşık yüz yıldır paxil kullanıyodum,ama baktımki gerçekten bağımlılık yapıyo ve eski tesirini göstermiyo bıraktım 2 aya yakındır. ilaç kullanmak istemiyorum artık.artık destek üniteler olmadan devam etmek istiyorum.herkes çokmutlu gibi,hayatları çok düzenli gibi.kimse ilaca ihtiyaç duymuyor yaşamak için çevremde,ben niye duymak zorunda olayım.elle tutulur problemlerim yok.herşeyim oldukça iyi durumda,anlamıyorum neden kaynaklandığını.kendimi o kadar değersiz hissediyorum ki biri bana gülümseyip günaydın dediğinde bile heyecanlanıyorum,çok utangaç,çok çekingen oldum.yaşım utangaç olmanın komik duracağı bir yaş.25 yaşındayım.kendimi ezik hissediyorum,ama nedenim yok.hiç yok.

Çok bilirmiş gibi tavsiye vermek istemem.
Öylesine yazıyorum...

İlaç bırakmak akıllıca. Önce bunu cebe koyalım. Çünkü bırakılabiliyorsa ve çok gereklilik yoksa bırakmak iyidir denebilir. Güzel

Ama öte yandan sonrasını planlamak lazım yavaş yavaş.
Bilemiyorum, belki düşünceye yönelik, çekingenliği azaltmaya dönük belki terapiler ve çalışmalar

Veya belki bilinçaltına ve geçmişe dönük bazı çalışmalar yapılabilir belki.

Psikoterapi türü...

Tam bilemiyorum tabi


Bu arada çok çok gerekirse belki hafif bir ilaç belki kullanılabilir. Çok az rahatlatıcı bir türde. Tabi bunun kararını ben veremem

Aklıma bu tip şeyler geldi şimdilik

[Fönmakinası]

Sana kesin işe yarayacak şeyler söyliycem: saçının rengini değiştir , giyimini değiştir.Felsefi kitaplar oku ..Başkalarının düşüncelerini umursamamaya çalış , çünkü onlar senin düşüncelerin değil! Önemli olan sensin senin düşündüklerin.Hayattan bıktıysan aynı zamanda, insanları görme bile onların bir taştan farksız oldğunu anla.Odanda yalnız kaldığında yanında kim var bak, bir şeyler değişti mi hayatında bak.Yalnızsın ve geçmişin, başkalarının bir önemi yok!Odandan başka bir üşlkeye gitsen aniden o taktığın insanlar hayal olacak...Yani taktığına değmez....

[fincan]

fazla düşünülmüş bayat espri. sevmem.
böyle bir cevap vererek bana yardımcı olmaya mı çalıştınız,yoksa zekanızı kanıtlamaya mı? niyetiniz ikisinden biriyse,başarısız oldunuz.kendim çözebileceğim bir aşamada olabilirim,ama canımı sıkan şeyi yazıp fikir almak sanırım hakkım değil mi? bu site bunun için var sanırım?
ayrıca sizin zihinsel problemlerinizi ürolog hallediyodur belki cidden bilemiycem,beyninizin konumu hakkında kesin bir hükme varamıyorum çünkü.

ben seni anlıyorum, bu kadar saldırgan olmanı da dahil olmak üzere... psikiyatri demeyin sakın! die bi giriş yapman sorunlarını çözemeyeğin yönünde bi izlenim bıraktı bende. başkalarından fikir almanın da böyle şeylerde çözüm olacağını düşünmüyorum. bunları söyledim sadece alahalaa bi de savunma yapıyoz (: insanın sorununu kendisinin çözmesi "kendisinin" gözlemleriyle, "kendisinin" çıkardığı sonuçlarla, yorumlarla vs. olur. başkası sana çok doğru bir şey de söylese sen onu deneyimlemeden öğrenemezsin. hayat dersi alınmaz, yaşanılır. bence.

[littleclumsygirl]

insanlara çok değer vermek değil benim sorunum herkesi benden üstün görmek.aşağılık kompleksi denmesin çünkü kendime baktığımda,(ki başkaları baktığında da görülebilecek kadar belirli) dedim daha önce kompleks yapacak hiçbirşey yok hayatımda. zeka olarak da kaydadeğer,görünüş olarak da kaydadeğer,hiçbir sorunum yok görünürde.ama sorun şu herkesi iye üstün görüyorum,insanlar niye bendeki "tam anlamıyla yersiz" ezikliği farkediyorlar.ben ezik olmamak için gereken herşeye sahibim niye eziğim? insanlara bakıyorum hiçbirşeyleri yok,alelade okullarda alelade okumuş alelade görünüşte alelade insanlar,çok fazla zekası olduğunu düşünmediğim kişiler bile kendilerine güveniyorlar,hem de haddinden fazla.ben niye birileriyle konuşurken eziliyorum,sürekli bir heyecana kapılıyorum.lanet olası bir sosyal fobimi bilmiyorum.ama herkesin beni yönetmesi tehlikesiyle karşı karşıyayım.herkesin benden üstün olduğu hissi var içimde nedensiz.oysa içimde kesinlikle benim tanıdığım çoğunluktan daha üstün olduğumu biliyorum.bir öneriniz varmı insanlara kendimi ezdirmemek için?somut şeyler istyorum.değişiklik yapmamı söylyen arkadaşın önerisini ciddiye aldım teşekkür ederim.bu hafta saçımı boyatıcam kestiricem

[KASIRGA]

vallahi bu tip karakter yapısına sahip insanlar ruhsal çöküntülere yatkın olurlar.anlattılarınız anksiyete bozuklularının neden olduğu bir depresyon gibi.ikisi birlikte seyrediyor.sosyal anksiyete var.depresyon varçsadece bu anlattıklarınızdan bunları görebildim.ne zamandan beri bu duygulardasınız bilmiyorum.bir an önce doktora gidin.faydası olurmu bilmem ama bir an önce gidin.geç gitmekten daha iyidir erken gitmek.umarımda yazdığı ilaçların faydası olur.

[KASIRGA]

yahu bide bu anlatma üzerine teşiş koyma işi artık tarihe karışmadımı.ben belki kendimi tarif edemiyorum arkadaş hastayım zaten.teredütlüyüm.şöylemiyim böylemiyim bende bilmiyorum tam olarak ne hissettiğimi.zaten dinlemiyorsunuz yarım yamalak.çekersin beynin kimyasal haritasını.ne var ne yok görünmüyomu orda.yokmu öyle bir teknoloği?işin ucunda para kazanmak olunca ota boka herşeye çare olan teknoloji burada niye bukadar geri kalmış.neden hala psikolojik sorunlar varsayımlar üzerinden değerlendiriliyor.birleşik devletler ödeneğini füze kalkanlarına değilde bilimsel araştırmalara yatırsan zorunamı gider.niye kolay yoldan kan dökerek çıkar peşindesin.