Duyuru

Collapse
No announcement yet.

gittikçe sevgisiz biri olmak..

Collapse
X
  • Filtrele
  • Zaman
  • Göster
Clear All
new posts

  • gittikçe sevgisiz biri olmak..

    hayatım gittikçe donuklaşıyor.soğukluk tümüyle beni sarmış durumda kalbimi,suratımın ifadesini,konuşmalarımı,ses tonumu,bakışlarımı....artık o kadar sevgisizleşmeye başladım ki herkese her şeye karşı...daha küçücük yeğenimi bile sevemiyorum içimden gelmiyor.içimde sevgi yok ki ona da verebiliyim.sevgili olayına hic girmeyelim.kendimi kapattım bu işlere tamamen.zaten ne o kapıdan girmek isteyen var ne de o kapıyı zorlayan.
    gittikçe garipleşiyorum neden nedennnn!!neden cıvıl cıvıl neşe dolu bi günüm dahi olmuyo neden hissizleşiyorum artık...hayat böyle zor
    'hayatını bir vehme kurban etti.'

  • #2
    yaşadım...bi hayalim vardı onu gercekleştiremedim.ve hic istemediğim bi yerdeyim
    'hayatını bir vehme kurban etti.'

    Yorum


    • #3
      Orjinal yazı sahibi: latina View Post
      hayatım gittikçe donuklaşıyor.soğukluk tümüyle beni sarmış durumda kalbimi,suratımın ifadesini,konuşmalarımı,ses tonumu,bakışlarımı....artık o kadar sevgisizleşmeye başladım ki herkese her şeye karşı...daha küçücük yeğenimi bile sevemiyorum içimden gelmiyor.içimde sevgi yok ki ona da verebiliyim.sevgili olayına hic girmeyelim.kendimi kapattım bu işlere tamamen.zaten ne o kapıdan girmek isteyen var ne de o kapıyı zorlayan.
      gittikçe garipleşiyorum neden nedennnn!!neden cıvıl cıvıl neşe dolu bi günüm dahi olmuyo neden hissizleşiyorum artık...hayat böyle zor
      kendinle barışık değilsin belki, belki de çevrenden göremedin sevgiyi. belki olumsuzluklar sardı yaşantılarını ve herşeye küstürdüler seni. sevginin ilk kaynağı insanın kendisini sevmesidir. insan kendisi ile barışık oldu mu kendisine dair olanlarla barışır. insan barıştıkça huzursuz olmaz sevmeye ve sevilmeye fırsat bulur.
      ... ve ruhunun ilhamını dinledi insan. Sonuçlara razı olmak şartı ile istediğini seçmekte ve şeçtiğini yapmakta özgürsün....

      Yorum


      • #4
        'hayatını bir vehme kurban etti.' etme ... hayatının öncesi vardı bitti sonrası yolda daha gelmedi hayatının şimdisi için gayret göster... olaylar durumlar hep geçiçi bunu biliyorsun bir zamana bir mekana bir olaya takılıp kalmak hayatı ona endekslemek doğru bir şey değil değişken olan adı üstünde değişir zaman değişken sabit bir hal üzere yaşamıyoruz öyle olsak ben hep 20 li yaşlarda olmak isterdim, yaşadığımız olayda geçti bitti ne olursa olsun geçmişe tutunmak acılara tutunmak zamanın gerisine iter insanı ama zaman değişiyorsa bizde zamandan ileri bir değişim göstermeliyiz ki zamanı yakalayıp ilerisine geçebilelim... böyle yaparsan mutluluğu yakalarmısın bilinmez ama algını değiştirirsen ufkun açılır ayrıntıları fırsatları görmek mutluluk için sebepler yaratır...

        KuzuZade
        Derdest etti gönlümü serabınla gelen nazarın, n'ola ki aslına rücu etse suret-i nigarın..BeyZade
        BEYNİNİZİ değiştirin , HAYATINIZ değişsin... ( Dr. Daniel G. Amen )
        Psikiyatrik rahatsızlığı olan bu kitabı okusun etkili çözüm bulacaksınız. !

        Yorum


        • #5
          kardeşim bence biraz neşeli olmaya çalış.. hatta işe ilk önce dinlediğin müziklerden başla. bu dünyanın geçici olduğunu unutma..kendine bi ilgi alanı bul mutlaka bişeylere yeteneğin vardır. resim yap şarkı söyle karikatür çiz fıkra yaz bi enstrüman çalmaya çalış. asla hayata küsme. hepimiz zor şeyler yaşıyoruz sadece sen değil sabret

          Yorum


          • #6
            Depresyon insanı mutsuzlaştırabiliyor, uzmandan destek almayı denemelsini bence..
            3 kuruşluk insana 5 kuruşluk değer verirsen 2 kuruşa seni satar.

            When you lose small mind, you free your life..

            Yorum


            • #7
              Latina, aynı benim hissettiklerimi anlatmışsın...

              Yorum


              • #8
                Orjinal yazı sahibi: latina View Post
                hayatım gittikçe donuklaşıyor.soğukluk tümüyle beni sarmış durumda kalbimi,suratımın ifadesini,konuşmalarımı,ses tonumu,bakışlarımı....artık o kadar sevgisizleşmeye başladım ki herkese her şeye karşı...daha küçücük yeğenimi bile sevemiyorum içimden gelmiyor.içimde sevgi yok ki ona da verebiliyim.sevgili olayına hic girmeyelim.kendimi kapattım bu işlere tamamen.zaten ne o kapıdan girmek isteyen var ne de o kapıyı zorlayan.
                gittikçe garipleşiyorum neden nedennnn!!neden cıvıl cıvıl neşe dolu bi günüm dahi olmuyo neden hissizleşiyorum artık...hayat böyle zor
                Aile ortamınız ne kadar mutlu; Aileniz sizi ne kadar anlıyor, ne kadar doğru yönlendiriyor. Kaç kardeşsiniz, kaçıncısınız, evde değeriniz varmı. Tabi çevre faktörleri, arkadaşlarınızla ne kadar anlaşabliyorsunuz, onlara karşı iticimisiniz, kendinizi ne kadar kabul ettirdiniz. Burcunuz nedir, burcunuzla alakalı kişilik özellikleriniz nedir. İyi geçinmeye çalıştığınız insanlar karşı burçtanmı. Hepsi çok önemli. Kan grubunuz nedir. Yeme alışkanlıklarınız nasıl, kilolumusunuz. Bunların hepsi bilinmeden yorum yapılamaz hakkınızda.

                Mutlu olmanın anahtarı hayata güzel bakmaktır. Hayat enerjisini doğru tekniklerle üzerinizde toplamanız çok önemli. Ne gatif insanlarla yaşarsanız, üstelik negatif düşünürseniz, üstünüzdeki enerji noktaları kapatırsınız. İçe kapanma süreciniz hızlanır. Etrafınızda kötü insanlar birikir ve içe kapanıklık, hızla artar ve mutsuzlaşırsınız. Düzen bozulunca mutsuz evlilik yaşarsınız. Lütfen güzel ve doğru düşünce. Mutlu olun pozitif yüklenin ve pozitif insanları çekin.

                Yorum


                • #9
                  Orjinal yazı sahibi: serkanarslan72 View Post
                  Aile ortamınız ne kadar mutlu; Aileniz sizi ne kadar anlıyor, ne kadar doğru yönlendiriyor. Kaç kardeşsiniz, kaçıncısınız, evde değeriniz varmı. Tabi çevre faktörleri, arkadaşlarınızla ne kadar anlaşabliyorsunuz, onlara karşı iticimisiniz, kendinizi ne kadar kabul ettirdiniz. Burcunuz nedir, burcunuzla alakalı kişilik özellikleriniz nedir. İyi geçinmeye çalıştığınız insanlar karşı burçtanmı. Hepsi çok önemli. Kan grubunuz nedir. Yeme alışkanlıklarınız nasıl, kilolumusunuz. Bunların hepsi bilinmeden yorum yapılamaz hakkınızda.

                  Mutlu olmanın anahtarı hayata güzel bakmaktır. Hayat enerjisini doğru tekniklerle üzerinizde toplamanız çok önemli. Ne gatif insanlarla yaşarsanız, üstelik negatif düşünürseniz, üstünüzdeki enerji noktaları kapatırsınız. İçe kapanma süreciniz hızlanır. Etrafınızda kötü insanlar birikir ve içe kapanıklık, hızla artar ve mutsuzlaşırsınız. Düzen bozulunca mutsuz evlilik yaşarsınız. Lütfen güzel ve doğru düşünce. Mutlu olun pozitif yüklenin ve pozitif insanları çekin.

                  Hayata güzel bak, pozitif düşün vs gibi cümleleri kurmak ne kadar kolay ise, bunu da uygulamak bizim gibi düşünenler için çok zor. Çünkü insan kendini bir kere bu duruma soktu mu, içinden çıkması uzun sürüyorsa, git gide daha kötü hal almaya başladıysa, maddi manevi imkanları kısıtlıysa ne yapılabilir? Sonuçta ben şöyle düşünüyorum, eğer bir şey yapmak istiyorsan önce kendinde biter her şey.. Ama insan kendisine bile olan inancını yavaş yavaş yitirmeye başladıysa, çevresi bir ton öğüt, nasihat verip sizi o durumdan çıkarmak için herhangi bir sey yapmıyorsa (ya da yapamıyorsa) tek başına insan bu denli zor duyguların ötesine nasıl atsın? Hayat artık paradan ibaret olmuş. Yakın bir arkadaşınızla dertlesmek isteseniz da size vakit ayıramaz olmuş. Ya da siz onu farklı düşündüğünüz için yanılmışsınız.. Aile hayatı mutsuz olan, bizim kadar psikolojik sorunları olan bir aile yapısına sahipseniz nasıl düzeleceksiniz? Stres, karamsarlık, negatiflik, hayata olumsuz bakışlar sizin içinize yerleşmişse bunun altından tek başına kısıtlı imkanlarla kalkmak ne derece mantıklı? Uzmandan yardım almalısınız diye cümleler kurulduğunu görüyorum. Uzmana da gittim ben, bana hicbir yararı dokunmadı. Aileyle de arkadaşla da paylaşsanız hep aynı cümleler.."insanda biter her şey, sen elinden geleni yaptın mı, işe gir çalış, otur ders çalış bunları düşünme" vs vs.. Dinlemeyip de size kapılarını kapatan insanlar.. Dinlese de sizi o an rahatlatıp ertesi gün sizi umursamayan insanlar.. Hayat öyle bir noktaya getiriyor ki insanı, bir noktada siz bile kendinize çare olamıyorsunuz.. Mutsuzluk içinize işlemiş, her şeyde olumsuz düşünüp duruyorsunuz. İşte bu da sizin çevrenizdeki, aile yapınızdaki şeylerle alakalı. Napmalı? Herkes hayattan çıkarmalı mı? Başka bir ülkeye mi yerleşmeli? .Çıkıp dışarı hava almak mı geçirecek her şeyi, ya da kitap okumak mı? Ya da alışveriş yapmak mı? Hiçbir şey , hiç kimse size fayda etmiyorsa, tek başına bir şeyler için savaşabilmek için öncelikle hayatınızda devrim niteliğinde bir değişiklik olmalı. Bunu da insanın kendisi yapmalı, ama yapamıyorsa var bunda bir şey.. Hayatla küsmüşsünüz, barışık değilsiniz.. Bu da şartlarla, geçmişte yaşanmış olumsuzluk, hayal kırıklığı.. Bu benim düşüncem... Kimine göre haksızca kimine göre mantıklı...

                  Yorum


                  • #10
                    evet yazdıkların doğru kronik hayat belkide asıl sorun herşeyi insanlardan beklememiz yada başka şeylerden
                    Hayatta yapabileceğiniz en büyük hata,
                    sürekli bir hata daha yapacağımız KORKUSUDUR!

                    Hayat budur.Onu hissedin , onu yaşayın ve ondan hoşnut kalın .

                    Yorum


                    • #11
                      Orjinal yazı sahibi: serena View Post
                      evet yazdıkların doğru kronik hayat belkide asıl sorun herşeyi insanlardan beklememiz yada başka şeylerden
                      kendimizden bile bekleyemiyoruz ki, birinin kolumuzdan tutup kalk hadi yeter demesi bile basit geliyor... bugun cık dısarı hava al diyorum kendime, bi eglence bul, bisiler yap diyorum... ama 1-2 saat sonra amaan bu mu beni mutlu edecek diyorum.. olmuyor işte cok zor... ne okul hayatında mutluyum, ne arkadas, ne ilişki... hayatta 1 şey olumlu gitse belki zincirleme olacak ve her seyde olumlu gidecek.. dısarı cıkıp 1-2 saat arkadasla takılmak bile banelleşti artık , sonucta eve dondugumde yine 4 duvar beni dinliyor ...

                      Yorum


                      • #12
                        sen kendini iyi bişeyler olsa bile mutsuzluğa şartlandırmışsın
                        Last edited by mavi deniz; 01-06-2012, 04:10 PM.
                        Hayatta yapabileceğiniz en büyük hata,
                        sürekli bir hata daha yapacağımız KORKUSUDUR!

                        Hayat budur.Onu hissedin , onu yaşayın ve ondan hoşnut kalın .

                        Yorum


                        • #13
                          Pesimden geldikce kurtulamiyorum ki..

                          Yorum


                          • #14
                            Evet yazdıklarınız çok doğru. Benzer problemleri bizlerde yaşadık. Hayatta yaptığımız her hata bize ders olmalı. Eğer her hatamızda ısrar eder ve desr almaz isek hayat bizi karamsarlığa iter. Örnek: Bir zamanlar bir arkadaşıma sırrımı verdim, inanın 10 dk sonra 10 kişiyi etrafına toplamış verdiğim sırrı ballandıra ballandıra anlatıyordu. Fakat kızmadım nedenmi neden sırrını veriyorun. Bu bana desr oldu. Sırlarım içimde saklı artık. Hayatta sırrmızı vereceğimiz veya güveneceğimiz bir tek arkadaşımız olmalı buda bilge biri eğer değilse sırlarımız bizimle mezara gitsin. Bazen bana insanlar gelip dertlerini paylaşıyorlar, ilk sorduğum şu dedikodu olarakmı anatıyorsunuz, benden yardımmı istiyorsunuz, bu sırrı başkalarınada anlattınızmı. İnsanları tanıyamıyoruz, yanlış insanlara sır verdiğinizde size büyük darbe olarak dönüyor. Psikolojiniz bozuluyor. Dediğiniz gibi hayatımızda büyük darbe ile değişiklik yapmalıyız. Aslında hepimiz nerede yanlış yaptığımızı iyi biliyoruz. İnat yanlışta ısrar etme, büyük felaketlere neden oluyor. 2 çok samimi arkadaşım vardı. Bayan arkadaş yanlış biriyle çıkıyordu. Araştırdık çıktığı kişiyi, kumar oynuyor, içki içiyor dediler. Fakat pek kimsede bilmiyor samimi arkadaşına sordum. Bayan arkadaşı zor ikna ettik evlenmedi, şu başkasıyla evli ve çok mutlu. Diğer erkek arkadaşımız vardı biriyle çıkıyordu, araştırdık dediler bu bayan çif kişilikli sakın evlenmesi mutlu olamaz dediler. Erkek arkadaşımızı ikna edemedik evlenme diye. Evlendi 2 sene zor evli kaldılar ve boşandılar ortada bir çocuk var şimdi. Evlendiği bayanın psikolojisi çok kötü. Şimdi çocuk annesinde düşünebiliyormusunz.
                            Hayatın gerçeğiyle değil duygularımızla ve bazen inatla yanşıta ısrar ediyoruz sonuçlar kötü oluyor. İnsanları araştırmadan güler yüzüne aldanıyoruz.

                            Yorum


                            • #15
                              Sır konusunda kesinlikle haklısın serkan.. Bilge biri olmalı, yaşamış, görmüş etmiş, artık arayış icinde olmayan biri olmalı ki bize mantıklı ve gecerli fikirler verebilsin.. insanlar bazen kendi yaşayarak görmeyi daha mantıklı sayıyor ve bu yüzden mutsuz oluyor.. hayır böyle olmaz ben mutlu olurum diyerek devam ediyor sonunda terkedilen yalnız kalan üzülen o oluyor...

                              Yorum

                              İşleniyor...
                              X